ஸ்ரீதேவி லஇராய் சமஸ்தானம்

சிரகாவ், தாலுகா பிச்சோலிம், மாவட்டம் வடக்கு கோவா

இந்தியாவின் பல மாநிலங்களின் நாட்டுப்புற மதங்களில் சப்தமாதர்கள், ஏழு ஆசராக்கள், ஏழு சகோதரிகள் ஆகியோருக்கு முக்கிய இடம் உண்டு. கோவாவின் நாட்டுப்புற மரபிலும் ஏழு சகோதரிகளின் வழிபாட்டிற்கு தனிச்சிறப்பான இடம் உள்ளது. இந்த ஏழு சகோதரிகளில் ஒரு தெய்வமே லஇராய் ஆவார். இந்த தெய்வத்தின் கோவாவின் மூல ஆலயம் சிரகாவில் அமைந்துள்ளது. இங்கு தொடர்ந்து ஐந்து நாட்கள் நடைபெறும் திருவிழா மிகவும் புகழ்பெற்றது. தகிக்கும் நெருப்பு குண்டத்தில் நடந்து செல்லும் ‘தோண்டுகள்’ எனப்படும் விரதமிருக்கும் பக்தர்களின் அக்னி திவ்யம் இந்த திருவிழாவின் ஒரு சிறப்பம்சமாகும். இந்த அக்னி திவ்யத்தைக் காண ஒவ்வொரு ஆண்டும் ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் இங்கு கூடுகிறார்கள்.

கோவாவின் நாட்டுப்புறக் கதைகளின்படி, கேள்பாய், மஹாமாயா, சீதளா தேவி, மீராபாய் என்கிற மிலாக்ரெஸ், அஜதீபா, மொர்ஜாய் மற்றும் லஇராய் ஆகியோரே அந்த ஏழு சகோதரிகள். கேதோபா என்கிற கேத்லோ இவர்களின் சகோதரர் ஆவார். கோவாவின் விவசாய கலாச்சாரத்தோடு ஒன்றிணைந்த உழைக்கும் மக்களின் தெய்வங்கள் இவர்கள். இந்த எட்டு உடன்பிறப்புகளும் முனிவர்களின் குழந்தைகள் என்பது இவர்களின் ஐதீகம். இவர்கள் பூர்வீகமாக காசி க்ஷேத்திரத்தைச் சேர்ந்தவர்கள். அங்கு சில துன்பங்கள் ஏற்பட்டதால், அங்கிருந்து கிளம்பி சுற்றித் திரிந்து தென்னிந்தியா வந்தனர். மலைப்பகுதியிலிருந்து சோர்லா கணவாய் வழியாக இறங்கி, மொர்லே, சிரோடே, மாவலிங்கே, லாதம்பார்ஷே ஆகிய பாதைகள் வழியாக பிச்சோலிம் வந்தடைந்தனர். அக்காலத்தில் கோவாவில் கதம்ப வம்சத்தின் ஆட்சி இருந்தது. பிச்சோலிமில் இவர்கள் தேவி சாந்தாதுர்கையிடம் விருந்தினராகத் தங்கினர். இந்த உடன்பிறப்புகளிடம் தெய்வீக சக்தி இருப்பதை சாந்தாதுர்கா தேவி உணர்ந்தார்.

சாந்தாதுர்கா தேவி அவர்களுக்கு உபசரிப்பு செய்த பிறகு, மையே என்ற கிராமத்தில் குடியேறும்படி கூறினார். அந்த அறிவுறுத்தலின்படி, இந்த உடன்பிறப்புகள் மையே கிராமத்தின் வட்னே என்ற இடத்திற்கு வந்தனர். அங்கு அவர்கள் ஓய்வெடுத்தனர். அந்த இடம் இன்று ‘சாத மாயேச்சி பஸ்கா’ என்று அழைக்கப்படுகிறது. இந்த இடத்தில் அவர்களின் கதையில் ஒரு திருப்பம் ஏற்பட்டது. இந்த உடன்பிறப்புகளில் கேள்பாய் மூத்தவர். ஒருநாள் சமையலுக்காக நெருப்பு கொண்டு வர கேதோபாவை கிராமத்திற்கு அனுப்பினார். கேதோபா சிறுவன். கிராமத்து சிறுவர்கள் சில விளையாட்டுகளை விளையாடிக்கொண்டிருந்தனர். அதில் அவன் மூழ்கிவிட்டான். நீண்ட நேரம் ஆகியும் அவன் திரும்பாததால், அவனை அழைத்து வர லஇராயை கேள்பாய் அனுப்பினார். லஇராய் கிராமத்திற்குச் சென்றபோது, கேதோபா அங்கு சிறுவர்களுடன் விளையாடிக்கொண்டிருந்தான். அதைக் கண்டு லஇராய்க்கு கோபம் வந்தது. அவள் கேதோபாவின் இடுப்பில் உதைத்தாள். அதனால் கோபமடைந்த கேதோபா அங்கிருந்து கிளம்பி வயங்கினிக்குச் சென்றான். சிறிது நேரம் கழித்து லஇராய் தனது செயலுக்கு வருந்தினாள். அதற்குப் பிராயச்சித்தம் தேடி அவள் சிரகாவிற்கு வந்து தங்கினாள். இந்த இடத்தில் அவள் நெருப்பின் மீது நடக்கும் திவ்யத்தை செய்தாள். கதையின் இந்த நிகழ்வின் நினைவாகவே இன்றும் லஇராய் தேவியின் தோண்டுகள் தணல் மீது நடக்கும் அக்னி திவ்யத்தைச் செய்கிறார்கள்.

இந்த தேவியின் மூலஸ்தானம் சிரகாவின் முட்டி என்ற இடத்தில் இருந்தது. அங்கு அவள் புற்று வடிவில் வழிபடப்பட்டாள். ‘தேவிக்கோஷ்’ ஆசிரியர் பிரஹலாத் கிருஷ்ண பிரபுதேசாய், தேவிக்கோஷின் தொகுதி-2-ல் வழங்கிய தகவலின்படி, இதைப் பற்றிய குறிப்புகள் தேவி குறித்த சில நாட்டுப்புறப் பாடல்களில் காணப்படுகின்றன. ஒரு நாட்டுப்புறப் பாடலில் ‘சிரே தவ நேதி முட்டேவரி’ என்ற வரி உள்ளது. இதன் பொருள் ‘உனது ஆடைகள் மலை மீதுள்ள மூலஸ்தானத்திற்குச் செல்கின்றன’ என்பதாகும். இதிலிருந்து தேவியின் மூலஸ்தானம் மலை மீது இருந்ததும், பின்னர் அது அடிவாரத்தில் நிறுவப்பட்டதும் தெளிவாகிறது. சிரகாவின் முக்கிய இடத்தில் கட்டப்பட்டுள்ள கோவிலில் இன்று தேவி கலச வடிவில் வழிபடப்படுகிறாள். லஇராய் தேவி உக்கிரமான குணம் கொண்டவளாகக் கருதப்படுகிறாள். இது குறித்து ஒரு ஐதீகம் சொல்லப்படுகிறது: ஒரு காலத்தில் சிரகாவில் குட்டு ரவளு என்ற செல்வந்தரான நிலப்பிரபு வாழ்ந்து வந்தார். ஒருமுறை அவரது குடும்பத்தினர் லஇராய் தேவியை வழிபட்டனர். ஆனால், இந்த வழிபாட்டை அவர் தனது குடும்ப உறுப்பினர்களைக் கொண்டு செய்யாமல், வீட்டில் வேலை செய்யும் பணிப்பெண்ணைக் கொண்டு செய்தார். இதனால் தேவி அவமதிக்கப்பட்டாள். தேவி கோபமடைந்து குட்டு ரவளுவைச் சபித்தாள். அந்த சாபத்தால் அவனது ஜமீன்தாரி பறிபோனது. அவனது குடும்பம் அழிந்தது. தேவி வழிபாட்டின் அனைத்து மரபுகளையும் மனப்பூர்வமாகப் பின்பற்றி வழிபட்டால், தேவி நமது விருப்பங்களை நிறைவேற்றுவாள் என்பது பக்தர்களின் நம்பிக்கை.

சிரகாவில் முன்பு சிறிய கோவில் இருந்தது. ௩௦ ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இங்கு தேவிக்கு பிரம்மாண்டமான புதிய கோவில் கட்டப்பட்டது. மாக் கிருஷ்ண தசமி, தேதி ௨௪ பிப்ரவரி ௧௯௯௫ அன்று இந்த கோவிலில் தேவியின் மறுபிரதிஷ்டை விழா நடைபெற்றது. கோமந்தகிய வாஸ்து கலை பாணியில் இந்த கோவில் கட்டப்பட்டுள்ளது. சபா மண்டபம், அர்த்த சபா மண்டபம், அந்தராளம் மற்றும் கருவறை என இந்த கோவிலின் அமைப்பு உள்ளது. கிராமத்தின் மேடான பகுதியில் உயர்ந்த அடித்தளத்தில் கட்டப்பட்டுள்ள இந்த கோவிலுக்கு முன்னால் விசாலமான திண்ணை உள்ளது. அங்கிருந்து ஏழு அரைவட்டப் படிகள் ஏறி கோவிலின் சபா மண்டபத்திற்குள் நுழையலாம். சபா மண்டபத்தின் நுழைவாயிலின் கூரையின் மீது நாகர கட்டடக்கலை பாணியிலான பிரம்மாண்டமான கோபுரம் உள்ளது. சபா மண்டபம் மிகவும் விசாலமாகவும் திறந்த நிலையிலும் உள்ளது. அதில் இருபுறமும் கக்ஷாசனங்கள் (கல் இருக்கைகள்) உள்ளன. அங்கிருந்து இடது மற்றும் வலது பக்கங்களில் சில அடி தூரத்தில் அஷ்டகோண தூண்களின் வரிசை உள்ளது. சபா மண்டபத்திலிருந்து ௧௬ படிகள் ஏறி அர்த்த சபா மண்டபத்திற்குள் நுழையலாம். இந்த அர்த்த மண்டபத்திலிருந்து கோவிலின் முக்கிய சபா மண்டபத்தின் சதுக்கத்திலுள்ள மாடத்திற்குச் செல்ல படிக்கட்டுகள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன. இதற்கு அப்பால் மேலும் ஒரு மூடிய அர்த்த மண்டபம் உள்ளது. அதில் உள்ள மத்திய சதுக்கத்தின் மேல் பகுதியில் உள்ள மாடங்களில் பல்வேறு தேவி-தேவதைகளின் சிறிய சிலைகள் உள்ளன. இதற்கு அப்பால் மேலும் ஒரு அர்த்த மண்டபம் உள்ளது. அதன் நுழைவாயிலின் மேல் பகுதியில் லட்சுமி மாதாவின் சிலை உள்ளது. இந்த சிலைக்கு இருபுறமும் கஜராஜன்கள் (யானைகள்) உள்ளன. இதேபோல், இந்த நுழைவாயிலின் இருபுறமும் ஜெயன் மற்றும் விஜயன் ஆகிய வைஷ்ணவ துவாரபாலகர்கள் உள்ளனர்.

இதற்கு அப்பால் கோவிலின் அந்தராளம் உள்ளது. அந்தராளத்தின் நுழைவாயிலின் சட்டத்தைச் சுற்றி வேலைப்பாடுகள் கொண்ட அரைத்தூண்கள் மற்றும் வளைவுகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த நுழைவாயிலின் மேல் பகுதியில் கடலில் வீற்றிருக்கும் விஷ்ணுவின் சிலை உள்ளது. இந்த சிலைக்கு மேல் சப்தமுக சேஷன் படம் எடுத்துள்ளது, பக்கவாட்டில் இரு முனிவர்கள் வணங்கும் நிலையில் உள்ளனர். இந்த நுழைவாயிலின் இருபுறமும் சிறிய அறைகள் உள்ளன. அதில் இடதுபுற அறையில் விஷ்ணு சிலையும், வலதுபுற அறையில் கணபதி சிலையும் வீற்றிருக்கின்றன. கோவிலின் கருவறைக்கு வேலைப்பாடுகள் கொண்ட வெள்ளித் தகடு பதிக்கப்பட்ட நுழைவாயில் உள்ளது. உள்ளே உயர்ந்த பளிங்கு கற்களால் ஆன வஜ்ர பீடத்தில், தங்க மகுடத்தில் கலச வடிவில் தேவியின் சிலை பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டுள்ளது. இந்த தேவிக்கு மல்லிகை மலர்கள் மிகவும் பிடிக்கும். எனவே, திருவிழா நாளில் தேவிக்கு அர்ப்பணிக்கப்படும் மல்லிகைப் பூக்களில் ஒன்றை இந்த கலசத்தில் வைக்கிறார்கள். அதை அடுத்த திருவிழாவின் போதுதான் எடுக்கிறார்கள். குறிப்பிடத்தக்க விஷயமாக, இந்த திருவிழாவின் போது ம्हाப்சாவில் உள்ள அவர் லேடி ஆஃப் மிலாக்ரெஸ் தேவாலயத்தின் சார்பில் லஇராய் தேவிக்கு விருப்பமான மல்லிகைப் பூக்கள் அர்ப்பணிக்கப்படுகின்றன. மிலாக்ரெஸ் சாய்பின் லஇராய் தேவியின் சகோதரி என்று சொல்லப்படுகிறது. லஇராய் கோவிலின் கருவறையின் மேல் குட்டையான கோபுர வடிவிலான பிரம்மாண்டமான சிகரம் உள்ளது. இதன் மேல் பகுதியில் பெரிய குவிமாடம் உள்ளது, அதன் மேல் கலசம் உள்ளது.

ஸ்ரீதேவி லயிராயியின் திருவிழா வடக்கு கோவாவின் மிகப்பெரிய திருவிழாக்களில் ஒன்றாகக் கருதப்படுகிறது. இது வைகாசி மாதம் வளர்பிறை பஞ்சமி திதியன்று நடைபெறுகிறது. லயிராயி தேவி செய்த அக்னி திவ்யத்தை (தீமிதி) நினைவுபடுத்தும் வகையில், கோயிலுக்கு முன்னால் உள்ள மேடையில் சுமார் ௧௫ க்கு ௧௫ அடி அளவுள்ள ஹோமகுண்டம் அமைக்கப்படுகிறது. அதில் தேவியின் ‘தோண்ட்’ எனப்படும் விரதமிருக்கும் பக்தர்கள் அக்னி திவ்யம் செய்கின்றனர். இது குறித்த தகவலின்படி, அனைத்து தோண்டுகளும் அக்னி திவ்யத்திற்கான தயாரிப்புகளை சுமார் ஒரு வாரத்திற்கு முன்பே, வைகாசி மாதம் வளர்பிறை பிரதமை திதியிலிருந்து தொடங்குகின்றனர். இந்த காலகட்டத்தில் அவர்கள் தங்கள் குடும்பத்தினரிடமிருந்து விலகி இருந்து, விரதம் மேற்கொள்கின்றனர். திருவிழாவிற்கு முந்தைய நாள் கௌல்-பிரசாதம் கிடைத்த பின்னரே அவர்கள் ஹோமகுண்டத்தில் நுழைய முடியும். முட்டி பகுதியில் உள்ள தேவியின் சிறிய கோயிலில் உள்ள ஆதிஸ்தானத்தில் புதிய தோண்டுகளுக்கு அனுமதி வழங்கப்படுகிறது. ஆதிஸ்தானத்திலிருந்து தேவியின் பல்லக்கு இரவு எட்டு மணிக்கு கோயிலுக்குத் திரும்புகிறது. நள்ளிரவு பன்னிரண்டரை மணிக்கு மேல் ஹோமகுண்டம் எரியூட்டப்படுகிறது. புனிதக் குளத்தில் நீராடிவிட்டு தோண்டுகள் வந்த பிறகு அக்னி திவ்யம் தொடங்குகிறது. விடியற்காலை வரை இந்தத் தணலில் நடக்கும் நிகழ்ச்சி நடைபெறுகிறது. இந்தத் திருவிழாவில் ஆயிரக்கணக்கான பக்தர்கள் கலந்து கொள்கின்றனர். இது தவிர, கோயிலில் நவராத்திரி உற்சவம் மிகுந்த உற்சாகத்துடனும் கோலாகலமாகவும் கொண்டாடப்படுகிறது. அதேபோல், பிற இந்து பண்டிகைகளும் உற்சவங்களும் இங்கு ஆன்மீகச் சூழலில் கொண்டாடப்படுகின்றன.

பயனுள்ள தகவல்கள்:

• டிச்சோலியிலிருந்து ௯ கி.மீ தொலைவில்
• டிச்சோலியிலிருந்து மாநில போக்குவரத்து பேருந்து வசதி
• தனியார் வாகனங்கள் கோயில் வாகன நிறுத்துமிடம் வரை வரலாம்
• இப்பகுதியில் தங்குமிடம் மற்றும் உணவு வசதி இல்லை