தத்தாத்ரேயர் கோயில்

செந்தணி கோலிவாடா, தானே நகரம்

ठाणे இரயில் நிலையத்திற்கு அருகிலும், பரபரப்பான எஸ்டி (ST) பணிமனைக்கு அருகில் உள்ள சாலையின் வழியாக சிட்கோ பேருந்து நிறுத்தத்திற்குச் செல்லும்போது, பழைய ठाणे என்று அழைக்கப்படும் சேந்தனி கோலிவாடா வருகிறது. இரயில் நிலையம், எஸ்டி பணிமனை, ஆட்டோ நிறுத்தம் மற்றும் அருகிலுள்ள பூச்சந்தை ஆகியவற்றால் இப்பகுதி எப்போதும் மிகுந்த நெரிசலுடன் காணப்படும். இந்த நெரிசலுக்கும் பரபரப்புக்கும் இடையே, வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க தத்த மந்திர் அமைந்துள்ளது. சேந்தனி கோலிவாடாவில் உள்ள எண்ணற்ற கோலி சமூகத்தினரின் குலதெய்வமான தத்தாத்ரேயரின் இந்த ஆலய வளாகத்தில், அக்கல்கோட் சுவாமி சமர்த்தரின் சீடரான ஆனந்த பாரதி மகாராஜால் நிறுவப்பட்ட சுவாமியின் புனிதப் பாதுகைகளும் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டுள்ளன. இதனால், சுவாமி பக்தர்களின் பார்வையில் இந்த ஆலயம் மிக முக்கியமான இடத்தைப் பெற்றுள்ளது.

செந்தணி என்பது தானேவில் உள்ள மிகப்பழமையான கோலிவாடாக்களில் ஒன்றாகும். சுமார் நூற்றைம்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு பிரிட்டிஷ் காலனித்துவ ஆட்சிக் காலத்தில் நிறுவப்பட்ட இந்த தத்தாத்ரேயர் கோயிலுக்குப் பின்னால் ஆனந்த பாரதி மகாராஜின் உத்வேகம் இருந்தது. ஆனந்த பாரதியின் இயற்பெயர் பாண்டுரங் நக்வா என்பதாகும். குலாம் நக்வா வம்சாவளியைச் சேர்ந்த கோலி குடும்பத்தில் கி.பி. 1831-ல் அவர் பிறந்தார். அவர் அக்கல்கோட் சுவாமி சமர்த்தரின் சீடராக இருந்தார். அவரது குடும்பத்தின் பாரம்பரியத் தொழில் மீன்பிடித்தல் ஆகும். எனவே, அவர் வழக்கமாக மீன்பிடிக்கக் கடலுக்குச் செல்ல வேண்டியிருந்தது. அத்தகைய ஒரு பயணத்தின் போது, சுவாமி சமர்த்தரின் அற்புதத்தை அவர் நேரில் உணர்ந்ததாகக் கூறப்படுகிறது. இது தொடர்பான ஐதீகம் என்னவென்றால், ஒருமுறை பாண்டுரங் நக்வா மீன்பிடிப்பதற்காக ஆழ்கடலுக்குச் சென்றிருந்தார். அப்போது திடீரென கடல் சீற்றமடைந்து, அவர்களின் கப்பலுக்குள் நீர் புகத் தொடங்கியது.

கப்பலின் மாலுமியான பாண்டுரங் நக்வா, இத்தகைய இக்கட்டான சூழ்நிலையில் உயிர் பிழைக்க சுவாமி சமர்த்தரை மனமுருகி வேண்டினார். அவர் சுவாமியை அழைத்தவுடன், பிரம்மாண்டமான அலைகளில் தத்தளித்துக் கொண்டிருந்த அவரது படகு சில கணங்களிலேயே முற்றிலும் அமைதியடைந்தது. சுவாமியின் அருளால்தான் தானும் தனது மாலுமிகளும் உயிர் பிழைத்தோம் என்ற நம்பிக்கையுடன், பாண்டுரங் நக்வா தனது எஞ்சிய வாழ்நாளை சுவாமியின் பாதங்களுக்கே அர்ப்பணிக்க முடிவு செய்தார். இதன்பிறகு, சுவாமியின் தரிசனத்திற்காக அவர் அக்கல்கோட்டிற்குச் சென்றார். அங்கு சுவாமி தனது பக்தர்களுடன் நாமக்கீர்த்தனத்தில் மூழ்கியிருந்தார். அவர்களைக் கண்டதும் பாண்டுரங் நக்வா ஓடிச் சென்று அவர்களின் பாதங்களில் தலை வைத்து வணங்கினார். அப்போது சுவாமி சமர்த்தர் அவரை அன்புடன் தூக்கி அணைத்துக்கொண்டார். அவர், “அடே மீனவப் பையனே, இந்தச் சாதாரணக் கடலுக்கு ஏன் இவ்வளவு பயப்படுகிறாய்? நீயோ இந்த பவக்கடலைத் தாண்ட வேண்டியவன். ஏ ஆனந்த் லேவ் அவுர் பாரதி ஹோ ஜாவ் (மகிழ்ச்சியை ஏற்றுக்கொள், நிறைவடைவாய்)” என்று கூறினார். சுவாமி சமர்த்தரின் அவதார சமாப்திக்கு முன்னதாக, அதாவது கி.பி. 1878-க்கு முன்பு இந்தச் சம்பவம் நடந்ததாகக் கூறப்படுகிறது.

சுவாமி சமர்த்தரின் கட்டளைப்படி பாண்டுரங்க நாக்வா சந்நியாசம் மேற்கொண்டார். ஆங்கிலேயர்கள் 1853-ஆம் ஆண்டு இங்கு ரயில் சேவையைத் தொடங்கினர். தானே ரயில் பாதையின் ஒரு பக்கத்தில் சேந்தனி கோலிவாடாவும், மறுபக்கத்தில் தானே நகரமும் விரிவடைந்திருந்தன. பாண்டுரங்க நாக்வா இந்தச் சேந்தனியில் இருந்த ஒரு அத்தி மரத்தின் (ஔதும்பர விருட்சம்) அடியில் ஒரு எளிய குடிசையைக் கட்டி, அங்கு இடைவிடாது பஜனை மற்றும் நாமஸ்மரணம் செய்து வந்தார். ஆரம்பத்தில் உள்ளூர் மக்கள் அவரை ‘பாண்டுபாபா’ என்று அழைத்து வந்தனர். காலப்போக்கில் அவர் ‘ஆனந்த பாரதி மகாராஜ்’ என்று அறியப்பட்டார். அவர் தனது பெரும் சீடர் கூட்டத்துடன் வழக்கமாக அக்கல்கோட்டிற்கு யாத்திரை மேற்கொள்வார். பிற்காலத்தில் வயது முதிர்வு காரணமாக அவரால் பயணம் செய்வது கடினமாக இருந்தது. எனவே, அவரது சீடர்கள் சுவாமியின் பாதுகைகளை தானேவிலேயே பிரதிஷ்டை செய்யுமாறு வற்புறுத்தினர். இந்த வேண்டுதல் நிறைவேறியது, ஆனந்த பாரதி மகாராஜ் தங்கியிருந்த அதே அத்தி மரத்தின் அடியில், கி.பி. 1866-ஆம் ஆண்டு சுவாமியின் புனிதப் பாதுகைகள் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டன. இந்த நிகழ்வு சுவாமி சமர்த்தரின் மகாசமாதிக்கு 12 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே நடைபெற்றது. அதன்பிறகு, அந்த மரத்திற்கு அருகிலேயே ஒரு அழகான கோயில் கட்டப்பட்டது. அங்கு கி.பி. 1880-ஆம் ஆண்டு பகவான் தத்தாத்ரேயரின் சிலை பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டது. காலப்போக்கில் இக்கோயிலில் பல மேம்பாடுகள் செய்யப்பட்டன. இக்கோயிலின் கடைசி பெரிய திருப்பணி கி.பி. 1921-ஆம் ஆண்டு நடைபெற்றது. இந்த ஆலயம் வரலாற்றுப் பாரம்பரியத்தைப் பாதுகாக்கும் தானே நகரின் மிக முக்கியமான ஆன்மீக மையமாகக் கருதப்படுகிறது.

கோயிலின் பிரதான நுழைவாயிலுக்கு அருகில் ஆலமரம் மற்றும் அரசமரம் இணைந்துள்ள பழமையான விருட்சங்கள் உள்ளன. இந்த மரங்களைச் சுற்றி அழகான மேடை கட்டப்பட்டுள்ளது. இந்த மேடைக்கு அருகிலேயே தூய்மையான துளசி மாடம் காணப்படுகிறது. இப்பகுதியில் ஆனந்த பாரதி மகாராஜாவின் முதன்மை சீடரான காசிநாத் மகாராஜாவின் சமாதி கோயில் கட்டப்பட்டுள்ளது. காசிநாத் மகாராஜாவின் இந்த சமாதி கோயிலுக்குப் பின்னால் சதோபா எனும் குலதெய்வத்தின் கோயில் உள்ளது. முற்காலத்தில், இந்த சதோபா கோயிலில் பாம்பு கடிக்கான பாரம்பரிய சிகிச்சை அளிக்கப்பட்டு வந்தது.

இங்குள்ள மூல தத்தர் ஆலயத்தின் முதன்மை அமைப்பு மரத்தினால் ஆன இரு அடுக்குக் கட்டிடமாகும். ஆலயத்தின் தரைதளத்தில் விசாலமான சபா மண்டபமும் கருவறையும் உள்ளன. சபா மண்டபத்தின் மேல் பகுதியில் கேலரி போன்ற இரண்டாவது தளம் உள்ளது. முற்காலத்தில் பெண்கள் இங்கு அமர்ந்து கீர்த்தனைகளையும் சொற்பொழிவுகளையும் கேட்டுப் பயனடைந்தனர். இந்த சபா மண்டபத்தின் கூரை மரத்தினால் ஆனது. இந்தக் கூரை மிகவும் உயரமாக உள்ளது. சபா மண்டபத்தில் உள்ள கருவறையின் உயர்ந்த கோபுரம் இந்தக் கூரைக்குள் எளிதாக அடங்கியுள்ளது. மகாராஷ்டிராவில் இத்தகைய கோபுரத்தைக் கொண்ட கருவறையைக் காண்பது அரிது. கோயிலுக்குள் நுழைவதற்கு இரண்டு வாசல்கள் உள்ளன. இதில் ஒரு வாசல் கருவறையில் உள்ள தத்தமூர்த்தியின் இடது பக்கத்தில் திறக்கிறது. மற்றொரு பிரதான வாசல் தத்தமூர்த்திக்கு நேர் எதிரே உள்ளது. இந்த முன்பக்க பிரதான வாசலின் இருபுறமும் இரண்டு உயரமான கல் தீபஸ்தம்பங்கள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன.

இடதுபுறக் கதவின் வழியாகக் கோவிலுக்குள் நுழைந்தவுடன், நேராக விठ्ठல் மற்றும் ரகுமாயின் அழகான சிலைகள் உள்ளன. இந்தச் சிலைகள் கி.பி. 1977-ஆம் ஆண்டில் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டன. கருவறையின் ஒரு பக்கத்தில் மாருதியின் சிலையும், மறுபக்கத்தில சீதளாதேவியின் சிலையும் நிறுவப்பட்டுள்ளன. இது தவிர, இங்கு சங்கரர் மற்றும் கணபதியின் கல் சிலைகளும் வீற்றிருக்கின்றன. கருவறையின் முன்பக்கச் சுவரில் ஒரு பக்கம் அக்கல்கோட் சுவாமி சமர்த்தரின் பளிங்குச் சிலையும், மறுபக்கம் ஆனந்த பாரதி மகாராஜின் பளிங்குச் சிலையும் உள்ளன. கருவறையின் முதன்மை இடத்தில் தத்த மகாராஜின் பிரசன்னவதன சிலை வீற்றிருக்கிறது. இந்தச் சிலைக்கு முன்னால் சுவாமி சமர்த்தரின் பாதுகைகள் வைக்கப்பட்டுள்ளன. ஒவ்வொரு ஆண்டும் தத்த ஜெயந்தியின் முக்கிய நாளன்று, பக்தர்கள் இந்த வெள்ளிப் பாதுகைகளை மிக அருகில் சென்று தரிசனம் செய்யலாம்.

இந்தக் கோவிலில் ஆஷாட ஏகாதசி, தத்த ஜெயந்தி, நாகபஞ்சமி, ராமநவமி, கோகுலாஷ்டமி மற்றும் ஹனுமன் ஜெயந்தி ஆகிய பண்டிகைகள் மிகுந்த உற்சாகத்துடன் கொண்டாடப்படுகின்றன. இந்த அனைத்து விழாக்களிலும் செந்தனி பகுதியைச் சேர்ந்த நூற்றுக்கணக்கான கோலி சமூகத்தினர் மற்றும் பக்தர்கள் பெருந்திரளாகப் பங்கேற்கின்றனர். தினமும் காலை 6 மணி முதல் மதியம் 12:30 மணி வரையிலும், மாலை 4 மணி முதல் இரவு 9 மணி வரையிலும் பக்தர்கள் இங்கு தரிசனம் செய்யலாம்.

பயனுள்ள தகவல்கள்

• ठाणे ரயில் நிலையம் மற்றும் எஸ்டி (ST) பேருந்து நிலையத்திலிருந்து 100 மீட்டர் தொலைவில்
• மாநிலத்தின் பல நகரங்களிலிருந்து தானேக்குச் செல்ல எஸ்டி (ST) பேருந்து மற்றும் ரயில் வசதிகள் உள்ளன.
• சொந்த வாகனங்கள் கோவில் வரை வரலாம்
• அப்பகுதியில் தங்குவதற்கும் காலை உணவிற்கும் பல வசதிகள் உள்ளன.
• தொடர்புக்கு : அமரேஷ் தானேகர், அலைபேசி : 9702615555