வீரேஷ்வர் மகாதேவ் கோவில்

சிஹுஞ்ச், தாலுகா: மெஹமதாபாத், மாவட்டம்: கேடா

குஜராத் பிராந்தியத்தில், கேடா மாவட்டம் அன்புடன் ‘சரோடர்’ என்று அழைக்கப்படுகிறது – இப்பெயர் பொன்னிற இலைகளின் நிலம் அல்லது கால்நடைகளுக்கான பசுமையான மேய்ச்சல் நிலம் என்று பொருள்படும். மிக வளமான மண்ணின் காரணமாக விவசாயம் முதன்மைத் தொழிலாகத் திகழும் மெஹமதாபாத் தாலுகாவில், வத்ராக் நதிக்கரையில் சிவபெருமானுக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட பல கோவில்கள் அமைந்துள்ளன. அவற்றில், சிஹுஞ்ச் கிராமத்தில் உள்ள பழமையான வீரேஷ்வர் மகாதேவ் கோவில் நம்பிக்கையின் மிக உயர்ந்த புகலிடமாகத் திகழ்கிறது. தலைமுறைகளாகக் கடத்தப்பட்டு வரும் பக்தியின் அடையாளமாகப் போற்றப்படும் வீரேஷ்வர் மகாதேவ், தனது பக்தர்களின் ‘மானதா’ (நேர்த்திக்கடன்) நிறைவேற்றும் தெய்வமாகப் பரவலாகக் கொண்டாடப்படுகிறார். இக்கோவிலின் தனித்துவமான மற்றும் ஆன்மீக அம்சம் என்னவென்றால், முதன்மை ‘சிவலிங்கத்தைச்’ சுற்றி இடைவிடாது பாயும் நீர் ஊற்றாகும்.

வரலாற்று அறிஞர்களின் கணிப்புப்படி, சுமார் ௬௦௦ முதல் ௭௦௦ ஆண்டுகள் பழமையான வீரேஷ்வர் மகாதேவ் கோவில், குஜராத்தின் சோலங்கி அல்லது வகேலா வம்ச ஆட்சிக் காலத்தில் கட்டப்பட்டிருக்கலாம் என்று கருதப்படுகிறது. இடைக்காலத்தில், புகையிலை உற்பத்தியின் காரணமாக ‘பொன்னிற இலை’ மாவட்டம் என்று அழைக்கப்பட்ட கேடாவின் பொருளாதார வளம், கலைநயம் மிக்க பல கோவில்களின் உருவாக்கத்திற்கு வழிவகுத்தது. இக்காலகட்டத்தில்தான் மெஹமதாபாத் நகரத்தை நிறுவிய சுல்தான் மஹ்மூத் பேகடா, பல இந்து கோவில்கள் மீது தாக்குதல்களை நடத்தினார். உள்ளூர் வரலாற்று ஆவணங்களின்படி, சுல்தான் பேகடா வீரேஷ்வர் மகாதேவ் கோவிலின் ‘சிகரத்தை’ சேதப்படுத்தியதாகக் கூறப்படுகிறது.

பதினெட்டாம் நூற்றாண்டில், புகழ்பெற்ற கவிஞர் ஷாமல் பட் கோவில் வளாகத்திற்கு அடிக்கடி வந்து, ‘சரஸ்வதி-சாதனையில்’ (கல்வித் தெய்வத்தின் மீதான பக்தி) தன்னை ஈடுபடுத்திக்கொண்டார். ௧௬௯௪-ஆம் ஆண்டு அகமதாபாத் மாவட்டத்தின் கோமதிபூர் கிராமத்தில் பிறந்த ஷாமல் பட், தனது தாத்தாவின் வழிகாட்டுதலின் கீழ் மதக் கல்வியை முடித்தார். வீரேஷ்வர் மற்றும் ஆனந்திபாய் தம்பதியினருக்குப் பிறந்த இவர், நாட்டுப்புறக் கதைகளை அடிப்படையாகக் கொண்ட ‘பத்யாபார்தா’ என்ற கவிதை வகையைப் பிரபலப்படுத்தினார். பெரும்பாலும் மன்னர் விக்ரமாதித்யனை முதன்மைக் கதாபாத்திரமாகக் கொண்ட இவரது இலக்கியப் படைப்புகளில் ‘சிங்கசன் பத்திசி’, ‘பைதால் பச்சிசி’, ‘சுதா பஹோதெரி’, ‘நந்த் பத்திசி’, ‘மதன்-மோகன்’, ‘பத்மாவதி’, ‘ரகிதாஸ் சரித்ரா’, ‘பத்ரா-பாமிணி’ மற்றும் ‘சந்திர-சந்திராவதி’ உள்ளிட்ட ௨௬ முக்கிய படைப்புகள் அடங்கும். குஜராத்தி மொழியில் ‘சப்பா’ என்ற கவிதை வடிவத்தை அறிமுகப்படுத்திய பெருமையும் இவரையே சாரும். இக்கோவிலின் மூலவர் தெய்வத்தின் நினைவாகவே இவரது தந்தைக்கு வீரேஷ்வர் என்று பெயரிடப்பட்டதாக நம்பப்படுகிறது. ஷாமல் பட் ௧௭௬௯-ஆம் ஆண்டு காலமானார்.

இக்கோவிலின் உள்ளூர் புராணக்கதைப்படி, பண்டைய காலத்தில் சிஹுஞ்ச் பகுதியைச் சுற்றியுள்ள பகுதி அடர்ந்த காடாக இருந்தபோது, இடையர்கள் தங்கள் கால்நடைகளை அங்கு மேய்த்து வந்தனர். ஒரு கறவை மாடு தினமும் ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்தில் பால் சொரிவதைக் கண்டனர். அந்த இடத்தில் பூமியைத் தோண்டியபோது, ஒரு ‘சிவபிண்ட்’ (சிவனின் மங்கலகரமான கல்) வெளிப்பட்டதைக் கண்டு உள்ளூர் மக்கள் வியப்படைந்தனர். கிராம மக்களின் கூட்டு முயற்சியால், வெளிப்பட்ட தெய்வத்தைப் பிரதிஷ்டை செய்ய ஒரு கோவில் கட்டப்பட்டது. முதன்மைக் கட்டிடத்திற்கு அருகில் ‘தர்ம கி பேடி’ என்று அழைக்கப்படும் ஒரு சிறிய சன்னதி உள்ளது, அதில் தரையில் ‘பத்மபாதுகா’ (தாமரை பாதச்சுவடுகள்) உள்ளன. தர்மராஜர் யுதிஷ்டிரர் தனது மறைமுக வனவாசத்தின் போது தங்கியிருந்த புனிதமான இடம் இதுவே என்று உள்ளூர் மரபு கூறுகிறது.

சிஹுஞ்ச் அருகே செல்லும் பிரதான சாலையிலிருந்து, கோவிலுக்குச் செல்லும் பாதை பிரிகிறது. ஒரு நுழைவாயில் உள்ளது, அங்கிருந்து குறுகிய பாதை நேரடியாகக் கோவிலுக்குச் செல்கிறது. உள்ளே நுழைந்ததும், கற்கள் பதிக்கப்பட்ட விசாலமான முற்றத்தை அடையலாம். அங்கு ஸ்ரீ கிருஷ்ணரை நினைவுபடுத்தும் ‘கடம்ப’ மரங்களும், ஒரு பழமையான கிணறும் உள்ளன. இந்தக் கிணற்றின் நீர் ‘அக்ஷயம்’ (தீராதது) என்று கிராம மக்கள் நம்புகின்றனர். கோவிலின் முன்புறம் இரும்புத் தூண்களால் தாங்கப்படும் நெளி தகடு கூரையுடன் கூடிய ‘ரங்மண்டபம்’ உள்ளது, அதில் கவிஞர் ஷாமல் பட்டின் மார்பளவுச் சிலை உள்ளது. இந்த மண்டபத்திற்குள், சிகரம் மற்றும் கலசங்களுடன் கூடிய நான்கு தூண்கள் கொண்ட விதானத்தின் கீழ் ஒரு ‘சிவபிண்ட்’ பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டுள்ளது. இந்த விதானத்திற்கு அருகில் ஒரு ‘யக்ஞகுண்டம்’ உள்ளது. வளாகத்தில் பூசாரிகளின் குடியிருப்புகள், கோவில் அலுவலகம் மற்றும் கலாச்சார மண்டபம் ஆகியவை உள்ளன.

வட இந்திய ‘நாகரா’ கட்டிடக்கலை பாணியால் ஈர்க்கப்பட்ட வீரேஷ்வர் மகாதேவ் கோவில், சுமார் இரண்டு அடி உயரமுள்ள ‘அதிஷ்டானத்தின்’ (பீடம்) மீது அமைந்துள்ளது. பிரதான நுழைவாயிலின் கல் வேலைப்பாடுகள் நுணுக்கமானவை. இக்கோவில் முகமண்டபம், தர்ஷன் மண்டபம், சபா மண்டபம், அந்தராளம் மற்றும் கருவறை ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய பாரம்பரிய அமைப்பைப் பின்பற்றுகிறது. முகமண்டபம் இரண்டு அலங்காரத் தூண்களால் தாங்கப்படுகிறது. சபா மண்டப நுழைவாயிலுக்கு முன்னால் உள்ள தர்ஷன் மண்டபத்தில், ஒரு பீடத்தின் மீது ‘நந்தி’ சிலை அமர்ந்திருக்கிறது, அதைத் தொடர்ந்து ஒரு ஆமையின் சிற்பம் உள்ளது. வட்ட வடிவமான சபா மண்டபத்தில் பல்வேறு தெய்வங்கள் மற்றும் வடிவியல் அமைப்புகள் செதுக்கப்பட்ட எண்கோணத் தூண்கள் உள்ளன. அதன் கூரையில் கடவுள்கள், தாவரங்கள் மற்றும் விலங்குகளின் ஓவியங்கள் வண்ணமயமாகத் தீட்டப்பட்டுள்ளன. நுழைவுச் சுவர்களில் ‘துவாரபாலகர்கள்’ உள்ளனர் மற்றும் ‘லலாடபிம்பத்தில்’ (மத்திய நிலைக்கல்லில்) ஒரு ‘சிவபிண்ட்’ செதுக்கப்பட்டுள்ளது. கருவறைக்குள் நுழையும் கதவு வெள்ளித் தகடுகளால் மூடப்பட்டு, அதில் விநாயகர் மற்றும் லட்சுமி தேவியின் செதுக்கல்கள் உள்ளன. அதன் மையத்தில், பித்தளை உறை மற்றும் படம் எடுத்த நிலையில் உள்ள செப்பு நாகத்துடன் ‘சிவபிண்ட்’ அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளது. மேலே ஒரு ‘அபிஷேகப் பாத்திரம்’ தொங்கவிடப்பட்டுள்ளது மற்றும் அருகில் ஒரு திரிசூலம் உள்ளது. கருவறையின் பின்புறச் சுவரில் உள்ள ஒரு மாடத்தில் பார்வதி தேவியின் சிலை உள்ளது.

கோவிலின் வெளிப்புறமும் அதே அளவிற்கு நேர்த்தியாக அமைந்துள்ளது. சபா மண்டபத்தின் குவிமாட கூரையின் உச்சியில் ‘ஸ்தூபிகா’ (சிகரம்) மற்றும் கலசம் பொருத்தப்பட்டுள்ளன. கருவறையின் கூரையின் நான்கு மூலைகளிலும் துணை கோபுரங்கள் உள்ளன, ஒவ்வொன்றிலும் ஒரு அமலகம் (வரிப்பள்ளங்கள் கொண்ட வட்டு) மற்றும் கலசம் உள்ளன. இவற்றிற்கு இடையில் உயர்ந்து நிற்கும் மைய சிகரம் சதுர வடிவில், படிநிலை அமைப்பில் உள்ளது, அதன் அனைத்து பக்கங்களிலும் தெய்வீக சிலைகள் கொண்ட மாடங்கள் உள்ளன. அதன் உச்சியில் ஒரு அமலகம், தங்க முலாம் பூசப்பட்ட கலசம் மற்றும் ‘தர்மத்வஜா’ (மதக் கொடி) ஆகியவை அலங்கரிக்கின்றன. ‘ஜங்கா’ என்று அழைக்கப்படும் வெளிப்புற சுவர்கள், நுணுக்கமான செதுக்கல்கள் மூலம் பல்வேறு புராணக் கதைகளை வெளிப்படுத்துகின்றன. முதன்மைக் கோவிலுக்கு அருகில் ஜகத்குரு சங்கராச்சாரியார் ஸ்மிருதி மந்திர் உள்ளது, இது ஒரு ‘சிவபிண்டத்தையும்’ கொண்டுள்ளது.

இக்கோவில் ஆண்டு முழுவதும் ஆன்மீக நடவடிக்கைகளின் மையமாகத் திகழ்கிறது. ‘மகாசிவராத்திரி’ மிக முக்கியமான வருடாந்திர திருவிழாவாகும், இது அதிகாலை முதலே நீண்ட வரிசையில் நிற்கும் ஆயிரக்கணக்கான பக்தர்களை ஈர்க்கிறது.

இந்நாளில், ‘சிவபிண்டத்திற்கு’ பால், தயிர் மற்றும் தேன் கொண்டு அபிஷேகம் செய்யப்பட்டு, ‘வில்வ இலைகள்’ சமர்ப்பிக்கப்படுகின்றன. இரவு வேளையில் ‘சதுர் பிரஹார பூஜை’ (நான்கு கட்ட இரவு வழிபாடு) மற்றும் விழிப்புடன் கூடிய வழிபாடு நடைபெறுகிறது. கொண்டாட்டங்களில் ‘பஜனை’, ‘கீர்த்தனை’ மற்றும் ‘பிரவசனம்’ (சொற்பொழிவுகள்) ஆகியவை அடங்கும்.

சிராவண மாதத்தில் வரும் திங்கட்கிழமைகளில் பக்தர்கள் கூட்டம் அதிகமாகக் காணப்படுகிறது, மேலும் ‘நாக பஞ்சமி’, ‘கிருஷ்ண ஜன்மோத்சவம்’, ‘சைத்ர நவராத்திரி’, ‘தசரா’ மற்றும் ‘தீபாவளி’ ஆகியவையும் மிகுந்த உற்சாகத்துடன் கொண்டாடப்படுகின்றன. கோவில் தினமும் காலை ௬ மணி முதல் இரவு ௮ மணி வரை பக்தர்களுக்காகத் திறந்திருக்கும்.

பயனுள்ள தகவல்கள் 

• மெஹமதாபாத்திலிருந்து ௧௪ கி.மீ தொலைவிலும், கேடாவிலிருந்து ௨௪ கி.மீ தொலைவிலும் அமைந்துள்ளது.
•  மெஹமதாபாத்திலிருந்து GSRTC பேருந்து சேவைகள் கிடைக்கின்றன.
•  தனியார் வாகனங்கள் நேரடியாகக் கோவில் வாகன நிறுத்துமிடத்தை அடையலாம்.
•  அருகில் தங்குமிடம் மற்றும் காலை உணவு வசதிகள் உள்ளன.
•  தொடர்பு – பிரபுல்லபாய் படேல், தலைவர், அலைபேசி – ௯௭௧௨௬௧௨௭௩௩; ராமபாய் பார்மர், துணைத் தலைவர், அலைபேசி ௯௮௭௯௯௭௪௯௧௯