ஸ்ரீ ராம் / சர்வ தர்ம சமன்வய கோயில்

மங்களேஸ்வர், தாலுகா/மாவட்டம் பருச்

தெய்வீகம் என்பது ஒரு தனித்துவமான, உலகளாவிய கொள்கையாகும். ‘ஸ்ரீமத் பகவத் கீதையில்’, ஈஸ்வரன் (பரம்பொருள்) அனைத்து உயிரினங்களின் இதயங்களிலும் வீற்றிருப்பதாக பகவான் கிருஷ்ணர் அறிவிக்கிறார். ஒவ்வொரு மதமும் அடிப்படையில் அதே தெய்வீகத்தைத் தேடும் ஒரு தேடலாகும். எனவே, ‘சர்வ தர்ம சமபாவம்’ (அனைத்து மதங்களுக்கும் சமமான மரியாதை) என்ற கருத்தின் அடிப்படையிலான சித்தாந்தம் என்னவென்றால், அனைத்து மதங்களும் சமமானவை மற்றும் உண்மையானவை என்பதாகும். இந்த உன்னதமான தத்துவத்தைப் பின்பற்றி, அனைத்து மதங்கள் மீதும் ஆழ்ந்த மரியாதையை வெளிப்படுத்தும் வகையில், மங்களேஸ்வரில் உள்ள சுவாமி சம்பூர்ணானந்தரின் பரத்வாஜ் ஆசிரமத்திற்குள் ‘ஸ்ரீ ராம் சர்வ தர்ம சமன்வய கோயில்’ அமைந்துள்ளது.

இந்தியாவின் புனித மண்ணில் பிறந்த பல்வேறு மதத் தத்துவங்கள், தெய்வீகத்தை எங்கும் நிறைந்திருக்கும் ஒரு சக்தியாக விவரிக்கின்றன. ஒவ்வொரு இதயத்திலும் அதே ஈஸ்வரன் வசிப்பதால், மனிதகுலம் அனைத்தும் தெய்வீகத்தின் சந்ததியாகக் கருதப்படுகிறது. இறைவனை அடைய உதவும் சாதனாவின் (ஆன்மீகப் பயிற்சி) பாதைகள் வேறுபட்டாலும், அவை இறுதியில் ஒரே இலக்கையே அடைகின்றன. இந்தத் தத்துவப் பார்வை, பிற மதங்கள் மற்றும் பிரிவுகள் மீதான ஆழ்ந்த மரியாதையை இந்திய பாரம்பரியத்தின் ஒரு முக்கிய அடையாளமாக மாற்றியுள்ளது. ஆன்மீக ரீதியில் அனைத்து மதங்களும் சமமானவை என்று பல இறையியலாளர்கள் உறுதிப்படுத்தியுள்ளனர். 1893-ஆம் ஆண்டில், சுவாமி விவேகானந்தர் சிகாகோவில் நடைபெற்ற ‘உலக மதங்களின் பாராளுமன்றத்தில்’ உரையாற்றி, இந்து மதத்தின் பெருமையை உலகிற்கு எடுத்துரைத்தார். அவர் தனது உரையை ‘அமெரிக்காவின் சகோதர சகோதரிகளே’ என்ற சொற்களுடன் தொடங்கி, சகோதரத்துவக் கொள்கையை வலியுறுத்தினார்.

அதே உரையில், சுவாமி விவேகானந்தர் இவ்வாறு அறிவித்தார், ‘உலகிற்கு சகிப்புத்தன்மையையும் உலகளாவிய ஏற்பையும் கற்பித்த ஒரு மதத்தைச் சேர்ந்தவன் என்பதில் நான் பெருமைப்படுகிறேன். நாங்கள் உலகளாவிய சகிப்புத்தன்மையை மட்டும் நம்புவதில்லை, அனைத்து மதங்களையும் உண்மையானவை என்று ஏற்கிறோம்.’ இந்த வார்த்தைகளின் மூலம், இந்து மதத்தின் உள்ளார்ந்த சகிப்புத்தன்மையை அவர் வெளிப்படுத்தினார். அவரது குருவான ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சரும் அனைத்து மதங்களின் நல்லிணக்கத்தையும் ஒருங்கிணைப்பையும் ஆதரித்தார். பழங்காலத்தில் கபீர் போன்ற ஞானிகளும், வரலாற்று காலத்தில் ஷீரடி சாய்பாபாவும் இந்த எண்ணத்தை நடைமுறைப்படுத்தினர். குஜராத் மற்றும் மத்திய பிரதேசத்தில் பிரபலமான பிரணாமி சம்பிரதாயம் (நிஜானந்த சம்பிரதாயம்), மத சகிப்புத்தன்மையின் உன்னதமான கொள்கையை நிலைநிறுத்துகிறது. குஜராத்தின் மைந்தரான மகாத்மா காந்தி, அனைத்து மதங்களிடமும் சகிப்புத்தன்மையுடனும் சமத்துவத்துடனும் இருக்க வேண்டும் என்பதை தனது வாழ்வின் மூலம் கற்பித்தார். குஜராத்தில் நிலவும் வைஷ்ணவ மற்றும் பிரணாமி பிரிவுகளின் விழுமியங்களால் அவரது சிந்தனைகள் வடிவமைக்கப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது. குஜராத்தின் சந்த் தாதா பகவானும் அனைத்து மதங்களுக்கும் பரஸ்பர மரியாதை இருக்க வேண்டும் என்று போதித்தார். அவரது போதனை கூறுகிறது, ‘மக்கள் கடவுளையும் மதத்தையும் பிரித்துவிட்டனர். ஒரே ஒரு கடவுளை மட்டும் தேர்ந்தெடுப்பதற்குப் பதிலாக, அனைத்து மதங்களின் முக்கிய கொள்கைகளையும் நாம் புரிந்துகொண்டு பின்பற்ற வேண்டும். அனைத்து தெய்வங்களும் ஆத்மா மற்றும் ஆத்மசாட்சாத்காரம் (சுய உணர்தல்) ஆகியவற்றின் முக்கியத்துவத்தை நமக்குக் கூறியுள்ளனர்.’ இந்த கருத்துக்களின் அடிப்படையில் அவர் பல கோயில்களைக் கட்டினார். நவீன காலத்தில், சுவாமி சம்பூர்ணானந்தர் இந்த பாரம்பரியத்தை சர்வ தர்ம சமன்வய கோயில் மூலம் முன்னெடுத்துச் சென்றார்.

சுவாமி சம்பூர்ணானந்த பாபுவின் ஆரம்பகால வரலாறு மர்மமாகவே உள்ளது. அவர் தனது துறவறத்திற்கு முந்தைய பெயரையோ அல்லது பிறந்த இடத்தையோ ஒருபோதும் குறிப்பிட்டதில்லை. இருப்பினும், அவரது உரையாடல்கள் பெரும்பாலும் பனாரஸ் இந்து பல்கலைக்கழகத்தில் அவர் பெற்ற கல்வியைக் குறிப்பிடுகின்றன. அவர் தனது இளமைப் பருவத்தில், அமானுஷ்ய அறிவியலில் மிகுந்த ஈடுபாடு கொண்டிருந்ததாகக் கூறப்படுகிறது. கண்ணாடி மற்றும் பிளேடுகளை உண்பது போன்ற வித்தைகளைச் செய்யும் ஒரு யோகியை அவர் ஒருமுறை கண்டார். பொதுமக்களின் பாராட்டைப் பார்த்து, அத்தகைய கலைகளைக் கற்க சம்பூர்ணானந்தர் விரும்பினார். தனது கல்லூரிப் படிப்பை முடித்த பிறகு, அவர் அந்த யோகியைச் சந்தித்தார், அவர் அவரைச் சீடராக ஏற்றுக்கொண்டார். இருப்பினும், அந்த குரு அற்பமான வித்தைகளுக்குப் பதிலாக தெய்வீக அறிவை வழங்க முடிவு செய்தார். அவர் சம்பூர்ணானந்தரை இமயமலையில் உள்ள தேவபிரயாகையில் உள்ள கோபால் குகையில் இருக்கும் அனுமன் கோயிலுக்கு அனுப்பினார். அங்கு, தனது குருவின் அறிவுறுத்தலின்படி, சம்பூர்ணானந்தர் சுமார் ஏழு முதல் எட்டு ஆண்டுகள் காயத்ரி மந்திரத்தை ஜபித்தார். அவரது ஆன்மீகக் கேள்விகளுக்கு விடை கிடைக்காதபோது, அவர் ரிஷிகேஷில் உள்ள டிவைன் லைஃப் சொசைட்டியின் சுவாமி சிவானந்தா, பரிபூரண ஞானி காளி கம்ளிவாலே மற்றும் பஞ்சாபின் தபோவன்ஜி உள்ளிட்ட பிற ஞானிகளைத் தேடிச் சென்றார். பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, அவர் நிமா குருஜியைச் சந்தித்தார், அவர் விஷ்ணு சஹஸ்ரநாமத்தை ஜபிக்கவும், பகவத் கீதையைப் படிக்கவும் அவரை பிருந்தாவனத்திற்கு அனுப்பினார். கீதையின் தத்துவக் கோட்பாடுகள் சுவாமி சம்பூர்ணானந்தரின் ஆன்மீக அடித்தளத்தை வலுப்படுத்தின.

உண்மையைத்தேடி அலைந்து கொண்டிருந்தபோது, அவர் 14 ஜனவரி 1954 அன்று ஒரு சிறந்த ஞானியைச் சந்தித்தார். அந்த குருவின் பெயரை அவர் ஒருபோதும் குறிப்பிடவில்லை என்றாலும், இந்த சந்திப்பே தனது ஆன்மீகப் பயணத்தின் உண்மையான தொடக்கம் என்று அவர் கருதினார். அந்த ஞானியின் கட்டளைப்படி, அவர் தனது ஆடைகளைத் துறந்து, மௌன விரதம் மேற்கொண்டு, திகம்பர (வானமே ஆடையாகக் கொண்ட) துறவியாக இந்தியா முழுவதும் பயணம் செய்தார். 1972-ஆம் ஆண்டில், அவர் குஜராத் வந்தடைந்தார். அகமதாபாத்திலிருந்து வாத்வான்-சுரேந்திரநகர் செல்லும் வழியில் பயணம் செய்யும்போது, ஒரு மின் நிலையத்திற்கு அருகில் இருந்த தண்ணீர் தொட்டிக்கு அருகில் அவர் அமர்ந்திருந்தார். அவரது துறவறத் தோற்றத்தைக் கண்டு கோபமடைந்த சில உள்ளூர்வாசிகள் அவரைத் துன்புறுத்தினர், இதனால் அவரது தலையில் காயம் ஏற்பட்டு இரத்தம் வழிந்தது. இந்த நிலையில், கிஷோர்பாய் திரிவேதி என்ற பக்தர் அவரைக் கண்டார். சம்பூர்ணானந்தர் மௌனத்தில் இருந்ததால், அவர்கள் சைகைகள் மூலம் தொடர்புகொண்டனர். கிஷோர்பாய் அவரை வாத்வானுக்கு அழைத்தார், அங்கு போகவோ ஆற்றின் கரையில் உள்ள ‘போபட்பாய் சந்த் குடிரில்’, சுவாமி தனது சத்சங்கத்தைத் (ஆன்மீக உரை) தொடங்கினார், கரும்பலகையில் எழுதி பக்தர்களுடன் தொடர்புகொண்டார். குவாட்வா மற்றும் பாமண்டோர் ஆகிய இடங்களுக்குப் பயணம் செய்த பிறகு, அவர் இறுதியாக நர்மதை ஆற்றின் கரையில் உள்ள மங்களேஸ்வர் கிராமத்தை அடைந்தார். அவர் சுடுகாட்டுக்கு அருகில் உள்ள நிலத்தில் பரத்வாஜ் ஆசிரமத்தை நிறுவினார். இங்கே, அவர் டோலுபா தர்பாரை தீட்சை பெற்று சீடராக்கினார், அவர் கோபாலனந்தர் என்று அழைக்கப்பட்டார். கோபாலனந்தர் ஆசிரமத்தை மேம்படுத்தி, 1999-ஆம் ஆண்டில் சர்வ தர்ம சமன்வய கோயிலைக் கட்டினார்.

பரத்வாஜ் ஆசிரமம் நர்மதை ஆற்றின் கரையில் ஒரு அழகான இடத்தில் அமைந்துள்ளது. ஆசிரமத்தில் இரண்டு நுழைவு வளைவுகள் உள்ளன, உயரமான நுழைவாயிலின் உச்சியில் அனுமனின் சிலை நிறுவப்பட்டுள்ளது. சிறிது தொலைவில் கம்பீரமான ஆலயம் அமைந்துள்ளது, அதன் பலகையில் ‘ஸ்ரீ ராம் மந்திர் – சர்வ தர்ம சமன்வய்’ என்று பொறிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த ஆலயம் உயர்ந்த ஜகதி (அடித்தளம்) மீது கட்டப்பட்டுள்ளது. முதன்மைக் கருவறைக்குக் கீழே ஸ்ரீ சங்கீர்த்தன ஆலயம் அமைந்துள்ளது. பதிமூன்று படிகள் முதன்மைக் கோவிலுக்கு இட்டுச் செல்கின்றன, அதன் இருபுறமும் சங்கீர்த்தன மண்டபத்திற்கான நுழைவு மற்றும் வெளியேறும் பாதைகள் உள்ளன. இந்தப் பாதைகளின் முகப்புகளை விநாயகர் மற்றும் சிங்கங்களின் பித்தளைச் சிலைகள் அலங்கரிக்கின்றன.

ஸ்ரீ ராம் – சர்வ தர்ம சமன்வய் ஆலயத்தின் கட்டடக்கலை வடிவம் ஒரு சபா மண்டபம் மற்றும் ஒரு கருவறையைக் கொண்டுள்ளது. துவாரபாலகர்களின் நுணுக்கமான சிற்பங்கள் மண்டபத்தின் நுழைவாயிலைக் காக்கின்றன. சபா மண்டபம் விசாலமானது, பளிங்குத் தரை மற்றும் சுவர்களில் அலங்கார மாடங்களைக் கொண்டுள்ளது. இந்த மாடங்களில் கௌதம புத்தர் (பௌத்த மதத்தை நிறுவியவர்), பகவான் மகாவீரர் (சமண மதத்தை நிறுவியவர்), குரு நானக் (சீக்கிய மதத்தை நிறுவியவர்) மற்றும் இயேசு கிறிஸ்து (கிறிஸ்தவ மதத்தை நிறுவியவர்) ஆகியோரின் பளிங்குச் சிலைகள் உள்ளன. அதேபோல், ஒரு மாடத்தில் பார்சி மதத்தை நிறுவிய ஜொராஸ்டரின் உருவப்படம் உள்ளது. இஸ்லாத்தில் சிலை வழிபாடு தடைசெய்யப்பட்டுள்ளதால், ஒரு மாடத்தில் நபிகள் நாயகத்தின் அடையாளமாக குர்ஆன் ஷரீஃபின் வசனம் பொறிக்கப்பட்டுள்ளது. இது சூரா அன்-நஹ்ல் வசனம் 16:90 ஆகும், அது கூறுவதாவது: ‘நிச்சயமாக அல்லாஹ் நீதியையும், உபகாரத்தையும், நெருங்கிய உறவினர்களுக்குக் கொடுப்பதையும் ஏவுகிறான். மானக்கேடானவற்றையும், தீயவற்றையும், அக்கிரமத்தையும் அவன் தடுக்கிறான். நீங்கள் நல்லுணர்வு பெறுவதற்காக அவன் உங்களுக்கு உபதேசிக்கிறான்.’ இந்த மண்டபத்தில் விநாயகர் மற்றும் அனுமன் சிலைகளும் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டுள்ளன. இடதுபுறத்தில், சுவாமி சம்பூர்ணானந்த பாபு மற்றும் அவரது சீடர் கோபாலானந்தரின் புகைப்படங்கள் ஒரு பீடத்தில் வைக்கப்பட்டுள்ளன, அதனுடன் நாட்டின் முக்கிய மத நிறுவனர்களின் உருவப்படங்களைக் கொண்ட இந்திய வரைபடமும் உள்ளது. கருவறை நுழைவாயிலின் உத்திரத்தில் விநாயகர் சிலை வீற்றிருக்கிறது. உள்ளே, மைய வட்ட பீடத்தில், பட்டு ஆடைகள் மற்றும் மலர் மாலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட ஸ்ரீ ராம் மற்றும் சீதையின் பளிங்குச் சிலைகள் ‘அபய முத்திரை’யுடன், வெள்ளி விதானத்தின் கீழ் காட்சியளிக்கின்றன. அருகில் அனுமனின் சிறிய சிலை உள்ளது. ஆலயத்தின் சபா மண்டபத்தின் மேல் பெரிய பிரமிடு வடிவ கோபுரமும், கருவறையின் மேல் உயர்ந்து நிற்கும் உருசிருங்க பாணி கோபுரமும் உள்ளன. கோபுரத்தின் உச்சியில் வட்ட வடிவ ஆமலகா (கல் வட்டு) மற்றும் உயரமான கலசம் உள்ளன, அதன் அருகில் தர்மத்வஜம் (மதக் கொடி) பறக்கிறது.

பரத்வாஜ் ஆசிரமத்தில் சந்த் சம்பூர்ணானந்தருக்கான பிரம்மாண்டமான சமாதி ஆலயமும் உள்ளது, அங்கு ஒரு விசாலமான மண்டபத்தின் மையத்தில் திறந்த கருவறையில் அவரது பளிங்குச் சிலை பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டுள்ளது. கோபாலானந்த மகாராஜின் சிலையும் இங்கு பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டுள்ளது. கூடுதலாக, ஆசிரமத்தில் சம்பூர்ணானந்த நினைவு ஆலயம் மற்றும் பெரிய ஸ்ரீ ராம் போஜனாலயக் கட்டிடம் ஆகியவை உள்ளன. ஆசிரமம் ஒரு கோசாலையை நிர்வகிக்கிறது மற்றும் நர்மதா பரிக்கிரமவாசிகளுக்கு (நர்மதா நதியை வலம் வரும் யாத்ரீகர்கள்) தங்குமிடம் மற்றும் உணவு வசதிகளை வழங்குகிறது.

முக்கிய அம்சங்கள் :

• பருச்சிலிருந்து ௧௫ கி.மீ தொலைவில் உள்ளது
• பருச்சிலிருந்து அரசுப் போக்குவரத்துக் கழக (ST) பேருந்து வசதி உள்ளது
• தனியார் வாகனங்கள் வாகன நிறுத்துமிடம் வரை செல்லலாம்
• அருகிலேயே தங்குமிடம் மற்றும் காலை உணவு வசதிகள் உள்ளன
• தொடர்பு : கோவில் அலுவலகம், தொலைபேசி : (௦௨௬౪௨) ௨௮௧౪௧௬, ௬௯௭௮௭௦