பாரத மாதா கோயில்

தௌலதாபாத் கோட்டை, தா. குல்தாபாத், ஜி. சத்ரபதி சம்பாஜிநகர்

பல வரலாற்று நிகழ்வுகளுக்குச் சாட்சியாக இருக்கும் சத்ரபதி சம்பாஜிநகர் மாவட்டத்தில் உள்ள தௌலதாபாத் கோட்டையில், சுதந்திர இந்தியாவின் பாரத மாதாவுக்கு முதல் கோயில் அமைந்துள்ளது. ஹேமட்பந்தி கட்டிடக்கலை பாணியில் அமைந்த இந்தக் கோயில், பண்டைய கட்டிடக்கலையின் அழகிய எடுத்துக்காட்டாகும். இந்தியா சுதந்திரம் அடைந்த பிறகு, தற்போது இந்தக் கோயில் அமைந்துள்ள இடத்தை விட்டுக்கொடுக்க ஜைன, பௌத்த, முஸ்லிம் மற்றும் இந்து பக்தர்கள் தயாராக இல்லை. இந்தச் சூழ்நிலையில், அப்போதைய உள்துறை அமைச்சர் சர்தார் வல்லபாய் படேல், இந்த சர்ச்சைக்குரிய இடத்தில் பாரத மாதாவின் சிலையை பிரதிஷ்டை செய்ய முடிவு செய்தார். அன்று முதல், அனைத்து மத நல்லிணக்கத்தின் அடையாளமாக இந்தக் கோட்டையில் இந்த தேவி வீற்றிருக்கிறாள்.

சத்ரபதி சம்பாஜிநகர் நகரின் வடமேற்கில், எல்லோரா சாலையில், மற்ற மலைத்தொடர்களில் இருந்து தனித்திருக்கும் சுமார் ௨௦௦ மீட்டர் உயரமான குன்றின் மீது பண்டைய தௌலதாபாத் கோட்டை அமைந்துள்ளது. யாதவர், முஸ்லிம், மராட்டியர் மற்றும் பிரிட்டிஷ் போன்ற பல பேரரசுகளின் தலைநகராக இருந்த இந்தக் கோட்டை, அந்தந்த காலகட்டங்களின் அரசியல் மற்றும் சமூக மாற்றங்களுக்குச் சாட்சியாக இருந்துள்ளது. ஐந்தாம் பில்லம் யாதவர் கி.பி. ௧௧௮௭ ஆம் ஆண்டில் இந்தக் குன்றின் மீது கோட்டையைக் கட்டி, இங்கு யாதவர்களின் தலைநகரை நிறுவினார் என்று கூறப்படுகிறது. இந்தக் கோட்டையின் முந்தைய பெயர் தேவகிரி (தேவர்களின் மலை) என்பதாகும். டெல்லி சுல்தான் முகமது பின் துக்ளக் கி.பி. ௧௩௩௮ ஆம் ஆண்டில் தனது தலைநகரை டெல்லியில் இருந்து இங்கு மாற்றினார். யாதவர்களிடம் இருந்த ஏராளமான செல்வத்தைக் கண்டு, இந்தக் கோட்டைக்கு தௌலதாபாத் என்று பெயரிட்டார். இங்கு ஜைன, இந்து மற்றும் முஸ்லிம் மதத்தவர்களின் நடமாட்டத்தின் தொல்லியல் எச்சங்கள் காணப்படுகின்றன. இந்தக் கோட்டையில் இந்து, முஸ்லிம் மற்றும் பௌத்த மதத்தவர்களின் பண்டைய வழிபாட்டுத் தலங்கள் உள்ளன. அவற்றில் பாரத மாதா கோயில் மிக முக்கியமானதாகக் கருதப்படுகிறது.

இது முன்பு ஒரு ஜைனக் கோயிலாக இருந்தது என்று வரலாற்றாசிரியர்கள் கூறுகின்றனர். இந்தக் கோயிலின் காலம் உறுதியாகத் தெரியவில்லை. யாதவ மன்னர் ராமதேவராயர் இந்தக் கோயிலைக் கட்டியதாக சில புத்தகங்களில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது, அதே சமயம் ராஜா போஜ் இந்தக் கோயிலைக் கட்டியதாக சௌனக் அலியின் புத்தகத்தில் காணப்படுகிறது. மறுபுறம், பர்மர் மன்னரின் மந்திரி பிருத்விதர் இந்தக் கோயிலைக் கட்டியதாக இந்திய வரலாற்று ஆராய்ச்சி வாரியம் கருதுகிறது. அலாவுதீன் கில்ஜி ௧௨௯௪ ஆம் ஆண்டில் இந்தக் கோட்டையைக் கைப்பற்றினார். அவர் இறந்த பிறகு, சில காலம் இந்தக் கோட்டை மீண்டும் யாதவ மன்னர் ஹர்பால் தேவனிடம் இருந்தது. ஆனால் அலாவுதீனுக்குப் பிறகு அரியணை ஏறிய அவரது மகன் குதுபுதீன் முபாரக் ஷா கில்ஜி மீண்டும் கோட்டையைக் கைப்பற்றினார். அவர் ௧௩௧௮ ஆம் ஆண்டில் தேவகிரி கோட்டையில் உள்ள கோயில்களை இடித்தார். அதில் இந்தக் ஜைனக் கோயிலும் அடங்கும். அதன் பிறகு, இந்த இடத்தில் ஒரு மசூதி கட்டப்பட்டது. இந்தியா சுதந்திரம் அடைந்த பிறகு, நிஜாமின் சமஸ்தானம் இந்தியாவில் இணைக்கப்பட்டது. மராத்வாடாவும் சுதந்திர இந்தியாவில் சேர்க்கப்பட்டது. ஆனால் இந்தக் கோட்டையில் உள்ள கோயில் இடம் குறித்து ஜைன, இந்து மற்றும் முஸ்லிம் மதத்தவர்களிடையே தகராறு ஏற்பட்டது. இந்து மதத்தவர்கள் இங்கு ஒரு இந்து கோயிலையும், ஜைன பக்தர்கள் ஒரு ஜைன கோயிலையும் விரும்பினர். மறுபுறம், முஸ்லிம் மதத்தவர்கள் மசூதி இடத்தை விட்டுக்கொடுக்க தயாராக இல்லை. இந்தச் சூழ்நிலையில், சர்தார் வல்லபாய் படேல் அனைத்து மத நல்லிணக்கத்தின் அடையாளமாக இந்த சர்ச்சைக்குரிய இடத்தில் பாரத மாதாவின் சிலையை நிறுவினார்.

தௌலதாபாத் கோட்டையில் ௪௭.௭௫ மீட்டர் நீளம், ௪௬.௭௫ மீட்டர் அகலம் மற்றும் ௬.௬௧ மீட்டர் ஆழம் கொண்ட யானை குளம் உள்ளது. இந்தக் குளத்தின் கரையில் நின்று கைதட்டினால் எதிரொலி கேட்கும். முன்பு கோட்டையில் வசிப்பவர்கள் ஆண்டு முழுவதும் இந்தக் குளத்து நீரைப் பயன்படுத்தினர். இந்தக் குளத்திற்கு எதிரே பாரத மாதா கோயிலின் முக்கிய நுழைவாயில் உள்ளது. இந்த நுழைவாயிலில் ஒரு குவிமாடம் உள்ளது. உறுதியான கல் கட்டுமானத்துடன் கூடிய இந்த நுழைவாயில் சதுர வடிவில் உள்ளது. கோயிலைச் சுற்றியுள்ள வலுவான மதில் சுவர் இன்றும் நல்ல நிலையில் உள்ளது. கோயிலின் முற்றத்தில் கற்கள் பதிக்கப்பட்டுள்ளன. முற்றத்தின் வடக்கு மற்றும் தெற்கு திசைகளில் மேலும் இரண்டு வாயில்கள் உள்ளன. இது தவிர, முற்றத்தின் நான்கு மூலைகளிலும் கோபுரங்கள் உள்ளன. கிழக்கில் உள்ள முக்கிய நுழைவாயிலில் இருந்து கோயிலுக்குச் செல்லும் வழியில் பல சிற்பங்கள் காணப்படுகின்றன. இந்த அனைத்து கட்டுமானங்களும் கில்ஜி-பஹ்மனி கால கட்டிடக்கலையின் சிறப்பம்சங்களைக் காட்டுகின்றன.

இந்தக் கோயிலின் வளாகம் விசாலமானது. அதன் மேற்குப் பக்கத்தில் ௮௫ மீட்டர் நீளமும் ௨௦ மீட்டர் அகலமும் கொண்ட ஒரு பிரார்த்தனை மண்டபம் உள்ளது. இந்த மண்டபத்தில் மொத்தம் ௧௨௬ கல் தூண்கள் உள்ளன. இந்த ஒவ்வொரு தூணிலும் வெவ்வேறு வேலைப்பாடுகள் உள்ளன. அவற்றில் தாமரை மலர்கள், தேவி, ஜைன தீர்த்தங்கரர்களின் சிலைகள் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. இந்த மண்டபத்தில் யாதவ காலத்தில் நவராத்திரி விழா மிகுந்த உற்சாகத்துடன் கொண்டாடப்பட்டது. அப்போது பொதுமக்களுக்கும் இங்கு அனுமதி கிடைத்தது என்று பதிவுகள் உள்ளன. பிரார்த்தனை மண்டபத்தின் நடுவில் உள்ள கருவறையில், பிரசன்னமான முகத்துடன் கூடிய பாரத மாதாவின் சிலை சில நகைகளை அணிந்து நிற்கிறது. பச்சை நிற புடவை அணிந்த பாரத மாதா அஷ்டபுஜாதாரி ஆவார், அவரது கைகளில் தாமரை, திரிசூலம், வாள், சக்கரம், அக்னி, நாகராஜன், சங்கு போன்ற ஆயுதங்கள் உள்ளன. ஒரு கை ஆசீர்வாத முத்திரையில் உள்ளது. இந்த ஆயுதங்கள் தாங்கிய தேவி சிலையின் தலையில் ஒரு கிரீடம் உள்ளது. தற்போது இந்தக் கோயில் இந்திய தொல்லியல் துறையின் கீழ் உள்ளது.

டெல்லியில் உள்ள குதுப்மினார் போல, பாரத மாதா கோயிலுக்கு அருகில் ஒரு உயரமான கோபுரம் உள்ளது. அது சாந்த்மினார் என்று பிரபலமானது. பஹ்மனி சுல்தான் அகமது ஷா குஜராத் சுல்தானுக்கு எதிராக பெற்ற வெற்றியின் நினைவாக கி.பி. ௧௪௪௫ ஆம் ஆண்டில் சாந்த்மினார் கட்டப்பட்டது. இந்த நான்கு மாடி மினாரின் உயரம் ௧௦௦ மீட்டர் மற்றும் அதன் அடிப்பகுதியில் உள்ள விட்டம் பத்து மீட்டர் ஆகும். இந்த மினார் மேல்நோக்கி குறுகலாக செல்கிறது. சாந்த்மினாரின் உட்புறத்தில் உள்ள படிகள் வழியாக மேலே ஏறலாம். இங்குள்ள மிகக் கீழ் தளத்தின் உயரம் மிக அதிகம். அதற்கு மேல் உள்ள தளங்கள் குறைவான உயரம் கொண்டவை. இந்த கோபுரத்தின் உட்புறத்தில் உள்ள வட்டப் படிகளில் வெளிச்சம் வரவும், காற்று வரவும் சிறிய ஜன்னல்கள் வைக்கப்பட்டுள்ளன. ஒவ்வொரு தளத்திலும் சுமார் ௮௦ படிகள் மற்றும் ஆறு சிறிய ஜன்னல்கள் உள்ளன. ஒவ்வொரு தளத்திலும் ஒரு பால்கனி இருப்பதால், அங்கிருந்து தௌலதாபாத் கோட்டையின் அழகிய காட்சிகளைக் காணலாம்.

இது தவிர, கோட்டையின் உச்சியில் ஒரு குகை உள்ளது. இந்தக் குகையில் சத் ஏக்நாத் மகாராஜாவின் குரு ஜனார்தன் சுவாமி தவம் செய்து வந்ததாகக் கூறப்படுகிறது. சில வரலாற்றுப் புத்தகங்களில் ஜனார்தன் சுவாமி இங்குள்ள கோட்டைத் தளபதியாக இருந்தார் என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. ஏக்நாத் மகாராஜாவுக்கு இந்த இடத்தில்தான் ஜனார்தன் சுவாமியிடமிருந்து குருபோதம் கிடைத்தது. ஏக்நாத் மகாராஜாவுடன் குரு ஜனார்தன் சுவாமி ஆறு ஆண்டுகள் இந்தக் கோட்டையில் வசித்தார். பால்குன் வத்ய சஷ்டியில் சத் ஜனார்தன் சுவாமியின் புண்ணிய திதியன்று பல பக்தர்களும் ஏக்நாத்தின் வம்சாவளியினரும் இங்கு வருகிறார்கள். அவர்களின் நம்பிக்கையின்படி சுவாமி இங்குதான் தனது உடலைத் துறந்தார்.

பயனுள்ள தகவல்கள்:

• குல்தாபாத்திலிருந்து ௧௦ கி.மீ., சத்ரபதி சம்பாஜிநகரிலிருந்து ௧௮ கி.மீ. தொலைவில்
• சத்ரபதி சம்பாஜிநகர், குல்தாபாத்திலிருந்து அரசுப் பேருந்து வசதி
• தனியார் வாகனங்கள் கோட்டையின் வாகன நிறுத்தம் வரை வரலாம்
• பகுதியில் தங்குவதற்கும் காலை உணவுக்கும் பல விருப்பங்கள்