கமலாஜா தேவி ஆலயம்

லோனார், தா. லோனார், ஜி. புல்தானா

புல்தானா மாவட்டத்தில் உலகப் புகழ்பெற்ற லோனார் ஏரியின் அடர்ந்த வனப்பகுதியில் அமைந்துள்ள கமலாஜா தேவி ஆலயம், வரலாற்று, ஆன்மீக மற்றும் புவியியல் முக்கியத்துவம் வாய்ந்த ஒரு மையமாகும். லோனாரின் கிராம தேவதையான இந்த அன்னை, ஸ்ரீலட்சுமியின் அவதாரமாகக் கருதப்படுகிறார். சாளுக்கிய-யாதவர் காலத்தில் ஹேமாட்பந்தி கட்டடக்கலை பாணியில் கட்டப்பட்ட இந்த எண்கோண வடிவிலான ஆலயம், சிற்பக்கலைக்கு ஒரு சிறந்த எடுத்துக்காட்டாகும். ஏரியின் நீர் உப்பாக இருந்தாலும், இந்த ஆலயத்திற்கு அருகில் உள்ள ‘சாசு-சுனே கி கிணற்றில்’ (மாமியார்-மருமகள் கிணறு) நன்னீர் ஊற்று இருப்பது மற்றும் ஆலய வளாகத்தில் திசைகாட்டி ஊசி திசைமாறிச் செல்வது ஆகியவை இங்குள்ள பெரிய புவியியல் அதிசயங்களாகக் கருதப்படுகின்றன.

மாஹூரின் ரேணுகா மாதாவைப் போன்ற தோற்றம் கொண்ட இந்த தேவி மிகவும் சக்திவாய்ந்தவராக (ஜாக்ருத) நம்பப்படுகிறார். வரலாற்று ரீதியாகப் பார்த்தால், இப்பகுதி மௌரியர், சாதவாகனர், சாளுக்கியர் மற்றும் யாதவர் போன்ற வலிமைமிக்க பேரரசுகளின் தாக்கத்திற்கு உட்பட்டிருந்தது. இந்த அரசர்கள் இப்பகுதியின் முக்கியத்துவத்தை உணர்ந்து பல்வேறு ஆலயங்களை எழுப்பினர். கமலாஜா தேவியின் இந்த பிரம்மாண்டமான ஆலயம் கி.பி. 10 முதல் 12-ஆம் நூற்றாண்டுக்கு இடைப்பட்ட சாளுக்கிய-யாதவர் காலத்தில் ஹேமாட்பந்தி பாணியில் கட்டப்பட்டது. லோனார் ஏரி வளாகத்தில் உள்ள மொத்தம் 16 ஆலயங்களில், தற்போது இந்த ஆலயம் மட்டுமே முழுமையாகவும் பாதுகாப்பாகவும் உள்ளது.

இந்த ஆலயமும் அதன் சுற்றுப்புறமும் புவியியல் ரீதியாக ஒரு பெரிய ஆச்சரியத்தின் ஒரு பகுதியாகும். அறிவியல் ஆராய்ச்சியின்படி, லோனார் ஏரியின் பள்ளம் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு முன்பு விண்வெளியிலிருந்து வந்த ஒரு பிரம்மாண்டமான விண்கல் மோதியதால் பசால்ட் பாறையில் உருவானது. சுமார் 1.8 கிலோமீட்டர் விட்டம் கொண்ட இந்த ஏரியின் நீர் ஒரே நேரத்தில் உப்பாகவும் காரத்தன்மையுடனும் உள்ளது. இது உலகின் ஒரு இயற்கை அதிசயமாகக் கருதப்படுகிறது. இத்தகைய உப்பு நீர் ஏரியின் கரையில் இந்த ஆலயம் அமைந்திருந்தாலும், ஆலய வளாகத்தில் சில தனித்துவமான புவியியல் நிகழ்வுகள் நடக்கின்றன. ஆலயத்தின் வராண்டாவில் திசைகாட்டி ஊசி தனது திசையை விட்டு விலகிச் செல்கிறது அல்லது திசையற்றதாகிறது; இது ஒரு பெரிய மர்மமாகக் கருதப்படுகிறது. மேலும், இந்த ஆலய வளாகத்தில் ஒரு பழங்கால கிணறு உள்ளது. அது ‘சாசு-சுனே கி கிணறு’ என்ற பெயரில் பிரபலமானது. இந்த கிணற்றின் சிறப்பம்சம் என்னவென்றால், அதன் ஒரு பகுதியில் நன்னீர் ஊற்று உள்ளது, அதே சமயம் ஏரியை நோக்கிய பகுதியில் உப்பு நீர் காணப்படுகிறது. இடைக்காலத்தில் முகலாயப் பேரரசர் அக்பரின் ஆட்சிக் காலத்தில், இந்த ஏரியின் நீரைப் பயன்படுத்தி சோப்பு தயாரிக்கும் பெரிய வணிகம் நடைபெற்றது. அதன் அதிகாரப்பூர்வ பதிவு ‘அயன்-இ-அக்பரி’ என்ற நூலில் காணப்படுகிறது.
புராணங்களின்படி, பகவான் விஷ்ணு தைத்யசூதன அவதாரம் எடுத்து, பூமியைத் துன்புறுத்திய லவணாசுரன் என்ற அரக்கனை வதம் செய்தபோது, கமலாஜா தேவி அவருடன் சக்தி ரூபத்தில் இங்கு இருந்தார். அரக்கன் அழிந்த பிறகு, பக்தர்களின் வேண்டுகோளுக்கு இணங்கவும், இப்பகுதியின் இயற்கை அழகைக் கண்டு ரசித்ததாலும் தேவி இங்கேயே தங்கிவிட்டார் என்பது பக்தர்களின் நம்பிக்கை. ஸ்கந்த புராணம் மற்றும் பத்ம புராணம் போன்ற நூல்களில் இந்த இடம் லவணபுரா என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது மற்றும் தேவி பத்மாவதி என்று அழைக்கப்படுகிறார். பகவான் ஸ்ரீராமர் வனவாசத்தின் போது தண்டகாரண்யத்திற்கு வந்திருந்தபோது, அவரும் சீதாதேவியும் இந்த இடத்திற்கு வந்து தேவியை வழிபட்டதாகக் கூறப்படுகிறது. இந்த தேவியின் பத்மாவதி என்ற பெயரிலிருந்தே லோனார் ஏரி பண்டைய காலத்தில் ‘பத்மதீர்த்தம்’ என்று அழைக்கப்பட்டது.

ஆலயத்துடன் தொடர்புடைய ஒரு பிரபலமான நாட்டுப்புறக் கதை ‘கஞ்சனி’ என்ற விலைமகள் பற்றியது. மெஹ்கரில் வசித்த இந்த பெண்ணுக்கு கமலாஜா தேவியின் மீது மிகுந்த பக்தி இருந்தது. அவர் கிராமத்தில் ஏழு மாடி அரண்மனையைக் கட்டினார், அதன் மூலம் அங்கிருந்து தேவி ஆலயத்தின் தீபமாலையை தரிசிக்க முடியும். ஆனால் அவர் ஏழாவது மாடியிலிருந்து கீழே விழுந்து கல்லாக மாறிவிட்டார் என்று கூறப்படுகிறது. இன்றும் அந்த அரண்மனைக்கு முன்னால் ஒரு பெரிய கல்லைக் காணலாம்.

கட்டடக்கலை ரீதியாக இந்த ஆலயம் மிகவும் ரசிக்கத்தக்கது. கருங்கல்லால் கட்டப்பட்ட மற்றும் எண்கோண வடிவிலான இந்த ஆலயத்தின் மேல் பகுதி வட்ட வடிவில் உள்ளது. இந்த ஆலயத்தின் கட்டடக்கலை அமைப்பின் மிகப்பெரிய சிறப்பு என்னவென்றால், அதன் சபாமண்டபத்தில் எந்த ஒரு தாங்கும் தூணும் இல்லை, இருப்பினும் இந்த ஆலயம் நூற்றுக்கணக்கான ஆண்டுகளாக உறுதியாக நிற்கிறது. ஆலயத்திற்கு மூன்று நுழைவாயில்கள் உள்ளன. அதில் வடபுறம் உள்ள மகாத்வாரத்தின் வழியாக பாபநாசினி கங்கா-போகாவதி தாரையைத் தரிசிக்கலாம். பல முனிவர்களும் சாதுக்களும் இந்த தாரையின் கீழ் நீராடி தேவியை வழிபட்டனர். இந்த இடம் யோக சித்தியைப் பெற்றுத் தருவதாகக் கருதப்படுகிறது. ஆலயத்தின் அமைப்பில் சபாமண்டபம், அந்தராளம் மற்றும் கருவறை என மூன்று முக்கிய பகுதிகள் உள்ளன. ஆலயத்தின் நுழைவாயிலின் அடியில் அரக்கனின் கீர்த்திமுகம் செதுக்கப்பட்டுள்ளது மற்றும் நுழைவாயிலின் இருபுறமும் அழகான வேலைப்பாடுகள் கொண்ட தூண்கள் உள்ளன. நுழைவாயிலின் நடுவில் விநாயகரின் சிற்பம் செதுக்கப்பட்டுள்ளது. ஆலயத்தின் வெளிச் சுவர்களில் பல்வேறு தேவகோஷ்டங்கள் உள்ளன. அவை தற்போது காலியாக இருந்தாலும், அவற்றின் மீதான செதுக்கல்கள் தனித்துவமானவை. சபாமண்டபத்தின் சுவர்களிலும் பல தேவகோஷ்டங்கள் உள்ளன, ஒரு கோஷ்டத்தில் குங்குமம் பூசப்பட்ட விநாயகர் சிலை உள்ளது. உள்ளூர் மக்கள் இந்த சிலையை அஷ்டவிநாயகர் என்று அழைக்கின்றனர். கருவறையின் நுழைவாயிலில் ஐந்து துவாரசாகைகள் உள்ளன. அதன் மீது மிக நுணுக்கமான மற்றும் அழகான கலை வேலைப்பாடுகள் செய்யப்பட்டுள்ளன. கருவறைக்குள் ஒரு உயரமான கல் பீடத்தில் கமலாஜா தேவியின் கருங்கல்லால் ஆன, அரிசி வடிவிலான (தாந்துளா) குங்குமம் பூசப்பட்ட சிலை உள்ளது. இந்த சிலைக்கு அழகான கண்கள் மற்றும் புருவங்கள் உள்ளன. தேவியின் மூக்கில் மூக்குத்தி மற்றும் தலையில் கிரீடம் உள்ளது. ஆலயத்தின் கருவறையின் மீது குவிமாடம் போன்ற சிகரம் உள்ளது மற்றும் ஆலயத்தின் பின்புறம் பகவான் சிவனின் சிதிலமடைந்த ஒரு ஆலயமும் அதற்கு முன்னால் நந்தி சிலையும் உள்ளது.

ஆலய வளாகத்திலும் பல தனித்துவமான விஷயங்கள் உள்ளன. ஆலயத்திற்கு முன்னால் பழைய கல் வளைவு உள்ளது மற்றும் ஒரு கல் மேடையில் தேவியின் வாகனமான புலியின் சிற்பம் செதுக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த புலியின் முகம் தேவியை நோக்கியுள்ளது. இந்த சிற்பத்திற்கு அருகில் விநாயகர் சிலை மற்றும் இரண்டு கல் தூண்கள் உள்ளன. ஆலயத்திற்கு முன்னால் ஒரு பழங்கால யாககுண்டம் உள்ளது. இங்கிருந்து சிறிது தொலைவில் திறந்த வெளியில் ஒரு சிவலிங்கத்தையும் காணலாம். ஆலய வளாகத்தில் ஒரு பழங்கால நரசிஞ்ச மரம் உள்ளது. பக்தர்கள் தங்கள் குழந்தைகளின் மொட்டை அடித்த முடியை ஒரு முடிச்சில் கட்டி இந்த மரத்தில் தொங்கவிடுகிறார்கள். மேலும் ஆலய வளாகத்தில் சகுனத்திற்கான இரண்டு கற்கள் உள்ளன. இந்த கற்களின் மீது ஒரு நாணயத்தை வைத்து அதன் மேல் மற்றொரு கல் வைக்கப்படுகிறது. அந்த கல் எளிதாகச் சுழன்றால், மனதில் உள்ள விருப்பம் நிறைவேறும் என்பது பக்தர்களின் நம்பிக்கை.

இந்தக் கோயில் லோனார் வனவிலங்கு சரணாலயப் பகுதியில் அமைந்துள்ளதால், இங்கு செல்வதற்கு அடர்ந்த காட்டுப் பகுதி வழியாகக் கால்நடையாகவே செல்ல வேண்டும். இந்த வனப்பகுதியில் சிறுத்தைகள், காட்டுப் பன்றிகள், நரிகள் மற்றும் பல்வேறு வகையான விஷப்பாம்புகள் நடமாட்டம் அதிகமாக உள்ளது. எனவே, சுற்றுலாப் பயணிகளும் பக்தர்களும் பகல் நேரத்தில் மட்டுமே மற்றும் வனத்துறையினரால் நிர்ணயிக்கப்பட்ட பாதையில் மட்டுமே செல்ல அனுமதிக்கப்படுகிறார்கள். இந்தக் கோயில் தற்போது இந்தியத் தொல்பொருள் ஆய்வுத்துறையின் பராமரிப்பில் உள்ளது. பக்தர்களின் வசதிக்காக வனத்துறையின் மூலம் தடுப்பு வேலிகள் மற்றும் குடிநீர் வசதிகள் செய்யப்பட்டுள்ளன. ஆண்டுதோறும் சாரதிய நவராத்திரி விழாவின் போது இங்கு பெரிய திருவிழா நடைபெறுகிறது. விதர்பா மற்றும் மராத்வாடாவிலிருந்து ஏராளமான பக்தர்கள் தேவியின் மடியில் காணிக்கை சமர்ப்பிக்கவும், தரிசனம் செய்யவும் ஏரியின் செங்குத்தான சரிவைக் கடந்து இங்கு வருகிறார்கள்.

பயனுள்ள தகவல்கள்

• லோனார் பேருந்து நிலையத்திலிருந்து கால்நடையாக 3.5 கி.மீ தொலைவில்
• புல்டானாவிலிருந்து 93 கி.மீ தொலைவில்
• மாவட்டத்தின் பல நகரங்களிலிருந்து லோனாருக்கு அரசுப் பேருந்து வசதி
• தனியார் வாகனங்கள் தார் தீர்த்த வாகன நிறுத்துமிடம் வரை வரலாம், அங்கிருந்து கோயிலுக்குக் கால்நடையாகவே வர வேண்டும்
• லோனார் நகரில் தங்குவதற்கும் உணவிற்கும் பல வசதிகள் உள்ளன