தேவகோடா மகாதேவ் மந்திர்

பாலி-சேவாலியா, தா. கல்தேஷ்வர், ஜி. கேடா

‘தீர்த்தம்’ அல்லது புனிதத் தலத்தின் சாஸ்திர ரீதியான விளக்கம் என்னவென்றால், மனிதனை சம்சாரத்தின் பவக்கடலில் இருந்து கரை சேர்க்க உதவுவது—ஒரு மனிதனை லௌகீகத்திலிருந்து ஆன்மீகத்தை நோக்கி அழைத்துச் செல்லும் ஒரு ஆன்மீகப் படகு. இத்தகைய புனிதத் தீர்த்த யாத்திரை மேற்கொள்ளும் பக்தர்களுக்கு உடல் மற்றும் மன ரீதியான துன்பங்களிலிருந்து விடுதலை கிடைக்கிறது என்பது அனைத்து மதங்களிலும் உள்ள ஒரு பொதுவான தத்துவமாகும். புராணங்களில் சாலைகள், நதிக்கரைகள் மற்றும் புனிதத் தலங்கள் தீர்த்தங்களின் உண்மையான இருப்பிடமாகக் கருதப்படுகின்றன. வெறும் புவியியல் இடத்தைத் தாண்டி, ‘தீர்த்தம்’ என்ற கருத்தாக்கத்தில் யாகங்கள், அறிஞர்கள், புனித அக்னி, சாஸ்திரங்கள் மற்றும் தர்ம காரியங்களும் அடங்கும். அரசவையில் உள்ள அமைச்சர்கள் உட்பட பதினெட்டு உயர் அதிகாரிகளும் பாரம்பரியமாக ‘தீர்த்தம்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள், ஏனெனில் அவர்கள் மூலமாகவே ஒரு மனிதனுக்கு வழிகாட்டுதலும் முன்னேற்றமும் கிடைக்கிறது. கேடா மாவட்டத்தில் உள்ள சேவாலியா கிராமத்தில் அமைந்துள்ள தேவகோடா மகாதேவ் மந்திர் இத்தகைய ஒரு போற்றத்தக்க ‘தீர்த்தமாக’ வீற்றிருக்கிறது. இந்த இடத்தில் மகாதேவனின் அருளால் குலவிருத்தி உண்டாகும் என்பது பக்தர்களின் அசைக்க முடியாத நம்பிக்கையாகும்.

மஹீசாகர் நதிக்கரையில் அமைந்துள்ள இந்த ஆலயம் ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு மேலானது என்று கூறப்படுகிறது. வரலாற்று ஆவணங்களின்படி, இப்பகுதியில் கோயில் கட்டிடக்கலைக்கு ஒரு வளமான பாரம்பரியம் இருந்ததாகவும், சோலங்கி வம்சத்தின் காலத்தில் இங்கு பல சிவ ஆலயங்கள் கட்டப்பட்டதாகவும் தெரிகிறது. அக்காலத்தில் இப்பகுதியில் சிவ வழிபாடு மிகுந்த முக்கியத்துவம் பெற்றிருந்தது. தேவகோடா மகாதேவ் மந்திரின் துல்லியமான வரலாற்று காலத்தைக் குறிக்கும் உறுதியான ஆதாரங்கள் இல்லாவிட்டாலும், உள்ளூர் பாரம்பரியத்தில் இந்த புனித தலம் தலைமுறை தலைமுறையாக வணக்கத்திற்குரியதாகக் கருதப்படுகிறது. அருகில் உள்ள பன்னிரண்டாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த கல்தேஷ்வர் மகாதேவ் மந்திரின் தாக்கம், சுற்றுப்புற கட்டுமானங்களின் கட்டிடக்கலையில் தெளிவாகத் தெரிகிறது. ஆரம்ப காலத்தில் கேடா மாவட்டத்தின் கோயில்களில் மரச் சிற்பக்கலை பாரம்பரியம் இருந்தது, ஆனால் காலப்போக்கில் அவை கல் கட்டுமானங்களால் மாற்றப்பட்டன. பண்டைய காலத்திலிருந்தே பாலி கிராமம் மார்வார் மற்றும் சௌராஷ்டிர வணிகர்களின் ஓய்விடமாக இருந்ததால், இந்த முக்கியமான வணிகப் பாதையில் அமைந்துள்ள இந்த ஆலயத்திற்கு தனிச்சிறப்பு கிடைத்தது. பண்டைய காலத்தில் நதிக்கரைகள் முனிவர்களின் ஆசிரமங்களாக இருந்தன என்றும், பல கோயில்களில் உள்ள சிவலிங்கங்கள் இத்தகைய சாதுக்களாலும் முனிவர்களாலும் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டன என்றும் கூறப்படுகிறது.

புராணக் கதைகளின்படி, முனிவர்கள் இந்த அமைதியான பகுதியில் கடுமையான தவம் புரிந்தனர், இங்குதான் சிவபெருமான் அவர்களுக்குக் காட்சி அளித்தார். இதே நம்பிக்கையினால் ஈர்க்கப்பட்டு, பல பக்தர்கள் மௌன விரதம் மற்றும் தியானத்திற்காக இந்த இடத்திற்கு வருகை தருகின்றனர். மாவட்டத்தில் உள்ள சோமநாத் மகாதேவ், கபிலேஷ்வர் மற்றும் கல்தேஷ்வர் ஆகிய முக்கிய சிவ ஆலயங்களுடன் தேவகோடா மகாதேவ் மந்திரும் ஒன்றாகக் கருதப்படுகிறது. டகோரின் புகழ்பெற்ற ரண்சோட்ராய மந்திர் இங்கிருந்து பத்து முதல் பன்னிரண்டு கிலோமீட்டர் தொலைவில் மட்டுமே இருப்பதால், டகோர் யாத்திரையை முடித்த பிறகு பக்தர்கள் பாலி கிராமத்தில் உள்ள இந்த ஆலயத்திற்குத் தவறாமல் ‘தரிசனத்திற்காக’ வருகிறார்கள்.

இந்த மகாதேவ் மந்திரின் பெயர்க்காரணத்தைச் சுற்றி ஒரு சுவாரஸ்யமான நாட்டுப்புறக் கதை பின்னப்பட்டுள்ளது. பண்டைய காலத்தில் நதியின் மறுகரையில் ஒரு மன்னரின் அரண்மனை இருந்ததாகக் கூறப்படுகிறது. அந்த மன்னர் சிவபெருமானின் தீவிர பக்தர்; அவர் தினமும் நதியைக் கடந்து கோயிலுக்கு வந்து பூஜை செய்வார், இறைவனின் தரிசனம் கிடைக்காமல் உணவு-நீர் உட்கொள்ள மாட்டார். ஒரு நாள் மன்னர் வழக்கமான பூஜைக்குப் புறப்பட்டபோது, மஹீசாகர் நதியில் திடீரென கடும் வெள்ளம் ஏற்பட்டது. வெள்ளத்தின் வேகம் மிக அதிகமாக இருந்ததால், பெரிய மரங்களும் கனமான பாறைகளும் அடித்துச் செல்லப்பட்டன, இதனால் மன்னரால் நதியைக் கடக்க முடியவில்லை. இருப்பினும் தளராமல், மன்னர் அக்கரையிலேயே தியானத்தில் அமர்ந்து அனுஷ்டானத்தைத் தொடங்கினார். மூன்று நாட்கள் அவர் உணவைத் துறந்து, மகாதேவனின் நாமஸ்மரணத்தில் தன்னை முழுமையாக மூழ்கடித்தார். மூன்றாவது நாளில் அவருக்கு முன்னால் ஒரு திவ்யமான குதிரை தோன்றி, ‘நான் உன்னை மகாதேவனின் தரிசனத்திற்கு அழைத்துச் செல்கிறேன்’ என்று கூறியது. மன்னர் குதிரையின் மீது ஏறியவுடன், அது வானத்தில் பாய்ந்து நதியைக் கடந்து கோயிலின் நுழைவாயிலுக்கு வந்து சேர்ந்தது. இலக்கை அடைந்ததும் குதிரை மறைந்துவிட்டது, வெள்ளமும் வடிந்தது. மன்னர் மகாதேவனைப் பூஜித்து தனது விரதத்தை முடித்தார். மகாதேவனின் அருளால் திவ்யமான குதிரை தோன்றியதால், இந்த தெய்வம் ‘தேவகோடா மகாதேவ்’ என்று அழைக்கப்படலாயிற்று. இந்த பண்டைய நாட்டுப்புறக் கதைகளின் அடிப்படையில் உள்ளூர் பேச்சுவழக்கில் ‘தேவகோடா’ என்ற பெயர் பிரபலமானது.

கோத்ரா-டகோர் நெடுஞ்சாலையை ஒட்டியும், சேவாலியா ரயில் நிலையத்திற்கு அருகிலும் அமைந்துள்ள இந்த ஆலயத்தின் முன்னால் வாகன நிறுத்துமிடம் மற்றும் பிரம்மாண்டமான வரவேற்பு வளைவு உள்ளது. இந்த வளைவில் நான்கு தூண்களால் தாங்கப்படும் பால்கனியில் மூன்று சிவலிங்கங்கள் வீற்றிருக்கின்றன. கோயிலின் விசாலமான வளாகத்தில் அனுமன் கோயில் உள்ளது, அங்கு ஒரு உயர்ந்த ‘வஜ்ரபீடத்தில்’ (கல் மேடை) மாருதியின் கல் சிலை பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டுள்ளது. பிரதான கோயில் இரு அடுக்கு மாடி கட்டிடமாகும். தரைதளத்தில் சபாமண்டபம், களஞ்சியம் மற்றும் பிற அறைகள் உள்ளன. பிரதான கருவறை முதல் தளத்தில் உள்ளது, அங்கு செல்ல பத்து படிகள் கொண்ட படிக்கட்டுகள் உள்ளன. இந்த ஆலயத்தின் கட்டிடக்கலை ‘முகமண்டபம்’ (நுழைவாயில்), ‘சபாமண்டபம்’ (கூடம்), ‘அந்தராளம்’ (இடை அறை) மற்றும் ‘கருவறை’ என்ற சாஸ்திர முறைப்படி அமைந்துள்ளது. பாதி திறந்த நிலையில் உள்ள சபாமண்டபத்தில் பக்தர்கள் அமர்வதற்கு வசதி உள்ளது, அங்குள்ள ஒரு சிறிய அறையில் காலபைரவர் சிலை பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டுள்ளது. சபாமண்டபத்தின் அந்தராள நுழைவாயிலின் இருபுறச் சுவர்களிலும் சிவபெருமானின் அழகான வண்ண ஓவியங்கள் வரையப்பட்டுள்ளன. சபாமண்டபத்திற்கு அப்பால் ஒரு சிறிய அந்தராளம் உள்ளது, அது கருவறையின் நுழைவாயிலுக்குச் செல்கிறது. கருவறையின் மையத்தில் பளிங்கு சிவலிங்கம் உள்ளது, அதைச் சுற்றி செப்பு நாகம் சுற்றப்பட்டுள்ளது, மேலும் கூரையிலிருந்து இடைவிடாது ஜலாபிஷேகம் செய்ய ஒரு பாத்திரம் பொருத்தப்பட்டுள்ளது. இறைவனுக்கு முன்னால் ஒரு மேடையில் நந்தி சிலை உள்ளது. கருவறையின் பின்புறச் சுவரில் உள்ள அறையில் அன்னை பார்வதியின் சிலை பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டுள்ளது. கோயிலின் கூரையில் இரண்டு கோபுரங்கள் (சிகரங்கள்) அழகு சேர்க்கின்றன—ஒன்று சபாமண்டபத்தின் நுழைவாயிலிலும், மற்றொன்று கருவறையின் மீதும் உள்ளன. இரண்டு கோபுரங்களும் சதுர வடிவ அடித்தளத்தைக் கொண்டு மேல்நோக்கிச் சுருங்கிச் செல்கின்றன, அவற்றின் மீது இரு அடுக்கு ‘ஆமலகம்’ (ரேகையிட்ட சக்கரம்) மற்றும் அதன் மேல் ‘கலசம்’ மற்றும் தர்மத்வஜம் வீற்றிருக்கின்றன. கருவறையின் மீதான பிரதான கோபுரம் அதிக உயரம் கொண்டது.

கோவிலுக்குப் பின்னால் சிறிது தொலைவில் மஹிசாகர் நதி பாய்கிறது. இந்த நதிக்கரையில் அமைந்துள்ள சிவ ஆலயங்கள் மிகவும் புனிதமானதாகக் கருதப்படுகின்றன; இறைவனின் ஆசீர்வாதத்தைப் பெறுவதற்கு முன்பு இந்த நதியில் நீராடுவது பெரும் புண்ணியத்தைத் தரும் என்பது பக்தர்களின் அசைக்க முடியாத நம்பிக்கையாகும். சிராவண மாத திங்கட்கிழமைகளில் இந்த புனித நீராடலுக்காக பக்தர்கள் பெருமளவில் இங்கு கூடுகிறார்கள். மகா சிவராத்திரி இங்கு நடைபெறும் முக்கிய வருடாந்திர விழாவாகும், இது கண்கவர் அலங்காரங்கள் மற்றும் மின்விளக்குகளால் சிறப்பாகக் கொண்டாடப்படுகிறது. இந்நாளில் சிறப்புப் பிரார்த்தனைகளும், கூட்டு ‘பஜனைகளும்’ ஏற்பாடு செய்யப்படுகின்றன. சிராவண மாதத்தில் ஜன்மாஷ்டமி (கோகுலாஷ்டமி) முன்னிட்டு இங்கு திருவிழா நடைபெறுகிறது. கோவிலில் ஸ்ரீ கிருஷ்ண ஜெயந்தி, ஹனுமன் ஜெயந்தி, காலபைரவ ஜெயந்தி, நாகபஞ்சமி, கார்த்திகை பௌர்ணமி, தசரா மற்றும் தீபாவளி ஆகிய பண்டிகைகள் மிகுந்த பக்தி சிரத்தையுடன் கொண்டாடப்படுகின்றன. ஆஸ்வின் மாதத்தில் வரும் சரத் பௌர்ணமியன்று மதச்சடங்குகளும், ‘கர்பா’ நடன இரவும் ஏற்பாடு செய்யப்படுகின்றன. கார்த்திகை மாதத்தில் தீபாவளி பண்டிகையின் ஒரு பகுதியாக ‘அன்னகூட’ விழா கொண்டாடப்படுகிறது. இந்த அனைத்து பண்டிகைகளுக்கும் சிறப்பு நிகழ்ச்சிகள் ஏற்பாடு செய்யப்படுகின்றன. பக்தர்களின் வசதிக்காக கோவில் இருபத்தி நான்கு மணி நேரமும் ‘தரிசனத்திற்காக’ திறந்திருக்கும்.

பயனுள்ள தகவல்கள்

• தஸ்ராவிலிருந்து 23 கி.மீ மற்றும் கேடாவிலிருந்து 59 கி.மீ தொலைவில் அமைந்துள்ளது.
•  கல்தேஸ்வரிலிருந்து ஜிஎஸ்ஆர்டிசி (GSRTC) பேருந்து சேவைகள் கிடைக்கின்றன.
•  தனியார் வாகனங்கள் கோவிலின் ஒதுக்கப்பட்ட வாகன நிறுத்துமிடம் வரை செல்லலாம்.
• இப்பகுதியில் தங்குவதற்கும் சிற்றுண்டி உண்பதற்கும் வசதிகள் உள்ளன.