ரேணுகா மாதா மந்திர்

பிம்பல்காவ் ராஜா, தா. காம்காவ், ஜி. புல்டாணா

புல்டாணா மாவட்டத்தில் உள்ள காம்காவ் வட்டத்தில் அமைந்துள்ள பிம்பல்காவ் ராஜா கிராமம், தனது வளமான வரலாற்று மற்றும் ஆன்மீக பாரம்பரியத்திற்காகப் புகழ்பெற்றது. ஞானகங்கா நதிக்கரையில் அமைந்துள்ள இங்குள்ள ரேணுகா மாதா மந்திர், பண்டைய இந்தியக் கட்டடக்கலை மற்றும் வரலாற்றின் ஒரு விலைமதிப்பற்ற பொக்கிஷமாகக் கருதப்படுகிறது. இந்த மந்திரின் சிறப்பம்சம் என்னவென்றால், இந்த முழு மந்திரும் தரைக்கு அடியில் ஒரு சுரங்கப்பாதையில் செதுக்கப்பட்டுள்ளது. இங்கே இயற்கையும் கட்டடக்கலை நுணுக்கங்களும் ஒரு தனித்துவமான சங்கமத்தைக் காணலாம். ஞானகங்கா நதியில் வெள்ளம் வரும்போது, நதி நீர் நேரடியாகத் தேவியின் பாதங்களைத் தொடுகிறது; இந்த விசித்திரமான அமைப்பு இன்றும் ஆய்வாளர்களை வியப்பில் ஆழ்த்துகிறது. இந்த மந்திரின் முதல் படியில் உள்ள மோடி வரிவடிவக் கல்வெட்டு, இந்த கிராமத்தின் பழமையான இருப்பிற்குச் சான்றாக உள்ளது.

மகாராஷ்டிராவின் சக்தி வழிபாட்டு மரபில் ரேணுகா மாதாவின் இடம் தனித்துவமானது, மேலும் பிம்பல்காவ் ராஜாவில் உள்ள தேவி, மாஹூரின் மூல பீடத்தின் ஒரு ஜாக்ருத (விழித்திருக்கும்) வடிவமாகக் கருதப்படுகிறது. புராணக் குறிப்புகளின்படி, இக்ஷ்வாகு குலத்தைச் சேர்ந்த ராஜா ரேணுவின் மகளான ரேணுகா, பிருகு குலத்தைச் சேர்ந்த மிகுந்த தவ வலிமை கொண்ட ரிஷி ஜமதக்னியை மணந்தார். இந்தத் தம்பதியருக்கு ருமன்வான், சுஷேணன், வசு, விஸ்வாவசு மற்றும் பரசுராமர் ஆகிய ஐந்து புதல்வர்கள் இருந்தனர். ரேணுகா மாதா மிகுந்த பதிவிரதையாகத் திகழ்ந்தவர். அவரது பதிவிரதா தர்மத்தின் தேஜஸ் எவ்வளவு பிரகாசமாக இருந்தது என்றால், அவர் தினமும் நதிக்குச் சென்று வெறும் கைகளால் மணலால் குடம் செய்து, அந்தப் பச்சை மண்குடத்தில் யாகத்திற்காகத் தண்ணீர் நிரப்பி ஆசிரமத்திற்குக் கொண்டு வருவார்.

ஒருநாள் நதிக்கரையில் கந்தர்வர்கள் மற்றும் அப்சரஸுகளின் ஜலக்கிரீடையைக் கண்டு அவரது மனம் ஒரு கணம் சஞ்சலப்பட்டது. அதனால் அன்று அவரால் மணல் குடத்தை உருவாக்க முடியவில்லை. வெறும் கையுடன் திரும்பிய ரேணுகாவின் மனதிலிருப்பதை ஜமதக்னி ரிஷி தனது திவ்ய திருஷ்டியால் அறிந்துகொண்டார். கோபமடைந்த அவர், தனது புதல்வர்களைத் தாயின் தலையைக் கொய்யுமாறு ஆணையிட்டார். முதல் நான்கு புதல்வர்கள் தந்தையின் இந்தக் கடுமையான ஆணையை மறுத்ததால், அவர்கள் சாபத்திற்குள்ளாகிப் பாறைகளாக மாறினர்; ஆனால் இளையவரான பரசுராமர், பித்ரு பக்தியே மேலானது என்று கருதி தாயின் தலையைக் கொய்தார். பரசுராமரின் இந்த ஆணைக் கீழ்ப்படிதலைக் கண்டு மகிழ்ந்த ஜமதக்னி, அவரிடம் வரம் கேட்கச் சொன்னார். அப்போது பரசுராமர், தாயின் உயிர் மீட்சி, சகோதரர்களின் சாப விமோசனம் மற்றும் நடந்த நிகழ்வை மறத்தல் ஆகிய மூன்று வரங்களைக் கேட்டார். ரிஷி ‘ததாஸ்து’ (அப்படியே ஆகட்டும்) என்று கூறியதால் ரேணுகா மாதா மீண்டும் உயிர் பெற்றார். இந்தத் தேவியின் முக்கிய சக்தி பீடம் மாஹூர்கடில் இருந்தாலும், பிம்பல்காவ் ராஜாவில் உள்ள மந்திர் அந்த ஆதிமாயையின் ஒரு ஜாக்ருத உபபீடமாகக் கருதப்படுகிறது.

பிம்பல்காவ் ராஜா கிராமம் சுமார் ௯௦௦ ஆண்டுகளுக்கு முன்பு பிராட்சிங் என்ற இடையர் அரசரால் நிறுவப்பட்டதாகக் கருதப்படுகிறது. இந்த கிராமத்தின் வரலாறு மிகவும் பழமையானது. ஒரு ஐதீகத்தின்படி, கிராமத்தில் உள்ள கோட்டையின் கட்டுமானம் தடையின்றி நிறைவேறுவதற்காக, இந்த இடையர் அரசரின் குடும்பம் தங்களை அர்ப்பணித்துக் கொண்டதாகக் கூறப்படுகிறது; இந்த நாட்டுப்புறக் கதை இன்றும் இப்பகுதியில் வழக்கில் உள்ளது. வரலாற்று ரீதியாக, பிம்பல்காவ் ராஜா ௧௮-ஆம் நூற்றாண்டில் ஒரு முக்கியமான பர்கானா மையமாக இருந்தது. ‘சென்ட்ரல் பிராவின்சஸ் அண்ட் பெரார் டிஸ்ட்ரிக்ட் கெசட்டியர்ஸ் – அகோலா டிஸ்ட்ரிக்ட் (௧௯௧௦)’ நூலில் இந்த இடத்தைப் பற்றிய தெளிவான குறிப்பு காணப்படுகிறது. மராட்டிய சர்தார் மல்ஹார்ஜி ஷிண்டே தில்லி படையெடுப்பிலிருந்து திரும்பும்போது இங்கு தங்கியிருந்தார். பெரும் புலமை மரபு கொண்ட இந்த கிராமத்தில், கி.பி. ௧௭௧௯ வாக்கில் கணேஷ் தைவக்ஞா என்ற சிறந்த அறிஞர் வாழ்ந்து வந்தார். அவர் ஜோதிட சாஸ்திரம் மற்றும் இந்து தர்ம சாஸ்திரங்கள் குறித்து முக்கியமான நூல்களையும் கட்டுரைகளையும் எழுதியுள்ளார்.

பிம்பல்காவ் ராஜா கிராமம் வரலாற்று ரீதியாக வராட் மாகாணத்தின் ஒரு பகுதியாக இருந்தது. வராட் பிரதேசம் நீண்ட காலம் ஹைதராபாத் நிஜாம்களின் ஆட்சியின் கீழ் இருந்தது. இருப்பினும், மராட்டிய சாம்ராஜ்யத்தின் காலத்தில், குறிப்பாக போன்ஸ்லே ஆட்சியில், இப்பகுதியில் மராட்டியர்களின் பெரும் செல்வாக்கு இருந்தது. ௧௮௫௩-இல் ஆங்கிலேயர்கள் நிஜாமிடமிருந்து வராட் மாகாணத்தைக் கைப்பற்றிய பிறகு, நிர்வாக வசதிக்காக மாவட்டங்கள் மறுசீரமைக்கப்பட்டன. பழைய பதிவுகளின்படி, பிம்பல்காவ் ராஜா கிராமம் முன்பு மல்காபூர் வட்டத்தில் சேர்க்கப்பட்டிருந்தது, பின்னர் அது காம்காவ் வட்டத்திற்கு மாற்றப்பட்டது.

பிம்பல்காவ் ராஜாவில் உள்ள ஞானகங்கா நதிக்கரையில் சுரங்கப்பாதையில் செதுக்கப்பட்ட ரேணுகா தேவி மந்திரின் கட்டுமானம் எப்போது நடந்தது என்பது குறித்த எழுத்துப்பூர்வமான வரலாறு இல்லை. இருப்பினும், அது பழங்காலத்திலிருந்தே இங்கு இருப்பதாகக் கூறப்படுகிறது. மந்திரின் மூல அமைப்பை அப்படியே வைத்து, சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு செய்யப்பட்ட திருப்பணிக்குப் பிறகு மந்திர் தற்போதைய வடிவத்தைப் பெற்றது. நதிக்கரையை ஒட்டியுள்ள இந்த மந்திரைச் சுற்றி மதில் சுவர் உள்ளது. இந்த மதில் சுவரில் மந்திரின் முதல் நுழைவாயில் உள்ளது. இங்கிருந்து சில படிகள் ஏறி இரண்டாவது நுழைவாயில் வழியாக மந்திரின் திறந்த மண்டபத்திற்குள் நுழையலாம். இந்த நுழைவாயிலின் வலதுபுறம் உட்புறத்தில் குங்குமம் பூசப்பட்ட சில பாறைகள் மற்றும் சிற்பங்கள் உள்ளன. அவற்றில் பண்டைய சிவலிங்கம் மற்றும் நந்தி சிலைகள் அடங்கும். மண்டபத்தில் மந்திரின் நுழைவாயிலுக்கு அருகில் ஹோமகுண்டம் உள்ளது.

ஹோமகுண்டத்திற்கு முன்னால் ஒரு சிறிய மந்திர் தெரிகிறது. ஆனால் இது மந்திர் அல்ல, இங்கிருந்து சுரங்கப்பாதையில் உள்ள மந்திரிற்குச் செல்வதற்கான படிக்கட்டு வழி இதுவாகும். இந்த படிக்கட்டு வழியின் அளவில் சற்றே சிறியதாக உள்ள நுழைவாயிலின் இருபுறமும் தூண் வரிசைகளும், மேல் பகுதியில் கணபதி தேவரின் பித்தளைச் சிலையும் உள்ளன. படிக்கட்டு வழியாகக் கீழே இறங்கும்போது முதல் படியிலேயே கல்வெட்டு உள்ளது. இந்தக் கல்வெட்டு மோடி வரிவடிவத்தில் உள்ளது. இந்தக் கல்வெட்டில் முக்கியமாக இந்த மந்திரின் பழமை மற்றும் வரலாற்று காலம் குறித்த குறிப்புகள் காணப்படுகின்றன. இந்தக் கல்வெட்டில் உள்ள வாசகம் பிம்பல்காவ் ராஜா கிராமத்தின் பழமையான இருப்பிற்கு ஒரு வலுவான ஆதாரமாகக் கருதப்படுகிறது; இதனாலேயே இந்த மந்திரிற்குச் சிறப்பு வரலாற்று முக்கியத்துவம் கிடைத்துள்ளது.

இந்த படிக்கட்டு வழியில் இருபுறமும் தீபக் கூடுகளும், தேவதைக் கூடுகளும் உள்ளன. நுழைவாயிலிலிருந்து ௨௦ படிகள் இறங்கி சுரங்கப்பாதைக்குள் வந்த பிறகு, ஒரு மேடையில் குங்குமம் பூசப்பட்ட தாந்தளா (கல் வடிவம்) மற்றும் சில பண்டைய சிலைகள் உள்ளன. இங்கிருந்து மேலும் ஐந்து படிகள் இறங்கினால் ரேணுகா மாதாவின் கருவறைக்குள் நுழையலாம். சமீபத்தில் இந்தக் கருவறை அழகுபடுத்தப்பட்டுள்ளது. கருவறையில் உள்ள செதுக்கப்பட்ட கல் பிரபையில் ரேணுகா மாதாவின் குங்குமம் பூசப்பட்ட தாந்தளா வடிவச் சிலை உள்ளது. இந்தச் சிலையின் மீது வெள்ளி முகமூடி உள்ளது. பல்வேறு ஆடைகள் மற்றும் ஆபரணங்களை அணிந்த இந்தச் சிலை அழகாகக் காட்சியளிக்கிறது.

இந்தச் சிலைக்குப் பின்னால் ஒரு சுரங்கப்பாதை இருப்பதாகக் கூறப்படுகிறது, அது நேரடியாக கோந்தனாபூரில் உள்ள பண்டைய கோட்டை வரை செல்கிறது. கருவறையின் வலதுபுறம் சுத்தமான நீரூற்று உள்ளது. இங்குள்ள முக்கிய சிறப்பம்சம் என்னவென்றால், ஞானகங்கா நதியில் வெள்ளம் வரும்போது, நதி நீர் இந்தச் சுரங்கப்பாதைக்குள் புகுந்து தேவியின் பாதங்களைத் தொட்டுவிட்டு மீண்டும் நதிப் படுகையில் கலந்துவிடுகிறது. இந்த நீரில் ஆரத்தித் தட்டை விட்டால் அது நேரடியாக அருகில் உள்ள நதிப் படுகைக்குச் செல்லும் என்றும் ஒரு ஐதீகம் உள்ளது. இந்த அமைப்பு, பண்டைய கட்டடக்கலை வல்லுநர்கள் நீரோட்டம் மற்றும் நிலத்தின் ஆழத்தை மிகத் துல்லியமாகக் கணித்துச் செய்த மேம்பட்ட கட்டுமானத் திறனுக்குச் சிறந்த எடுத்துக்காட்டாகக் கருதப்படுகிறது. கருவறைக்கு அருகில் உள்ள கூட்டில் பண்டைய சிவலிங்கம் உள்ளது. இந்தச் சுரங்கப்பாதை மந்திரில் கோடைகாலத்திலும் எப்போதும் குளிர்ச்சியாகவே இருக்கும்.

இந்தத் தேவி கிராமத்தின் காவல் தெய்வம் ஆவார். இவரை ‘எல்லைத் தேவதை’ அல்லது ‘எல்லையைக் கடக்கும்போது காக்கும் தேவி’ என்று போற்றுகின்றனர். கிராமத்திற்கு வரும் இயற்கை பேரிடர்கள், நோய்த்தொற்றுகள் அல்லது இன்னல்களிலிருந்து தேவி ஒரு கேடயமாக இருந்து கிராமத்தைக் காக்கிறாள் என்பது கிராம மக்களின் அசைக்க முடியாத நம்பிக்கையாகும். சுமார் ௧௦௦ ஆண்டுகளுக்கு முன்பு விதர்பாவில் காலரா அல்லது பிளேக் நோய் பரவியபோது, பிம்பல்காவ் ராஜா கிராமம் பெரும் ஆபத்தில் இருந்தது. மருத்துவ வசதிகள் போதவில்லை. அப்போது கிராமத்தின் பாட்டீலும், கிராம மக்களும் ரேணுகா மாதாவிடம் வேண்டிக்கொண்டனர். தேவி ஒரு பெண்ணின் வடிவில் கிராமத்தின் எல்லையில் காவல் காத்து, நோயை கிராமத்திற்குள் நுழைய விடாமல் தடுத்ததாக நம்பப்படுகிறது. அதன் பிறகு நோய் பரவல் குறைந்தது. இந்த நிகழ்வை நினைவுகூரும் வகையில், இன்றும் பலர் தேவியை ‘ஆரோக்கிய தாயினி’ என்று போற்றுகின்றனர்.

விதர்பாவின் பல பக்தர்கள் இங்கு தேவியின் தரிசனத்திற்காக வருகிறார்கள். சாரதிய நவராத்திரி விழாவின் போது ஒன்பது நாட்களும் இங்கு பெரும் உற்சவம் நடைபெறுகிறது. இந்த விழாவிற்காக கோயில் வளாகத்தில் பல கடைகள் அமைக்கப்படுகின்றன. கோயிலில் கண்கவர் மின்விளக்கு அலங்காரங்களும் செய்யப்படுகின்றன. இந்த விழாவை முன்னிட்டு இங்கு பல்வேறு ஆன்மீக நிகழ்ச்சிகள் ஏற்பாடு செய்யப்படுகின்றன. சப்தமி அன்று இங்கு ஹவனம் நடத்தப்பட்டு, அன்னதானமும் வழங்கப்படுகிறது.

பயனுள்ள தகவல்கள்:

• காம்காவிலிருந்து ௧௪ கி.மீ தொலைவில்
• புல்டானாவிலிருந்து ௪௭ கி.மீ தொலைவில்
• காம்காவிலிருந்து அரசுப் பேருந்து வசதி உண்டு
• தனியார் வாகனங்கள் கோயில் வரை வரலாம்
• வளாகத்தில் சிற்றுண்டி வசதி உள்ளது