வைத்யநாத் மஹாதேவ் கோயில்

ஜிதோடியா, தாலுகா போர்சத், மாவட்டம் ஆனந்த்

குஜராத்தின் சரோதர் பிராந்தியத்திற்கு ஒரு தனித்துவமான ஆன்மீக அடையாளத்தை வழங்கிய பெருமை, ஜிதோடியாவில் அமைந்துள்ள சிவபெருமானுக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட பழமையான வைஜநாத் மஹாதேவ் ஆலயத்திற்கு உண்டு. இந்த ஆலயத்தின் மிகச்சிறந்த அம்சம் என்னவென்றால், கருவறையில் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டுள்ள சிவலிங்கத்தின் உச்சியில் உள்ள நுண் துளைகளிலிருந்து இடைவிடாது பாயும் இயற்கையான நீர் ஊற்றாகும். பக்தர்கள் இந்த புனித நீரோட்டத்தை மிகுந்த மரியாதையுடன் ‘சிவ கங்கை’ என்று அழைக்கின்றனர். இந்த தெய்வீகக் காட்சியைக் கண்டு தரிசிக்கவும், புனித நீரைத் தீர்த்தமாகப் பெற்றுக்கொள்ளவும் பல்வேறு பகுதிகளில் இருந்தும் தினமும் நூற்றுக்கணக்கான பக்தர்கள் இங்கு வருகை தருகின்றனர். அளப்பரிய வரலாற்று மற்றும் மத முக்கியத்துவம் வாய்ந்த இந்த புனித தலம், சிவபக்தர்களிடையே ஆழ்ந்த நம்பிக்கையைப் பெற்றுள்ளது. இந்த ஆலயத்திற்கு வருகை தருவது ஒருவரின் விருப்பங்களை நிறைவேற்றும் என்பது பக்தர்களின் அசைக்க முடியாத நம்பிக்கையாகும்.

வைஜநாத் மகாதேவரின் இந்தத் திருத்தலம் ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு மேலான பழமை வாய்ந்தது. வரலாற்றுச் சான்றுகளின்படி, இக்கோயிலின் தோற்றம் குஜராத்தின் புகழ்பெற்ற பன்னிரண்டாம் நூற்றாண்டு மன்னரான ராஜா சித்தராஜ் ஜெய்சிங் சோலங்கியின் (ஆட்சி காலம்: ௧௦௯௪-௧௧௪௩) புதல்வர் குமாரபாலருடன் நேரடியாகத் தொடர்புடையது. விக்ரம் சம்வத் ௧௨௧௨-ஆம் ஆண்டில் (கி.பி. ௧௧௫௫), இந்த வீரம் செறிந்த மன்னர் இக்கோயிலின் ஜீர்ணோத்தாரண (புனரமைப்பு மற்றும் திருப்பணி) பணிகளை மேற்கொண்டார். தனது வரலாற்றுப் பயணத்தில், இக்கோயில் பல மாற்றங்களைக் கண்டு, அந்நிய படையெடுப்புகளை எதிர்கொண்டு நிலைத்து நின்றது. உள்ளூர் மரபின்படி, முகலாயப் பேரரசு காலத்தில், இந்த ஆலயம் மீண்டும் மீண்டும் தாக்கப்பட்டது. இந்த ஆன்மீகத் தலத்தையும் அதன் கலாச்சாரத்தையும் பாதுகாக்க, அக்கால கோஸ்வாமி பிரிவைச் சேர்ந்த துறவிகளும் சாதுக்களும் ஈடு இணையற்ற வீரத்தை வெளிப்படுத்தினர். இந்த போராட்டத்தில், சுமார் ௨௦௦ முதல் ௨௫௦ சாதுக்கள் தங்கள் இன்னுயிரைத் தியாகம் செய்து வீரமரணம் அடைந்தனர். இந்த உன்னத தியாகத்திற்குச் சான்றாக, கோயில் வளாகத்திற்குள் சுமார் ௧௦௦ சமாதிகள் அமைந்துள்ளன. குறிப்பாக பௌர்ணமி மற்றும் அமாவாசை நாட்களில், பக்தர்கள் பெருந்திரளாகக் கூடி இந்த நினைவுச் சின்னங்களுக்குத் தங்கள் மரியாதையைச் செலுத்துகின்றனர்.

இந்தக் கோவிலுடன் தொடர்புடைய புராணக் கதைகள் மகாபாரத காலத்திற்கு நம்மை அழைத்துச் செல்கின்றன. பண்டைய காலத்தில், இப்பகுதி முழுவதும் ‘இடும்பிவனம்’ என்று அழைக்கப்பட்ட அடர்ந்த காடாக இருந்தது. பாண்டவர்கள் வனவாசத்தில் இருந்த காலத்தில், பீமன் தனது தினசரி வழிபாட்டிற்காகச் சிவலிங்கத்தைப் பிரதிஷ்டை செய்ய ஏற்ற இடத்தைத் தேடிக்கொண்டிருந்தான். இந்த இடத்தில்தான் பீமன் சிவலிங்கத்தைப் பிரதிஷ்டை செய்து, சிவபெருமானை வழிபட்டான். அதன் பிறகு, பல ஆண்டுகளாக இந்த இடம் காலப்போக்கில் மறைந்து, மீண்டும் காடாக மாறியது. சுமார் ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, ஒரு பசு மேய்ப்பவர் தனது பசுக்களில் ஒன்று தினமும் ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்திற்குச் சென்று, தானாகவே பால் அபிஷேகம் செய்வதைக் கண்டதாக உள்ளூர் நாட்டுப்புறக் கதைகள் கூறுகின்றன. அந்த மேய்ப்பவர் இந்த அதிசயத்தை மன்னரின் கவனத்திற்குக் கொண்டு சென்றார். அவர் அந்த இடத்தைத் தோண்டிப் பார்க்க ஆணையிட்டபோது, இந்தத் தெய்வீக சிவலிங்கம் வெளிப்பட்டது. அந்த மன்னர் சிவலிங்கத்தைத் தனது தலைநகருக்குக் கொண்டு செல்ல விரும்பினார். இருப்பினும், எவ்வளவோ முயற்சிகள் செய்தும், அந்தச் சிவலிங்கத்தை அதன் அசல் இடத்திலிருந்து நகர்த்த முடியவில்லை. அன்றிரவே, சிவபெருமான் மன்னரின் கனவில் தோன்றி, சிவலிங்கத்தை இருந்த இடத்திலேயே விட்டுவிட்டு, அதன் மேல் ஒரு கோயிலைக் கட்டுமாறு கட்டளையிட்டார். மன்னரின் தாயாருக்கும் அதே போன்றதொரு தெய்வீகக் காட்சி கிடைத்ததால், இந்த இடத்தில் கோயில் கட்டப்பட்டது. ‘வைத்தியர்’ அல்லது குணப்படுத்தும் மருத்துவர் என்று பொருள்படும் ‘வைத்ய’ என்ற சொல்லிலிருந்து ‘வைஜநாத்’ என்ற பெயர் உருவானது. ஏனெனில், இந்தத் புனித நீர் பல்வேறு நோய்களைக் குணப்படுத்தும் ஆற்றல் கொண்டது என்று நம்பப்படுகிறது.

கோயிலின் சுற்றுச்சுவர் மதிலுக்குள் அமைக்கப்பட்ட நுழைவாயில் வழியாக ஒருவர் கோயில் முற்றத்திற்குள் நுழைகிறார். இடதுபுறத்திலும் முன்பகுதியிலும் வளைவு அமைப்பிலான மண்டபங்கள் உள்ளன. வைஜநாத் மஹாதேவ் கோயில் முற்றத்தின் மையப்பகுதியில் அமைந்துள்ளது. இக்கோயிலின் கட்டடக்கலை அமைப்பானது சபாமண்டபம், அந்தராளம் மற்றும் கருவறை ஆகியவற்றைக் கொண்டுள்ளது. சபாமண்டபத்தில், ஒரு பெரிய பீடத்தின் மீது நந்தியின் பித்தளைச் சிலை வைக்கப்பட்டுள்ளது. மேலும், இந்த சபாமண்டபத்தில் ஒரு நகாரா (பாரம்பரிய முரசு) உள்ளது. சபாமண்டபத்தின் மேல் சுவர்கள் மற்றும் கூரை ஆகியவை நுணுக்கமான கண்ணாடி மீனாகாரி (எனாமல்) வேலைப்பாடுகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளன. நந்தி சிலைக்கு முன்னால், அந்தராளத்தின் நுழைவாயிலுக்கு அருகில், ஒரு ஆமைச் சிற்பம் உள்ளது. கருவறையின் நுழைவாயிலின் இருபுறமும் வழிபாட்டுக்கான சிறு மாடங்கள் அமைந்துள்ளன. கருவறையின் மையப்பகுதியில் சுயம்புவாகத் தோன்றிய சிவலிங்கம் வீற்றிருக்கிறது, அதைச் சுற்றி பஞ்சலோகத்தால் (ஐந்து உலோகங்களின் கலவை) செய்யப்பட்ட சுருண்ட நாக தேவதை அமைந்துள்ளது.காலை ஐந்து மணிக்கு முன்பாகவும், நண்பகல் ௧௨:௦௦ மணி முதல் ௧:௦௦ மணிக்கும் இடைப்பட்ட நேரத்திலும் சிவலிங்கத்தின் மேற்பகுதியில் உள்ள நுண்ணிய துளைகள் வழியாக நீர் கசிவதாகக் கூறப்படுகிறது. சிவலிங்கத்திலிருந்து வழியும் நீர் ஒரு குறிப்பிட்ட குண்டத்தில் சேகரிக்கப்பட்டு, பக்தர்களுக்குத் தீர்த்தமாக வழங்கப்படுகிறது. மேலும், கருவறையில் உள்ள ஒரு மாடத்தில் விநாயகப் பெருமானின் திருவுருவச் சிலை அமைந்துள்ளது. சிவலிங்கத்திற்குப் பின்னால் உள்ள சுவரில் உள்ள மாடங்களில் ஸ்ரீ ராம-லட்சுமண-சீதா, பார்வதி மற்றும் லட்சுமி-நாராயணர் ஆகியோரின் சிலைகளும் உள்ளன. ஆலயத்தின் முகப்பு மண்டபமும் கருவறையும் இரண்டு குவிமாடம் போன்ற சிகரங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளன.

கோவிலின் வலதுபுறத்தில், சுமார் ௧௦௦ சாதுக்களின் சமாதிகள் உள்ளன. முதன்மைக் கருவறையைத் தவிர, வளாகத்திற்குள் வேறு பல கோவில்களும் நிறுவப்பட்டுள்ளன. இவற்றில் அனுமன், ஜலாராம் பாபா, சாயி பாபா, துர்கா மாதா, சந்தோஷி மாதா மற்றும் சனி தேவர் ஆகியோருக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட தனித்தனி சன்னதிகள் அடங்கும்.

சிராவண மாதத்தில், ஆலயத்தில் பக்திப் பெருவெள்ளம் கரைபுரண்டு ஓடும். இந்த மாதம் முழுவதும் பல்வேறு சமய நிகழ்ச்சிகள் ஏற்பாடு செய்யப்படுகின்றன. பல்வேறு மாநிலங்களிலிருந்து வருகை தரும் சாதுக்களும் ஞானிகளும் இக்காலகட்டத்தில் ஆலயத்தில் தங்கி, கூட்டு ஹோம-ஹவனங்களையும் மகாருத்ர யாகத்தையும் நடத்துகின்றனர். சிராவண மாதத்தின் ஒவ்வொரு திங்கட்கிழமையும் ஆலயம் விமரிசையாக அலங்கரிக்கப்பட்டு, பக்தர்கள் தரிசனத்திற்காக நீண்ட வரிசையில் காத்திருப்பார்கள். மகாசிவராத்திரி இங்கு கொண்டாடப்படும் மிகச்சிறந்த விழாவாகும்; அன்று சிவலிங்கத்தின் மீது சடாமுடியுடன் கூடிய சிவபெருமானின் திருமுகத் திருவுருவம் (முகமூடி) சாற்றப்படும். இந்த நன்னாளில் நடைபெறும் அலங்காரப் பூஜை மிகவும் புகழ்பெற்றது. சிராவணி அமாவாசை அன்று, ஆலய வளாகத்திற்குள் பிரம்மாண்டமான திருவிழா நடைபெறும். ஜன்மாஷ்டமி மற்றும் ‘தாரோ ஆதம்’ (பாத்ரபத அல்லது பாதர்வா சுத் ஆதம்) போன்ற விழாக்களின் போதும் சிறப்பு வழிபாடுகள் நடத்தப்படுகின்றன. ஆலயம் தினமும் காலை ௬ மணி முதல் இரவு ௯ மணி வரை பக்தர்களின் தரிசனத்திற்காகத் திறந்திருக்கும்.

பயனுள்ள தகவல்கள்

•  போரசத்திலிருந்து ௧௪ கி.மீ தொலைவிலும், ஆனந்திலிருந்து ௮ கி.மீ தொலைவிலும் அமைந்துள்ளது.
•  போரசத்திலிருந்து அரசுப் போக்குவரத்துக் கழக (GSRTC) பேருந்து வசதிகள் உள்ளன.
•  சொந்த வாகனங்கள் மூலம் நேரடியாக ஆலயத்தை அடையலாம்.
•  அருகிலேயே தங்குமிடம் மற்றும் காலை உணவு வசதிகள் உள்ளன.
• தொடர்பு – ஆலய அலுவலகம், அலைபேசி: ௯௮௨௪௪௬௭௩௦௫, ௮௮௬௬௦௯௮௦௮௮.