மहालசா சமஸ்தானம்

மார்தோள், வட்டம்: போண்டா, மாவட்டம்: வடக்கு கோவா

கோவாவின் எண்ணற்ற பக்தர்களின் ஆராதனை தெய்வமாகவும், கர்ஹாடே மற்றும் பத்யே பிராமண சமூகத்தினரின் குலதெய்வமாகவும் விளங்கும் மஹாலசா தேவி, பகவான் விஷ்ணுவின் பெண் அவதாரமாவார். தேவாசுரர்கள் பாற்கடலைக் கடைந்தபோது விஷ்ணு எடுத்த மோகினி அவதாரமே மஹாலசா ஆகும். அவர் விஷ்ணுவின் அவதாரம் என்பதால், அவர் மஹாலசா நாராயணி என்று அழைக்கப்படுகிறார். மார்தோள் கிராமத்தில் உள்ள இத்தேவியின் ஆலயம், கோமந்தகத்தின் (கோவா) மிகப்பெரிய ஆலயங்களுள் ஒன்றாகக் கருதப்படுகிறது. இந்த ஆலயத்தில் நடைபெறும் ஜத்ரோற்சவம் மற்றும் நவராத்ரோற்சவம் ஆகிய இரு திருவிழாக்களில் கோவா மட்டுமின்றி, மகாராஷ்டிரம் மற்றும் கர்நாடகத்திலிருந்தும் பக்தர்கள் பெருமளவில் பங்கேற்கின்றனர்.

இந்த தேவியின் புராணக் கதை என்னவென்றால், தேவர்களும் அசுரர்களும் பாற்கடலைக் கடைந்தபோது லக்ஷ்மி, கௌஸ்துப மணி, கற்பகவிருட்சம், சுரா, ஹலாஹல விஷம், தன்வந்திரி, சந்திரன், காமதேனு, ஐராவதம், ரம்பை-மேனகை, சப்தமுக உயர்வைச்ரவா குதிரை, சாரங்க தனுசு, பாஞ்சஜன்ய சங்கு மற்றும் அமிர்தம் ஆகிய பதினான்கு ரத்தினங்கள் கிடைத்தன. இதில் அமிர்த கலசத்திற்காக தேவர்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும் இடையே சண்டை தொடங்கியது. அப்போது அந்தப் போரை யுக்தியால் முடிவுக்குக் கொண்டுவர, விஷ்ணு விஸ்வசுந்தரியான மனோஹர மோகினி உருவத்தை எடுத்தார். அதுவே மஹாலசா அவதாரமாகும். தேவர்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும் அமிர்தத்தைப் பரிமாறும்போது, ராகுவும் கேதுவும் தேவர்களின் வேடமிட்டு தேவர் வரிசையில் அமர்ந்தனர். அவர்கள் அமிர்தத்தைப் பருகும்போது, சந்திரனும் சூரியனும் அவர்களை அடையாளம் கண்டு மோகினியிடம் தெரிவித்தனர். உடனே மோகினி அவர்களின் தலைகளைத் துண்டித்தார் என்ற புராணக் கதையும் உண்டு.

இந்த தேவி கோமந்தகத்திற்கு எப்படி வந்தார் என்பதற்கான கதை என்னவென்றால், பரசுராமர் கோமந்தகத்தை உருவாக்கிய பிறகு, தனது திக்விஜயத்திற்காக ஒரு யாகம் செய்தார். அதன் சித்திக்கு, வடக்கிலுள்ள திரிஹோத்ரபுரத்திலிருந்து (திருஹுத், தற்போதைய பீகார் மாநிலத்தின் கங்கைக்கு வடக்கே உள்ள பகுதி) பரத்வாஜர், கௌசிகர், வத்சர், கௌண்டின்யர், காசியபர், வசிஷ்டர், ஜமதக்னி, விஸ்வாமித்திரர், கௌதமர் மற்றும் அத்ரி போன்ற தவவலிமை மிக்க சாரஸ்வத் பிராமணர்களை கோமந்தகத்திற்கு அழைத்து வந்தார். இந்த பிராமண ரிஷிகளுக்கு ௬௬ குலங்கள் இருந்தன. அவர்கள் தங்களுடன் மங்கேஷி, மஹாலக்ஷ்மி, மஹாதேவர், சாந்தாதுர்கா, நாகேஷ், சப்தகோடேஸ்வரர் மற்றும் மஹாலசா ஆகிய குலதெய்வங்களையும் இங்கு கொண்டு வந்தனர். அதில் மஹாலசா தேவியும் அடங்குவார். வேர்ணே கிராமமே மஹாலசா தேவியின் ஆதிஸ்தானமாகும். இங்கு டிசம்பர் ௧௫௬௭-க்கு முன்பே மஹாலசா தேவியின் ஆலயம் இருந்ததற்கான பதிவுகள் உள்ளன. இந்த ஆலயம் இருந்த இடத்தை ‘ஜுனே மஹாடோள்’ அல்லது ‘ஜுனே மார்தோள்’ என்று அழைக்கின்றனர். அங்கு பகவான் பரசுராமரே மஹாலசா தேவியை பிரதிஷ்டை செய்ததாக ஐதீகம் உள்ளது. ‘தேவபூமி கோமந்தக்’ என்ற கோயில் ஆய்வாளர் விநாயக் நாராயண் ஷென்வி தூமே அவர்களின் நூலின்படி, கி.பி. ௧௧-ஆம் நூற்றாண்டில் அப்போதைய ஆட்சியாளர்களின் அரசவையில் இருந்த கௌசிக கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த சாரஸ்வத் பிராமண தளபதி மஹாளு பை என்பவர், வேர்ணே கிராமத்தில் மஹாலசா தேவிக்கு பிரம்மாண்டமான ஆலயத்தைக் கட்டியிருந்தார்.

பின்னர் ௧௫௧௦-ஆம் ஆண்டில் கோமந்தகத்தில் போர்ச்சுகீசியர்கள் நுழைந்தனர். இந்த போர்ச்சுகீசியர்கள் வேர்ணேவில் இருந்த மஹாலசா தேவியின் ஆலயத்தையும் மண்டபத்தையும் இடித்ததற்கும், சிலைகளை உடைத்ததற்கும் ௧௨ டிசம்பர் ௧௫௬௭ தேதியிட்ட ஒரு கடிதத்தில் பதிவு உள்ளது. இந்தக் கடிதம் ‘டோகுமென்டா இண்டிகா’ என்ற நூலின் ஏழாவது தொகுதியில் உள்ளது, இதை கோவாவிலிருந்து ஜெசூட் பாதிரியார் ஃபிரே. கோமிஸ் வாஸ் அனுப்பியிருந்தார். இருப்பினும், உடைக்கப்பட்ட சிலை மஹாலசா தேவியுடையது அல்ல. அந்தச் சிலை அல்லது தேவியின் பிரதிமை அதற்கு முன்பே கிராம மக்களால் அந்துருஜ் மஹாலில் (தற்போதைய போண்டா வட்டம்) உள்ள பிரியோள் கிராமத்திற்கு மாற்றப்பட்டிருந்தது. மஹாலசா நாராயணி சமஸ்தானத்தின் தலைவராக இருந்த பிரேமானந்த் காமத் கூறிய கதையின்படி, மஹாலசா தேவியின் மூல விக்கிரகம் நேபாளத்தின் கண்டகி நதியில் கிடைக்கும் சாளக்கிராமக் கல்லால் செதுக்கப்பட்டது. நேபாளத்திலிருந்து அந்தச் சிலை முதலில் தற்போதைய அகில்யானகர் மாவட்டத்தில் உள்ள நேவாசேக்கு கொண்டு செல்லப்பட்டது. ஆனால் அங்குள்ள முஸ்லிம் ஆட்சியின் தொல்லைகளால், இந்தச் சிலை அங்கிருந்து முதலில் கோவாவின் டிச்சோலிக்கு கொண்டு வரப்பட்டு, காலப்போக்கில் வேர்ணேவுக்குக் கொண்டு செல்லப்பட்டது.

வேர்ணேவிலிருந்து கொண்டு வரப்பட்டு பிரியோள் கிராமத்தில் எந்த இடத்தில் தேவி பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டாரோ, அது மஹாடோள் என்று அழைக்கப்படலாயிற்று. இதற்கு காரணம், வேர்ணே கிராமத்தில் பழங்காலத்தில் மஹாலசா தேவஸ்தானம் இருந்தபோது அதை மஹாடோள் (‘பொன்னே மஹாடோள்’ அதாவது பழைய மஹாடோள்) என்று அழைத்ததே ஆகும். அதே பெயர் புதிய இடத்திற்கும் வழங்கப்பட்டது. காலப்போக்கில் இந்த புதிய இடத்துடன் சுற்றியுள்ள பகுதிகள் மஹாடோள் அல்லது மார்தோள் என்ற பெயரில் ஒரு தனி கிராமமாக உருவானது. ஒரு ஐதீகத்தின்படி, இந்த புதிய இடத்தில் ஏற்கனவே சாந்தேரி தேவியின் ஆலயம் இருந்தது. இந்த தேவி, மஹாலசா தேவி இங்கு தங்குவதற்கு தனது அருகில் இடம் கொடுத்தார். அப்போது மஹாலசா தேவி சாந்தேரியிடம், ‘இங்கு முதல் மரியாதை உனக்கே. எனவே, என்னை தரிசிப்பதற்கு முன்பு பக்தர்கள் உன்னை தரிசிப்பார்கள்’ என்று கூறினார். இந்தப் பழக்கம் இன்றும் தொடர்கிறது. இங்கு தினமும் முதலில் சாந்தேரி தேவிக்கு ஆரத்தி எடுக்கப்படுகிறது. அதன் பிறகு மஹாலசா ஆலயத்தின் பின்னால் உள்ள கிராமபுருஷர், ௬௪ யோகினிகள், காலபைரவர், தாத் போன்ற தெய்வங்களுக்கு ஆரத்திகள் எடுக்கப்பட்டு, அதன் பின்னரே மஹாலசா தேவிக்கு ஆரத்தி எடுக்கப்படுகிறது.

மார்தோளில் உள்ள மஹாலசா தேவியின் இந்த இடம் குறைந்தது ௪௫௦ ஆண்டுகள் பழமையானது. இந்த காலகட்டத்தில் பலமுறை இந்த ஆலயம் புனரமைக்கப்பட்டது. ஆலயக் கட்டிடத்தில் புதிய விரிவாக்கங்கள் செய்யப்பட்டன. இந்த ஆலயத்திற்கு ரானோஜி ஷிண்டேயின் திவானும், பேஷ்வா காலத்து முக்கிய ராஜதந்திரி ராமச்சந்திர பாபா மல்ஹார் என்கிற ராமச்சந்திர பாபா ஷென்வாய் சுக்தன்கர் என்பவர் ௧௭௫௪-ஆம் ஆண்டில் மௌஜே பிரியோளில் ஒரு இடத்திற்கான சனதை (பட்டயம்) வழங்கினார். மேலும், இந்த சனத்பத்திரத்தின் மூலம் ஆலயத்திற்கு எந்தவித இடையூறும் ஏற்படக்கூடாது என்றும் எச்சரித்திருந்தார்.

மார்தோளில் பரந்த இடத்தில் அமைந்துள்ள இந்த ஆலயத்தின் பிரகாரத்தில் நான்கு பக்கங்களிலும் பெரிய கட்டிடங்கள் உள்ளன. மூன்று வளைவுகளைக் கொண்ட பிரம்மாண்டமான மகாத்வாரத்தின் வழியாக ஆலயத்தின் பிரகாரத்திற்குள் நுழையலாம். இங்கு நுழைந்ததும் நம் கவனத்தை ஈர்ப்பது முன்னால் உள்ள ஆலயத்தின் பிரம்மாண்டமான அமைப்பு, இடதுபுறத்தில் பெரிய கோபுரம் போலத் தோன்றும் உயரமான தீபஸ்தம்பம் மற்றும் அதன் அருகில் உள்ள ௨௦ தட்டுகளைக் கொண்ட பிரம்மாண்டமான சமயி (விளக்குத்தூண்) ஆகும். இந்த சமயிக்கு முன்னால், பாலாஜியின் தென்னிந்திய ஆலயங்களில் காணப்படும் பித்தளையாலான உயரமான கொடிமரம் உள்ளது. ஆலயத்தின் அமைப்பு தனித்துவமான கோமந்தகக் கட்டிடக்கலை பாணியில் கட்டப்பட்டுள்ளது. முகமண்டபம், சௌக் என்று அழைக்கப்படும் பிரம்மாண்டமான சபாமண்டபம், அர்த்தமண்டபம், மஹாமண்டபம், அந்தராளம் மற்றும் கருவறை என இந்த ஆலயம் கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளது. ஆலயத்தின் முகமண்டபத்திற்கு மேல் உள்ள சதுர வடிவ நகர்கானாவின் சுவர்களில், முன்பக்கத்தில் தேவி மஹாலசையின் நின்ற கோல விக்கிரகம் வீற்றிருக்கிறது. இடது மற்றும் வலது பக்கங்களில் ஆதிமாயா பகவதி மற்றும் சரஸ்வதி தேவியின் விக்கிரகங்கள் உள்ளன. இந்த மண்டபத்தின் மீது நான்கு பக்கங்களிலும் சரிவான கூரை மற்றும் அதன் மேல் கலசம் உள்ளது. சபாமண்டபம், அர்த்தமண்டபம், மஹாமண்டபம் ஆகியவற்றின் மீதும் இருபுறமும் சரிவான ஓட்டுக் கூரை உள்ளது. ஆலயத்தின் கருவறையின் மீது எண்கோண வடிவிலான குட்டையான கோபுரம் போன்ற அமைப்பும், அதன் மேல் குவிமாடம் மற்றும் தங்கக் கலசம் கொண்ட சிகரமும் உள்ளது. இந்த சிகரம் செப்புத்தகடு வேயப்பட்டது. இதைப் பற்றிய தகவல்களைக் கொண்ட ஒரு செப்புப் பட்டயம் முன்பு ஆலயத்தில் இருந்தது. அதில் கூறப்பட்டிருப்பதாவது –

‘ஸ்ரீமஹாலஸா விஜயதே
ஸ்ரீஃ ।। கோ நாகிரி விதூ ௧௭௮௯ நிமித சாகே ப்ரபவாக்யவத்ஸரே ராதே ।।
ஸ்ரீமன்மஹாலஸாயாஃ ப்ராஸாதஃ ப்ராக்தனோ விஷீர்ணோsபூத் ।।௧।।
ஸச தாம்ரமயைஃ பட்டையஃ ஸங்கடய த்ருடௌ வினிர்மிதோ நூலஃ ।।
மஹதோ லப்தேன ஜநாதத்ரவேண மஹஜனை ஸ்த்ருஷதிவ்யாஃ ।।௨।। ஸ்ரீஃ’

இதன் பொருள் என்னவென்றால், ஸ்ரீமஹாலஸாதேவியின் பழமையான ஆலயத்தின் திருப்பணியை, செப்புத் தகடுகளைப் பதித்து, கோவா மற்றும் கர்நாடகத்தைச் சேர்ந்த மகாஜனங்கள் திரவியங்களைச் சேகரித்து, சகாப்தம் ௧௭௮௯ (கி.பி. ௧௮௬௭) ப்ரபவ ஸம்வத்ஸரம் வைகாசி மாதத்தில் நிறைவு செய்தனர். இதிலிருந்து ௧௫௮ ஆண்டுகளுக்கு முன்பே இந்த ஆலயத்திற்கு ஒரு திருப்பணி நடைபெற்றது என்பது தெளிவாகிறது. கருவறைக்கு முன்னால் உள்ள மஹாமண்டபத்தில் உள்ள செதுக்கப்பட்ட தூண்களும் இதன் பழமையைப் பறைசாற்றுகின்றன. மஹாமண்டபத்தின் வெளிச்சுவரிலிருந்து உட்புறமாகச் சிறிது இடைவெளி விட்டு, இந்த கருநிறத் தூண்களின் வரிசை அமைந்துள்ளது. இந்தத் தூண்களிலும், அதன் மேல் உள்ள தரங்கஹஸ்தங்களிலும் நுணுக்கமான வேலைப்பாடுகள் செய்யப்பட்டுள்ளன. சபாமண்டபத்தின் மேற்கூரையும் கலைநயமிக்க வேலைப்பாடுகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளது. கண்ணாடி விளக்குகளைப் போலவே, இங்கே ஒரு தனித்துவமான பித்தளை மணி தொங்கவிடப்பட்டுள்ளது. மணியில் ஓசை எழுப்புவதற்குத் தேவையான நாக்கு (ரிங்கர்) இதில் இல்லை. உண்மையை அறியும் நீதி விசாரணைகளுக்காக இந்த மணி பயன்படுத்தப்பட்டு வந்தது. இந்த மணியை அடிக்கும்போது எவரேனும் பொய் சொன்னால், அந்த நபர் மூன்று நாட்களில் இறந்துவிடுவார் என்று பக்தர்கள் உறுதியாக நம்பினர். இந்த நம்பிக்கை எவ்வளவு வலிமையானது என்றால், போர்த்துகீசிய ஆட்சிக்காலத்தில் நீதிமன்றங்களில் இந்த மணியின் சாட்சியம் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கதாகக் கருதப்பட்டது. எவரேனும் இங்கே சாட்சியம் அளிக்க வேண்டியிருக்கும்போது மட்டுமே, மணியில் நாக்கு பொருத்தப்படும். இந்த மஹாமண்டபத்தின் மற்றொரு சிறப்பு என்னவென்றால், மேற்கூரையின் உட்புறப் பகுதியில் பல்வேறு தெய்வங்களின் மரச்சிற்பங்கள் செதுக்கப்பட்டுள்ளன.

கோவாவின் பிற முக்கிய ஆலயங்களைப் போலவே, இங்கும் அந்தராளச் சுவர்கள் மற்றும் நுழைவு வாயில்களில் வெள்ளித் தகடுகள் பதிக்கப்பட்டு, கலைநயமிக்க வேலைப்பாடுகள் செய்யப்பட்டுள்ளன. அதில் மலர் மற்றும் கொடி வேலைப்பாடுகள், ஸ்வஸ்திக் சின்னங்கள் மற்றும் தேவியின் பெரிய திருவுருவங்கள் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. மஹாலஸா மோகினியின் வடிவமாக இருப்பதால், நுழைவு வாயிலின் மேற்பகுதியில் பாற்கடல் கடைந்த காட்சி செதுக்கப்பட்டுள்ளது. கருவறையில் வெள்ளி வஜ்ரபீடத்தில் தேவி மஹாலஸாவின் சதுர்புஜ திருவுருவம் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டுள்ளது. இங்கே தேவியின் வலது மேல் கையில் சூலம் உள்ளது. வலது கீழ் கையில் தலைமுடியைப் பிடித்தபடி அசுரனின் தலை மற்றும் வாள் உள்ளது. இடது மேல் கையில் அமிர்த பாத்திரம் உள்ளது மற்றும் இடது கீழ் கையில் அமிர்தம் பெறுவதற்காக வேடம் தரித்த அசுரனின் தலை உள்ளது. இந்தத் தலையிலிருந்து வழியும் ரத்தத்தைப் பருகுவதற்காக வந்த புலியின் சிற்பமும் அங்கே உள்ளது. தேவியின் இரு பாதங்களுக்கு அடியில் ராகுவின் உடல் உள்ளது. தேவியின் திருமேனியில் யக்ஞோபவீதம் (பூணூல்) உள்ளது. இவ்வாறாக யக்ஞோபவீதம் அணிந்த கோவாவின் ஒரே தேவி இவள் என்று கூறப்படுகிறது. தேவி விஷ்ணுவின் அவதாரம் என்பதால், அவர் யக்ஞோபவீதம் அணிந்துள்ளார். இங்கே தேவிக்கு விஷ்ணு பூஜையின் அனைத்து உபசாரங்களும் செய்யப்படுகின்றன. அதேபோல் தேவி பூஜைக்குரிய புடவை, ஓடி (மங்கலப் பொருட்கள்) முதலான உபசாரங்களும் செய்யப்படுகின்றன. மேலும், தேவி சூலம் ஏந்தியிருப்பதால் அவர் ருத்ர சக்தியாகவும் கருதப்படுகிறார். இவ்வாறாக விஷ்ணு, சிவன் மற்றும் தேவி ஆகிய மூன்று சக்திகளையும் கொண்ட தேவியாக இவர் திகழ்கிறார்.

கருவறையில் வெள்ளியால் ஆன அழகான பிரபாவளியுடன் கூடிய உயர்ந்த சிம்மாசனத்தில் மஹாலஸாதேவி வீற்றிருக்கிறாள். அவளது ஆசனத்திற்கு அருகில் கீழே ஸ்ரீமஹால்புருஷர் உள்ளார். இது தவிர, கருவறையின் வெளிச்சுவரில் வலதுபுறம் கணபதியும், இடதுபுறம் சங்கஷ்டி எனப்படும் சங்கஷ்டநாசினி தேவியும் உள்ளனர்.

மஹாலஸாதேவி ஆலயத்தின் பின்புறம் வலது பக்கத்தில், இந்த இடத்தின் மூல தெய்வமான சாந்தேரி தேவியின் ஆலயம் உள்ளது. இந்த ஆலயத்தின் கருவறையில் வலதுபுறம் லக்ஷ்மிநாராயணரும், இடதுபுறம் சாந்தேரி தேவியும் வீற்றிருக்கின்றனர். சாந்தேரி தேவி ஆலயத்தின் இடதுபுறம் மற்றொரு ஆலயம் உள்ளது. இங்கே ஸ்ரீராம்புருஷர், பகவதி, ஸோணாள்பைரவர் (ஸம்ஹாரபைரவர்), சதுஷ்டி தேவி, காலபைரவர், மற்றும் தாட் தெய்வம் ஆகியவற்றின் திருவுருவங்கள் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டுள்ளன. தாட் தெய்வத்தின் கருவறைக்கு பின்புறம் ஒரு தேவகோஷ்டத்தில் மல்ஹார் தேவரின் சந்நிதி உள்ளது. இங்கேயே யக்ஞமண்டபமும் உள்ளது. ஆலய வளாகத்தின் பின்புறம் விசாலமான கல் குளம் உள்ளது.

மஹாலஸா ஆலயத்தில் தினமும் காலையில் மஹாபிஷேகம் உள்ளிட்ட பூஜைகள் நடைபெறுகின்றன. அதன் பிறகு தேவிக்கு குமாரிகை (சிறுமியின்) வேட அலங்காரம் செய்யப்படுகிறது. நண்பகலில் மஹாபூஜை நடைபெறுகிறது. அப்போது யுவதி வேட அலங்காரம் செய்யப்படுகிறது. இங்கே ஒவ்வொரு ஞாயிற்றுக்கிழமையும் மஹாலஸாதேவியின் சிபிகோத்ஸவம் (பல்லக்கு உற்சவம்) நடைபெறுகிறது. அதேபோல் ஒவ்வொரு மாதமும் சுக்ல அல்லது கிருஷ்ண பக்ஷ பஞ்சமியன்று சாந்தேரி தேவியின் பல்லக்கு ஊர்வலம் நடைபெறுகிறது. இந்த ஆலயத்தின் மிக முக்கியமான திருவிழா ஜாத்ரா (தேர்த்திருவிழா) ஆகும். மாக சுத்த சஷ்டியிலிருந்து மாக வத்ய தசமி வரை நடைபெறும் இந்த உற்சவம், மஹாலஸாதேவியின் விஜயரதோத்ஸவத்துடன் நிறைவடைகிறது. கோவா முழுவதும் இந்த உற்சவம் ‘ம்ஹாடோள் ஜாத்ரா’ என்று புகழ்பெற்றது. இது தவிர, ஆலயத்தில் நவராத்திரி உற்சவம், தீபாவளி உள்ளிட்ட அனைத்து பண்டிகைகளும் மிகுந்த பக்தி சிரத்தையுடன் கொண்டாடப்படுகின்றன.

பயனுள்ள தகவல்கள்:

• ஃபோண்டாவிலிருந்து ௮ கி.மீ மற்றும் பனாஜியிலிருந்து ௨௩ கி.மீ தொலைவில்
• ஃபோண்டாவிலிருந்து மாநிலப் போக்குவரத்துப் பேருந்து வசதி உள்ளது
• தனியார் வாகனங்கள் ஆலயத்தின் வாகன நிறுத்துமிடம் வரை வரலாம்
• வளாகத்தில் தங்குமிடம் மற்றும் உணவு வசதி உள்ளது
• தொடர்பு : ஆலய அலுவலகம், தொலைபேசி : ௦௮௩௨ ௨௩௪௩௪௨௧