க்ஷேமகல்யாணி மாதா ஆலயம்

மாலவாடா, தாலுகா சோஜித்ரா, மாவட்டம் ஆனந்த்

இந்தியாவின் பால் புரட்சியின் மையமாகவும், 1946-இல் ‘அமுல்’ நிறுவப்பட்ட பிறகு உலகளவில் புகழ்பெற்றதாகவும் திகழும் ஆனந்த் மாவட்டத்தில், பண்டைய கலாச்சாரத்தின் பல அடையாளங்கள் இன்றும் காணப்படுகின்றன. தினை, கோதுமை மற்றும் பருத்தி சாகுபடிக்கு பெயர் பெற்ற இந்த வளமான மாவட்டத்தில், சோஜித்ரா தாலுகாவில் உள்ள மாலவாடாவில் சுமார் ஆயிரம் ஆண்டுகள் பழமையானதாகக் கருதப்படும் க்ஷேமகல்யாணி மாதா ஆலயம் அமைந்துள்ளது. இந்த புனிதத் தலம் ஆயிரக்கணக்கான பக்தர்களின் ஆழ்ந்த பக்தி மையமாகத் திகழ்கிறது. சோலங்கி வம்சத்தின் பதினாறு கிளைகளின் குலதெய்வமாக இந்த அன்னை வணங்கப்படுகிறாள். மனித வாழ்க்கையின் துன்பங்களைப் போக்குபவளாகவும், பக்தர்களின் அழைப்பிற்கு விரைந்து வருபவளாகவும் நம்பப்படும் அன்னை, இங்கு ஒரு வாழும் சக்தி பீடமாகப் போற்றப்படுகிறாள்.

வரலாற்று ஆவணங்களின்படி, ராஜபுத்திர சோலங்கி வம்சம் பத்தாம் நூற்றாண்டு முதல் பதிமூன்றாம் நூற்றாண்டு வரை குஜராத், கட்ச் மற்றும் சௌராஷ்டிரப் பகுதிகளை ஆட்சி செய்தது. இந்த வம்சத்தின் தோற்றுவிப்பாளரான மூலராஜன், சாவ்தா வம்சத்தின் ஆட்சியாளரான சமந்தசினின் மருமகன் ஆவார். தனது வீரத்தால் அவர் படானைத் தலைநகராகக் கொண்டு ஆட்சி புரிந்தார். மூலராஜன் தனது ராஜ்யத்தின் எல்லைகளை சபர்மதி நதி வரை விரிவுபடுத்தினார். அவருக்குப் பிறகு, அவரது மகன் சாமுண்டராஜன் சுமார் 995 முதல் 1010 கி.பி வரை ஆட்சி செய்தார். சாமுண்டராஜனைத் தொடர்ந்து, துர்லபராஜன் அரியணை ஏறி 1010 முதல் 1022 கி.பி வரை ஆட்சி புரிந்தார். அவர் சஹமான ஆட்சியாளர் மகேந்திரசினின் சகோதரியை மணந்து தனது அரசியல் கூட்டணியை வலுப்படுத்தினார். துர்லபராஜனுக்குப் பிறகு, அவரது மருமகன் பீமதேவன் I, 1022 முதல் 1064 கி.பி வரை ஆட்சி செய்தார். இவரது ஆட்சியின் போதுதான் கஜினி சுல்தான் சோமநாதர் ஆலயத்தின் மீது தனது புகழ்பெற்ற தாக்குதலை நடத்தினான்.

மன்னர் பீமதேவன் பல பிரம்மாண்டமான ஆலயங்களைக் கட்டிய பெருமைக்குரியவர். அவருக்குப் பிறகு, அவரது மகன் மன்னர் கர்ணன் 1064 முதல் 1094 கி.பி வரை ஆட்சி செய்தார். ‘திரிலோக்யமல்ல’ என்ற சிறப்புப் பட்டத்தைக் கொண்ட இந்த மன்னர், தனது ஆட்சியை நவ்ஸாரி வரை விரிவுபடுத்தினார். வரலாற்றாசிரியர் டாக்டர் ஹரிபிரசாத் சாஸ்திரி மற்றும் ‘சரோதர் சர்வ சங்கிரஹ்’ (1954) போன்ற அதிகாரப்பூர்வ நூல்களின்படி, இந்த ஆலயம் மன்னர் கர்ணனின் ஆட்சிக் காலத்தில் கட்டப்பட்டதாகக் கருதப்படுகிறது. சோஜித்ரா என்ற பழமையான நகரம் கிரேக்க புவியியலாளர் தாலமியின் எழுத்துக்களிலும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. நவீன காலத்தில், 1946 டிசம்பர் 14 அன்று நிறுவப்பட்ட புகழ்பெற்ற பால் கூட்டுறவு நிறுவனமான அமுலும் இந்த ஆனந்த் மாவட்டத்தைச் சேர்ந்ததே. 1997-இல் கேதா மாவட்டம் பிரிக்கப்பட்ட பிறகு, தினை, கோதுமை, அரிசி மற்றும் பருத்தி ஆகியவற்றை அதிக அளவில் உற்பத்தி செய்யும் வளமான விவசாயப் பொருளாதாரத்துடன் இந்த புதிய மாவட்டம் உருவானது. சோஜித்ரா தாலுகாவில் உள்ள மாலவாடா ஆலயம் ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கும் மேலான பழமையானது என்று நம்பப்படுகிறது.

பாரம்பரியக் குறிப்புகளின்படி, சுமார் ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, மன்னர் திரிலோக்யமல்லர் ஆலயத்தின் பராமரிப்பிற்காக எழுநூறு வருவாய் கிராமங்களை வழங்கினார், இதன் மூலம் இப்பகுதிக்கு ஒரு சிறப்பு மத அந்தஸ்தை அளித்தார். சோலங்கி வம்சத்தின் பதினாறு கிளைகளுக்கும் அன்னை குலதெய்வமாக இருப்பதால், இந்த குடும்பங்களில் நடைபெறும் ஒவ்வொரு சுப நிகழ்ச்சியும் இந்த அன்னைக்கு வழிபாடு செய்தே தொடங்கப்பட வேண்டும் என்பது நீண்டகால வழக்கமாக உள்ளது.

ஆலயத்துடன் தொடர்புடைய ஒரு புராணக்கதை, ஒருமுறை மன்னர் கனகசின்ஹ் இங்கு ஒரு பிரம்மாண்டமான ‘நவசண்டி யாகத்தை’ ஏற்பாடு செய்ததாகக் கூறுகிறது. சடங்கின் போது, யாகத்தில் பங்கேற்ற ஒரு பிராமணர், அரச ஆடைகளுடன் ஒரு தேங்காயையும் யாகத் தீயில் சமர்ப்பிக்குமாறு மன்னரிடம் வேண்டினார். இருப்பினும், மத நெறிமுறைகளைக் காரணம் காட்டி, அரச ஆடைகளை யாகத்தில் சமர்ப்பிக்க மன்னர் மறுத்துவிட்டார். இந்த மறுப்பு பிராமணரை ஆழமாக கோபப்படுத்தியது. அவர் தனது சொந்தச் செலவில் சடங்குகளை முடித்துவிட்டு, இனிமேல் இந்த இடத்தில் எந்த பிராமணரும் யாகம் நடத்த முடியாது என்று சாபமிட்டார். இந்த சாபத்தினால், பல தசாப்தங்களாக ஆலயத்தில் யாகச் சடங்குகள் நிறுத்தப்பட்டன மற்றும் ஆலயத்தின் ஆன்மீக மரபுகள் கடுமையான தடையைச் சந்தித்தன.

பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, கோஸ்வாமி பிராமணர்களின் பதின்மூன்றாம் தலைமுறையைச் சேர்ந்தவர்கள், அன்னையின் மீது கொண்ட ஆழ்ந்த பக்தியினாலும், மன்னிப்பு கோரியதாலும், ஆலயத்தில் யாகம் செய்யும் மரபைப் புதுப்பித்தனர். இன்றும், இந்த கோஸ்வாமி பூசாரிகள் மிகுந்த மரியாதையுடன் அன்னைக்குத் தொண்டாற்றி வருகின்றனர்.

இந்த ஆலயம் சோஜித்ரா நகரத்திலிருந்து சுமார் இரண்டு கிலோமீட்டர் தொலைவில், மாலவாடா கிராமத்தின் எல்லைக்குள் அமைதியான சூழலில் அமைந்துள்ளது. பிரதான சாலையிலிருந்து சற்று தொலைவில் அமைந்துள்ள இந்த ஆலயத்தின் முன்புறம் விசாலமான வாகன நிறுத்துமிடம் உள்ளது. சுற்றியுள்ள சுற்றுச்சுவருக்குள் அமைக்கப்பட்டுள்ள நுழைவாயில் வழியாக முற்றத்திற்குச் செல்லலாம். இந்த நுழைவாயிலின் இருபுறமும் துவாரபாலகர்களின் சிற்பங்கள் உள்ளன. தூண்களுக்கு மேலே செழிப்புக்கான அடையாளமாகக் கருதப்படும் கஜலட்சுமியின் உருவங்கள் அழகாக செதுக்கப்பட்டுள்ளன. ஆலய முற்றத்தில் பல பெரிய மற்றும் பசுமையான மரங்கள் வளர்ந்துள்ளன, மேலும் ஒரு அழகான துளசி பிருந்தாவனம் மற்றும் யாககுண்டமும் உள்ளன.

மரு-குர்ஜர கட்டிடக்கலை பாணியில் கல்லால் கட்டப்பட்ட இந்த ஆலயம், சுமார் நான்கு அடி உயரமான ஜகதி (உயர்த்தப்பட்ட தளம்) மீது அமைந்துள்ளது. இந்த அமைப்பில் சபா மண்டபம், அந்தராளம் (முன் மண்டபம்) மற்றும் கருவறை ஆகியவை உள்ளன. ஆலயத்தின் நுழைவாயில் நுணுக்கமாக செதுக்கப்பட்ட கதவு சட்டங்களைக் கொண்டுள்ளது. நுழைவாயிலுக்கு மேலே உள்ள உத்திரத்தில் மாத்ருகாக்களின் (தாய் தெய்வங்கள்) உருவங்கள் செதுக்கப்பட்டுள்ளன, மேலும் கீழ் பகுதிகளில் துவாரபாலகர் சிற்பங்கள் காணப்படுகின்றன. சபா மண்டபத்தின் வலது மற்றும் இடது சுவர்களிலும் இதே போன்ற கதவு சட்டங்கள் உள்ளன. சபா மண்டபத்திற்குள் உள்ள தூண்கள் அழகான அரைவட்ட வளைவுகளைத் தாங்கி நிற்கின்றன, மேலும் கூரை ஒரு குவிமாடம் போன்ற அமைப்பைக் கொண்டுள்ளது.

அந்தராளத்தின் நுழைவாயிலுக்கு முன்னால் ஒரு மேடையின் மீது சிங்கத்தின் பெரிய சிற்பம் அமைந்துள்ளது. அந்தராளத்தின் கதவு மரத்தாலான மூடுதிரைகளைக் கொண்டுள்ளது, அதன் இருபுறமும் பைரவியின் அழகிய செதுக்கப்பட்ட உருவங்கள் உள்ளன. அந்தராளத்தின் சுவர்களில் இரண்டு தேவகோஷ்டங்கள் (மாடங்கள்) உள்ளன, அவற்றில் கணேசர் மற்றும் பார்வதியின் பழங்கால சிலைகள் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டுள்ளன. கருவறையின் நுழைவாயிலுக்கு மேலே உள்ள லலாட பிம்பத்தில் கணேசரின் சிற்ப வடிவம் உள்ளது. கருவறைக்குள், அலங்காரமான கல் மகர தோரணத்தின் உள்ளே, க்ஷேமகல்யாணி மாதாவின் சுயம்புவான கல் சிலை உள்ளது. இந்த தேவி உள்ளூர் மக்களால் கோஜாய் மாதா என்றும் அழைக்கப்படுகிறார். இந்த சிலைக்கு அருகில் தேவியின் தெய்வீக சக்தியை உணர்த்தும் மற்றொரு வடிவம் உள்ளது. இரண்டு சிலைகளும் வெள்ளி கிரீடங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளன, மேலும் அவற்றுக்கு மேலே ஒரு வெள்ளி விதானம் தொங்கவிடப்பட்டுள்ளது.

வெளிப்புறமாக, கருவறை நட்சத்திர வடிவ அமைப்பில் கட்டப்பட்டுள்ளது, இது அடிப்பகுதியிலிருந்து சிகரம் வரை மேல்நோக்கி குறுகிச் செல்கிறது. கருவறையின் வெளிச் சுவர்கள் பல்வேறு தெய்வங்களின் சிற்ப வடிவங்கள் மற்றும் நுணுக்கமான அலங்கார வேலைப்பாடுகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளன. கருவறைக்கு மேலுள்ள கூரையில் சதுர வடிவிலான மைய சிகரம் உள்ளது, அதைச் சுற்றி சிறிய துணை கோபுரங்கள் அமைந்துள்ளன. இந்த அனைத்து சிகரங்களின் உச்சியிலும் கலசங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட ஆமலக கற்கள் உள்ளன.

ஆண்டு முழுவதும், கோவிலில் பல மதச் சடங்குகள் மற்றும் திருவிழாக்கள் ஏற்பாடு செய்யப்படுகின்றன. பாத்ரபத பௌர்ணமி நாளில் கொண்டாடப்படும் தேவியின் வருடாந்திர திருவிழா மிகுந்த உற்சாகத்துடனும் பிரம்மாண்டமாகவும் கடைபிடிக்கப்படுகிறது. சோலங்கி வம்சத்தின் அனைத்து கிளைகளையும் சேர்ந்த உறுப்பினர்கள் இந்த விழாவில் பக்தியுடன் கலந்துகொள்கிறார்கள். சைத்ர நவராத்திரி மற்றும் சாரதிய நவராத்திரி ஆகிய இரண்டும் இங்கு மிகுந்த மரியாதையுடன் கொண்டாடப்படும் முக்கிய திருவிழாக்களாகும். இந்த ஒன்பது நாட்களில், ஹோம-ஹவன்கள் மற்றும் யாகங்கள் உள்ளிட்ட பல்வேறு மதச் சடங்குகள் கோவிலில் செய்யப்படுகின்றன.

சோலங்கி பிரிவைச் சேர்ந்த பக்தர்களிடையே உள்ள பாரம்பரிய வழக்கப்படி, திருமணத்திற்குப் பிறகோ அல்லது ஆண் குழந்தை பிறந்த பிறகோ, தேவியின் ஆசீர்வாதத்தைப் பெற குடும்பத்தினர் தவறாமல் கோவிலுக்கு வருகிறார்கள். பக்தர்கள் தங்கள் வேண்டுதல்கள் நிறைவேறியதற்காக தேவியின் பாதங்களில் புடவை, சுந்தரி மற்றும் தேங்காயை சமர்ப்பித்து நன்றியைத் தெரிவிக்கின்றனர். ஒவ்வொரு ஞாயிற்றுக்கிழமையும் தரிசனத்திற்காக ஏராளமான பக்தர்கள் இங்கு கூடுகிறார்கள்.

கோவில் வளாகத்திற்குள், பிரதான சன்னதியைத் தவிர, முக்தேஸ்வர மகாதேவர், தனலட்சுமி மகாதேவர், ஜோதேஸ்வர மகாதேவர் மற்றும் ராமேஸ்வர மகாதேவர் ஆகியோருக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட கோவில்கள் உள்ளன. இந்த சன்னதிகளின் வடிவமைப்பு பிரதான கோவிலின் கட்டடக்கலை பாணியைப் பின்பற்றுகிறது; அவற்றின் சபாமண்டபங்களில் நந்தி சிலைகள் உள்ளன, அதே சமயம் கருவறைகளில் சிவலிங்கங்கள் (சிவபிண்டிகள்) உள்ளன. இந்த கோவில்களுக்கு முன்னால் அமைந்துள்ள ஒரு சிறிய சன்னதியில் மாத்ருகைகளின் உருவங்கள் உட்பட பல பழங்கால சிற்பங்கள் பாதுகாக்கப்பட்டுள்ளன. கோவில் தினமும் காலை 6 மணி முதல் இரவு 8 மணி வரை பக்தர்களுக்காகத் திறந்திருக்கும்.

பயனுள்ள தகவல்கள்

• சோஜித்ராவிலிருந்து 2 கி.மீ தொலைவிலும், ஆனந்த் நகரிலிருந்து 27 கி.மீ தொலைவிலும் அமைந்துள்ளது.
• சோஜித்ராவிலிருந்து அரசுப் போக்குவரத்துக் கழகப் பேருந்துகள் மற்றும் தனியார் வாகன வசதிகள் உள்ளன.
• தனியார் வாகனங்கள் கோவில் வாகன நிறுத்துமிடம் வரை செல்லலாம்.
• சுற்றியுள்ள பகுதியில் தங்குவதற்கும் காலை உணவிற்கும் பல விருப்பங்கள் உள்ளன.
• தொடர்பு – சைலேஷ்கிரி கோசவி, அறங்காவலர் – அலைபேசி: 9377734252