கன்சாரி மாதா கோவில்

கவ்லா, தாலுகா சோன்கத், மாவட்டம் தாபி

கன்சாரி மாதா தானியங்களின் தெய்வமாக வணங்கப்படுகிறார். இவர் சத்புரா மலைத்தொடர்களில் வசிக்கும் பில் சமூகத்தினரின் குலதெய்வம் ஆவார். இவர் தேவ்மோக்ரா, யாஹா மோகி மற்றும் பாண்டுரி தேவி போன்ற பெயர்களாலும் அழைக்கப்படுகிறார். இவருடைய மூலஸ்தானக் கோவில் நர்மதா மாவட்டத்தில் உள்ள சாக்பாராவின் தேவ்மோக்ராவில் அமைந்துள்ளது, இருப்பினும் குஜராத் மற்றும் மகாராஷ்டிரா முழுவதும் பல இடங்களில் இவர் வழிபடப்படுகிறார். இவருக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட முக்கியமான இடங்களில் ஒன்று கவ்லா கிராமத்தின் வனப்பகுதியில் உள்ளது. இங்குள்ள பழங்குடியின மக்களுக்கு, கன்சாரி மாதா உணவு வழங்கும் அன்னபூரணி தேவியின் வடிவமாகக் கருதப்படுகிறார். சுற்றியுள்ள பகுதிகளைச் சேர்ந்த பக்தர்கள் அவர் மீது ஆழ்ந்த நம்பிக்கை கொண்டுள்ளனர்.

லண்டன் பல்கலைக்கழகத்தின் ஓரியண்டல் மற்றும் ஆப்பிரிக்க ஆய்வுகள் பள்ளியில் கலாச்சார மானுடவியல் விரிவுரையாளராக இருந்த டி.பி. நாயக், தனது 1956-ஆம் ஆண்டு புத்தகமான ‘தி பில்ஸ் – எ ஸ்டடி’ (The Bhils – A Study) என்பதில் பில் தெய்வங்களைப் பற்றிய பல கதைகளைப் பதிவு செய்துள்ளார். அவர் கூற்றுப்படி, ராஜா பந்தா ஒரு போற்றத்தக்க பில் தெய்வம், கன்சாரி மாதா (தேவ்மோக்ரா) அவருடைய துணைவியார் ஆவார். பில் இனத்தவர்களின் ‘பியோரி’ மொழியில் ‘தேவகீத்’ என்று அழைக்கப்படும் பல பழங்குடியின நாட்டுப்புறப் பாடல்கள் அன்னையின் பெருமையைப் பாடுகின்றன. அத்தகைய ஒரு பாடல் விவசாயம் மற்றும் கால்நடைகளுடனான அன்னையின் தொடர்பை எடுத்துரைக்கிறது: ‘ડોગુ કોસલે અહીંયે ગઢ બાંધેલો મા દેવે । તિયા ગઢુને બેના ખાંભ રોપેલો મા દેવે । તિયા ખાંભા પે તો ગોરો દાવો બાંધેલો મા દેવે । તિયા દાવાએ ગોરી ગાય બાંધેલી મા દેવે । તિયા ઢાળયા કી ઉબળી ખેતી કહી દીધી મા દેવે ।’. இதன் பொருள், ‘மலையின் உச்சியில் அன்னையின் இல்லம் உள்ளது, அன்னை ஒரு புனிதக் கம்பத்தை நட்டார், அதில் ஒரு வெள்ளை பசுவைக் கட்டினார், அந்தப் பசு ஒரு வெள்ளை கன்றைப் ஈன்றது, அந்தக் கன்றைக் கொண்டு நாங்கள் எங்கள் வயல்களை உழுதோம்.’

மற்றொரு தேவகீத் அன்னையின் இருப்பிடத்தை விவரிக்கிறது: ‘યે ચારી ઓવરી ફિરેલી દેવે અહીં મોગીરા । યે કેલ્લો રાજ ગમેલો દેવે અહીં મોગીરા । યે હેલ્લો દાબ ગમેલો દેવે અહીં મોગીરા । યે હેલ્લો દાબૂં રેનારે દેવે અહીં મોગીરા । યે હેલ્લો વારો ચાલે હે દેવે અહીં મોગીરા ।’ இதன் பொருள் – ‘நான்கு திசைகளிலும் அலைந்தாய், ஓ யாஹா மோகி, நீ தாபில் குடியேறினாய், குளிர்ந்த பள்ளத்தாக்கை விரும்பினாய், மென்மையான காற்று வீசும் இடத்தில் நீ தங்கினாய்.’ அதேபோல், கவ்லாவில் உள்ள கன்சாரி மாதா கோவில் இயற்கைக்கு மத்தியில் ஒரு மலையின் சரிவில் அமைந்துள்ளது.

சூரத் மாவட்டத்தைப் பிரித்த பிறகு 2007-இல் உருவாக்கப்பட்ட தாபி மாவட்டத்தின் ஒரு பகுதியான சோன்கத் தாலுகா, இந்தக் கோவிலின் இருப்பிடமாகும். கவ்லா கிராமம் குஜராத்-மகாராஷ்டிரா எல்லைக்கு அருகில் உள்ள சத்புரா மலைக்காடுகளில் அமைந்துள்ளது. 1719-இல், பரோடா மாநிலத்தின் நிறுவனர் பிலாஜிராவ் கெய்க்வாட், உள்ளூர் பில் இனத்தவர்களிடமிருந்து சோன்கத் கோட்டையைக் கைப்பற்றினார். உள்ளூர் பழங்குடியினரின் உதவியுடன், 1721-இல் அவர் இந்தக் கோட்டையை பலப்படுத்தினார், இதுவே அவரது முதல் முக்கிய தளமாக மாறியது. அவர் அதன் எல்லைக்குள் ஒரு அரச அரண்மனையையும் கட்டினார், இதனால் இந்த நகரம் சோனகத் என்று அழைக்கப்பட்டது.

இந்த வனப்பகுதியில் அமைந்துள்ள கோவிலின் முன்புறம் ஒரு பெரிய முற்றம் உள்ளது, அங்கு ஒரு தூணின் உச்சியில் காவி நிறக் கொடி பறக்கிறது. கோவிலின் வலதுபுறம் ஒரு பழமையான கிணறு உள்ளது. கன்சாரி மாதாவிற்கான இந்தக் கோவில் பழங்குடியின வாழ்க்கையின் எளிமையை பிரதிபலிக்கிறது. இது ஒரு மலைப்பகுதியில் கற்கள் அஸ்திவாரத்துடன் சற்று உயர்ந்த இடத்தில் கட்டப்பட்டுள்ளது மற்றும் கூரை வைக்கோலால் வேயப்பட்டுள்ளது. கோவிலுக்குச் செல்ல சில படிகள் உள்ளன. அதன் கீழ் மட்டத்தில் ஒரு மண்டபமும், அதற்கு மேலே கருவறையும் உள்ளது.

இந்த மேல் மண்டபத்தில் பளிங்கு கற்கள் பதிக்கப்பட்ட மேடைகள் உள்ளன, அதில் சில கல் பலகைகள் உள்ளன. அதில் ஒரு சிறிய குகை போன்ற இடத்தில் வண்ணமயமான துணிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட கன்சாரி மாதாவின் கல் சிலை உள்ளது. இந்த இடத்தின் வலது பக்கத்தில் ஒரு அகலமான மர நாற்காலியில் அன்னையின் சிலை அமர்ந்திருக்கிறது, இடது பக்கத்தில் ஒரு நந்தா தீபம் எரிந்து கொண்டிருக்கிறது. அதற்கு அப்பால், பின்புறம் உள்ள திறந்தவெளி சன்னதியில் ஆறு கல் சிலைகள் வைக்கப்பட்டுள்ளன. தேங்காய்கள் மற்றும் தானியக் கதிர்கள் அன்னையின் சன்னதிக்கு மேலே உள்ள விட்டங்களில் கட்டப்பட்டுள்ளன.

இந்த இடத்திற்கு அருகிலும் பின்புறத்திலும் பல மண் குதிரை சிலைகள் மற்றும் குதிரைகளைப் போன்ற சிலைகள் அலங்கரிக்கப்பட்ட மேடைகள் உள்ளன. அன்னையிடம் வேண்டிய வேண்டுதல்கள் நிறைவேறியவுடன், காணிக்கையாக இந்த குதிரைகளும் இதுபோன்ற தனித்துவமான உருவங்களும் இங்கு கொண்டு வரப்படுகின்றன. அன்னை வேண்டுதல்களையும் பிரார்த்தனைகளையும் நிறைவேற்றுவார் என்று பக்தர்கள் நம்புகின்றனர். தானியங்களின் தெய்வமாக இருப்பதால், வயலில் அறுவடை செய்யப்படும் முதல் விளைச்சலை அன்னைக்கு படைக்கும் வழக்கம் உள்ளது. இந்த சடங்கிற்குப் பிறகுதான் தானியம் வீட்டிற்குப் பயன்படுத்தப்படுகிறது அல்லது சந்தையில் விற்கப்படுகிறது.

கோவிலுக்கு வரும் பக்தர்கள் தேங்காய், அரிசி மற்றும் பிற காணிக்கைகளை உள்ளடக்கிய மூங்கில் கூடையை (ஹிஜாரி) எடுத்து வருகிறார்கள். நவராத்திரியின் போது ஒரு பிரம்மாண்டமான திருவிழா நடைபெறுகிறது, அப்போது ஆயிரக்கணக்கான பக்தர்கள் பாரம்பரிய இசைக்கருவிகளுடன் வந்து அன்னையின் புகழைப் பாடும் தேவகீதங்களை இசைக்கின்றனர். அன்னைக்கு தானியங்களைப் படைத்த பிறகு, பல பக்தர்கள் அங்கேயே உணவைச் சமைத்து பகிர்ந்து கொள்கின்றனர்.

முக்கிய அம்சங்கள்

• சோன்கத்திலிருந்து 13 கி.மீ மற்றும் வியாராவிலிருந்து 17 கி.மீ தொலைவில் அமைந்துள்ளது
• சோன்கத்திலிருந்து அரசுப் பேருந்து (ST) வசதி உள்ளது
• சொந்த வாகனங்களில் கோவிலை அடையலாம்
• இப்பகுதியில் தங்குமிட அல்லது உணவக வசதிகள் இல்லை. தொடர்பு: பூசாரி – அலைபேசி: 9099348382