தசமாதா கோவில்

மீணவாடா, தாலுகா மஹுதா, மாவட்டம் கேடா

மோஹோர் ஆற்றின் அமைதியான கரையில் அமைந்துள்ள மீணவாடா கிராமம், ஸ்ரீ தசமாதாவின் புனித ஆலயத்தினால் பெரும் புகழைப் பெற்றுள்ளது. டகோருக்கும் மெஹமதாபாத்திற்கும் இடையில் சமமான தூரத்தில் அமைந்துள்ள இந்தத் திருத்தலம், குஜராத் மாநிலம் மட்டுமின்றி, அண்டை மாநிலங்களான மத்தியப் பிரதேசம் மற்றும் ராஜஸ்தானிலிருந்தும் ஆயிரக்கணக்கான பக்தர்களை ஈர்க்கிறது. தசமாதாவின் அருள் இல்லத்தில் செழிப்பைக் கொண்டுவரும், துன்பங்களைப் போக்கும் மற்றும் ஒருவரின் வாழ்க்கையின் ‘தசா’ (சூழ்நிலைகளை) நல்வழியில் மாற்றும் என்பது பக்தர்களின் ஆழ்ந்த நம்பிக்கையாகும். ஆன்மீக அதிர்வுகள் நிறைந்த இந்தத் தெய்வம், உள்ளூர் வழக்கில் ‘தசாமா’ அல்லது ‘மாமாய் (மோமாய்) மாதா’ என்று அன்புடன் அழைக்கப்படுகிறது. குறிப்பாக ஆஷாட மற்றும் சைத்ர மாதங்களில், இந்தக் கோவில் பக்தர்களின் பிரம்மாண்டமான சங்கமத்தைக் காணும்.

மீணவாடா, சுமார் எழுநூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு செழித்தோங்கிய ‘மினல்’ அல்லது ‘மினல் நகர்’ என்ற நகரத்தின் வரலாற்றோடு பின்னிப்பிணைந்த பாரம்பரியத்தைக் கொண்டுள்ளது. ஆற்றங்கரையில் அமைந்திருந்த இந்த ஊர், ஒரு காலத்தில் மிகச்சிறந்த வணிக மையமாகத் திகழ்ந்தது. பழங்காலக் கதைகளின்படி, பலத்த மழையினால் ஏற்பட்ட ஒரு பேரழிவுகரமான வெள்ளம், முழு கிராமத்தையும் அடித்துச் சென்று, அதன் இருப்பை ஆற்றுப்படுகைக்குள் மூழ்கடித்தது. இந்தத் துயரத்திற்குப் பிறகு, மக்கள் அருகில் ஒரு புதிய குடியேற்றத்தை உருவாக்கி, அதற்கு மீணவாடா என்று பெயரிட்டனர். பல ஆண்டுகளாக, தசமாதாவின் கல் சிலை ஆற்றுப்படுகையிலேயே வழிபடப்பட்டு வந்தது, பின்னர் கிராமத்தில் முறைப்படி கோவில் கட்டப்பட்டு பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டது.

ஷர்தாபா என்ற பக்தை தொடர்பான ஒரு அற்புத நிகழ்வைத் தொடர்ந்து, 1995-ஆம் ஆண்டில் இந்தக் கோவில் பெரும் புகழடைந்தது. மணிபாய் மற்றும் ஜசோதாபாவிற்கு மகளாகப் பிறந்த ஷர்தாபா, சிறுவயதிலிருந்தே தசமாதா விரதத்தை அனுஷ்டிக்கத் தீர்மானித்திருந்தார். ஒருமுறை, ஆற்றங்கரையில் கால்நடைகளை மேய்த்துக் கொண்டிருந்தபோது, அவரது நோய்வாய்ப்பட்ட எருமை சேற்றில் சிக்கிக்கொண்டது. அந்த விலங்கை மீட்கும் அனைத்து முயற்சிகளும் தோல்வியடைந்தபோது, ஷர்தாபா மிகுந்த வேதனையுடன் தசமாதாவை அழைத்துக் கதறினார். அதற்குப் பதிலாக, அன்னை தெய்வமே ‘தோஷிமா’ (முதிய பெண்மணி) வடிவில் தோன்றினார். அவர் தனது கையை உயர்த்தியவுடன், எருமை சேற்றிலிருந்து பாதுகாப்பாக வெளியே வந்தது. பின்னர் அன்னை தெய்வம் தனது தெய்வீக வடிவத்தை ஷர்தாபாவிற்கு வெளிப்படுத்தி, ஒரு திரிசூலம் மற்றும் ‘சுனரி’ (புனிதத் துணி) ஆகியவற்றுடன் தனது ஆசீர்வாதங்களை வழங்கினார். இந்த புனிதப் பொருட்கள் எங்கு வெளிப்படுகிறதோ, அங்கு தனக்குச் சேவை செய்யுமாறு ஷர்தாபாவிற்கு அன்னை கட்டளையிட்டார். இந்த அற்புதத்தைக் கேள்விப்பட்ட கிராம மக்கள், ஷர்தாபாவிற்குள் தெய்வீகத்தன்மையைக் கண்டு, அவரை வணங்கத் தொடங்கினர். இன்றும், அவர் ஒரு தாய் உருவமாக மிகுந்த மரியாதையுடன் போற்றப்படுகிறார்.

தசமாதா கோவில் மீணவாடா கிராமத்தின் மையப்பகுதியில், கத்லாலில் இருந்து சுமார் 9 கி.மீ தொலைவில் அமைந்துள்ளது. கோவில் வளாகம், வழிபாட்டுப் பொருட்கள் மற்றும் ‘பிரசாதம்’ விற்கும் நூற்றுக்கணக்கான கடைகளால் எப்போதும் பரபரப்பாக இருக்கும். பல பக்தர்கள் தங்கள் குழந்தைகளின் நலனுக்காக அன்னைக்கு நேர்த்திக்கடன் செலுத்துகிறார்கள்; நேர்த்திக்கடன் நிறைவேறியதும், குழந்தைகளின் புகைப்படங்கள் கோவிலில் வைக்கப்படுகின்றன. இதன் விளைவாக, அப்பகுதியில் பல புகைப்பட ஸ்டுடியோக்கள் உருவாகியுள்ளன. இந்தக் கோவில் இரண்டு அடுக்கு அமைப்பைக் கொண்டது, பதினெட்டு படிகளைக் கடந்து ஒரு அலங்கார வளைவு வழியாகச் சென்றால், கற்கள் பதிக்கப்பட்ட முற்றம் வரும். இதன் கட்டடக்கலை அமைப்பில் ‘தர்ஷன் மண்டபம்’ (காட்சி மண்டபம்), ‘சபா மண்டபம்’ (கூட்ட மண்டபம்) மற்றும் ‘கர்ப்பகிரகம்’ (கருவறை) ஆகியவை அடங்கும். தர்ஷன் மண்டபம் மற்றும் சபா மண்டபம் ஆகிய இரண்டும் அரை-திறந்த நிலையில் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளன, இவை நேர்த்தியான வளைவுகளால் இணைக்கப்பட்ட தூண்களைக் கொண்டுள்ளன. முன்பக்க நுழைவாயிலிலிருந்து கருவறை வரை ஒழுங்குபடுத்தப்பட்ட வரிசை முறை உள்ளது. விசாலமான சபா மண்டபத்தின் மையப்பகுதியில் கருவறை அமைந்துள்ளது. அங்கு ‘சந்தனி’ (ஒட்டகம்) மீது அமர்ந்திருக்கும் தசமாதாவின் அழகான சிலை பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டுள்ளது. அவருக்கு அருகில் காளிகா மாதா வீற்றிருக்கிறார். இரு தெய்வங்களும் அலங்கார கிரீடங்கள், நேர்த்தியான பட்டு ஆடைகள் மற்றும் ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளனர். கருவறையின் மேல் ‘நாகரா’ பாணியில் ஒரு பெரிய கோபுரமும், அதன் இருபுறமும் இரண்டு சிறிய உப-கோபுரங்களும் உள்ளன.

தசமாதா தனது பக்தர்களின் துயரங்களைத் துடைத்து, துரதிர்ஷ்டத்தின் போக்கை மாற்றும் தெய்வமாக வணங்கப்படுகிறார். ஆஷாட மாதத்தின் அமாவாசை நாள் ‘திவாசோ’ என்று அழைக்கப்படுகிறது, இது பத்து நாள் தசமாதா விரதத்தின் தொடக்கத்தைக் குறிக்கிறது. இந்த காலகட்டத்தில், பக்தர்கள் களிமண்ணால் செய்யப்பட்ட ‘சந்தனி’ (ஒட்டகம்) உருவங்களை நிறுவி வழிபடுகிறார்கள். அவர்கள் தங்கள் மணிக்கட்டில் பத்து முடிச்சுகள் கொண்ட புனிதமான சிவப்பு நூலைக் கட்டிக்கொண்டு, பத்து நாட்களுக்கு ஒருவேளை மட்டும் உணவு உட்கொண்டு (‘ஏகதனா’) விரதத்தை அனுஷ்டிக்கிறார்கள். அதேபோல், திருமணமான பெண்கள் சைத்ர மாதத்தில் பத்து நாள் விரதத்தை மேற்கொள்கிறார்கள். நேர்த்திக்கடன் நிறைவேறியவர்கள், தங்கள் குழந்தைகளின் செழிப்புக்காகத் தேங்காய் மாலைகளைச் சமர்ப்பித்து, அவர்களின் புகைப்படங்களை கோவிலில் வைக்கிறார்கள். விரதத்தின் கடைசி நாளில், பக்தர்கள் இரவு முழுவதும் விழித்திருந்து வழிபடுகிறார்கள்; விடியற்காலையில், சிலைகள் மோஹோர் ஆற்றில் கரைக்கப்படுகின்றன. ஆண்டுதோறும் ஆஷாட மாதத்தில் இங்கு பிரம்மாண்டமான திருவிழா நடைபெறுகிறது, இதில் ஆயிரக்கணக்கான பக்தர்கள் பெரும்பாலும் வெறும் கால்களுடன் பாதயாத்திரையாக வருகிறார்கள்.

பக்தர்களின் வசதிக்காக, கோவில் காலை 7:00 மணி முதல் இரவு 7:00 மணி வரை திறந்திருக்கும், மேலும் வாகன நிறுத்தம் மற்றும் சக்கர நாற்காலி வசதிகள் வழங்கப்படுகின்றன. கோவில் அறக்கட்டளை ஒரு ‘அன்னசேத்ரா’ (சமூக சமையலறை) நடத்துகிறது, அங்கு மிகக் குறைந்த விலையில் உணவு வழங்கப்படுகிறது. ஒவ்வொரு ஆண்டும், சைத்ர சுத்-7 அன்று, ‘பாடோத்சவ்’ (சிலை பிரதிஷ்டை ஆண்டு விழா) கொண்டாடப்படுகிறது. இந்த நாளில், குழந்தைகளுக்கு இலவசமாக ‘பாலாவல்’ (முதல் முடி காணிக்கை) சடங்கு நடத்தப்பட்டு, அனைவருக்கும் ‘மகாபிரசாதம்’ வழங்கப்படுகிறது.

பயனுள்ள தகவல்கள் 

•  கத்லாலில் இருந்து 9 கி.மீ மற்றும் கேடாவிலிருந்து 42 கி.மீ தொலைவில் அமைந்துள்ளது.
•  கத்லாலில் இருந்து ஜி.எஸ்.ஆர்.டி.சி (GSRTC) பேருந்துகள் மற்றும் தனியார் வாகன வசதிகள் உள்ளன.
•  தனியார் வாகனங்கள் கோவிலின் பிரத்யேக வாகன நிறுத்துமிடத்தைப் பயன்படுத்தலாம்.
•  சுற்றியுள்ள பகுதிகளில் தங்குமிடம் மற்றும் காலை உணவு வசதிகள் உள்ளன.