விठ्ठல மந்திர்

விठ्ठலாப்பூர், சாங்கொலி, தாலுகா டிச்சோலி, மாவட்டம் வடக்கு கோவா

விஷ்ணுவின் இருபத்தி நான்கு அவதாரங்களில் இருந்து மாறுபட்டவர் என்பதால், புனிதர்களால் ‘இருபத்தி நான்கிற்கும் மேலானவர்’ (சௌவிசாவேகளா) என்று போற்றப்படும் ‘பாபரகுமாதேவிவரு’ விठ्ठலனின் தலைநகரம் பண்டரிபுரம். இருபத்தி எட்டு யுகங்களாக அங்கு இடுப்பில் கைகளை வைத்துக்கொண்டு, புனிதர்களின் இந்த விठோபா தாயானவள் நின்று கொண்டிருக்கிறாள். அந்தத் தலத்தின் கோயிலுக்கும் கோமந்தகத்திற்கும் (கோவா) இடையிலான ஆழமான பிணைப்பு சாங்கொலியில் உள்ள இந்த விठ्ठல மந்திரால் உருவானது. ஒரு ஐதீகத்தின்படி, பண்டரிபுரக் கோயிலில் ஒரு காலத்தில் இருந்த உற்சவ மூர்த்தியே இந்த மந்திரில் வீற்றிருக்கிறார். ராணே சர்தேசாய் வம்சத்தின் குலதெய்வமான விठோபாவின் இந்த மந்திர், கோவாவின் ‘பிரதி பண்டரிபுரம்’ (மறு பண்டரிபுரம்) என்று கருதப்படுகிறது. இந்த மந்திரின் சிறப்பு என்னவென்றால், ஒரே கருவறையில் விठ्ठலனுடன் ராதை மற்றும் ருக்மிணி தேவியின் சிலைகளும் உள்ளன.

இந்த மந்திர் நிறுவப்பட்டதற்கான ஐதீகம் என்னவென்றால், கோமந்தகத்தில் விஜயநகரப் பேரரசின் ஆட்சி நடந்த காலத்தில், இங்குள்ள ராணே சர்தேசாய் வம்சத்தில் துல்பா ராணே என்ற ஒரு உத்தம புருஷர் வாழ்ந்து வந்தார். அவர் பண்டரிபுர விठ्ठலனின் பக்தர். ஒவ்வொரு ஆண்டும் தவறாமல் பண்டரிபுரத்திற்கு யாத்திரை செல்வார். முதுமையால் அவரது உடல் தளர்ந்தது. யாத்திரை செல்வது கடினமாகிவிட்டது. ஒருமுறை பண்டரிபுரத்திற்குச் சென்றபோது, விठ्ठலனின் சிலைக்கு முன்னால் மனமுருகி வேண்டினார். இறைவனிடம் விடைபெற்றார். அன்று இரவு அவருக்குக் கனவில் காட்சி கிடைத்தது. பாண்டுரங்கன் அவரிடம், ‘என்னைப் பிரிந்து செல்லும் துன்பத்தை நீ அனுபவிக்கக்கூடாது என்பதற்காக, உன்னுடன் வர நான் தயாராக இருக்கிறேன். விடியற்காலையில் எனது உற்சவ மூர்த்தியை எடுத்துக்கொண்டு இங்கிருந்து விரைவாகப் புறப்படு’ என்று கூறினார். துல்பா ராணே அந்தத் தரிசனத்தின்படி, நள்ளிரவின் இருட்டிலேயே விठ்ठல மந்திரை நோக்கி ஓடினார்.

அங்கு சென்று பார்த்தபோது மந்திரின் கதவுகள் அகலத் திறந்திருந்தன. உள்ளே சென்று இறைவனின் உற்சவ மூர்த்திகளுக்கு தண்டனிட்டு வணங்கினார். ராதை-ருக்மிணியுடன் விठ்ठலனின் உற்சவ மூர்த்தியை எடுத்துக்கொண்டு அங்கிருந்து புறப்பட்டார். அவரது முதிய உடலில் அளப்பரிய உற்சவம் பொங்கியது. அந்த வேகத்தில் குறுகிய காலத்தில் நீண்ட தூரத்தைக் கடந்தார். இதற்கிடையில், விடியற்காலையில் மந்திரில் உற்சவ மூர்த்திகள் காணாமல் போனதை அறிந்த பூசாரிகள் (பட்வாக்கள்) தேடத் தொடங்கினர். அந்த உத்தம புருஷர் வடக்கைச் சேர்ந்தவர் என்பதால், அவர் மீது சந்தேகம் கொண்டு, பண்டரிபுரத்தின் வடக்கு திசையை நோக்கி ஆட்களை அனுப்பினர். ஆனால், இதற்கிடையில் துல்பா ராணேவிற்கு கோவாவின் சாங்கொலி மஹாலில் சில யாத்ரீகர்கள் சந்தித்தனர், அவர்களுடன் சேர்ந்து அவர் தெற்கு நோக்கிப் பயணத்தைத் தொடங்கினார். பெல்காம் சோர்ல் காட் வழியாகச் சில நாட்களுக்குப் பிறகு சாங்கொலியை வந்தடைந்தார். வரலாற்றாசிரியர் விநாயக் நாராயண் ஷேண்வி தூமே அவர்களின் ‘தேவபூமி கோமந்தக்’ (௧௯௮௮) என்ற புத்தகத்தில் இந்த ஐதீகம் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த புத்தகத்தில் உள்ள தகவலின்படி, சாங்கொலிக்கு வந்த பிறகு சில ஆண்டுகள் இந்த சிலைகள் காட்டிலேயே இருந்தன. பின்னர், கி.பி. ௧௪௮௮-இல் இங்குள்ள கோட்டை போன்ற இடத்தில் விठ்ठலனுக்கு ஒரு சிறிய மந்திர் கட்டப்பட்டது.

இதற்குப் பிறகு சில காலம் கழித்து, இந்த ஆலயத்தின் கட்டமைப்பு விரிவாக்கப்பட்டது. அது குறித்த ஐதீகம் என்னவென்றால், இந்தப் பகுதியில் பரப் என்ற குடும்பப் பெயரை உடைய வணிகர் ஒருவர் இருந்தார். அவரது கப்பல் புயலால் கடலில் சிக்கியது. அப்போது அவர் விठ்ठலனை மனமுருகி வேண்டினார், கப்பல் கரைக்குச் பத்திரமாகச் சென்றடைந்தால், இங்கு ஒரு பெரிய மந்திரைக் கட்டுவதாக வேண்டிக்கொண்டார். கப்பல் பத்திரமாக வந்தடைந்த பிறகு, அந்த வணிகர் ராணே வம்சத்தின் அப்போதைய நிர்வாகிகளைச் சந்தித்து, மந்திர் கட்டுவதற்குத் தங்கம் மற்றும் நிதியை வழங்கினார். இந்த மந்திரில் சித்திரை மாத சுக்ல தசமி நன்னாளில் சிலைகள் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டன. இந்த மந்திரிற்கும் குவாலியரின் சிந்தியா வம்சத்திற்கும் நெருங்கிய தொடர்பு உண்டு.

கோவாவின் சத்தாரி பகுதியில் செல்வாக்கு மிக்க ராணே சர்தேசாய் வம்சத்தைச் சேர்ந்த சத்ரோஜிராவ் விठ்ठல்ராவ் ராணேவின் மகள் சாளூபாய், குவாலியர் சமஸ்தானத்தின் மகாராஜா மாதவ்ராவ் சிந்தியா (முதலாம்) (ஆட்சிக்காலம் ௧௮௭௬ முதல் ௧௯௨௫ வரை) என்பவரை மணந்தார். அவர் மகாராணி கஜராஜே என்று அழைக்கப்பட்டார். தனது பிறந்த வீட்டின் குலதெய்வத்தின் மீது அவருக்கு ஆழ்ந்த நம்பிக்கை இருந்தது. அந்த நம்பிக்கையின் காரணமாக, ௧௯௩௦-௩௫ காலகட்டத்தில் சாங்கொலியில் உள்ள விठ்ठல மந்திரைப் புதுப்பித்தார். கோவாவின் முன்னாள் முதலமைச்சர் பிரதாப்சிங் ராணேவின் அத்தை அவர், குவாலியரின் கடைசி மன்னர் ஜிவாஜிராவ் சிந்தியாவின் தாயார் அவர். ௧௩ ஜனவரி ௧௯௪௩ அன்று மும்பையில் அவர் காலமானார். பிரதாப்சிங் ராணேவின் மனைவி விஜயாதேவி ராணே, ௨௦௨௪-இல் ‘மேக்கர்ஸ் ஆஃப் மாடர்ன் கோவா: அன்டோல்ட் ஸ்டோரி ஆஃப் பிரதாப்சிங் ராணே’ என்ற தலைப்பில் ஒரு புத்தகத்தை வெளியிட்டார். அவர் அளித்த தகவலின்படி, ‘கஜராஜே குவாலியரின் ராஜமாதாவாக இருந்தபோது, சாங்கொலியில் உள்ள விठ்ठல மந்திரைப் புதுப்பித்தார். அதற்காக அவர் குவாலியரிலிருந்து கட்டிடக் கலைஞர்களையும், ஸ்தபதிகளையும் அனுப்பினார்.’ இதனால், கோமந்தகத்தின் தனித்துவமான கட்டிடக்கலைக்கு பதிலாக, இந்த மந்திரின் மீது வட இந்தியக் கட்டிடக்கலையின் தாக்கம் உள்ளது. கோமந்தகத்தில் இத்தகைய பாணியில் உள்ள ஒரே மந்திர் இது என்று கருதப்படுகிறது. கஜராஜே சிந்தியா அப்போது இங்குள்ள பாண்டுரங்கனுக்காக தங்க-வெள்ளி பதிக்கப்பட்ட பல்லக்கு, அப்தாகிரி, குடை மற்றும் சாமரங்களை வழங்கினார். இதில் தங்க நூல்களால் தைக்கப்பட்ட மற்றும் சிந்தியா அரச குடும்பத்தின் சின்னம் பொறிக்கப்பட்ட துணி அனுப்பப்பட்டது. இன்றும் திருவிழாக் காலங்களில் விठ்ठலனின் பல்லக்கில் இந்தத் துணி வைக்கப்படுகிறது.

சாங்கொலி கிராமத்திற்குச் செல்லும் நெடுஞ்சாலைக்கு அருகில், உயரமான மேடு போன்ற இடத்தில் பரந்த வளாகத்தில் இந்த மந்திர் அமைந்துள்ளது. நௌபத்கானா, அர்த்தமண்டபம், மஹாமண்டபம் மற்றும் கருவறை என இந்த மந்திரின் அமைப்பு உள்ளது. மந்திரின் முன்புறம் சிறிது தொலைவில் பெரிய துளசி மாடம் உள்ளது. அதேபோல், இங்கு கருடன், அனுமன் மற்றும் மகாதேவனின் சிறிய சன்னதிகள் உள்ளன. இரண்டு அடுக்கு நௌபத்கானாவில் உள்ள வளைவு நுழைவாயில் வழியாக மந்திரின் உள்ளே நுழையலாம். இந்த நுழைவாயிலின் மேற்புறத்தில் அரைவட்ட கூரையுடன் கூடிய மூன்று ஜன்னல்களைக் கொண்ட அழகான பால்கனி உள்ளது. கூரையின் மீது கிடைமட்ட நீள்வட்ட அமைப்பில் மூன்று கலசங்கள் உள்ளன. மந்திரின் மஹாமண்டபமும் இரண்டு அடுக்கு கொண்டது. மஹாமண்டபத்தில் கீழ் பகுதியில் சதுர வடிவிலான தூண்களும், மேல் பகுதியில் எண்கோண வடிவிலான தூண்களும் உள்ளன. வண்ணமயமான வேலைப்பாடுகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட இந்தத் தூண்களால் தாங்கப்படும் பால்கனியில் மரத்தாலான கைப்பிடிகள் உள்ளன. கூரையில் பெரிய பித்தளை மணிகள், கண்ணாடி விளக்குகள் மற்றும் படிகக் கண்ணாடி சரவிளக்குகள் தொங்கவிடப்பட்டுள்ளன. மஹாமண்டபத்தின் மையப்பகுதியில் கோமந்தக மந்திர்களின் சிறப்பம்சமான கண்ணாடி பொருத்தப்பட்ட சமயி (விளக்குத்தூண்) வைக்கப்பட்டுள்ளது.

மந்திரின் கருவறை நுழைவாயில் வேலைப்பாடுகள் நிறைந்த வெள்ளித் தகடுகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளது. நுழைவாயிலின் சட்டத்தின் இருபுறமும் தசாவதாரச் சிற்பங்கள் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. நுதல் பகுதியில் விநாயகரின் உருவமும், அதற்கு மேல் உள்ள பகுதியில் கீர்த்திமுகமும் மற்றும் பல மங்கலச் சின்னங்களும் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. நுழைவாயிலின் இருபுறமும் வைணவ துவாரபாலகர்களின் சிலைகள் உள்ளன. கருவறையின் முன்புறச் சுவரில் உள்ள சிறிய சன்னதிகளில் விநாயகர் மற்றும் லட்சுமி சிலைகள் வீற்றிருக்கின்றன. கருவறையில் உயரமான பளிங்கு மேடையில், மையப்பகுதியில் சிவலிங்க பீடம் போன்ற அமைப்பில் விठ்ठலனின் கறுப்புப் பாறையில் செதுக்கப்பட்ட சிலை வீற்றிருக்கிறது. இங்குள்ள சதுர பீடத்திற்கும் சிவலிங்கத்திற்கும் தொடர்பு இல்லை, அபிஷேக நீர் வெளியேறுவதற்கான வசதியாகவே அது அமைக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த விठ्ठல மூர்த்தியானது இரு கைகளையும் இடுப்பில் வைத்தபடி சமபாத நிலையில் உள்ளது. மகாராஷ்டிராவின் பந்தரிபுரம் மற்றும் மாடா ஆகிய இடங்களில் உள்ள விठ्ठல மூர்த்திகளின் தலையில் தலைகீழான கிண்ணம் போன்ற வடிவிலான கிரீடம் உள்ளது. இங்குள்ள மூர்த்தியின் தலைப்பகுதி நான்கு பக்கங்களிலும் மேனோக்கி குறுகிச் செல்கிறது. இந்த தலைப்பகுதி மகாராஷ்டிராவின் தாகளிபானில் உள்ள சதுர்புஜ விठ्ठல மூர்த்தியின் தலைப்பகுதியுடன் ஒத்துப்போகிறது. இந்த விठ्ठல மூர்த்தியின் இருபுறமும் ராகி மற்றும் ரகுமாயியின் பாஷாண மூர்த்திகள் வீற்றிருக்கின்றன. இந்த அனைத்து மூர்த்திகளுக்கும் வெள்ளி கண்கள் பொருத்தப்பட்டுள்ளன. வஸ்திர ஆபரணங்களாலும் புஷ்ப மாலைகளாலும் அவை அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளன. இங்கு வெவ்வேறு சந்தர்ப்பங்களில் விठ्ठலருக்கு வெவ்வேறு கிரீடங்கள் அணிவிக்கப்படுகின்றன. அவற்றில் சில சமயங்களில் தலைப்பாகையும், சில சமயங்களில் கோலி இனத்தவர் அணியும் தொப்பி போன்ற தொப்பியும் இருக்கும். இந்த மூர்த்திகளுக்குப் பின்னால் பெரிய வெள்ளிப் பிரபாவளி உள்ளது. இந்த பிரபாவளியில் வ்யால பிம்பங்கள், நாக பிம்பங்கள் மற்றும் கீர்த்திமுகம் உள்ளன. பீடத்தின் மீது மூர்த்திகளுக்கு முன்பாக வெள்ளி உற்சவ மூர்த்தி உள்ளது. அந்தப் பக்கத்தில் உயர்ந்த நாகப்பணையும் வெள்ளிச் சமையையும் உள்ளன. கருவறையின் மேலுள்ள சிகரத்தின் அமைப்பு கோவா கட்டிடக்கலை பாணியில் உள்ளது. கீழ் பகுதியில் அஷ்டகோண வடிவமும் அதன் மேல் குவிமாடம் மற்றும் கலசமும் கொண்டதாக இந்த சிகரம் உள்ளது.

விठ्ठல ஆலயத்தின் நுழைவாயிலிலிருந்து சில அடி தூரத்தில் ஒரு பெரிய இருமாடி கட்டிடம் உள்ளது. அதில் பாலர் பள்ளி வகுப்புகள் நடைபெறுகின்றன. ஆலயத்தின் வலது பக்கத்தில் அனுமன் ஆலயம் உள்ளது. அதன் பின்பக்கத்தை ஒட்டியே பெரிய ரத அறை உள்ளது. அதில் இரண்டு பெரிய ரதங்கள் உள்ளன. இதில் ஒரு ரதம் மூன்று அடுக்குகளைக் கொண்டது. அதன் மூன்றாவது அடுக்கில் பாலகிருஷ்ணரின் பெரிய மரத்தாலான மூர்த்தி வீற்றிருக்கிறது. மற்றொன்றான நான்கு சக்கர ரதத்தில் மரத்தாலான மூன்று பெரிய மற்றும் அழகான குதிரைகள் இணைக்கப்பட்டுள்ளன. ரதத்தில் சாரதி இருக்கும் இடத்தில் பகவான் ஸ்ரீகிருஷ்ணரின் மூர்த்தி உள்ளது.

கோவாவின் முன்னாள் முதலமைச்சர் பிரதாப்சிங் ராணே சர்தேசாய் தலைவராக உள்ள ‘ஸ்ரீ தேவ் விठ्ठல பஞ்சாயதன் நிறுவனம்’ மூலம் இந்த ஆலயத்தின் நிர்வாகம் கவனிக்கப்படுகிறது. ஆலயத்தில் ஆண்டு முழுவதும் குடிபாட்வா, ராமநவமி, கடஸ்தாபனா, ஹரிஜாகர், திரிபுரி பௌர்ணமி, கோபாலகாலா உள்ளிட்ட பல்வேறு உற்சவங்கள் கொண்டாடப்படுகின்றன. ஆஷாட ஏகாதசி நாளில் இங்கு பஞ்சகுரோசி பகுதிகளிலிருந்து பல திண்டிகள் வருகின்றன. பந்தரிபுரத்திற்குச் செல்ல முடியாத எண்ணற்ற வாரிதாரிகள் இந்த பிரதி-பந்தரிபுரத்திற்கு வந்து விठோபாவை தரிசனம் செய்கின்றனர். அதிகாலை நான்கு மணி முதல் இங்கு வழிபாட்டுச் சடங்குகள் தொடங்குகின்றன. இந்த ஆலயத்தில் சித்திரை பௌர்ணமி அன்று மூர்த்திகளின் பிரதிஷ்டை நடைபெற்றது. அதனால் அந்த நாள் ஆலய ஸ்தாபன தினமாக இங்கு மிகுந்த உற்சாகத்துடன் கொண்டாடப்படுகிறது. இக்காலத்தில் இங்கு பிரம்மாண்டமான திருவிழா நடைபெறுகிறது. பல்லக்கு, பஜனை, கீர்த்தனை, தசாவதார நாடகங்கள் ஆகியவற்றால் இப்பகுதி களைகட்டுகிறது.

பயனுள்ள தகவல்கள்:

• டிச்சோலியிலிருந்து ௮ கி.மீ மற்றும் பனாஜியிலிருந்து ௨௭ கி.மீ தொலைவில்
• டிச்சோலியிலிருந்து போக்குவரத்து கழகப் பேருந்துகள் உள்ளன
• தனியார் வாகனங்கள் ஆலயத்தின் வாகன நிறுத்துமிடம் வரை வரலாம்
• இப்பகுதியில் தங்குமிடம் மற்றும் உணவக வசதிகள் உள்ளன