துவாரகாதீஷ் பைடக் கோயில்

ஆனந்த் நகரம், தாலுகா மற்றும் மாவட்டம் ஆனந்த்

மதுராவைத் துறந்த பிறகு, பகவான் ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் கடற்பரப்பிலும் கோமதி நதிக்கரையிலும் துவாரகா எனும் பவ்யமான நகரத்தை தோற்றுவித்தார். இந்த அசாதாரண மற்றும் திவ்யமான லீலையின் காரணமாக, அவருக்கு ‘துவாரகாதீஷ்’ – துவாரகையின் அதிபதி என்னும் பொருத்தமான திருநாமம் கிடைத்தது. இந்து சமயத்தின் நான்கு புனிதமான சார் தாம் யாத்திரை ஸ்தலங்களில் ஒன்றான இந்த திருத்தலத்தில், ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் ருக்மிணி தேவியை திருக்களம்புகுந்தார். துவாரகையின் முதன்மைத் திருக்கோயில் ‘ஜகத் மந்திர்’ என்று பரவலாக அறியப்படுகிறது. குஜராத் முழுவதும், பேட் துவாரகா, மாதவ்பூர், ஜூனாகத் மற்றும் டாகோர் உட்பட ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் திருவடி பட்ட பல புனித தலங்கள், நீண்டகாலமாக திரளான பக்தர்களை ஈர்த்து வருகின்றன. இந்த ஆன்மீக பரம்பரையில், ஆனந்தில் உள்ள புகழ்பெற்ற துவாரகாதீஷ் பைடக் கோயில் தனிச்சிறப்பு வாய்ந்த முக்கியத்துவத்தைக் கொண்டுள்ளது.

இக்கோயில் குறைந்தது 200 முதல் 250 ஆண்டுகள் பழமையானது என்று நம்பப்படுகிறது. குஜராத்தின் சாரோதர் பிராந்தியத்தின் மையப்பகுதியாகக் கருதப்படும் ஆனந்த் மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ள இக்கோயில், புஷ்டிமார்க்க மரபை தோற்றுவித்த ஜகத்குரு ஸ்ரீ வல்லபாச்சார்ய மஹாபிரபுவுடன் (1479–1531) தொடர்புடையது. இந்தியா முழுவதும் மேற்கொண்ட தனது மூன்று விரிவான பாதயாத்திரைகளின் போது, அவர் 52 ஆண்டுகள் மற்றும் 2 மாத காலத்திற்கு வெறும் கால்களுடன் பயணம் செய்தார். அவர் ‘ஸ்ரீமத் பாகவதம்’ பாராயணம் செய்த 84 முதன்மை இடங்களில், புனித ஆசனங்கள் நிறுவப்பட்டன; அவை ‘சௌரியாசி பைடக்குகள்’ (எண்பத்து நான்கு புனித ஆசனங்கள்) என்று அழைக்கப்படலாயின. ஆனந்தில் உள்ள இக்கோயிலின் தலம் அந்த முதன்மை 84 பைடக்குகளில் தனித்து எண்ணப்படவில்லை என்றாலும், வல்லபகுல பரம்பரையைச் சேர்ந்த ஆச்சார்யர்களின் வாழ்விடமாக விளங்கியது இத்தலத்திற்கு வைணவ மரபில் ஒரு தனித்துவமான உயர் இடத்தைப் பெற்றுத் தந்துள்ளது.

இக்கோயில் நிறுவப்பட்டது குறித்து பல தலபுராணங்களும் பக்தி கதைகளும் வழக்கில் உள்ளன. அத்தகைய ஒரு வரலாற்றின் படி, பகவான் ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் துவாரகையிலிருந்து பாந்தர்பூர் (மகாராஷ்டிரா) நோக்கிப் பயணித்த போது, ஓய்வெடுப்பதற்காக இத்தலத்தில் சிறிது நேரம் தங்கியிருந்தார். அவர் இங்கு அமர்ந்ததாக நம்பப்படுவதால், இத்தலம் ‘பைடக் கோயில்’ என்று அழைக்கப்படலாயிற்று. மற்றொரு கதை, மிகுந்த மனவேதனையிலிருந்த ஒரு வைணவ பக்தருக்கு இந்த இடத்தில் ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் திவ்ய தரிசனம் கிடைத்தது என்று கூறுகிறது. அந்தத் தரிசனத்தில், பகவான் அவருக்கு இங்கு ஒரு கோயிலைக் கட்டுமாறு பணித்தார், அந்தத் திருக்கட்டளைக்குக் கீழ்ப்படிந்து, பக்தர் இந்தப் புனித பூமியில் கோயிலை நிறுவினார். மூன்றாவது தலபுராணம், இதே இடத்தில் இருந்த ஒரு தொன்மையான திண்ணை மீது, ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் பிரகாசமான, சுயம்பு மூர்த்தி தோன்றியதாகவும், அதன்பின்னர் கிராம மக்கள் அந்தப் புனித ஆசனத்தில் கோயிலை எழுப்பினார்கள் என்றும் கூறுகிறது.

காலப்போக்கில் நகரம் விரிவடைந்ததால், ஒரு காலத்தில் கிராமத்திற்கு வெளியே அமைந்திருந்த கோயில், இப்போது ஒரு பரபரப்பான நகரப் பகுதியில் அமைந்துள்ளது. கோயிலின் முன்புறம் வாகன நிறுத்துமிட வசதி செய்யப்பட்டுள்ளது. கோயிலின் இரண்டு அடுக்கு நுழைவாயிலின் இருபுறமும் கடிகாரங்கள் பொருத்தப்பட்ட உயரமான கோபுரங்கள் உள்ளன. வண்ணமயமான மயில் தோரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட இந்த நுழைவாயிலின் கீழ், இருபுறமும் காவலாளி அறைகள் உள்ளன. மேல் அடுக்கில் நகரக்கானா (முரசு மண்டபம்) உள்ளதுடன், ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் பல்வேறு திருக்கோலங்களின் திருவுருவப் படங்கள் காட்சிப்படுத்தப்பட்டுள்ளன.

நுழைவாயிலைக் கடந்து சென்றால் ஒரு மூடிய முற்றம் அமைகிறது. இந்த வளாகத்திற்குள் பாரம்பரிய ‘ஹவேலி’ பாணியில் வடிவமைக்கப்பட்ட அனைத்து வசதிகளும் கொண்ட இரண்டு அடுக்கு கட்டிடம் உள்ளது. தூர இடங்களிலிருந்து வரும் பக்தர்களுக்கு இங்கு தங்குமிடம் வழங்கப்படுகிறது, மேலும் இக்கட்டிடத்தின் தரைதளத்தில் பல்வேறு சமய நிகழ்வுகளைச் சித்தரிக்கும் ஓவியங்கள் காட்சிப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. முற்றத்தில் பக்தர்கள் அமர்வதற்கான வசதிகள் செய்யப்பட்டுள்ளன. இந்த முற்றத்தின் மையத்தில் முதன்மை ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் கோயில் அமைந்துள்ளது, அதற்கு நேர் எதிரே துளசி பிருந்தாவனம் உள்ளது.

இக்கோயில் ஒரு மூடிய சபா மண்டபம் மற்றும் ஒரு கர்ப்பகிரஹத்தைக் (கருவறை) கொண்டுள்ளது. கருவறையைப் பாதுகாக்கும் இரும்பு வலைக் கதவுகளுக்கு முன்னால், வல்லபாச்சார்யர் மற்றும் ராதா தேவியின் திருவுருவச் சிலைகள் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டுள்ளன. உருளை வடிவத் தூண்கள் மற்றும் உத்தரங்களால் தாங்கப்படும் கூரையைக் கொண்ட கருவறையின் உள்ளே, பளிங்குக் கல்லிலான வஜ்ரபீடத்தின் (கற்பீடம்) மீது ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் கருங்கல் விக்கிரகம் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டுள்ளது. பட்டு ஆடைகள் மற்றும் ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட இந்த மூர்த்தி, வெள்ளிக் கிரீடம் அணிந்துள்ளார்; இது பாலாஜி வடிவத்திலான கிருஷ்ணரைக் குறிப்பதாக நம்பப்படுகிறது.

ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் கோயிலுக்குப் பின்புறம் ஸ்ரீ வல்லபதீஷ் சந்நிதி அமைந்துள்ளது. இக்கோயிலின் நுழைவாயிலில் துவாரபாலகர்கள் (காவல தெய்வங்கள்) மற்றும் கன்றுடன் கூடிய பசு (சவத்ஸ தேனு) ஆகியவற்றின் வண்ண ஓவியங்கள் உள்ளன; மேல் உத்தரத்தில் ‘பஞ்சகிருஷ்ணர்’ சிற்பங்கள் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. இந்தச் சந்நிதியின் கருவறைக்குள் ஸ்ரீ வல்லபதீஷின் விக்கிரகம் உள்ளது. இரண்டு கோயில்களின் கூரைகளும் எளிய சிகரங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, அவற்றின் உச்சியில் கலசங்களும் படபடக்கும் கொடிகளும் அமையப்பெற்றுள்ளன.

இக்கோயிலின் பிரம்மாண்டமான வருடாந்திர திருவிழா ஆவணி (ஷ்ராவண) மாதத்தில் நடைபெறும் ஸ்ரீ கிருஷ்ண ஜென்மோத்ஸவக் கொண்டாட்டமாகும். இந்நிகழ்வில், இறைவனின் விக்கிரகம் தொட்டிலில் வைக்கப்பட்டு, சிறப்பு வழிபாடுகளுடன் கோலாகலமான ‘தஹி ஹண்டி’ (உரியடி) விழாவும் நடத்தப்படுகிறது. ஷ்ராவண மாதத்திலும், ஆஷாடி ஏகாதசி, கார்த்திகை ஏகாதசி மற்றும் புருஷோத்தம மாதம் முழுவதும் இங்கு பக்தி இசையும் புனித நூல்களின் பாராயணங்களும் ஏற்பாடு செய்யப்படுகின்றன. ஹோலிப் பண்டிகையின் போது, ‘பூல்தோல்’ அல்லது வசந்தோத்ஸவம் எனப்படும் விழா கொண்டாடப்படுகிறது. தீபாவளிக்கு பிறகு, கார்த்திக சுத்த பிரதிபத அன்று ‘அன்னகூட’ வைபவம் நடத்தப்பட்டு, அதில் 56 வகையான புனித உணவுப் படைப்புகள் (‘சப்பன்போக்’) பகவானுக்கு நிவேதனம் செய்யப்படுகின்றன.

இக்கோயில் ‘அஷ்டயாம சேவை’ மற்றும் ‘ஹவேலி சங்கீத்’ ஆகிய மரபுகளைப் பின்பற்றுகிறது. புஷ்டிமார்க்க மரபில், நாளின் எட்டு காலப் பிரிவுகளின்படி ஸ்ரீ கிருஷ்ணரை முறைப்படி வழிபடுவது அஷ்டயாம சேவை எனப்படுகிறது. வாத்ஸல்ய அன்பும் குழந்தை போன்ற பக்தியுணர்வுடனும் செய்யப்படும் இந்தத் திருத்தொண்டு, காலையில் மங்கள தரிசனத்துடன் (காலை 7 முதல் 8 மணி வரை) தொடங்கி, ‘சயன’ ஆரத்தியுடன் (மாலை 6.15 முதல் 7 மணி வரை) நிறைவடைகிறது. நாளின் போக்கில், வாத்ஸல்யம் (தாய்மை அன்பு) மற்றும் சக்யம் (தோழமை) ஆகிய உணர்வுகளை வெளிப்படுத்தும் வகையில், ஷ்ருங்கார், கோவால், ராஜ்போக், உத்தாபன், போக் மற்றும் ஆரத்தி போன்ற குறிப்பிட்ட நிலைகளில் சிறப்பு வழிபாடுகள் செய்யப்படுகின்றன.

அஷ்டயாம சேவையின் ஒரு ஒருங்கிணைந்த அங்கம் ‘ஹவேலி சங்கீத்’ ஆகும், இது த்ருபத் மற்றும் தாமர் பாணிகளை அடிப்படையாகக் கொண்ட ஒரு பாரம்பரிய இசை மரபாகும். இந்தப் பக்தி இசை வடிவம், அஷ்டச்சாப் (எட்டு முத்திரைகள்) இயற்றிய விரஜ மொழியிலான கவிதைப் பாடல்களைப் பயன்படுத்துகிறது. வல்லபாச்சாரியார் மற்றும் அவரது புதல்வர் விட்டல்நாத் ஆகியோரின் சீடர்களாக இருந்த எட்டு தீவிர பக்திமிக்க கவிஞர்களின் குழுவைக் குறிக்க இச்சொல் பயன்படுத்தப்படுகிறது. இவர்கள் ஹவேலி சங்கீத் பிரார்த்தனைகள், துதிகள், கீர்த்தனைகள் மற்றும் பகவான் கிருஷ்ணரின் பல்வேறு லீலைகளை விளக்கும் இசை வடிவக் கதைகளாகப் பாடினார்கள். இது கி.பி. 1565-இல் புஷ்டிமார்க்கம் நிறுவப்பட்டதன் மூலம் உருவாக்கப்பட்டது. ‘ஹவேலி சங்கீத்’ என்ற சொல், பாரம்பரியமாக இவ்வகை இசை இசைக்கப்பட்ட, முகலாயர் காலத்து ஹவேலிகளைப் போன்ற அமைப்பைக் கொண்ட பலப்படுத்தப்பட்ட கோயில் கட்டிடங்களிலிருந்தே உருவானது. நாளின் வெவ்வேறு நேரங்களுக்கு ஏற்ற குறிப்பிட்ட ராகங்கள் மற்றும் தாள அமைப்புகளைப் பயன்படுத்துவதே இந்த மரபின் முக்கிய தொழில்நுட்ப அம்சமாகும். உதாரணமாக, காலையில் பிபாஸ், பிற்பகலில் சாரங், மற்றும் மாலையில் யமன். பகவாஜ், ஜாஞ்ச் மற்றும் சாரங்கி போன்ற பாரம்பரிய இசைக்கருவிகளின் பக்கவாத்தியத்துடன் இந்த இசை வழங்கப்படுகிறது.

கோயில் வளாகத்தினுள், வடோதராவின் ‘ஸ்ரீ வக்பதி அறக்கட்டளை’யின் ஆதரவின் கீழ் ‘ஸ்ரீ சுத்தாத்வைத புஷ்டிமார்க்கிய பாடசாலா’ நடத்தப்பட்டு வருகிறது.

இளைய தலைமுறையினரிடையே புஷ்டிமார்க்க அறிவையும், உன்னதமான பண்பாட்டு விழுமியங்களையும் வளர்ப்பதே இந்நிறுவனத்தின் முக்கிய நோக்கமாகும். சமூக மற்றும் சமயப் பொறுப்பு ஆகிய இரண்டையும் போற்றிப் பாதுகாக்கும் வகையில், இப்பாடசாலையின் ஆனந்த் கிளை கடந்த இருபத்தி மூன்று ஆண்டுகளாகத் தொடர்ந்து இந்த புனித அறிவைப் போதிக்கும் பணியை முன்னெடுத்து வருகிறது. இக்கோயில் பொதுவாக தினமும் காலை 7 மணி முதல் மதியம் 12 மணி வரையிலும், மாலை 4 மணி முதல் இரவு 8 மணி வரையிலும் பக்தர்களுக்காகத் திறந்திருக்கும்.

பயனுள்ள தகவல்கள்

• ஆனந்த் பேருந்து நிலையத்திலிருந்து 500 மீட்டர் தொலைவில் அமைந்துள்ளது.
• மாநிலத்தின் பல நகரங்களிலிருந்தும் ஆனந்திற்கு GSRTC பேருந்து சேவைகள் உள்ளன.
• தனியார் வாகனங்கள் கோயிலின் வாகன நிறுத்துமிடம் வரை செல்ல முடியும்.
• சுற்றியுள்ள பகுதியில் ஏராளமான தங்குமிடங்கள் மற்றும் சிற்றுண்டி வசதிகள் உள்ளன.
• தொடர்பு – கோயில் அலுவலகம் – மொபைல்- 8866833123