மும்முக வரதன் மனாய் கோயில்

தஹிவலி பு., தாலுகா சிப்ளூண், மாவட்டம் ரத்னகிரி

கொங்கணத்தின் பெருமைக்கு மேலும் மெருகூட்டும் வகையில், சிப்ளுண் வட்டத்தில் உள்ள தஹிவலி புத்ருக் எனும் இடத்தில் அமைந்துள்ள திரிமுகி வரதான் மானாய் தேவி ஆலயம், பக்தர்களின் ஆழ்ந்த நம்பிக்கைக்குரிய வழிபாட்டுத் தலமாகும். இந்த ஆலயத்தின் தனிச்சிறப்பு என்னவென்றால், முழு ஆலயமும் ஒரு தேரின் வடிவில் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. மகாராஷ்டிர மற்றும் திராவிடக் கலாச்சாரம் மற்றும் கட்டடக்கலை ஆகியவற்றின் அழகான சங்கமமாக இந்த ஆலயம் திகழ்கிறது. இந்த ஆலயத்தின் கட்டுமானப் பணிகள் தமிழ்நாட்டின் சேலத்திலிருந்து கொண்டு வரப்பட்ட கருங்கற்களைக் கொண்டு மேற்கொள்ளப்பட்டுள்ளன. இந்தத் தேவி, தங்கள் பிறந்த வீட்டிலிருந்து புகுந்த வீட்டிற்குச் சென்ற பெண்களுக்குப் பாதுகாவலராகவும், அவர்களின் அழைப்பிற்கு ஓடி வந்து அருள்பாலிப்பவளாகவும் திகழ்கிறாள் என்பது பக்தர்களின் அசைக்க முடியாத நம்பிக்கையாகும்.

இயற்கை வளம் மிக்க பகுதியில் அமைந்துள்ள தஹிவலி பு. கொங்கண் பிராந்தியத்தின் ஒரு செழிப்பான கிராமமாகக் கருதப்படுகிறது. சிப்ளூன் வட்டத்தில் உள்ள சாவர்டே தொடருந்து நிலையத்திலிருந்து இரண்டு கி.மீ. தொலைவில் இக்கிராமம் அமைந்துள்ளது. தெற்கே ஆண்டு முழுவதும் பாயும் காப்ஷி ஆற்றின் கரையும், வடக்கே உயர்ந்த மலைகளும் இக்கிராமத்தைச் சூழ்ந்துள்ளன. இந்தக் கிராமத்தில் மலையடிவாரத்தில் அமைந்துள்ள ௩௫௦ ஆண்டுகளுக்கு முற்பட்ட திரிமுகி வரதான் மனாய் தேவியின் ஆலயம், கொங்கண் பகுதியில் உள்ள புகழ்பெற்ற மற்றும் சக்திவாய்ந்த ஆலயங்களில் ஒன்றாகக் கருதப்படுகிறது. மூன்று முகங்களைக் கொண்ட தேவியின் திருவுருவம் நாட்டில் அரிதான ஒன்றாகக் கருதப்படுகிறது. தேவியின் மீது பக்தர்கள் கொண்டுள்ள பக்தி மற்றும் தரிசனத்திற்காக இங்கு வரும் பக்தர்களின் எண்ணிக்கையைக் கருத்தில் கொண்டு, மாநில அரசும் இந்த ஆலயத்திற்குத் தீர்த்தத்தலத்தின் ‘க’ வகுப்பு அந்தஸ்தை வழங்கி கௌரவித்துள்ளது.

மலைச் சரிவில் உள்ள ஒரு சமதளப் பகுதியில் திரிமுகி வரதான் மனாய் தேவியின் இந்த ஆலயம் அமைந்துள்ளது. ஆலயத்தின் பிரகாரம் சுமார் நான்கு முதல் ஐந்து அடி உயரத்தில் உள்ளது. படிகளின் வழியாக ஆலயத்தின் பிரகாரத்திற்குள் நுழைந்தவுடன், ஆலயத்தின் இருபுறமும் அழகான பூங்காக்கள் அமைக்கப்பட்டுள்ளதைக் காணலாம். இதில் பல்வேறு மலர்ச் செடிகளும் அலங்காரச் செடிகளும் இருப்பதால், ஆலயத்தின் அழகு மெருகேறித் தெரிகிறது. முதன்மை நுழைவாயிலின் இருபுறமும் யானைகளின் இரண்டு பெரிய சிலைகள் உள்ளன. புனேவில் உள்ள பிரதி பாலாஜி ஆலயத்தைக் கட்டிய அதே சிற்பிகளே இந்த ஆலயத்தையும் கட்டியுள்ளனர். இதற்காக கேரளாவிலிருந்து வந்த ௪௦ சிற்பிகள் மூன்று மாதங்கள் இரவு பகலாகப் பணியாற்றினர். இந்த ஆலயத்தின் அமைப்பு தேரைப் போன்றது. எனவே, தேருக்குச் சக்கரங்கள் இருப்பது போல, ஆலயத்தின் இருபுறமும் கற்களில் தலா ஐந்து சக்கரங்கள் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. மேலும், தேரின் மீதுள்ள கொடிகளைப் போலவே, இங்குள்ள சிகரங்களில் காவி நிறக் கொடிகள் ஏற்றப்பட்டுள்ளன. இங்குள்ள அனைத்துக் கல் வேலைப்பாடுகளுக்கும் ‘ஸ்டோன் ஸ்ப்ரே பினிஷிங்’ செய்யப்பட்டிருப்பதால், இந்த கட்டுமானம் ஒரே கல்லில் செதுக்கப்பட்டது போலத் தோன்றுகிறது.

இந்தக் கோயில் தரிசன மண்டபம், சபாமண்டபம் மற்றும் கருவறை எனப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. இக்கோயில் சுமார் மூன்று அடி உயரமான அடித்தளத்தின் மீது கட்டப்பட்டுள்ளது. எனவே, ஐந்து படிகள் ஏறி தரிசன மண்டபத்திற்குள் நுழைய வேண்டும். இங்குள்ள தரிசன மண்டபம் திறந்த நிலையில் உள்ளது, அதில் உள்ள நான்கு தூண்களின் மேல் பகுதியில் ஒரு முதன்மைத் தூணும் மற்றும் நான்கு மூலைகளில் நான்கு என மொத்தம் ஐந்து சிகரங்கள் உள்ளன. தரிசன மண்டபத்தின் இருபுறமும் வெளிப்புறத்தில் கல்லால் செதுக்கப்பட்ட சக்கரங்கள் உள்ளன. சபா மண்டபத்தின் நுழைவாயிலுக்கு அருகில் உட்புறத்தில், செதுக்கப்பட்ட வேலைப்பாடுகள் கொண்ட கல் மகுடத்தில் மானாய் தேவி மற்றும் பைரவர் ஆகியோரின் கருங்கற் சிலைகள் உள்ளன. சபா மண்டபம் விசாலமாகவும், முழுமையாகத் திறந்த நிலையிலும் உள்ளது. இங்குள்ள அனைத்துத் தூண்களும் சுவர்களில் அமைந்துள்ளன. இந்தச் சபா மண்டபத்தின் மீதும் ஒரு முதன்மைச் சிகரமும், பல சிறிய சிகரங்களும் உள்ளன. சபா மண்டபத்தின் வெளிப்புறத்தில் வலதுபுறம் இரண்டு மற்றும் இடதுபுறம் இரண்டு என மொத்தம் நான்கு சக்கரங்கள் செதுக்கப்பட்டுள்ளன.

சபாமண்டபத்தில் கருவறையின் இடதுபுறம் கருங்கல்லால் ஆன நந்தி சிலையும், அதற்கு முன்னால் சிவலிங்கமும் உள்ளன. சபாமண்டபத்தில் பிரகாரத்தை விட்டுவிட்டு கருவறை கட்டப்பட்டுள்ளது. இந்தக் கருவறையில் உள்ள தனித்துவமான கல் மகுடத்தில் இடமிருந்து வலமாக வரதான் தேவி, வாகஜாய், குடாய் மற்றும் பாஜி ஆகியோரின் சிலைகள் உள்ளன. இதில் முதன்மையான வரதான் தேவியின் சிலை மற்ற சிலைகளை விட பெரியதாக உள்ளது, மேலும் அந்தச் சிலைக்கு மூன்று முகங்களும் ஆறு கைகளும் உள்ளன. இது லட்சுமி, சரஸ்வதி மற்றும் துர்கையின் ஒருங்கிணைந்த வடிவமாகக் கருதப்படுகிறது. மூன்று முகங்களிலும் அழகான வேலைப்பாடுகள் கொண்ட கிரீடங்கள், கல்லிலேயே செதுக்கப்பட்டுள்ளன. செதுக்கப்பட்ட ஆபரணங்கள், ஆறு கைகளில் ஏந்தியிருக்கும் பல்வேறு ஆயுதங்கள் மற்றும் சிற்ப வேலைப்பாடுகளுடன் கூடிய பின்புறக் கல் என தேவியின் இந்த வடிவம் ஒரு வரப்பிரசாதமாகும்.

கோயிலின் வெளிச் சுவர்களிலும் நுணுக்கமான கலை வேலைப்பாடுகள் உள்ளன. இங்குள்ள சுவர்களில் செதுக்கப்பட்டுள்ள கல் சக்கரங்கள், உண்மையான தேரின் சக்கரங்களைப் போலவே மிக அழகாகத் தோற்றமளிக்கின்றன. இது தவிர, வெளிச் சுவர்களில் माहூர் கடையின் ரேணுகா மாதா, வணியின் சப்தசிருங்கி மாதா, துளஜாப்பூரின் துளஜா பவானி மற்றும் கோலாப்பூரின் மஹாலட்சுமி அம்பாபாய் ஆகியோரின் புடைப்புச் சிற்பங்கள் (மியூரல்கள்) உள்ளன. கோயிலின் பின்புறத்தில், இங்குள்ள பழங்காலச் சிலைகள் வரிசையாக அடுக்கி வைக்கப்பட்டுள்ளன.

கொங்கணத்தில் உள்ள ஒவ்வொரு கிராமத்துத் திருவிழாவிற்கும் தனிச்சிறப்பு உண்டு. அதேபோல், தஹிவளியில் உள்ள இந்த ஆலயத்தில் மூன்று ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை நடைபெறும் ‘சமாயாத்திரை’ இக்கோயிலின் தனித்துவமான விழாவாகும். இந்த யாத்திரையின் பாரம்பரியம் நூற்றுக்கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு முற்பட்டது என்று கூறப்படுகிறது. எந்த ஆண்டில் அதிக மாதம் (அதிகமாசம்) வருகிறதோ, அந்த ஆண்டின் பௌஷ பௌர்ணமி அன்று இங்கு மூன்று நாட்கள் திருவிழா நடைபெறுகிறது.

பௌஷ திரயோதசி அன்று, திருவிழாவின் முதல் நாளில் வரதான்-மானாய், குடாய், வாகஜாய், பைரி, பாஜி ஆகிய தெய்வங்களின் சிலைகள் அடங்கிய பல்லக்கு ஊர் முழுவதும் வலம் வருகிறது. இதற்காக ஐன மரத்தின் ரு0 அடி உயரமுள்ள மரம் வெட்டப்பட்டு, அதன் தோல் சீவப்பட்டு ‘லாட்’ (மரம்) உருவாக்கப்படுகிறது. இரண்டாம் நாளில், இந்த லாட் சுற்றுவட்டாரக் கிராமங்களுக்கு எடுத்துச் செல்லப்பட்டு நடனமாடப்படுகிறது. சுமங்கலிப் பெண்கள் ஆங்காங்கே இந்த லாட்டிற்குப் பூஜை செய்கின்றனர். தேவி ஆலயத்திற்கு முன்னால் உள்ள ருரு அடி உயரமுள்ள மரத்தூணில் உள்ள பள்ளத்தில் இந்த லாட் பொருத்தப்படுகிறது. பௌர்ணமி அன்று, அதாவது மூன்றாவது நாளில், மான்காரிகளும் (மரியாதைக்குரியவர்கள்) அதைத் தொடர்ந்து பக்தர்களும் இந்த பகாடின் (தூண்) மீது ஏற்றப்படுகின்றனர். அப்போது மேளம் மற்றும் நாதஸ்வரம் இசைக்கப்படுகிறது. அனைத்து பக்தர்களும் ஒரே குரலில் தேவியிடம் வேண்டுதல் வைப்பதால், இந்த யாத்திரை ‘சமாயாத்திரை’ என்று அழைக்கப்படுகிறது. ‘சமா’ என்றால் அனைவரும் இணைந்து இறைவனிடம் வைக்கும் வேண்டுதல் என்று கருதப்படுகிறது. வேலை மற்றும் தொழில் நிமித்தமாக வெளியூர் சென்றிருக்கும் கிராம மக்கள் அனைவரும் இந்தத் திருவிழாவிற்காகத் தவறாமல் வருகை தருகின்றனர். மூன்று ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை நடைபெறுவதால், இந்தத் திருவிழாவிற்கு ஈர்ப்பு அதிகம். 

பயனுள்ள தகவல்கள்:

• சிப்ளுணிலிருந்து ௨௩ கி.மீ, மற்றும் ரத்னகிரியிலிருந்து ௭௭ கி.மீ தொலைவில்
• சிப்ளுண் மற்றும் சாவர்டேவிலிருந்து அரசுப் பேருந்து (ST) வசதி உள்ளது.
• சொந்த வாகனங்கள் நேரடியாகக் கோயில் வாகன நிறுத்துமிடம் வரை செல்லலாம்.
• கோயிலின் சுற்றுப்புறத்தில் தங்குவதற்கும் காலை உணவு உண்பதற்கும் வசதிகள் இல்லை.
• தொடர்புக்கு : மனோகர் காக், சேவகர், அலைபேசி: ௭௭௫௮௯௯௩௭௨௪, அனில் காக், சேவகர், அலைபேசி: ௯௬௮௯௬௨௪௩௫௪