கிருஷ்ணேஸ்வர ஜோதிர்லிங்க ஆலயம்

ஸ்ரீ ஷேத்ரம் வேரூல், தா. குல்தாபாத், ஜி. சத்ரபதி சாம்பாஜிநகர்

வரலாற்று, ஆன்மீக மற்றும் கலாச்சார ரீதியாக முக்கியத்துவம் வாய்ந்த வேரூல் பகுதியில் கிருஷ்ணேஸ்வர ஜோதிர்லிங்க ஆலயம் அமைந்துள்ளது. இந்த ஆலயம் பன்னிரு ஜோதிர்லிங்கங்களில் ஒன்றாகும். சிவபுராணத்தில் விவரிக்கப்பட்டுள்ள பன்னிரு ஜோதிர்லிங்கங்களில் இறுதியான, அதாவது பன்னிரண்டாவது ஜோதிர்லிங்கமாக இந்த ஆலயம் போற்றப்படுகிறது. சிவபுராணத்தைப் போலவே ஸ்கந்தபுராணம், ராமாயணம் மற்றும் மகாபாரதம் ஆகிய நூல்களிலும் இந்த ஆலயத்தைப் பற்றிய குறிப்புகள் காணப்படுகின்றன. சத்ரபதி சிவாஜி மகாராஜாவின் வரலாற்றோடும் இது தொடர்புடையது. உலக பாரம்பரியச் சின்னமான வேரூல் குகைகளிலிருந்து ஒரு கி.மீ தொலைவில் இந்த ஆலயம் அமைந்துள்ளது.

வேரூலில் உள்ள மஹிஷாத்ரி மலையின் அடிவாரத்தில், ஏலகங்கா நதிக்கரையில், இலோபூர் கிராமத்தில் அமைந்துள்ள இந்த ஆலயம் ராஷ்டிரகூடர் காலத்திலிருந்தே வரலாற்றைக் கொண்டுள்ளது. ராஷ்டிரகூட மன்னர் கிருஷ்ணராஜர் இந்த மூல ஆலயத்தை கட்டினார். காலப்போக்கில் இது சிதிலமடைந்தது. பின்னர், சத்ரபதி சிவாஜி மகாராஜாவின் தாத்தாவான மாலோஜிராஜே போஸ்லே, கி.பி. 1599-இல் இந்த ஆலயத்தையும், அங்குள்ள சிவாலய தீர்த்தம் எனும் குளத்தையும் புதுப்பித்தார். மாலோஜிராஜே போஸ்லே, அகமதுநகர் நிஜாமின் ஐந்தாயிரம் மன்சப்தாராக இருந்தார். நிஜாம் முர்தசா அவருக்கு ‘ராஜா’ என்ற பட்டத்தை வழங்கியிருந்தார். வரலாற்றாசிரியர் வி. கா. ராஜவாடே அவர்கள் ‘ராதாமாதவவிலாசசம்பு’ நூலின் முன்னுரையில் குறிப்பிட்டுள்ள தகவலின்படி, ‘கி.பி. 1593-இல் தனது 43-வது வயதில் மாலோஜிராஜே அவர்களுக்கு புதையல் கிடைத்தது, மேலும் ஜகதம்பையின் அருளால் ராஜ்யம் கிடைக்கும் வரமும் கிடைத்தது.’

மாலோஜிராஜே சிவபெருமானின் தீவிர பக்தராக இருந்தார். அதனால் கிடைத்த செல்வத்தைக் கொண்டு சிகர் சிங்கணாப்பூர் மலை அடிவாரத்தில் குளம் கட்டினார், மேலும் தனது முன்னோர்களின் பாட்டில்கி வம்சாவளி ஊரான வேரூலில் உள்ள கிருஷ்ணேஸ்வர ஆலயத்தைப் புதுப்பித்தார். அதன் பிறகு நிஜாம் ஷாஹி மற்றும் டெல்லியின் முகலாய ஆட்சிக்கு இடையிலான போர்களால் இப்பகுதியில் ஏற்பட்ட குழப்பத்தில் ஆலயமும் சேதமடைந்தது. ஔரங்கசீப் இந்த ஆலயத்தை இடித்தார். கி.பி. 1730-இல் சர்தார் மல்ஹர்ராவ் ஹோல்கரின் மனைவி கௌதமாபாய் தற்போதைய ஆலயத்தைக் கட்டினார். அதன் பிறகு 39 ஆண்டுகள் கழித்து, கி.பி. 1769-இல் புண்ணியஸ்லோக் அகல்யாபாய் ஹோல்கர் சிவாலய தீர்த்தத்தை மறுசீரமைப்பு செய்தார். இந்திய அரசு ஆன்மீக சுற்றுலா மற்றும் புனிதத் தலங்களின் வளர்ச்சிக்காகத் தொடங்கிய ‘பிரசாத் 2’ திட்டத்தில் கிருஷ்ணேஸ்வர ஆலயம் சேர்க்கப்பட்டுள்ளது.

ஆலயத்தைப் பற்றிய ஐதீகம் என்னவென்றால், சிவபெருமானும் பார்வதி தேவியும் எப்போதும் தாயக்கட்டம் விளையாடிக்கொண்டிருப்பார்கள். அதில் பார்வதி தேவி ஒவ்வொரு முறையும் வெற்றி பெறுவார். ஒருமுறை அவ்வாறு தோற்றதால் சிவபெருமான் கோபமடைந்தார். கோபத்துடன் அவர் காம்யக வனத்தை நோக்கிச் சென்றார். அவரைத் தேடி பார்வதி தேவி வந்தார். அவர் ஒரு இளம் பில்லினியின் (வேடுவப் பெண்) உருவத்தில் வந்து சிவபெருமானின் மனதை வென்றார். ஒருநாள் பார்வதி தேவிக்கு தாகம் எடுத்தபோது, சிவபெருமான் பூமியில் திரிசூலத்தை ஊன்றி பாதாளத்திலுள்ள போகவதி நதியின் தீர்த்தத்தை பார்வதிக்கு வழங்கினார். அந்த இடமே சிவாலய தீர்த்தம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. இந்த இடத்தில் ஒருமுறை பார்வதி தேவி நெற்றியில் இடுவதற்காக புனிதமான குங்குமத்தைத் தயாரித்துக் கொண்டிருந்தார். இடது கையில் செந்தூரத்தையும் குங்குமப்பூவையும் எடுத்து, அதில் சிவாலய தீர்த்தக் குளத்தின் நீரைச் சேர்த்து வலது கையால் அதைக் கலக்கிக் கொண்டிருந்தார். அப்போது ஏற்பட்ட உராய்வினால் பார்வதியின் கையிலிருந்து திடீரென பிரகாசமான ஒளி தோன்றி, அதிலிருந்து சிவலிங்கம் உருவானது. உராய்வினால் (கிருஷ்ணா) உருவானதால், பார்வதி தேவி அதற்கு ‘கிருஷ்ணேஸ்வரர்’ என்று பெயரிட்டார். இது ‘குங்குமேஸ்வரர்’ என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.

ஒரு புராணக் கதையின்படி, பரத்வாஜ குலத்தைச் சேர்ந்த சுதர்மா என்ற சிறந்த சிவபக்தனும், அவரது மனைவி சுதேஹாவும் செல்வச் செழிப்புடன் வாழ்ந்து வந்தனர்; ஆனால் பல விரதங்கள், நேர்த்திக்கடன்கள் செய்தும் அவர்களுக்குப் புத்திர பாக்கியம் கிடைக்கவில்லை. அதனால் சுதேஹா, சுதர்மாவை மறுமணம் செய்துகொள்ளுமாறு கூறினார். அவளது வற்புறுத்தலுக்கு இணங்கி சுதர்மா அதற்குச் சம்மதித்தார். அதன்படி, சுதேஹா தனது சகோதரி கிருஷ்ணாவை அவருக்கு மணம் முடித்து வைத்தார். காலப்போக்கில் கிருஷ்ணாவுக்கு ஆண் குழந்தை பிறந்தது. அதனால் சுதர்மா அவளுடன் அதிக நேரத்தைச் செலவிடத் தொடங்கினார். இதனால் சுதேஹாவின் மனதில் பொறாமை ஏற்பட்டது. கிருஷ்ணாவும் சிவபெருமானின் தீவிர பக்தையாவார். அவர் தினமும் ஒரு குளக்கரையில் மணலால் சிவலிங்கம் செய்து பூஜித்து வந்தார். பூஜைக்குப் பிறகு அதை குளத்தில் கரைத்துவிடுவார். ஒருநாள் சந்தர்ப்பத்தைப் பயன்படுத்தி சுதேஹா, கிருஷ்ணாவின் மகனைக் கொன்று, அவனது உடலைத் துண்டுகளாக்கிக் குளத்தில் வீசிவிட்டாள். அங்கு வழக்கம்போல கிருஷ்ணா சிவபெருமானைப் பூஜித்துக் கொண்டிருந்தார். அவருக்குத் தனது மகன் இறந்த செய்தி தெரியாது. அவரது பக்தியைக் கண்டு சிவபெருமான் அவருக்கு நேர்ந்த துன்பத்தைப் போக்கினார். கிருஷ்ணா பூஜை செய்து கொண்டிருந்தபோதே சிவபெருமான் அங்கு தோன்றி, கிருஷ்ணாவின் மகனை அழைத்தார். உடனே அவன் குளத்திலிருந்து வெளியே வந்தான். அதைக் கண்டு கிருஷ்ணாவின் கண்களில் கண்ணீர் பெருகியது. அவர் சிவபெருமானின் பாதங்களைப் பற்றிக்கொண்டார். சிவபெருமான் அவரிடம் வரம் கேட்கச் சொன்னார். அதன்படி, உலக நன்மைக்காக இந்த இடத்திலேயே நீங்கள் நிரந்தரமாகத் தங்கியிருக்க வேண்டும் என்று அவர் வேண்டினார். சிவபெருமான் ‘ததாஸ்து’ (அப்படியே ஆகட்டும்) என்று கூறி ஜோதிர்லிங்க வடிவம் கொண்டார். அந்த ஜோதிர்லிங்கமே கிருஷ்ணேஸ்வரர் ஆகும்.

வேரூலுக்கு வந்தவுடன் தூரத்திலிருந்தே கிருஷ்ணேஸ்வர ஆலயத்தின் கோபுரத்தைக் காணலாம். இந்த ஆலயத்தைச் சுற்றி சுமார் 12 அடி உயரமுள்ள கல் மதில் சுவர் உள்ளது. இடைக்கால தென்னிந்தியக் கட்டடக்கலைக்குச் சிறந்த உதாரணமாகத் திகழும் இந்த ஆலயம், சிவப்பு நிறக் கற்களைப் பயன்படுத்தி கட்டப்பட்டுள்ளது. ஆலயத்தின் கோபுரத்தில் பல தேவதைகளின் மற்றும் நந்தியின் சிலைகள் உள்ளன. கோபுரத்தின் உச்சியில் தங்கக் கலசம் உள்ளது. ஆலயத்திற்கு மூன்று நுழைவாயில்கள் உள்ளன, அதில் பிரதான நுழைவாயில் அளவில் சிறியது. அதற்கு முன்னால் அனுமனின் கிழக்கு நோக்கிய ஆலயம் உள்ளது. அனைத்து நுழைவாயில்களிலும் அழகான வேலைப்பாடுகள் செய்யப்பட்டுள்ளன.

தரிசன மண்டபம், சபா மண்டபம், அந்தராளம் மற்றும் கருவறை என இந்த ஆலயம் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. இங்குள்ள சபா மண்டபம் அரை மண்டப வடிவில் உள்ளது, அதன் பக்கவாட்டில் இருக்கைகள் (கக்ஷாசனங்கள்) உள்ளன. சபா மண்டபத்தில் மொத்தம் 24 கல் தூண்கள் உள்ளன. ஒவ்வொரு தூணிலும் தேவதைகளின் உருவங்களும், புராணக் காட்சிகளும் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. இது தவிர, இந்தத் தூண்களில் பழங்கால கல்வெட்டுகள் உள்ளன. சபா மண்டபத்தின் நடுவில் ஒரே கல்லில் செதுக்கப்பட்ட பிரம்மாண்டமான நந்தி உள்ளது. அதற்கு முன்னால் அந்தராளம் உள்ளது, அதிலிருந்து கருவறை சற்று தாழ்வாக உள்ளது. அந்தராளத்திலிருந்து கருவறைக்குச் செல்ல ஐந்து படிகள் இறங்க வேண்டும். கருவறையின் நுழைவாயிலில் இலைகள், பூக்கள், விலங்குகள், பறவைகள் மற்றும் மனிதர்களின் பல்வேறு உணர்ச்சிகள் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. கருவறையில் சிவலிங்கம் கிழக்கு நோக்கிப் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டுள்ளது. சிவலிங்கத்தைச் சுற்றி சிறிய உலோகத் தடுப்பு அமைக்கப்பட்டுள்ளது. விசேஷ நாட்களில் சிவலிங்கத்தின் மீது படம் எடுத்த நாகத்தின் பெரிய பித்தளைச் சிலை வைக்கப்படுகிறது. ஆலயத்திற்கு அருகில் படிகளுடன் கூடிய ஆழமான நீர்நிலை உள்ளது, அது சிவாலய தீர்த்தம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. அதில் எட்டு தேவகோஷ்டங்கள் உள்ளன. பிரஜாபிதா பிரம்மா காசி தீர்த்தம், கயா தீர்த்தம், கங்கா சங்கமம், விராஜ தீர்த்தம், விஷால தீர்த்தம், த்ரயம்பக தீர்த்தம், த்வாராவதி மற்றும் ரேவா தீர்த்தம் ஆகிய எட்டு தீர்த்தங்களையும் அங்கு அழைத்ததாகக் கூறப்படுகிறது.

கோயிலில் அதிகாலையிலிருந்தே பூஜை, பாராயணம், அபிஷேகம் மற்றும் மந்திர கோஷங்கள் தொடங்குகின்றன. இக்கோயிலில் நுழைவதற்கு ஆண்களுக்கு என்று பிரத்யேக உடைக்கட்டுப்பாடு உள்ளது. இடுப்பிற்கு மேல் எந்த ஆடையும் அணியக்கூடாது என்பது விதியாகும். இங்கு வேட்டி அல்லது சோவளை அணிந்து ஜோதிர்லிங்கத்தை வழிபடும் வழக்கம் உள்ளது. பெண்களுக்கு எவ்வித உடைக்கட்டுப்பாடும் இல்லை. மகா சிவராத்திரி, சிவராத்திரி மற்றும் ஒவ்வொரு திங்கட்கிழமையும் கிரிஷ்ணேஸ்வரருக்கு மகா பூஜை செய்யப்படுகிறது. இந்த நாட்களிலும், சிராவண மாதத்தில் வரும் திங்கட்கிழமைகளிலும் பக்தர்களின் கூட்டம் அதிகமாக இருக்கும். மற்ற நாட்களிலும் தினமும் ஆயிரக்கணக்கான பக்தர்கள் இக்கோயிலுக்கு வந்து தரிசனம் செய்கின்றனர்.

கோயிலில் சிவலிங்கத்திற்கு தினமும் பஞ்சாமிர்த அபிஷேக பூஜை செய்யப்படுகிறது. இங்கு பக்தர்கள் பஞ்சாமிர்த பூஜை, ருத்ராபிஷேக பூஜை, சிராவண மாதத்தில் செய்யப்படும் அனைத்து அபிஷேக பூஜைகள், பிரம்மபோஜனத்துடன் கூடிய லகு ருத்ராபிஷேகம் மற்றும் இதர அபிஷேக பூஜைகளைச் செய்கின்றனர். அதற்கு கோயில் நிர்வாகத்தை முன்கூட்டியே தொடர்பு கொள்வது அவசியம். தினமும் அதிகாலை ஐந்து மணி முதல் இரவு எட்டு மணி வரை பக்தர்கள் இக்கோயிலுக்குச் சென்று கிரிஷ்ணேஸ்வரரை தரிசிக்கலாம். இக்கோயிலுக்கு அருகிலேயே உலகப் பாரம்பரியச் சின்னமான எல்லோரா குகைகள், லட்சவிநாயகர் கோயில் மற்றும் மலோஜிராஜாவின் வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க கோட்டை ஆகியவை அமைந்துள்ளன.

பயனுள்ள தகவல்கள்:

• சத்ரபதி சாம்பாஜிநகர் நகரத்திலிருந்து 30 கி.மீ தொலைவில்
• சத்ரபதி சாம்பாஜிநகரிலிருந்து அரசுப் பேருந்து மற்றும் நகரப் போக்குவரத்துப் பேருந்து வசதிகள் உள்ளன
• மாநிலத்தின் பல நகரங்களிலிருந்து எல்லோராவுக்கு அரசுப் பேருந்து சேவை உள்ளது
• தனியார் வாகனங்கள் கோயில் வாகன நிறுத்துமிடம் வரை வரலாம்
• இப்பகுதியில் தங்குவதற்கும் உணவிற்கும் பல வசதிகள் உள்ளன
• தொடர்பு : கோயில் அலுவலகம், தொலைபேசி : 02437 244000
• கோயிலின் இணையதளம் :
• www.ghrishneshwartemple.com
• மின்னஞ்சல் : gmdtverul@gmail.com