நாக் காட்

பைதான் நகரம், தாலுகா பைதான், மாவட்டம் சத்ரபதி சாம்பாஜிநகர்

பைதான் மிகவும் பழமையான நகரமாகும். இந்நகரத்தில் பண்டைய காலத்தில் நாகர்களின் வசிப்பிடம் இருந்தது. நாகர்களின் வசிப்பிடம் என்பது நாகர்களைக் குலதெய்வமாகக் கொண்டவர்கள் அல்லது நாக வம்சத்தினர் வாழ்ந்த இடம் என்று பொருள்படும். இது குறித்த குறிப்புகள் இன்றும் பல நாட்டுப்புறப் பாடல்களில் காணப்படுகின்றன. ஒரு நாட்டுப்புறப் பாடலில், ‘பைதான் வஸ்தி அஜப், திசதி வஸ்தி நாகாச்சி. கைக்க வர்ஷாஞ்சி வஸ்தி ஹோதி ஷாலு ஷங்காச்சி, ராஜா ஷாலிவாஹனாச்சி..’ என்று கூறப்பட்டுள்ளது. இதற்கான சான்றாகவே இன்றும் பைதானில் உள்ள நாக் காட் விளங்குகிறது.

‘பால்தி நகரி’ (தலைகீழ் நகரம்) என்று அழைக்கப்படும் பகுதியிலிருந்து கோதாவரி நதியை நோக்கிச் செல்லும்போது இந்த நாக் காட் வருகிறது. இங்குள்ள சாதவாகன காலத்து பண்டைய மேடுகளில் பைதானின் பழைய குடியிருப்புகள் இருந்தன. காலப்போக்கில் இப்பகுதிக்கு ‘பால்தி நகரி’ என்று பெயர் வந்தது. சனி மந்திர் முதல் நாக் காட் வரையிலான சுமார் ௪௦ ஏக்கர் பரப்பளவிலான இப்பகுதியை பால்தி நகரி என்று அழைப்பதற்குக் காரணம், அங்குள்ள பழைய வீடுகள் தற்போதைய சாலை மட்டத்திற்கு கீழே உள்ளன, இன்றைய சாலைகள் அந்த வீடுகளின் மேல் அமைக்கப்பட்டுள்ளன. இங்கு ௧௯௩௭-ஆம் ஆண்டு மேற்கொள்ளப்பட்ட அகழ்வாராய்ச்சியில் சாதவாகன காலத்து பண்டைய வீடுகளின் எச்சங்கள் கண்டெடுக்கப்பட்டன. இங்கிருந்து அருகிலேயே நாக் காட் அமைந்துள்ளது. இதே படித்துறையில்தான், எருமையின் வாயிலிருந்து வேதங்களை ஓதச் செய்த அற்புதத்தை சந்த் ஞானேஸ்வர் மகாராஜ் நிகழ்த்தினார். இந்த நிகழ்வின் காரணமாக, இந்த படித்துறை பைதானிற்கு வரும் பக்தர்கள் மற்றும் சுற்றுலாப் பயணிகளின் ஈர்ப்பு மையமாக மாறியுள்ளது. அவுரங்காபாத் கெசட்டியரின்படி, ரகுநாத்ராவ் பேஷ்வாவின் புதல்வர் ஆனந்த் ராவ், கி.பி. ௧௭௩௪-இல் இங்குள்ள பண்டைய படித்துறையைப் புதுப்பித்தார்.

சாதவாகன காலத்திலிருந்தே இது இருந்து வருகிறது, மேலும் மகாநுபாவ இலக்கியங்களில் இது ‘நாக்டோஹ்’ என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இந்த நாக் காட் பகுதி இப்போது அழகுபடுத்தப்பட்டுள்ளது. சாலையிலிருந்து கீழ்நோக்கிச் செல்லும் அகலமான படிகளில் இறங்கினால் நாக் காட் பகுதியை அடையலாம். இங்கேயே ஒரு பக்கத்தில் சிறிய புனிதமான அனுமன் கோவில் உள்ளது. கோவிலில் உள்ள ஒரு கல் மேடையில் செந்தூரம் பூசப்பட்ட அனுமனின் சிலை உள்ளது. மறுபுறம், ஷாலிவாஹனனின் தந்தையான சேஷநாகனின் சிறிய கோவில் போன்ற அமைப்பு உள்ளது. இந்த கோவிலில் கருங்கல்லில் செதுக்கப்பட்ட, படம் எடுத்த நிலையில் உள்ள நாகத்தின் சிலை உள்ளது. இது குறித்து ‘பிரபந்த சிந்தாமணி’ என்ற நூலில் உள்ள குறிப்பின்படி, பைதான் நகரத்தில் ஒரு பிராமணப் பெண் தனது இரு சகோதரர்களுடன் வசித்து வந்தாள். அவள் பேரழகி. ஒருமுறை தண்ணீர் எடுக்க நாக்டோஹ் சென்றபோது, சேஷராஜன் அவளைக் கண்டான். அவளது அழகில் மயங்கிய அவன், அவளைத் திருமணம் செய்துகொண்டான். விரைவில் அவள் கர்ப்பமடைந்தாள். அவளது நடத்தையைக் கண்டு கோபமடைந்த அவளது சகோதரர்கள் அவளை அங்கேயே விட்டுவிட்டுச் சென்றுவிட்டனர். பின்னர் அவள் பைதானின் குயவர் தெருவில் வசிக்கத் தொடங்கினாள். அங்குதான் அவள் ஷாலிவாஹனனைப் பெற்றெடுத்தாள்.

இந்த சேஷநாக கோவிலிலிருந்து கீழே படித்துறைக்குச் செல்லும் வழியில் இருபுறமும் நந்தியின் கல் சிலைகள் வைக்கப்பட்டுள்ளன. சற்று முன்னே சென்றால், கல் சுவரில் பொருத்தப்பட்ட நாக் காட்டின் முக்கிய நுழைவாயில் உள்ளது. ஒரு பெரிய மாளிகையின் நுழைவாயில் போல இது அமைந்துள்ளது, மேலும் இதற்கு உறுதியான மரச்சட்டமும் உள்ளது. மேல் பகுதியில் நாக தேவதையின் பெரிய உருவம் செதுக்கப்பட்டுள்ளது. நுழைவாயில் வழியாக உள்ளே சென்றவுடன், முன்னால் பெரிய திறந்தவெளி காணப்படுகிறது. அதற்கு தடுப்பு வேலி அமைக்கப்பட்டுள்ளது. இங்கிருந்து கோதாவரி நதியைக் காணலாம்.

நுழைவாயிலுக்கு வெளியே படித்துறையிலிருந்து நதியை நோக்கிச் செல்ல படிகள் கட்டப்பட்டுள்ளன. அங்கு ஒரு பக்கத்தில் நாக கோவிலில் உள்ள நாகத்தின் சிலையைப் போன்ற சிறிய வடிவம் வைக்கப்பட்டுள்ளது. அங்கிருந்து கீழே இறங்கிச் சென்றால், சற்று உயரத்தில் சித்த வருண கணபதி கோவில் உள்ளது. இந்த கோவில் பேஷ்வாக்களின் காலத்தில் கட்டப்பட்டதாக உள்ளூர் மக்கள் கூறுகின்றனர். இந்த கோவில் சதுர வடிவில் உள்ளது மற்றும் இதற்கு கோபுரம் இல்லை. கோவிலின் கருவறைச் சுவர்களில் கருடன் மற்றும் அனுமனின் சித்திரங்கள் வரையப்பட்டுள்ளன. உள்ளே பெரிய பளிங்கு கற்களால் ஆன மேடையில் கணேசனின் செந்தூரம் பூசப்பட்ட சிலை உள்ளது. இந்த கோவிலுக்கு முன்னால் எருமையின் சிறிய கல் சிலை உள்ளது. இந்த சிலை கோதாவரி நதியை நோக்கியபடி உள்ளது மற்றும் சிலையின் மீது சிறிய மண்டபம் கட்டப்பட்டுள்ளது.

சந்த் ஞானேஸ்வர் மகாராஜின் வாழ்க்கை வரலாற்றில் உள்ள அற்புதக் கதையின்படி, விட்டல்பந்த் மற்றும் ருக்மிணிபாய் ஆகியோர் தங்கள் குழந்தைகளுக்கு உபநயன உரிமை கிடைக்க வேண்டும் என்பதற்காக, சனாதனிகள் கூறியபடி பிராயச்சித்தம் செய்துகொண்டனர். அதன்பிறகும், ஆலந்தியின் சனாதனிகள் நிவ்ருத்தி, ஞானதேவ், சோபான், முக்தாபாய் ஆகிய உடன்பிறப்புகளுக்குச் சுத்திகரிப்புச் சான்றிதழ் வழங்க மறுத்துவிட்டனர். அவர்கள் பைதானிற்குச் சென்று அங்கிருக்கும் பிராமணர்களிடம் தீர்ப்பு பெற்று வருமாறு கூறப்பட்டது. அதன்படி, அவர்கள் பல இடங்களைக் கடந்து பைதானிற்கு வந்தனர். இங்குள்ள படித்துறையில் இருந்த சித்தேஸ்வரர் கோவிலில் அவர்கள் தங்கினர். பின்னர் அவர்கள் அங்கிருந்த பிராமணர்களிடம் சென்று சுத்திகரிப்புச் சான்றிதழ் வழங்க வேண்டுகோள் விடுத்தனர். அதன் முடிவை எடுக்க நாக் காட்டில் பிராமண சபை கூட்டப்பட்டது. பிராமண பண்டிதர்கள் அங்கு விவாதம் செய்து கொண்டிருந்தனர். அதே நேரத்தில், அந்த படித்துறையின் வழியாக ஒரு நபர் தனது எருமையுடன் சென்று கொண்டிருந்தார். அந்த எருமை நகர மறுத்ததால், அவர் அதை பலமாக அடித்துக் கொண்டிருந்தார். இதைக் கண்ட சந்த் ஞானேஸ்வரின் இதயம் கசிந்தது. அந்த நபரிடம் எருமையை அடிக்க வேண்டாம் என்று அவர் கூறினார். இதைக் கேட்டு சனாதனிகள் கோபமடைந்தனர், நாங்கள் இங்கு விவாதம் செய்து கொண்டிருக்கும்போது, இந்த சிறுவனுக்கு எருமை முக்கியமாகத் தெரிகிறது என்று கூறத் தொடங்கினர். அதற்கு ஞானதேவ், இறைவன் அனைவரிடமும் இருக்கிறான். அந்த எருமையின் உடலிலும், நம் உடலிலும் ஒரே பரமாத்மா தான் வசிக்கிறார் என்று கூறினார். இதைக் கேட்டு சனாதனிகள் ஞானதேவை வம்புக்கு இழுத்தனர். எங்கள் உடலிலும் எருமையின் உடலிலும் ஒரே பரமாத்மா வசிக்கிறார் என்றால், நாங்கள் வேதங்களை ஓதுவது போல அந்த எருமையாலும் வேதங்களை ஓத முடியுமா? என்று கேள்வி எழுப்பினர். அப்போது ஞானதேவ் அந்த எருமையின் அருகில் சென்று அதன் தலையில் கை வைத்தார். அவரது தெய்வீகத் தொடுதலால் அந்த எருமையின் வாயிலிருந்து வேத மந்திரங்கள் வெளிவரத் தொடங்கின. இந்த அற்புதம் கி.பி. ௧௨௮௭-ஆம் ஆண்டு மாக் சுத்த வசந்த பஞ்சமி வெள்ளிக்கிழமை அன்று நிகழ்ந்தது. நாக் காட்டில் நடந்த இந்த நிகழ்வை நினைவுகூரும் வகையில், பின்னர் அங்கு இந்த எருமையின் சிலை வைக்கப்பட்டது. இங்கேயே சுவரில் அந்தச் சம்பவமும் சித்திரமாக வரையப்பட்டுள்ளது.

எருமையின் சிலை மற்றும் சித்த வருண கணேஷ் கோவிலிலிருந்து இன்னும் கீழே இறங்கினால், வலதுபுறம் வடக்கு நோக்கிய நாகேஸ்வர சிவாலயம் உள்ளது. இந்த கோவில் செவ்வக வடிவில் உள்ளது மற்றும் இது கல் மேடையின் மீது கற்களாலேயே கட்டப்பட்டுள்ளது. இந்த கோவிலுக்கும் கோபுரம் இல்லை மற்றும் இதன் கூரை தட்டையாக உள்ளது. கோவிலின் கருவறையில் பளிங்கு கற்களுக்கு இடையே பொருத்தப்பட்ட கல் சிவலிங்கம் உள்ளது.

நாக காட்டில் இருந்து கோதாவரி நதியை நோக்கிச் செல்லும்போது, பிரம்மாண்டமான அளவிலான ஒரு கல் படிக்கட்டு உள்ளது. இந்தப் படிக்கட்டில் சப்தமாதர்கள் செதுக்கப்பட்டுள்ளனர். இந்தப் படிக்கட்டு யாதவர் காலத்தைச் சேர்ந்தது என்று கூறப்படுகிறது. இந்த காட்டிற்கு அருகிலேயே இந்த்ரேஷ்வர் மகாதேவர் கோயிலும் உள்ளது. இந்த்ரேஷ்வர் மகாதேவர் கோயிலின் அமைப்பு சதுர வடிவிலானது. கோயிலின் நுழைவாயிலில் காவலர்களின் (भालदार-चोपदारांच्या) உருவங்கள் வரையப்பட்டுள்ளன. அங்கிருந்து உள்ளே நுழைந்தவுடன், ஒரு மண்டபம் போன்ற அமைப்பு காணப்படுகிறது. மூன்று படிகள் ஏறி மண்டபத்திற்குள் நுழைந்த பிறகு, முன்பக்கச் சுவரில் வலை போன்ற ஜன்னல் பொருத்தப்பட்டுள்ளது. இங்கிருந்து உள்ளே இருக்கும் சிவலிங்கத்தைத் தரிசிக்கலாம். அங்கிருந்து இடதுபுறம் உள்ள கதவு வழியாக உள்ளே சென்றால் ஒரு சிறிய அறை வரும். இந்த அறைக்கு மிகச்சிறிய கதவு உள்ளது. இங்கிருந்து குனிந்துதான் கருவறைக்குள் நுழைய வேண்டும். கருவறை தரைமட்டத்திலிருந்து கீழ் நிலையில் உள்ளது. இங்குள்ள சிவலிங்கத்தின் மீது பித்தளை முகமூடியும், அதற்கு முன்னால் நந்தியின் சிறிய சிலையும் உள்ளன. இந்தக் கோயில் இடைக்காலத்தைச் சேர்ந்தது என்று கூறப்படுகிறது.

பைத்தானில் உள்ள இந்த நாக காட், வாரி மற்றும் நாதப் பந்தியினரின் வழிபாட்டுத் தலமாகும். இங்கு நாகபஞ்சமி விழா விமரிசையாகக் கொண்டாடப்படுகிறது. அப்போது இப்பகுதி திருவிழாக் கோலம் பூண்டிருக்கும். நாதஷஷ்டியின் போது பைத்தானுக்கு வரும் பல திண்டிகளின் (பக்தர் குழுக்கள்) ஓய்விடமாகவும் இது விளங்குகிறது.

பயனுள்ள தகவல்கள்:

• பைத்தான் பேருந்து நிலையத்திலிருந்து ௧.௫ கி.மீ, 
• சத்ரபதி சாம்பாஜி நகரிலிருந்து ௫௧ கி.மீ தொலைவில்
• இப்பகுதியில் தங்குவதற்கும் உணவிற்கும் பல வசதிகள் உள்ளன
• தனியார் வாகனங்கள் கோயில் வாகன நிறுத்துமிடம் வரை வரலாம்