தேவி சர்வாணி திருக்கோயில்

அத்வல்பால், டிச்சோலி தாலுகா, வட கோவா மாவட்டம்

ஸ்ரீதேவி சர்வாணி என்பவர் துர்க்கை அல்லது உமா ஆவார். சைவ சம்பிரதாயத்தில் மிக முக்கியமான தெய்வமாக விளங்கும் இந்த தேவி, வேதாளம் என்ற தெய்வத்துடன் அத்வல்பால் என்ற கிராமத்தில் எழுந்தருளியுள்ளார். சால்காவ்வாடா என்று அழைக்கப்படும் பரந்த விஸ்தாரமான பகுதியில் இத்திருக்கோயில் அமைந்துள்ளது. சுமார் நான்கு நூற்றாண்டுகள் பழமையான வரலாற்றைக் கொண்ட இக்கோயில், சால்காவ்காரர்களைப் போலவே அத்வல்பால் சுற்றுவட்டாரப் பகுதிகளைச் சேர்ந்த பலரின் நம்பிக்கையின் மையமாகவும் வழிபாட்டுத் தலமாகவும் விளங்குவதாகும். சர்வாணி தேவியின் தூய வெள்ளை நிற மூர்த்தி, சிவ வடிவில் வழிபடப்படும் வேதாளத்தின் கருப்பு நிற உயரமான மூர்த்தி மற்றும் கோயிலில் நடைபெறும் திவஜோத்ஸவம் ஆகியவை இக்கோயிலின் முக்கிய சிறப்பம்சங்களாகும்.

இங்குள்ள சர்வாணி என்ற பெயரிலான தேவியின் கோயில்கள் மிகவும் அபூர்வமானவை. ‘சிவபுராணத்தின்’ படி, சர்வாணி என்பது சிவபெருமானின் தேவியான உமா அல்லது துர்க்கையின் மற்றொரு பெயராகும். பத்தாம் நூற்றாண்டில் எழுதப்பட்ட ‘சௌரபுராணத்தின்’ படி, சர்வாணி என்பது பார்வதியின் மற்றொரு பெயராகும். இப்பெயர் ‘சர்வா’ என்ற சொல்லிலிருந்து உருவானது என்று கூறப்படுகிறது. லகுலீச சைவ தத்துவத்தில், சர்வா என்பவர் 50 ருத்திரர்களில் ஒருவராவார்; இவர் விக்ரஹேஸ்வரர் என்றும் அழைக்கப்படுகிறார். கோவாவின் பல கோயில்களைப் போலவே, அத்வல்பாலில் உள்ள சர்வாணி தேவி கோயிலின் வரலாறும் போர்த்துகீசியர்களின் மதக் கொடுமைகளின் (இன்குவிசிஷன்) வரலாற்றோடு தொடர்புடையது.

விஜயநகரப் பேரரசின் கடற்படைத் தளபதியான திம்மய்யா என்ற திமோஜா, கோவாவில் அடில்ஷாஹி ஆட்சியை அகற்றுவதற்காக போர்த்துகீசியர்களின் உதவியைப் பெற்றார். முஸ்லிம்களின் மதக் கொடுமைகளால் பாதிக்கப்பட்ட கோவாவின் சில இந்து தலைவர்களின் ஆதரவும் அவருக்கு இருந்தது. இந்தியாவில் அன்றைய போர்த்துகீசிய வைஸ்ராயாக இருந்த அபோன்சோ டி அல்புகெர்க் ஆரம்பத்தில் இந்துக்களுக்கு மத சுதந்திரம் அளித்தார். ஆனால் சில காலத்திலேயே அவர் திஸ்வாடியில் இருந்த சப்தகோடீஸ்வரர் கோயிலை இடித்தார். பின்னர் கி.பி. 1542-இல் புனித பிரான்சிஸ் சேவியர் இங்கு வருகை தந்ததைத் தொடர்ந்து மதமாற்றம் தீவிரமடைந்தது. இதன் பிறகு கி.பி. 1560-இல் கோவா தீவுகளில் ‘இன்குவிசிஷன்’ (மத விசாரணை நீதிமன்றம்) நிறுவப்பட்டது. எல்லோரையும் கிறிஸ்தவர்களாக மாற்றுவதே இதன் நோக்கமாகும். 1567-இல் சாஷ்டி (சாசஷ்டி) மாகாணத்தின் ஆளுநர் டியாகோ ரோட்ரிக்ஸ் அம்மாகாணத்திலிருந்த 280 இந்து கோயில்களையும், சில மசூதிகளையும் இடித்தார். இதனால் திஸ்வாடி, பார்தேஸ், சாஷ்டி மாகாணங்களில் இருந்த இந்துக்களிடையே பெரும் பீதி ஏற்பட்டது. பலர் தங்கள் தெய்வங்களின் மூர்த்திகளுடன் அருகில் இருந்த அடில்ஷாஹி பகுதிக்கு இடம்பெயர்ந்தனர். இக்காலகட்டத்திலேயே சர்வாணி தேவி மற்றும் வேதாள தெய்வங்களின் மூர்த்திகள் பார்தேஸ் தாலுகாவில் உள்ள சால்காவிலிருந்து அத்வல்பாலுக்கு மாற்றப்பட்டன.
கோயில் ஆராய்ச்சியாளர் விநாயக் நாராயண் ஷெனாய் துமே எழுதிய ‘தேவபூமி கோமந்தக்’ என்ற நூலின் தகவல்களின்படி, சால்காவில் கிராம நிர்வாக அமைப்பு நிறுவப்பட்டு குடியிருப்பு நிலைபெற்ற பிறகு, அன்றைய முறைப்படி கிராமதேவதையாக சர்வாணி தேவியும் வேதாளமும் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டனர். சாஷ்டியில் நடந்த கோயில் அழிப்பு நடவடிக்கைகளைக் கண்டு பார்தேஸில் இருந்த பிரான்சிஸ்கன் பாதிரியார்களும் தூண்டப்பட்டு, பார்தேஸில் உள்ள இந்துக்களின் அனைத்து கோயில்களுக்கும் இடையூறு செய்யத் தொடங்கினர். அக்காலத்தில் டிச்சோலி பகுதி போர்த்துகீசியர்களின் ஆட்சியின் கீழ் இருக்கவில்லை. அதனால், சால்காவிலிருந்த இந்த தெய்வங்களின் மூர்த்திகளை அவர்களின் குலாவிகள் (தர்மகர்த்தாக்கள்) டிச்சோலியின் அத்வல்பால் கிராமத்திற்கு மாற்றினர். திருக்கோயிலை நிறுவிய மற்றும் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்ட காலத்திலிருந்து அக்கோயிலின் பாதுகாப்பு, புனரமைப்பு, அன்றாட செலவுகள் போன்ற அனைத்து பொறுப்புகளையும் சுமையையும் ஏற்றுக்கொண்ட குடும்பங்கள் ‘குளாவி மஹாஜன்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள். அவர்கள் இத்தெய்வங்களுடன் துணைத் தெய்வங்களாக மஹாதேவர், ரவள்நாத், சாந்தேரி, தாமோதர், புர்மார், புர்வான்ஷ், புலேஸ்வரர் ஆகியோரையும் பிரதிஷ்டை செய்தனர்.

சால்காவ்வாடா பகுதியின் பெரிய நுழைவுவாயில் வழியே உள்ளே நுழைந்ததும், எதிரில் பெரிய பிரகாரத்தில் அமைந்துள்ள இந்த கோயில் வளாகம் காட்சியளிக்கிறது. முன்னொரு காலத்தில் இப்பகுதியில் மயானம் இருந்ததாகக் கூறப்படுகிறது. அந்தப் பகுதியை முறைப்படி புனிதம் செய்து, அதன்பின்னரே இக்கோயில்கள் கட்டப்பட்டன. இந்த பிரகாரத்திற்கும் ஒரு பெரிய நுழைவுவாயில் உள்ளது. அதன் மேல் நகாரா மேடை அமைந்துள்ளது. இப்பிரகாரத்தில் வட்ட வடிவ அடித்தளத்தில் அமைந்துள்ள இரண்டு ஏழு அடுக்கு தீபஸ்தம்பங்கள் உள்ளன. எதிரிலேயே மகாரூத்ர வேதாளக் கோயிலும், அதற்கு அருகில் சர்வாணி தேவியின் பிரம்மாண்டமான கோயிலும் அமைந்துள்ளன. சர்வாணி தேவியின் கோயில் கோவா கட்டிடக்கலை பாணியில் கட்டப்பட்டுள்ளது. சபா மண்டபம், அர்த்த மண்டபம் மற்றும் கர்ப்பக்கிரகம் ஆகியவை இக்கோயிலின் அமைப்பாகும். சபா மண்டபத்தின் முன் சுவரில் மூன்று பெரிய வளைவுகள் உள்ளன. அதில் நடுவில் உள்ள வளைவு வழியே உள்ளே செல்லலாம். இந்த வளைவுகளின் மேல் சிறிய கோபுர வடிவ சிகரங்கள் உள்ளன. அவற்றின் குவிமாடங்களின் மேல் சிறிய கலசங்கள் உள்ளன. கோயிலின் பரந்த, திறந்தவெளி சபா மண்டபத்தின் இருபுறமும் சாய்வான ஓட்டுக்கூரை உள்ளது. உள்ளே நடுவில் ஹோம குண்டம் உள்ளது. கோயிலின் அர்த்த மண்டபத்தில் இலை மற்றும் மலர் வேலைப்பாடுகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட வளைவு நுழைவுவாயில் உள்ளது. அதன் இருபுறமும் உள்ள கோஷ்டங்களில் வைணவ ద్వாரபாலகர்களான ஜெயன் மற்றும் விஜயன் மூர்த்திகள் உள்ளன. வாசல்படியின் மேல் பகுதியில் கருட விமானமும் அதில் வீற்றிருக்கும் தேவியின் மூர்த்தியும் உள்ளன. இந்த விமானத்தின் இருபுறமும் யானைச் சிற்பங்கள் உள்ளன. அர்த்த மண்டபத்தில் ஒரு பக்கத்தில் இரண்டு தரங்ககாடிகள் (விழாக்கோல்கள்) வைக்கப்பட்டுள்ளன. இந்த வழவழப்பான தடிகளில் பல்வேறு தெய்வங்கள் மற்றும் விலங்குகளின் படங்கள் பிரத்யேக கோவா பாணியில் தீட்டப்பட்டுள்ளன. இவ்வாறு படங்கள் வரையப்பட்ட வண்ணமயமான தரங்ககாடிகள் கோவா கோயில்களின் தனித்துவமான சிறப்பம்சமாகக் கருதப்படுகிறது. கோயிலின் கர்ப்பக்கிரகத்திற்கும் வளைவு நுழைவுவாயில் உள்ளது. அதன் லலாடபிம்பத்தில் கீர்த்திமுகம் உள்ளது. உள்ளே பளிங்குக் கல்லிலான வஜ்ரபீடத்தின் மேல், வேலைப்பாடுகள் நிறைந்த வெள்ளித் தகட்டால் வேயப்பட்ட பெரிய பீடம் உள்ளது. அதில் நடுவில் வெள்ளை நிறக் கல்லில் செதுக்கப்பட்ட சர்வாணி தேவியின் முகமூடி வடிவிலான மூர்த்தி உள்ளது. மூர்த்திக்கு தங்கக் கண்கள் பொருத்தப்பட்டுள்ளன. மூக்கில் மூக்குத்தியும், கழுத்தில் மங்கலநாணும், தலையில் தங்கக் கிரீடமும் அணிவிக்கப்பட்டுள்ளது. மூர்த்திக்கு அருகில் வெள்ளை நிறக் கல்லால் ஆன சிவன் மற்றும் தேவியின் சிறிய மூர்த்தியும், பெரிய பித்தளைக் கலசமும் உள்ளன. கர்ப்பக்கிரகத்தின் மேல் கோவா பாணியிலான எண்கோண கோபுர வடிவில், மேல் பகுதியில் பெரிய குவிமாடத்தைக் கொண்ட சிகரம் உள்ளது. சர்வாணி தேவி கோயிலின் சபா மண்டபத்திலிருந்து அருகில் உள்ள பிரம்மாண்டமான வேதாளக் கோயிலுக்குச் செல்வதற்கு தனிப் பாதை அமைக்கப்பட்டுள்ளது.

இங்குள்ள வேதாளக் கோயிலின் அமைப்பும் கோவா கட்டிடக்கலை பாணியில் அமைந்த பெரிய சபா மண்டபம், இரண்டு அர்த்த சபா மண்டபங்கள் மற்றும் கர்ப்பக்கிரகம் ஆகியவற்றைக் கொண்டுள்ளது. இங்குள்ள சபா மண்டபம் இரு தளங்களைக் கொண்டதாகும். இதற்கு உயரமான, அகலமான வளைவு வடிவ நுழைவாயில் உள்ளது. இதன் இருபுறமும் இரண்டு குறுகிய மற்றும் சிறிய நுழைவாயில்கள் உள்ளன. சபா மண்டபத்தின் உள்ளே, இடது மற்றும் வலது பக்கச் சுவர்களிலிருந்து சில அடிகள் இடைவெளி விட்டு இருபுறமும் தடிமனான உருளை வடிவத் தூண்களின் வரிசைகள் உள்ளன. இதனால் உருவாகும் சதுரப் பகுதியின் மேல் பகுதியில் மாடம் (சஜ்ஜா) அமைந்துள்ளது. சதுரத்தின் நடுவில் ஹோமகுண்டம் உள்ளது. இதிலிருந்து முன்னால் இரண்டு அர்த்தமண்டபங்கள் உள்ளன. உறுதியான உத்தரங்கள், அகலமான பெரிய தூண்கள், இரண்டு தூண்களை இணைக்கும் வளைவுகள் ஆகியவை இந்த அர்த்தமண்டபங்களின் சிறப்பம்சங்கள் ஆகும். இங்குள்ள இரண்டாவது அர்த்தமண்டபத்தின் உத்தரங்களில் மூன்று பெரிய பித்தளை மணிகள் தொங்கவிடப்பட்டுள்ளன. கோயிலின் கர்ப்பகிருகத்தில், வெள்ளித் தகடுகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட மகரத்தில் வேதாளத்தின் உயரமான நின்ற கோலக் கல்விக்ரகம் எழுந்தருளியுள்ளது. கருங்கல்லிலான இந்த விக்ரகத்தின் ஒரு கையில் கட்கமும் (வாள்), மறு கையில் பாத்திரமும் உள்ளன. இறைவனுக்குத் தூய வெண்ணிற வேட்டி அணிவிக்கப்பட்டுள்ளது. அதன் மேல் பெரிய இடைக்கச்சையும் உள்ளது. கழுத்தில் பெரிய மாலை உள்ளது. இது தவிர, கழுத்தில் செதுக்கப்பட்ட ஆபரணங்களும், தோள்களில் நாகபந்தங்களும் உள்ளன. வெள்ளி கண்கள், மீசை, புருவம் மற்றும் சந்தனப் பொட்டுடன் கூடிய இந்த விக்ரகத்தின் சிரசில் பெரிய கிரீடம் உள்ளது. இந்த விக்ரகம் மிகவும் உயரமானது என்பதால், சிரசாபிஷேகம் செய்வதற்காக அதன் மகரத்தின் பக்கவாட்டில் நான்கு படிகள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன. வேதாளத்தின் இந்த விக்ரகம் முன்பு சண்பக மரத்தால் செய்யப்பட்டிருந்ததாகக் கூறப்படுகிறது. 1861-இல் தற்போதைய விக்ரகம் செய்யப்பட்டு பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டது.

வேதாள கோயிலின் சபா மண்டபத்தை ஒட்டி ரவள்நாத், சாதேரி, பூதநாத் பரிவார தெய்வங்கள் போன்ற பரிவார தெய்வங்களின் கோயில்களும், ஐந்து வாங்கட்களின் (குலங்களின்) குலபுருஷர்களின் கோயில்களும் அமைந்துள்ளன. இதில் தேவ பூர்வன்ஸ், தேவ பூர்மார், தேவ பாலவன்ஸ் மற்றும் பாப் பிராமணர் ஆகியோர் அடங்குவர். அதேபோல், இங்கு ‘இடத்தின் மரியாதை’ (ஜாகேச்சா மான்) ஆக எழுப்பப்பட்ட மகாரருத்ரனின் கோவிலும் உள்ளது.

இக்கோயிலில் ‘ஸ்ரீ தேவி சர்வாணி வேதாள மகாரருத்ர பஞ்சாயத்தன் சன்ஸ்தான்’ சார்பில் தெய்வங்களுக்கு நைமித்திக பூஜைகள், மகா நைவேத்தியம் மற்றும் பிற முக்கிய விழாக்கள்-உற்சவங்கள் சிறப்பாகக் கொண்டாடப்படுகின்றன. அவற்றில் மிகவும் கண்கவர் விழாவாக விளங்குவது ‘திவஜாஞ்சி ஜத்ரா’ (விளக்குத் திருவிழா) ஆகும். கார்த்திகை அமாவாசையன்று இங்கு திவஜாஞ்சி ஜத்ரா நடைபெறுகிறது. அந்நாளில் மாலையில் தேவியின் பவ்யமான ஊர்வலம் நடத்தப்படுகிறது. இவ்வூர்வலத்தில் எண்ணற்ற பெண்கள் கைகளில் ஏந்திய ஒளிரும் விளக்குகளுடன் கலந்துகொள்கிறார்கள். இதுதவிர, மார்கசீர்ஷ சுக்ல திருதியை அன்று காலா, அதற்கு அடுத்த நாள் கெளளன்காலா, மார்கசீர்ஷ பௌர்ணமி அன்று தேவி சர்வாணியின் பல்லக்கு உற்சவம், பால்குன சுக்ல பஞ்சமி அன்று கோயில் பிரதிஷ்டை தினத்தை முன்னிட்டு மூன்று நாள் திருவிழா ஆகியவை மிகுந்த பக்தியுடனும் உற்சாகத்துடனும் கொண்டாடப்படுகின்றன. தினமும் பிற்பகல் 1.30 மணி முதல் 2.30 மணி வரை கோயில் தரிசனத்திற்காக மூடப்பட்டிருக்கும்.

பயனுள்ள தகவல்கள்:

• டிச்சோலியிலிருந்து 9 கி.மீ, பனஜியிலிருந்து 30 கி.மீ தொலைவில்
• டிச்சோலியிலிருந்து மாநிலப் போக்குவரத்து பேருந்து வசதி
• தனியார் வாகனங்கள் கோயில் வரை வரலாம்
• வளாகத்தில் சிற்றுண்டி வசதி உள்ளது, தங்குமிட வசதி இல்லை
• தொடர்பு : கோயில் அலுவலகம், தொலைபேசி : 0832 2215637