ஸ்ரீதத்த மந்திர்

சாட்காவ், தா. சிமூர், ஜி. சந்திரப்பூர்

சிமூர் வட்டத்தில் உள்ள சாட்காவ் கிராமத்தின் குன்றின் மீது அமைந்துள்ள ஸ்ரீதத்த மந்திர், சிமூரின் முக்கியமான ஆன்மீகத் தலங்களில் ஒன்றாகும். இந்த இடம் சந்திரப்பூர், நாக்பூர் மற்றும் பண்டாரா மாவட்டங்களின் எல்லையில் அமைந்துள்ளது. இந்த மந்திரில் உள்ள ஒருமுக ஸ்ரீதத்த மூர்த்தியின் மூலக்கருவானது ‘விஷேஷம்’ (புனிதக் கல்) என்றும், இது மாஹூர் கட் பகுதியில் உள்ள இறைவனின் அம்சம் என்றும் நம்பப்படுகிறது. தத்த ஜெயந்தியை முன்னிட்டு இங்கு நடைபெறும் ௩ நாள் திருவிழா மிகவும் புகழ்பெற்றது. இந்தத் திருவிழாவிற்கு சுமார் ௧௬௦ ஆண்டுகால பாரம்பரியம் உள்ளது மற்றும் இது மகாநுபாவ பந்தியர்களிடையே மிகவும் சக்திவாய்ந்த மற்றும் சிறப்பான இடமாகக் கருதப்படுகிறது.

‘மகாநுபாவ’ நூலில் உள்ள குறிப்புகளின்படி, சாந்தாப்பூர் (தற்போதைய சந்திரப்பூர்) பகுதியில் ௧௭௮௫-ஆம் ஆண்டில் ராஜா போஸ்லே அவர்களுக்கும் ஆங்கிலேயர்களுக்கும் இடையே போர் நடைபெற்றது. அக்காலத்தில் மாஹூர் சமஸ்தானத்திலிருந்து போஸ்லே அவர்களின் ஆட்சி நிர்வாகம் நடைபெற்றது. போரில் வெற்றி பெற்ற ராஜா போஸ்லே, வெற்றி பெற்ற படைத்தலைவர்களை கௌரவித்தார். அதன்படி, காவண்டே குடும்பத்தைச் சேர்ந்த வீரம் மிக்க ஒருவருக்கு சாட்காவ் பர்கானாவின் மல்குஜாரி (நில உரிமை) கிடைத்தது. அதன் பிறகு யவத்மால் மாவட்டத்தின் திகரஸிலிருந்து காவண்டே குடும்பத்தினர் சாட்காவிற்கு குடிபெயர்ந்தனர். இருப்பினும், சில இயற்கை பேரிடர்கள் மற்றும் பெந்தாரி (கொள்ளையர்கள்) படையெடுப்புகளால் சாட்காவ் முற்றிலும் அழிந்தது. இத்தகைய இக்கட்டான சூழ்நிலையிலும், மல்குஜார் காவண்டே பாட்டீல் சாட்காவிற்கு அதன் பழைய பெருமையை மீட்டெடுக்கப் போராடினார். அக்காலத்தில் அவர் ஒவ்வொரு மாதமும் மாஹூரில் உள்ள ஸ்ரீதத்தர் உறையும் தேவதேவேஸ்வரி மந்திரிற்கு மாட்டு வண்டியில் சென்று தரிசனம் செய்து வந்தார்.

மகாநுபாவ பந்தியர்களின் நம்பிக்கையின்படி, மாஹூர் கட்டில் உள்ள ஸ்ரீதத்தரின் ‘விஷேஷ’ (புனித) கல்லைத் தொட்டால் அதன் ஒரு பகுதி கையில் வரும், அதையே தத்தபிரபுவாகக் கருதி இந்த ‘விஷேஷ’த்திற்கு பூஜை செய்யப்படுகிறது. வழக்கம்போல மாஹூரில் ஸ்ரீதத்தர் மற்றும் அனைத்துத் தீர்த்தங்களையும் தரிசித்துவிட்டு சாட்காவிற்குத் திரும்பும் வழியில், மல்குஜார் காவண்டே பாட்டீலின் மாட்டின் குளம்பில் ஒரு விசேஷக் கல் சிக்கிக்கொண்டது. முன்னதாக, தீர்த்தயாத்திரை முடிந்து திரும்பிய பிறகு நேரடியாக வீட்டிற்குச் செல்லாமல், கிராமத்தின் எல்லையிலோ அல்லது அங்கிருந்த மந்திரிலோ தங்குவது வழக்கமாக இருந்தது. அதன்படி, சாட்காவ் எல்லையில் உள்ள குன்றின் மீது மல்குஜார் காவண்டே பாட்டீல் ஒரு இரவு தங்கினார். அப்போது அவருக்கு ஒரு கனவு தோன்றியது, ‘நான் மாட்டின் குளம்பில் வந்துள்ளேன். இங்கேயே எனது பூஜைக்கு ஏற்பாடு செய், அதனால் கிராமத்தின் அதிர்ஷ்டம் பிரகாசிக்கும்.’ அதன்படி காவண்டே பாட்டீல் பார்த்தபோது, குளம்பில் சிக்கியிருந்த அந்த ‘விஷேஷம்’ அவருக்குத் தெரிந்தது. கனவில் வந்ததற்கிணங்க, அதே இடத்தில் அவர் அதை பிரதிஷ்டை செய்து, அங்கு ஒரு குடிசை போன்ற மந்திரைக் கட்டினார். அன்றிலிருந்து இந்த மந்திரில் மாஹூர் இறைவனின் அம்சமான இந்த புனிதக் கல்லிற்கு பூஜை-அர்ச்சனைகள் தொடங்கின.

வரலாற்று ஆவணங்களின்படி, ௧௮௬௪-ஆம் ஆண்டில் ராதாபாய் தர்மாஜிராவ் காவண்டே அவர்கள் இந்த மந்திரைப் புதுப்பித்தார். அன்றிலிருந்து இங்கு தத்த ஜெயந்தி விழா தொடங்கப்பட்டது. ஒவ்வொரு ஆண்டும் மார்கசீர்ஷ மாதத்தில் ௩ நாட்கள் தத்த ஜெயந்தி விழா இங்கு கொண்டாடப்படுகிறது. இதற்குப் பிறகு ராதாபாய் அவர்கள், காலம் காலமாக நடந்து வந்த மாஹூர் பயணத்தை நிறுத்திவிட்டு, கோந்தியா மாவட்டத்தில் உள்ள டாக்ராம்-சுக்ளி (சக்ரதர் சுவாமிகளின் பாதங்கள் பதிந்த இடம்) பயணத்தைத் தொடங்கினார். அந்தப் பயணம் இன்றும் தொடர்ந்து நடைபெறுகிறது, இதில் நூற்றுக்கணக்கான பக்தர்கள் பங்கேற்கின்றனர். ராதாபாய்க்குப் பிறகு அவரது மகன் கவடுஜி பாட்டீல், அதன் பிறகு ராமச்சந்திரஜி, ஹரிச்சந்திரஜி, தேவிதாஸ்ஜி மற்றும் உமேஷ்ஜி பாட்டீல் ஆகியோர் ஸ்ரீதத்த ஜெயந்தி திருவிழாவின் பாரம்பரியத்தைக் காத்து வருகின்றனர்.

நாக்பூர்-கட்சிரோலி மாநில நெடுஞ்சாலையில் பிவாபூருக்கு அருகில் சாட்காவ் உள்ளது. இங்குள்ள ஒரு குன்றின் மீது ஸ்ரீதத்தரின் மந்திர் அமைந்துள்ளது, அதில் ஸ்ரீதத்தரின் பாஷாண (கல்) சிலை உள்ளது. இந்தச் சிலைக்கு லேபனம் செய்யப்பட்டு, அதன் மீது ஒருமுக தத்தரின் வெள்ளி முகமூடி பொருத்தப்பட்டுள்ளது. இது முதன்மையாக மகாநுபாவ பந்தியர்களின் வழிபாட்டுத் தலமாகும். மகாநுபாவ பந்தத்தின் பக்தர்கள் ஸ்ரீகிருஷ்ணர் மற்றும் ஒருமுக தத்தரை வழிபடுகின்றனர்.

மார்கசீர்ஷ பௌர்ணமியிலிருந்து இங்கு ஸ்ரீதத்த ஜெயந்தி திருவிழா தொடங்குகிறது. முதல் நாளில் ஸ்ரீதத்தரின் பிறந்தநாள் விழா. அதன் பிறகு மரத்தாலான தேரில் தத்த மூர்த்தி பிரதிஷ்டை செய்யப்படுகிறது. இந்தத் தேர் பாரம்பரியப்படி முதலில் மல்குஜாரின் இல்லமான கவடுஜி பாட்டீல் காவண்டே அவர்களின் மாளிகைக்குச் செல்கிறது. அங்கு ஆரத்தி எடுக்கப்பட்டு, காலா (பிரசாதம்) விநியோகிக்கப்படுகிறது. பின்னர் வாத்திய முழக்கங்களுடன் தேர் கிராமத்தைச் சுற்றி வந்து மந்திரை அடைகிறது. இரண்டாம் நாளில் திருவிழா பிரம்மாண்டமான வடிவம் பெறுகிறது. இந்நாளில் பஜனை, சொற்பொழிவு, கீர்த்தனை, தஹிஹண்டி, கோபாலகாலா மற்றும் மகாபிரசாதம் ஆகியவை ஏற்பாடு செய்யப்படுகின்றன. மூன்றாம் நாளில் கோபாலகாலா மற்றும் மகாபிரசாதத்துடன் விழா நிறைவடைகிறது. ஆன்மீக நிகழ்ச்சிகளுடன், திருவிழாவை முன்னிட்டு மருத்துவ முகாம், இரத்த தான முகாம், விளையாட்டுப் போட்டிகள் மற்றும் நாடகங்கள் நடத்தப்படுகின்றன. திருவிழாக் காலத்தில் விதர்பாவின் பல பக்தர்கள் இங்கு வருகை தருகின்றனர். இதில் மகாநுபாவ பந்தத்தின் பக்தர்கள் மற்றும் மஹந்தர்களின் பங்களிப்பு அதிகமாக உள்ளது.

பயனுள்ள தகவல்கள்:

• சிமூரிலிருந்து ௩௨ கி.மீ, பிவாபூரிலிருந்து ௯ கி.மீ தொலைவில்
• சிமூரிலிருந்து கிராமத்திற்கு அரசுப் பேருந்து வசதி உள்ளது
• தனியார் வாகனங்கள் மந்திர் வரை செல்லலாம்
• இப்பகுதியில் தங்குவதற்கும் உணவிற்கும் வசதி இல்லை