நந்திகேஸ்வரர் கோயில்

காம்கார் நகர், குர்லா கிழக்கு, மும்பை

மும்பை நகரம் எவ்வளவு நவீனமாகவும் வேகமாகவும் இருக்கிறதோ, அவ்வளவு தூரம் அது தனது பழமையான கலாச்சார மற்றும் ஆன்மீக பாரம்பரியத்துடன் பிணைக்கப்பட்டுள்ளது. மும்பையின் மையப்பகுதியான குர்லா கிழக்கு, காம்கார் நகர் பகுதியில், டி. என். சாலைக்கு அருகில் அமைந்துள்ள நந்திகேஸ்வரர் கோயில், இந்த கலாச்சார பாரம்பரியத்தின் ஒரு அங்கமாகும். இக்கோயில் இப்பகுதியின் மிக முக்கியமான மற்றும் புகழ்பெற்ற ஆன்மீகத் தலமாக அறியப்படுகிறது. குர்லா பகுதி வரலாற்று மற்றும் சமூக பாரம்பரியத்தைப் பெற்றுள்ளது. வரலாற்று ரீதியாக சால்செட் தீவின் ஒரு பகுதியாக இருந்த இப்பகுதி, பிற்காலத்தில் மும்பையின் முதன்மைத் தீவுகளுடன் இணைக்கப்பட்டது. இப்பகுதியின் மாற்றத்திற்கு இக்கோயில் சாட்சியாக உள்ளது.

மும்பை நகரம் பத்தொன்பதாம் மற்றும் இருபதாம் நூற்றாண்டுகளில் நாட்டின் பொருளாதாரத் தலைநகராக உருவெடுத்தது. இந்தச் செயல்பாட்டில், மும்பையின் ஆலைப்பகுதிகள் (கிரண்காவ்) மற்றும் தொழில் துறை பெருமளவில் விரிவடைந்தது. ஆரம்பத்தில் தென் மற்றும் மத்திய மும்பையின் பைகுல்லா, பரேல், லால்பாக், சிஞ்ச்போக்லி, பிரபாதேவி மற்றும் தாதர் ஆகிய பகுதிகளில் பருத்தி ஆலைகளின் பெரிய மையங்கள் உருவாயின. இப்பகுதி கிரண்காவ் என்று அழைக்கப்படலாயிற்று. இருப்பினும், இருபதாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் இடப்பற்றாக்குறை, நிலத்தின் விலை உயர்வு மற்றும் தொழிலின் விரிவாக்கம் காரணமாக, இந்தத் தொழில் துறை புறநகர்ப் பகுதிகளை நோக்கி நகரத் தொடங்கியது. இக்காலகட்டத்தில் குர்லா மற்றும் அதன் சுற்றுவட்டாரப் பகுதிகளில் பல பருத்தி ஆலைகளும் தொழிற்சாலைகளும் தொடங்கப்பட்டன. இதன் விளைவாக, மகாராஷ்டிரா முழுவதிலுமிருந்து வந்த தொழிலாளர் வர்க்கம் இப்பகுதியில் குடியேறியது. இந்த மாற்றம் மும்பையின் புவியியல் மற்றும் பொருளாதார வரலாற்றில் ஒரு பெரிய திருப்புமுனையாக அமைந்தது.

குர்லா பகுதி புவியியல் மற்றும் போக்குவரத்து வசதிகளால் மிக முக்கியமான தொழில் மையமாக வளர்ந்தது. கிரேட் இந்தியன் பெனின்சுலா ரயில்வே, அதாவது இன்றைய மத்திய ரயில்வேயில் குர்லா ஒரு முக்கிய சந்திப்பாக மாறியது. இங்கிருந்து ஹார்பர் வழித்தட இணைப்பும் கிடைத்தது. மிதி நதிக்கு அருகில் இருந்ததால், மூலப்பொருட்களைக் கொண்டு செல்வதும், உற்பத்தி செய்யப்பட்ட பொருட்களைத் துறைமுகங்களுக்குக் கொண்டு சேர்ப்பதும் தொழிற்சாலை உரிமையாளர்களுக்கு எளிதாக இருந்தது. குர்லா பகுதியின் தொழில் வரலாற்றின் மிகப்பெரிய மற்றும் வரலாற்றுச் சான்று ‘சுதேசி மில்ஸ்’ ஆகும். கி.பி. ௧௮௮௬-ஆம் ஆண்டில் புகழ்பெற்ற தொழிலதிபர் ஜம்ஷெட்ஜி டாடா குர்லாவில் இந்த பருத்தி ஆலையை நிறுவினார். இந்த ஒரே ஆலை குர்லா கிராமத்தை ஒரு பெரிய தொழில் நகரமாக மாற்றியது. சுதேசி மில்ஸ் தவிர, இப்பகுதியில் பல சிறிய மற்றும் பெரிய தொழிற்சாலைகள், ரசாயன நிறுவனங்கள், எண்ணெய் ஆலைகள் மற்றும் இரும்புத் தொழிற்சாலைகள் தொடங்கப்பட்டன. இந்தத் தொழில் மையத்தினால் குர்லா மும்பையின் தொழிலாளர்களின் முக்கிய மையமாக மாறியது.

ஆர். எம். லாலா எழுதிய ‘ஃபார் த லவ் ஆஃப் இந்தியா: த லைஃப் அண்ட் டைம்ஸ் ஆஃப் ஜம்ஷெட்ஜி டாடா’ என்ற புத்தகத்தில் குர்லாவில் உள்ள பருத்தி ஆலை மற்றும் தொழிலாளர்களின் நிலை குறித்த தகவல்கள் உள்ளன. அதன்படி, ஜம்ஷெட்ஜி டாடா ௧௮௮௬-ஆம் ஆண்டில் குர்லாவில் நலிவடைந்த நிலையில் இருந்த ‘தரம்சி மில்’லை வாங்கினார். அவர் இந்த ஆலைக்கு ‘சுதேசி மில்ஸ்’ என்று பெயரிட்டார். அக்காலத்தில் குர்லா பகுதி மும்பை நகரத்திற்கு வெளியே இருந்த சதுப்பு நிலப் பகுதியாகும். மும்பை நகரத்தை விட இங்கு வரி குறைவாக இருந்தது மற்றும் சிறந்த ரயில் வசதி இருந்தது. இந்த காரணங்களுக்காகவே ஜம்ஷெட்ஜி இந்த இடத்தை தேர்ந்தெடுத்தார். ஜம்ஷெட்ஜி இங்கு தொழிலாளர்கள் தங்குவதற்கு நல்ல குடியிருப்புகளை உருவாக்குவதில் கவனம் செலுத்தினார். இந்தத் தொழில் விரிவாக்கத்தால் குர்லா பகுதியின் மக்கள் தொகை வேகமாக அதிகரிக்கத் தொடங்கியது. ஆலைகள் மற்றும் தொழிற்சாலைகளில் பல்வேறு நிலைகளில் வேலை செய்ய அதிகப்படியான மனித உழைப்பு தேவைப்பட்டது. இந்தத் தொழிலாளர் வர்க்கம் முக்கியமாக மகாராஷ்டிராவின் கொங்கண், ரத்னகிரி, சிந்துதுர்க், சதாரா, சாங்லி, கோலாப்பூர் மற்றும் மராத்வாடா ஆகிய பகுதிகளிலிருந்து மும்பைக்கு வந்தனர். இந்தத் தொழிலாளர்களின் வசிப்பிடத்திற்காக ஆலைகளுக்கு அருகில் பெரிய குடியிருப்புகள் (சாவிகள்) மற்றும் குடியிருப்புகள் உருவாக்கப்பட்டன. குர்லா கிழக்கு பகுதியில் உள்ள காம்கார் நகர் இதற்கு ஒரு சிறந்த உதாரணமாகக் கருதப்படுகிறது. இங்குள்ள தொழிலாளர்களின் வாழ்க்கை போராட்டமும் உழைப்பும் நிறைந்ததாக இருந்தது. அவர்களின் உரிமைக்காகவும் நலனுக்காகவும் பல்வேறு தொழிற்சங்கங்களும் இப்பகுதியில் செயல்படத் தொடங்கின. இந்தச் சங்கங்கள் பிற்காலத்தில் பல வரலாற்றுப் போராட்டங்களை நடத்தின. இந்தத் தொழிலாளர் வர்க்கத்தை ஒன்றிணைக்கவும், அவர்களின் ஆன்மீகத் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்யவும் காம்கார் நகர் பகுதியில் நந்திகேஸ்வரர் கோயில் நிறுவப்பட்டது.

ஆரம்ப காலத்தில் இக்கோயில் மிகவும் சிறிய மற்றும் எளிமையான வடிவில் இருந்தது. காம்கார் நகர் மற்றும் குர்லா பகுதியின் இந்தத் தொழில் சூழல் பொருளாதார முன்னேற்றத்துடன் மட்டும் நின்றுவிடாமல், ஒரு குறிப்பிட்ட சமூக மற்றும் கலாச்சார பரிமாணத்தையும் கொண்டிருந்தது. மகாராஷ்டிராவின் பல்வேறு மாவட்டங்களிலிருந்து வந்த தொழிலாளர்கள் ஒன்றிணைந்து தங்கள் கலாச்சாரத்தை இங்கே நிலைநிறுத்தினர். இக்கோயில் அவர்களின் கலாச்சாரத்தின் முக்கிய மையப்புள்ளியாக மாறியது. ஆலைத் தொழிலாளர்களின் இந்த குடியிருப்புகளில் பஜனை குழுக்கள், தொழிலாளர் நல மையங்கள், நாடக விழாக்கள், சொற்பொழிவுத் தொடர்கள் மற்றும் பொது கணேசோற்சவம் ஆகியவை பெருமளவில் தொடங்கப்பட்டன. குர்லா பகுதியின் நகர்ப்புற வளர்ச்சி மற்றும் மக்கள் தொகை அதிகரிப்புடன், இக்கோயிலின் தோற்றமும் மாறியது. உள்ளூர் மக்களும் கோயில் நிர்வாகமும் இணைந்து இக்கோயிலைப் புதுப்பித்து, இன்றைய பிரம்மாண்டமான வடிவத்தைக் கொடுத்தனர்.

நந்திகேஸ்வரர் கோயில் சிவபெருமானுக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்டது. நந்திகேஸ்வரர் என்ற பெயரிலிருந்தே கோயிலில் உள்ள நந்தியின் முக்கியத்துவம் தெளிவாகிறது. மகாதேவனின் வாகனமான நந்தி பக்தி மற்றும் சக்தியின் அடையாளமாகக் கருதப்படுகிறது. சிவபுராணத்தின்படி, பைரவர், வீரபத்ரர், மணிபத்ரர், சண்டீசர், சிருங்கி, ப்ருங்கி, சைலர், கோகர்ணர், கண்டகர்ணர், ஜெயன் மற்றும் விஜயன் ஆகிய சிவகணங்களைப் போலவே நந்தியும் ஒரு முக்கிய கணமாவார். அவர் சிவனின் முக்கிய துவாரபாலகராகக் கருதப்படுகிறார். நந்தீசர், நந்தீஸ்வரர் என்ற பெயர்களாலும் அவர் அழைக்கப்படுகிறார். சிவஸஹஸ்ரநாமத்தில் நந்தி என்பது சிவனின் பெயர்களில் ஒன்று என்று கூறப்பட்டுள்ளது. சிவபுராணத்தின் சத்ருத்ர கண்டத்தின் ௨௨-ஆவது அத்தியாயத்தில், சிவபெருமான் நந்தியின் அவதாரத்தை எடுத்ததாகக் கூறப்பட்டுள்ளது. சமுத்திர மந்தனத்திற்குப் பிறகு தேவர்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும் இடையே நடந்த போரில் தேவர்கள் வெற்றி பெற்றனர் என்பது இதனுடன் தொடர்புடைய புராணக் கதையாகும். அதன் பிறகு, விஷ்ணு பகவான் அனைத்து அசுரர்களையும் பாதாள உலகத்திற்குச் செல்லுமாறு கட்டளையிட்டார். அவர் அசுரர்களை அழைத்துக்கொண்டு பாதாளத்திற்குச் சென்றார், ஆனால் அங்கு அசுரர்கள் அவரைச் சிறைபிடித்தனர். அப்போது அனைத்து தேவர்களும் சிவபெருமானிடம் முறையிட்டனர். அந்த நேரத்தில் அசுரர்களை அழிக்க சிவபெருமான் விருஷப (காளை) அவதாரத்தை எடுத்தார்.

நந்தி, சிலாத முனிவரின் புதல்வர் என்று கருதப்படுகிறார். சிலாத முனிவர் சிவபெருமானைக் குறித்துக் கடும் தவம் செய்த பிறகு, அவருக்கு நந்தி புதல்வராகப் பிறந்தார் என்பது இதைப் பற்றிய ஐதீகம். நந்திக்கு அவர் நான்கு வேதங்களின் ஞானத்தையும் போதித்தார். ஒருமுறை வருண பகவான் அவரிடம் வந்தபோது, சிலாத முனிவருக்கு நீண்ட ஆயுளை ஆசீர்வதித்தார், ஆனால் நந்திக்கு வழங்கவில்லை. இதைப் பற்றி முனிவர் கேட்டபோது, நந்திக்கு ஆயுள் குறைவு என்று அவர் கூறினார். இதைக் கேட்டு சிலாத முனிவர் கவலையடைந்தார். அதன் பிறகு நந்தி சிவபெருமானைக் குறித்துத் தவம் செய்தார். அந்தத் தீவிர தவத்தால் மகிழ்ந்த சிவபெருமானிடம், அவர் வாழ்நாள் முழுவதும் அவரது அருகாமையில் இருக்க வேண்டும் என்று வரம் கேட்டார். அப்போது சிவபெருமான் அவருக்கு இடபத்தின் முகத்தை அளித்து, தனது வாகனமாக ஏற்றுக்கொண்டார். தியானத்தில் இருக்கும்போது ஏதேனும் ஒரு பக்தர் தனது விருப்பத்தை உனது காதில் சொன்னால், அது என்னை வந்தடையும் என்று சிவபெருமான் நந்திக்கு வரம் அளித்திருந்தார். இதனால்தான் இன்றும் பல பக்தர்கள் தங்கள் விருப்பங்களைச் சிவலிங்கத்தின் முன் கூறுவதற்குப் பதிலாக, நந்தியின் காதில் கூறுகிறார்கள். நந்தியின் காதில் சொல்லப்படும் விருப்பத்தைச் சிவபெருமான் நிறைவேற்றுவார் என்பது பக்தர்களின் நம்பிக்கை. எனவே, சிவபெருமான் கோயிலுக்குள் நுழையும்போது நந்தியை வணங்குவது வழக்கமாக உள்ளது. இந்த நந்தியை ஈஸ்வரனாகக் கொண்டு சிவபெருமானுக்கு நந்திகேஸ்வரர் என்ற பெயர் புகழ்பெற்றது.

குர்லாவின் காம்கார் நகர் என்ற பரபரப்பான பகுதியில் நந்திகேஸ்வரர் கோயில் அமைந்துள்ளது. விசாலமான சபாமண்டபம், அந்தராளம் மற்றும் கருவறை ஆகியவற்றுடன் இந்த கோயில் கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளது. சபாமண்டபத்தில் அந்தராளத்திற்கு முன்னால் மூன்று சிறிய சன்னதிகள் உள்ளன. அவற்றில் வலதுபுறம் மாருதி மற்றும் சனிதேவர், இடதுபுறம் சாய்பாபா ஆகியோர் வீற்றிருக்கின்றனர். அந்தராளத்தின் நுழைவாயிலுக்கு அருகில் சபாமண்டபத்தில் ஒரு உயரமான மேடையில் நந்தியின் சிலை உள்ளது. இங்கிருந்து மூன்று படிகள் ஏறி, சற்று உயரத்தில் உள்ள அந்தராளத்திற்குள் நுழையலாம். அந்தராளத்தில் பிரதட்சிணப் பாதையைத் தவிர்த்து கருவறை அமைக்கப்பட்டுள்ளது. கருவறையில் தரையில் நடுப்பகுதியில் நந்திகேஸ்வர மகாதேவரின் லிங்கம் உள்ளது.

இந்த லிங்கத்தின் மீது சிவபெருமானின் பித்தளை முகமூடி உள்ளது. அந்த முகமூடியில் சிவபெருமானின் தாடி, மீசை மற்றும் ஜடாமுடி கொண்ட முகம் செதுக்கப்பட்டுள்ளது. சிவலிங்கத்திற்கு அருகில் திரிசூலம் மற்றும் டமருகம் உள்ளன. கருவறையின் சுவர்களில் உள்ள தேவகோஷ்டங்களில் அம்பா மாதா, ராதா-கிருஷ்ணர், விட்டல்-ருக்மாயி, ராம-லட்சுமண-சீதை மற்றும் கணபதி ஆகிய சிலைகள் உள்ளன. பிரதட்சிணப் பாதையிலும் சில தெய்வங்களின் சிலைகள் தேவகோஷ்டங்களில் உள்ளன. கருவறையின் பின்பக்கச் சுவரை ஒட்டி புல்லாங்குழல் வாசிக்கும் கிருஷ்ணரின் பெரிய சிலை உள்ளது. கருவறையின் மேல் எண்கோண வடிவில் உயரே செல்லச் செல்ல குறுகலாகச் செல்லும் கோபுரம் உள்ளது.

நந்திகேஸ்வரர் கோயிலில் ஒவ்வொரு ஆண்டும் மகாசிவராத்திரி விழா மிகவும் பிரம்மாண்டமாகவும், ஒழுக்கமான முறையிலும் கொண்டாடப்படுகிறது. மகாசிவராத்திரி அன்று அதிகாலையிலிருந்தே நந்திகேஸ்வரரைத் தரிசிக்க பக்தர்களின் நீண்ட வரிசை காணப்படுகிறது.

இந்நாளில் கோயில் மின் விளக்குகள் மற்றும் மலர்களால் அலங்கரிக்கப்படுகிறது. சிராவண மாதத்தின் ஒவ்வொரு திங்கட்கிழமையும் இங்கு சிறப்புப் பூஜைகள் ஏற்பாடு செய்யப்படுகின்றன. மாதம் முழுவதும் பல்வேறு ஆன்மீகச் சொற்பொழிவுகள் மற்றும் கீர்த்தனைகள் நடைபெறுகின்றன. இது தவிர, நந்திகேஸ்வரர் சேவா மண்டலத்தின் சார்பில் ஒவ்வொரு ஆண்டும் நடத்தப்படும் அகண்ட ஹரிநாம சப்தாஹம் இங்குள்ள மிகப்பெரிய விழாவாகக் கருதப்படுகிறது.

இந்த சப்தாஹத்தின் போது ஏழு நாட்கள் ௨௪ மணிநேரமும் பஜனை மற்றும் நாமஸ்மரணம் நடைபெறுகிறது. இதில் உள்ளூர் மக்கள் மிகுந்த உற்சாகத்துடன் பங்கேற்கின்றனர். இந்த முக்கிய விழாக்களுடன், இந்த கோயிலில் சங்கட சதுர்த்தி, அங்காரகி சதுர்த்தி, விநாயக சதுர்த்தி, ஸ்ரீகணேஷ் ஜெயந்தி மற்றும் மாகி கணேசோற்சவம் ஆகிய பண்டிகைகளும் உற்சாகமாகக் கொண்டாடப்படுகின்றன. பக்தர்கள் தினமும் காலை ௬ முதல் மதியம் ௧௨ மணி வரையிலும், மாலை ௪ முதல் இரவு ௯ மணி வரையிலும் கோயிலில் நந்திகேஸ்வரரைத் தரிசிக்கலாம்.

பயனுள்ள தகவல்கள்

• குர்லா ரயில் நிலையத்திலிருந்து ௨ கி.மீ தொலைவில்
• குர்லா நேரு நகர் எஸ்டி நிலையத்திலிருந்து ௧ கி.மீ தொலைவில்
• நகரின் பல்வேறு பகுதிகளிலிருந்து கோயிலுக்கு வர பெஸ்ட் (BEST) பேருந்து சேவை
• தனியார் வாகனங்கள் கோயில் வரை வரலாம்
• பகுதியில் தங்குவதற்கும் உணவிற்கும் பல விருப்பங்கள்