பதித பாவன மந்திர்

இரத்னகிரி, வட்டம் மற்றும் மாவட்டம் இரத்னகிரி

ரத்னகிரி நகரத்தில் உள்ள பதித பாவன மந்திர், மாநிலம் மற்றும் நாடு முழுவதும் சமூக நல்லிணக்கத்தின் சின்னமாகவும், தேசிய புனிதத் தலமாகவும் புகழ்பெற்று விளங்குகிறது. சூத்திரர்கள் மற்றும் தீண்டத்தகாதவர்கள் கோயிலைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளுக்குள் நுழையக்கூட அனுமதி மறுக்கப்பட்ட காலத்தில், இக்கோயில் அனைத்து சமூகத்தினருக்கும் கருவறைக்குள் சென்று சிலைகளுக்குத் தாங்களே பூஜை செய்யும் உரிமையை வழங்கியது. சுதந்திரவீர் சாவர்க்கரின் தூண்டுதலால் ௧௯௩௧-ஆம் ஆண்டில் இக்கோயில் உருவாக்கப்பட்டது. இதனுடன், ௧௯௩௧ முதல் ௧௯௩௭ வரையிலான காலகட்டத்தில் ஊர்வலங்கள், திருவிழாக்கள், பல்வேறு கலாச்சார நிகழ்ச்சிகள் மற்றும் சொற்பொழிவுகள் மூலம் அனைத்து சமூகத்தினரையும் ஒன்றிணைக்க சாவர்க்கர் முயற்சி மேற்கொண்டார்.

விநாயக தாமோதர் மற்றும் சுதந்திரவீர் சாவர்க்கர் ஆகியோரை ஆங்கிலேய அரசு ௧௯௨௪ முதல் ௧௯௩௭ வரையிலான காலகட்டத்தில் இரத்னகிரியில் சிறை வைத்திருந்தது. இக்காலகட்டத்தில் அவர் அரசியலில் ஈடுபடக்கூடாது என்பது பிரிட்டிஷ் அரசின் நிபந்தனையாக இருந்தது. இந்த இடைப்பட்ட காலத்தில் அவர் தீண்டாமைக்கு எதிரான போராட்டத்தில் தன்னை முழுமையாக ஈடுபடுத்திக்கொண்டார். இங்குள்ள பகுஜன் சமூகத்தைச் சேர்ந்த பாகோஜிஷேத் கீர் என்ற செல்வந்தர், சாவர்க்கரின் போராட்டங்களில் அவருடன் இணைந்து கொண்டார். பாகோஜிஷேத் ஒரு சிவபக்தர்; ஆனால், பகுஜன் சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர் என்பதால் அவருக்குக் கோவிலுக்குள் நுழைய அனுமதி மறுக்கப்பட்டது. எனவே, தாம் வழிபடுவதற்காக அவர் ‘பாகேஸ்வரர்’ என்ற பெயரில் ஒரு தனியார் சிவன் கோவிலைக் கட்டினார். இதையறிந்த சாவர்க்கர், பாகோஜிஷேத்திடம், “நீங்கள் செல்வந்தராக இருப்பதால் தனிப்பட்ட முறையில் கோவிலைக் கட்ட முடிந்தது; ஆனால், இங்குள்ள தலித் மக்கள் ஏழைகள், அவர்களுக்குக் கடவுளும் இல்லை, கோவிலும் இல்லை, இறை தரிசனமும் இல்லை. அவர்கள் மீதான அநீதியைப் போக்க, அனைத்து சமூகத்தினருக்காகவும் ஒரு பொதுவான கோவிலை நீங்கள் கட்ட வேண்டும்” என்று கூறினார்.

சுதந்திரவீர சாவர்க்கர் அவர்கள் அளித்த ஆலோசனையை பாகோஜிஷேத் அவர்கள் உடனடியாக ஏற்றுக்கொண்டார். ௧௯௩௧-ஆம் ஆண்டில், ரத்னகிரியில் உள்ள வர்ச்சா ஆளியில் ௨௦ குண்டே நிலத்தை விலைக்கு வாங்கி, ஒன்றரை லட்சம் ரூபாய் செலவில், ௨௦,௦௦௦ சதுர அடி பரப்பளவில் இந்த ஆலயத்தை அவர் நிர்மாணித்தார். ஆலயத்தில் உள்ள சிலைகளின் பிரதிஷ்டையை சூத்திர சமூகத்தைச் சேர்ந்த ஒருவரின் கையால், அதாவது பாகோஜிஷேத் கீர் அவர்களின் கையால் வேதமுறைப்படி (வேத மந்திரங்களை உச்சரித்து செய்யப்படும் பூஜா விதி) செய்ய வேண்டும் என்று சாவர்க்கர் அவர்கள் ஆலோசனை வழங்கினார். அதற்காக காசியிலிருந்து பண்டிதர்கள் வரவழைக்கப்பட்டனர்; ஆனால் கடைசி நேரத்தில், சூத்திரர்களுக்கு வேதமுறைப்படி செய்யும் அதிகாரம் இல்லை என்றும், எனவே புராணமுறைப்படி (புராண மந்திரங்களை உச்சரித்து செய்யப்படும் பூஜா விதி) சடங்குகளைச் செய்வோம் என்றும் கூறி காசி பண்டிதர்கள் தடையை ஏற்படுத்த முயன்றனர். இது சாவர்க்கர் அவர்களுக்கு உடன்பாடில்லை. இறுதியில், மசூர்கர் மகாராஜின் ஆசிரமத்தைச் சேர்ந்த வேதசாஸ்திர விற்பன்னர் கணேஷ் சாஸ்திரி மோடக் அவர்களின் தலைமையில், வேதமுறைப்படி ௨௨ பிப்ரவரி ௧௯௩௧ அன்று பாகோஜிஷேத் கீர் மற்றும் அவரது மனைவியின் கரங்களால் இந்த ஆலயத்தில் லக்ஷ்மி மற்றும் நாராயணரின் சிலைகள் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டன. அனைத்து ஜாதி மற்றும் மதத்தைச் சேர்ந்த மக்களுடன் பெண்களும் இந்த நிகழ்வில் இணைந்து உணவருந்தினர். நாசிக்கில் உள்ள காளாராம் ஆலய சத்தியாக்கிரகம் நடைபெற்ற ஓராண்டுக்குப் பிறகு இந்த ஆலயத்தில் இந்த நிகழ்வு நடைபெற்றது. இந்து மதத்தில் உள்ள எந்தவொரு சாதி அல்லது உட்பிரிவைச் சேர்ந்த பக்தர்களும் கருவறைக்குள் நுழைந்து லட்சுமி மற்றும் நாராயணனின் சிலைகளை வழிபட உரிமை உண்டு என்பதை உணர்த்துவதற்காக, சாவர்க்கர் இந்த ஆலயத்திற்குப் பதித பாவன் என்று பெயரிட்டார்.

அந்தக் காலத்தில் இந்து சமூகம் மதத்தின் பெயரால் தீண்டாமை, ரொட்டிபந்தி (உணவுத் தடை), பேட்டிபந்தி (பெண் கொடுக்கல் வாங்கல் தடை), சுத்திபந்தி (மதமாற்றத் தடை), சிந்துபந்தி (கடல் கடக்கும் தடை), தொழில் தடை மற்றும் வேதோக்தபந்தி ஆகிய ஏழு தீய பழக்கவழக்கங்களின் சங்கிலிகளால் பிணைக்கப்பட்டிருந்தது. ஆங்கிலேய அரசாங்கம் காழ்ப்புணர்ச்சியுடன் திணித்த அரசியல் சிறைவாசத்தின் போது, சுதந்திரவீர் சாவர்க்கர் அவர்கள் ரத்னகிரியில் உள்ள தனது சக ஊழியர்களுடன் இணைந்து, இந்து சமூகத்தின் ஒற்றுமைக்கு ஊறுவிளைவிக்கும் இந்தச் சப்தபந்திகளுக்கு எதிராக, இதே பதித பாவனக் கோயிலின் வாயிலாகக் கடுமையான தாக்குதலைத் தொடுத்தார். தீய பழக்கவழக்கங்களின் சங்கிலிகளை உடைத்து இந்து சமூகத்தை அடிமைத்தனத்திலிருந்து விடுவித்தார். கோயில் கட்டப்பட்டுக்கொண்டிருந்தபோதே, சாவர்க்கர் அவர்கள் இந்தக் கோயில் வளாகத்தில் கணேசோற்சவத்தைக் கொண்டாடத் தொடங்கினார். அவர் இந்த விழாவின் பெயரை ‘அகில இந்து கணேசோற்சவம்’ என்று மாற்றினார். இந்த முயற்சி தீண்டாமை எனும் தீமையை ஒழிப்பதற்கும், இந்து சமயத்தின் அனைத்துப் பிரிவினரிடையேயும் நல்லிணக்கத்தை உருவாக்குவதற்கும், ஒருங்கிணைந்த இந்து சமூகத்தை மறுசீரமைக்கும் நோக்கத்துடனும் இது ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்தது.

இரத்தினகிரி நகரத்தின் மையப்பகுதியில் சுமார் ௨௦,௦௦௦ சதுர அடி பரப்பளவில் இந்த ஆலயம் அமைந்துள்ளது. சாலையோரத்தில் உள்ள ஆலயத்தின் முதன்மை நுழைவாயில் வளைவின் மேற்புறத்தில், ‘இரத்தினகிரி இந்து சபையின் சார்பாக – தேசவீர விநாயக்ராவ் சாவர்க்கர் அவர்களின் வேண்டுகோளின்படி, பக்திபூஷண் ஸ்ரீயுத் பாகோஜி பாலுஜி கீர் அவர்கள், இந்த ஸ்ரீ பதித பாவன ஆலயத்தை அகில இந்துக்களின் நலனுக்காகத் தனது சொந்தச் செலவில், ஸ்ரீ பாகேஸ்வரரின் அருளால் கட்டி மக்கள் சேவைக்காக அர்ப்பணித்துள்ளார். – தேதி ௨௪ பிப்ரவரி ௧௯௩௧’ என்று செதுக்கப்பட்டுள்ளது. வளைவு மற்றும் முதன்மை ஆலயத்திற்கு இடைப்பட்ட பசுமையான புல்வெளியில், வெண் பளிங்குக் கல்லால் ஆன பாகோஜி கீர் அவர்களின் சிலை நிறுவப்பட்டுள்ளது.

தரிசன மண்டபம், சபா மண்டபம், அர்த்த மண்டபம் மற்றும் கருவறை என இக்கோயிலின் அமைப்பு அமைந்துள்ளது. தரிசன மண்டபத்தின் வெளிப்புறம் இருபுறமும் தவம் செய்யும் முனிவர்களின் சிற்பங்கள் உள்ளன, மேலும் மேல் பகுதியில் சிங்கத்தின் மீது அமர்ந்திருக்கும், அஷ்டபுஜ மஹிஷாசுரமர்த்தினியின் புடைப்புச் சிற்பம் (சுவரோவியம்) உள்ளது. இங்குள்ள சபா மண்டபம் இரு அடுக்குகளைக் கொண்டது மற்றும் முழுவதும் மரவேலைப்பாடுகளால் ஆனது. மேல் தளத்தில் பக்தர்கள், குறிப்பாக பெண்கள், பண்டிகை மற்றும் திருவிழாக் காலங்களில் கோயிலில் நடைபெறும் நிகழ்ச்சிகளைக் காண்பதற்காக அமரும் வசதி செய்யப்பட்டுள்ளது. அர்த்த மண்டபத்தில் சந்த் காட்கே மகாராஜ் மற்றும் சமர்த்த ராமதாஸ் சுவாமி ஆகியோரின் உருவப்படங்களும், கருவறையின் சுவரில் சுதந்திரவீர் சாவர்க்கரின் உருவப்படமும் பொருத்தப்பட்டுள்ளன.

சபாமண்டபத்திலிருந்து சற்றே உயர்ந்த நிலையில் உள்ள கருவறையில் நான்கு அடி உயரமுள்ள லட்சுமிநாராயணரின் சிலைகள் உள்ளன. விஷ்ணுவின் கைகளில் கதை, சக்கரம், சங்கு மற்றும் தாமரை உள்ளன, அதே சமயம் லட்சுமியின் வலது கையில் வரத முத்திரையும் இடது கையில் தாமரையும் உள்ளன. இந்த இரண்டு சிலைகளும் தாமரையின் மீது நின்ற நிலையில் உள்ளன. விஷ்ணு சிலையின் பாதங்களுக்கு அருகில் கருடனின் சிலையும், லட்சுமியின் பாதங்களுக்கு அருகில் அனுமனின் சிலையும் உள்ளன. லட்சுமிநாராயணர் சிலைகளுக்கு மேல்புறம் உள்ள சுவரில் பாரத மாதாவின் சிலை செதுக்கப்பட்டுள்ளது. கருவறையின் மேல்புறம் சிகரம் உள்ளது, அதன் மீது ஏழு குதிரைகள் மீது அமர்ந்திருக்கும் சூரியன், கணபதி மற்றும் சங்கரரின் தனித்துவமான சிற்பங்கள் உள்ளன. கோவிலில் ஒவ்வொரு ஆண்டும் பிப்ரவரி ௨௪ அன்று பாகோஜிஷேத் கீரின் நினைவு தினம், பிப்ரவரி ௨௬ அன்று சுதந்திரவீர் சாவர்க்கரின் நினைவு தினம், மே ௨௮ அன்று சாவர்க்கர் ஜெயந்தி, சிராவண கிருஷ்ண அஷ்டமியன்று (கோகுலாஷ்டமி) ஸ்ரீகிருஷ்ண ஜெயந்தி, ஆஸ்வின் சுக்ல பிரதமை முதல் தசமி வரை நவராத்திரி உற்சவம் மற்றும் மாக் சுக்ல சதுர்த்தி முதல் அடுத்த ஏழு நாட்கள் அகில இந்து கணேசோற்சவம் ஆகிய விழாக்கள் கொண்டாடப்படுகின்றன.

இந்தக் கோயிலின் திருப்பணிக்காக பாரத ரத்னா லதா மங்கேஷ்கர், சிவஷாஹிர் பாபாசாகேப் புரந்தரே, ஆஷா போஸ்லே, தேசிய கீர்த்தனகாரர் கோவிந்தசாமி ஆஃபலே போன்ற பல பிரபலங்கள் நன்கொடைகளை வழங்கியுள்ளனர். கோயிலின் வலதுபுறத்தில் சுதந்திரவீர் சாவர்க்கர் நினைவுச் சின்னம், புரட்சியாளர் கூடம் மற்றும் அருங்காட்சியகம் உள்ளது. இந்த அருங்காட்சியகத்தை காலை ௧௦ மணி முதல் மதியம் ௧ மணி வரையிலும், மதியம் ௧ மணி முதல் மாலை ௫ மணி வரையிலும் பார்வையிடலாம்.

பயனுள்ள தகவல்கள்:

• இரத்தினகிரி பேருந்து நிலையத்திலிருந்து ௧ கி.மீ தொலைவில்
• இரத்தினகிரி இரயில் நிலையத்திலிருந்து ௮ கி.மீ
• மாநிலத்தின் பல பகுதிகளிலிருந்து இரத்தினகிரிக்கு அரசுப் பேருந்து சேவை
• தனியார் வாகனங்கள் நேரடியாகக் கோயில் வரை வரலாம்
• கோயில் வளாகத்தில் தங்குவதற்கும் உணவருந்துவதற்கும் பல வசதிகள் உள்ளன