வ்யாடேஸ்வரர் கோயில்

குகாகர், தாலுகா குகாகர், மாவட்டம் ரத்னகிரி

இரத்னகிரி மாவட்டத்தில் உள்ள குகாகரில் அமைந்துள்ள வ்யாடேஸ்வரர் ஆலயம், குகாகர் மட்டுமின்றி ஒட்டுமொத்த மாவட்டத்தின் காவல் தெய்வமாகக் கருதப்படுகிறது. சித்பவன பிராமணக் குடும்பங்களின் குலதெய்வமாக விளங்கும் இந்த ஆலயம், மாநிலம் முழுவதிலும் உள்ள லட்சக்கணக்கான பக்தர்களின் நம்பிக்கைக்குரிய இடமாகும். கி.பி. ௧௬௩௭-ஆம் ஆண்டில் குகாகரைச் சேர்ந்த கவிஞர் விஸ்வநாத் மகாதேவ் பித்ரே என்பவரால் இந்தத் திருத்தலம் குறித்து சமஸ்கிருத மொழியில் எழுதப்பட்ட குறிப்புகள், கொல்கத்தாவில் உள்ள ஆசியாட்டிக் சொசைட்டியில் பாதுகாக்கப்பட்டுள்ளன. அதிலுள்ள தகவல்களின்படி, வ்யாடேஸ்வரர் ஆலயம் ௧௨-ஆம் நூற்றாண்டில் கட்டப்பட்டது என்றும், இங்குள்ள சிவலிங்கம் அதைவிடப் பழமையானது என்றும் அறியப்படுகிறது.

இந்தத் தலத்தின் புராண வரலாறு என்னவென்றால், பரசுராமர் கொங்கண பூமியை உருவாக்கிய பிறகு, பல முனிவர்களும் ரிஷிகளும் இப்பகுதிக்கு வந்து வசிக்கத் தொடங்கினர். அவர்களில் வியாட முனிவர் என்பவரும் ஒருவர். அவர் இந்த இடத்தில் தாம் வழிபடுவதற்காக ஒரு சிவலிங்கத்தை ஸ்தாபித்திருந்தார். பிற்காலத்தில் கலியுகத்தில் சாகுராணா என்ற பராக்கிரமசாலி மன்னன் இங்கு ஆட்சி செய்து வந்தான். அக்காலத்தில் இப்பகுதி முழுவதும் மூங்கில் புதர்களும் காடுகளும் நிறைந்திருந்தன. இன்று வியாடேஸ்வரர் கோவில் இருக்கும் இடத்திற்கு அருகில் மன்னனின் குதிரை லாயம் இருந்தது. குதிரைக் குட்டிகளுக்குப் பால் கொடுப்பதற்காக அங்கு சில பசுக்களும் இருந்தன. அவற்றில் ஒரு பசு மிகக் குறைந்த அளவே பால் கொடுத்து வந்தது. ஆனால், அந்தப் பசு மூங்கில் புதருக்குள் இருந்த ஒரு பாறையின் மீது பால் அபிஷேகம் செய்வதை இடையன் ஒருவன் கண்டான். அதைக் கண்டு கோபமடைந்த இடையன், பசுவை அடித்தது மட்டுமன்றி, அந்தப் பாறையின் மீது கோடாரியால் பலமாக வெட்டினான். வெட்டியவுடன் அந்தப் பாறையிலிருந்து இரத்தம் வரத் தொடங்கியது.

பாறையிலிருந்து இரத்தம் வரத் தொடங்கிய செய்தி அரசருக்கு எட்டியது. அப்போது அவர் அமைச்சர்களுடன் அந்த இடத்திற்கு வந்தார். பாறையின் எல்லாப் பக்கங்களிலும் தோண்டுமாறு பணியாளர்களுக்கு அவர் ஆணையிட்டார். இருப்பினும், எவ்வளவு தோண்டியும் அந்தப் பாறை நகர்ந்தபாடில்லை, மேலும் அங்கிருந்து பல பாம்புகள் வெளியே வரத் தொடங்கின. அதனால் மீண்டும் அந்தப் பள்ளம் மூடப்பட்டது. அது குறித்து அரசவையில் ஆலோசனைகள் நடந்து கொண்டிருந்தபோது, ஒரு அந்தப் பாறை, வியாட முனிவரால் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்ட சிவலிங்கம் என்று பண்டிதர் கூறினார். இதனை அனைவரும் ஒருமனதாக ஏற்றுக்கொண்டனர்; ஆனால், உடைந்த சிவலிங்கத்தின் மீது கோயில் கட்டலாமா வேண்டாமா என்பதில் அரசருக்குச் சந்தேகம் இருந்தது. அன்றிரவு, சிவபெருமான் அரசரின் கனவில் தோன்றி, லிங்கத்தை அப்படியே விட்டுவிடுமாறும், நாளை காலை உனக்கு முதலில் எந்த மனிதரின் தரிசனம் கிடைக்கிறதோ, அவருடைய பாதத்தின் அளவிற்கு அங்கு கோயில் கட்டுமாறும், அவ்வாறு செய்தால் உனக்கு நலம் உண்டாகும் என்றும் அருளினார். இந்தக் கனவின் கட்டளையை நிறைவேற்ற அரசர் தீர்மானித்தார்.

அதன்படி, காலையில் அரண்மனை ஜன்னல் வழியாக வெளியே பார்த்தபோது, ராஜாவுக்கு முதலில் காங்கடக் என்ற குள்ளமான இளைஞன் ஒருவன் தென்பட்டான். எனவே, இந்த இளைஞனின் பாதத்திற்கும் பிரம்மாண்டமான சிவலிங்கத்திற்கும் எப்படிப் பொருத்தம் காண்பது என்று ராஜாவுக்குப் புரியவில்லை. ராஜா அந்த குள்ளமான இளைஞனை சிவலிங்கத்திற்கு அருகில் அழைத்துச் சென்று, இதுவரை நடந்த அனைத்து விவரங்களையும் அவனிடம் கூறினார். அதற்குச் சற்றும் தாமதிக்காமல், அந்த இளைஞன் கத்தியை எடுத்துத் தனது பாதத்தின் தோலை உரித்தான். அந்தத் தோலைத் தனது முழு பலத்துடன் எல்லாப் பக்கங்களிலும் இழுத்துப் பரப்பியபோது, அதன் அளவு தற்போதைய கோவிலின் அளவிற்கு விரிவடைந்தது. அதன் பிறகு, இந்த அளவில் கோவிலைக் கட்டுமாறு அவன் ராஜாவிடம் கூறினான். ஆனால், இதற்கிடையில் ஏற்பட்ட அதிகப்படியான இரத்தப்போக்கினால் காங்கடக் மயக்கமடைந்து, அங்கேயே தனது உயிரைத் துறந்தான். இந்த இடத்தில், ராஜா சாங்குராணா என்பவர் திரிகம் என்ற அமைச்சரிடம் கோவில் கட்ட ஆணையிட்டார். ‘வாட்’ எனப்படும் குதிரை லாயத்திற்கு அருகில் இந்த லிங்கம் கண்டெடுக்கப்பட்டதால், அதற்கு ‘வ்யாடேஸ்வரர்’ என்று பெயரிடப்பட்டது.

வ்யாடேஸ்வரரின் இந்தத் தலம் பழமையானது என்றாலும், தற்போதைய கோயில் சுமார் ௩௫௦ ஆண்டுகளுக்கு முற்பட்டது என்று கூறப்படுகிறது. கடற்கரையோரம் தென்னை மற்றும் பாக்குத் தோப்புகளுக்கு மத்தியில் இக்கோயில் அமைந்துள்ளது. மதில் சுவர்களுடன் கூடிய இக்கோயிலின் கிழக்கு நோக்கிய பிரதான நுழைவாயில் மிகவும் கவர்ச்சிகரமானது. நுழைவாயிலின் இருபுறமும் சிங்கங்கள் மற்றும் நடன மங்கைகளின் சிலைகளும், வாயில் சட்டத்தில் நாகங்களின் சிற்பங்களும் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. நுழைவாயிலின் மேற்புறத்தில் சிறிய அளவிலான மூன்று சிகரங்கள் உள்ளன. இது தவிர, மதில் சுவரின் வடக்கு மற்றும் தெற்கு திசைகளிலும் நுழைவு வாயில்கள் உள்ளன. கிழக்கு நுழைவு வாயிலின் உட்புறத்தில் உள்ள இரண்டு பெரிய மாடங்களில், சுமார் நான்கு அடி உயரமுள்ள அனுமன் மற்றும் கருடனின் தனித்துவமான சிலைகள் உள்ளன. இதில் உள்ள கருடனின் சிலை புதியது என்றும், அதற்குப் பதிலாக அங்கு முன்னரே சண்டிகேஸ்வரரின் சிலை இருந்ததாகவும் கூறப்படுகிறது. கைகளைக் கட்டிய நிலையில் திரிசூலத்துடனும், இரு கைகளைக் கூப்பிய நிலையிலும் சண்டிகேஸ்வரரின் வடிவம் இருக்கும். சண்டிகேஸ்வரர் சிவபெருமானின் விருப்பத்திற்குரிய கணமாகக் கருதப்படுகிறார். கோயிலுக்கு வரும் பக்தர்களின் வருகையைப் பதிவு செய்பவர் இவரே என்பது ஐதீகம். தமிழ்நாடு போன்ற மாநிலங்களில் உள்ள சிவாலயங்களில் சண்டிகேஸ்வரரின் சிலைகளைக் காணலாம்; ஆனால் மகாராஷ்டிராவில் அத்தகைய சிலைகளைக் காண்பது அரிது. இங்குள்ள சண்டிகேஸ்வரரின் சிலை சிதிலமடைந்ததால் விசர்ஜனம் செய்யப்பட்டு, அவருக்குப் பதிலாக கருடனின் சிலை நிறுவப்பட்டுள்ளது.

கோயிலின் திருமுற்றத்தில் வ்யாடேஸ்வரரின் முதன்மைக் கோயிலுடன் சூரியன், கணபதி, அம்பிகா மற்றும் விஷ்ணு ஆகியோரின் கோயில்கள் உள்ளன. எனவே, இந்தத் திருத்தலம் சிவபஞ்சாயதனம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. இது தவிர, திருமுற்றத்தில் இரண்டு கிணறுகள் உள்ளன. கிழக்கு நோக்கிய முதன்மைக் கோயிலின் முன்னால் நந்தி மண்டபம் உள்ளது, அதில் ஒரே கல்லில் செதுக்கப்பட்ட ஒரு பெரிய நந்தி வீற்றிருக்கிறது. வர்ணம் பூசப்பட்டிருப்பதால், இந்த நந்தியின் மீது செதுக்கப்பட்டுள்ள மணிகளின் மாலை மற்றும் பல்வேறு ஆபரணங்கள் தெளிவாகத் தெரிகின்றன. நந்தி மண்டபத்தின் அருகில் தீபஸ்தம்பம் உள்ளது. நந்தி மண்டபம், சபா மண்டபம், அந்தராளம் மற்றும் கருவறை என இக்கோயிலின் அமைப்பு அமைந்துள்ளது. சபா மண்டபத்தின் தெற்குச் சுவரை ஒட்டியுள்ள ஒரு சிறிய அறையில் முக்கோண வடிவிலான கிணறு ஒன்று உள்ளது. கோயிலின் வழிபாட்டிற்காக இந்தக் கிணற்றின் நீரே பயன்படுத்தப்படுகிறது. இத்தகைய சிறப்புடன் கோயிலுக்குள்ளேயே கிணறு இருக்கும் தலம் மற்ற இடங்களில் அரிதாகவே காணப்படுகிறது. இந்தச் சபா மண்டபமும் அதன் மேற்கூரையும் கற்களால் கட்டப்பட்டவை; இதில் நான்கு ஜன்னல்கள், நான்கு பெரிய மற்றும் நான்கு சிறிய மாடங்கள் உள்ளன. இது தவிர, முழு சபா மண்டபத்திலும் அனைத்துப் பக்கங்களிலும் கற்களால் ஆன வளைவுகளின் கலைநயமிக்க வேலைப்பாடுகளைக் காண முடிகிறது.

விதானத்தில் ஒரு சிறிய உயர்ந்த மேடையில் பளிங்குக் கல்லால் ஆன ஆமை உள்ளது. இங்குள்ள கருவறையின் நுழைவு வாயிலில் செதுக்கப்பட்ட வேலைப்பாடுகள் உள்ளன; அதன் மேல் பகுதியில் கணபதி விக்கிரகமும், கீழ் பகுதியில் கீர்த்திமுகமும் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. இங்குள்ள கருவறை சற்று ஆழமாக அமைந்துள்ளது, அதில் பழமையான மற்றும் சுயம்புவான சிவலிங்கம் உள்ளது. இந்த சிவலிங்கத்தின் அமைப்பைக் கவனித்தால், அதன் மீது வெட்டப்பட்ட தழும்புகளைக் காணலாம். சிவலிங்கத்தைச் சுற்றி ஏழு தலைகளைக் கொண்ட பித்தளை நாகம் உள்ளது. கருவறையின் வெளிப்புறச் சுவர்களில் நாகங்களின் பல்வேறு சிற்பங்கள், மயில்கள், மலர்கள் போன்ற செதுக்கப்பட்ட வேலைப்பாடுகள் உள்ளன. மேலும், அடித்தளத்தில் பல சக்கரங்களும் தாமரைகளும் செதுக்கப்பட்டுள்ளன.

கோயிலில் ஆஷாட ஏகாதசி, சிராவண திங்கட்கிழமை, நாகபஞ்சமி, பித்ருபட்சம், விஜயதசமி, கார்த்திகை ஏகாதசி, திரிபுராரி பௌர்ணமி, மகாசிவராத்திரி மற்றும் ஹோலி போன்ற விழாக்கள் கொண்டாடப்படுகின்றன. மழை பொய்த்தாலோ அல்லது தாமதமானாலோ, வியாடேஸ்வரரின் கருவறையை நீரால் நிரப்பி இறைவனை மூழ்கச் செய்யும் வழக்கம் உள்ளது. அதன் பிறகு மழை பெய்யும் என்பது இங்குள்ள மக்களின் நம்பிக்கை. பக்தர்களுக்காக இங்கு அபிஷேகம், சோடசோபசார பூஜை மற்றும் ருத்ர அபிஷேகம் போன்ற வழிபாடுகள் செய்யப்படுகின்றன. அதற்கு கோயில் நிர்வாகத்தையோ அல்லது இங்குள்ள பூசாரிகளையோ முன்கூட்டியே தொடர்பு கொள்ள வேண்டும். (தொடர்புக்கு: சஞ்சீவ் கோந்தலேகர், பிரசாந்த் கானடே, சந்திரசேகர் பாவே (அனைவரும் பூசாரிகள்) : அலைபேசி: ௯௧௬௮௨௪௦௯௦௧)

பயனுள்ள தகவல்கள்:

• குகாகர் பேருந்து நிலையத்திலிருந்து ௨௦௦ மீட்டர் தொலைவிலும், ரத்னகிரியிலிருந்து ௮௮ கி.மீ தொலைவிலும்
• மும்பை, தானே, புனே, ரத்னகிரி மாவட்டங்களின் பல பகுதிகளிலிருந்து நேரடி அரசுப் பேருந்து சேவைகள்
• தனியார் வாகனங்கள் கோவில் வரை செல்லலாம்
• கோவில் வளாகத்தில் தங்குவதற்கும் உணவு உண்பதற்கும் பல வசதிகள் உள்ளன
• தொடர்பு : கோவில் நிர்வாக அலுவலகம் : ௦௨௩௫௯ ௨౪௦௯௦௧