ஜூலேலால் ஆலயம்

அன்னபூர்ணா சாலை, சுதாமா நகர், இந்தூர், இந்தூர் மாவட்டம்

பகவான் ஜூலேலால் உலகம் முழுவதும் உள்ள சிந்தி சமூகத்தினரால் போற்றப்படும் தெய்வமாவார். அவர் நீரின் கடவுளான வருணனின் அவதாரமாகக் கருதப்படுகிறார். உதெரோலால் அல்லது ஜிந்தா பீர் என்றும் அழைக்கப்படும் இந்த நீர் தெய்வம், ஆறுகள் மற்றும் நீர்வாழ் உயிரினங்களுடன் நெருங்கிய தொடர்புடையவர். முஸ்லிம் படையெடுப்பாளர்களின் ஒடுக்குமுறையின் போது சிந்தி மக்களைக் காத்தருளிய பாதுகாப்புத் தெய்வமாகவும் ஜூலேலால் வழிபடப்படுகிறார். இவருக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட ஆலயங்கள் இந்தியா முழுவதும் மட்டுமின்றி, இன்றைய பாகிஸ்தானின் சிந்து மாகாணத்திலும் காணப்படுகின்றன. சிந்தி சமூகத்தைப் பொறுத்தவரை, இந்த ஆலயங்கள் வெறும் வழிபாட்டுத் தலங்கள் மட்டுமல்ல, அவர்களின் கலாச்சார மற்றும் ஆன்மீக அடையாளத்தின் மையங்களாகும். இந்தூரில் உள்ள ஜூலேலால் ஆலயம் அத்தகைய புனிதமான திருத்தலங்களில் ஒன்றாகும்.

‘ஸ்ரீ அமர்கதா ஸ்ரீ ஜூலேலால்ஜி’ என்ற நூலின்படி, பகவான் ஜூலேலாலின் வரலாறு கி.பி. 10-ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது. அக்காலத்தில் சிந்து பகுதியை ஆண்ட மக்ரப் கான் என்றும் அழைக்கப்படும் மிர்க் ஷா என்ற துருக்கிய ஆட்சியாளரின் ஆட்சிக்காலம் அது. சிந்து நதிக்கரையில் அமைந்திருந்த தட்டா நகரம் அவரது தலைநகராக இருந்தது, இது தற்போது பாகிஸ்தானில் உள்ளது. மிர்க் ஷா கி.பி. 939-இல் அரியணை ஏறினார். அவர் தனது ராஜ்யத்தில் உள்ள அனைத்து இந்துக்களையும் கட்டாய மதமாற்றம் செய்ய விரும்பிய ஒரு கொடுங்கோல் மற்றும் மதவெறி கொண்ட மன்னராக இருந்தார். இதைச் சாதிக்க, அவர் அவர்கள் மீது தாங்க முடியாத கொடுமைகளை இழைத்தார், அதிக வரிகளை விதித்தார், இந்துப் பெண்களைக் கடத்தினார் மற்றும் பெருமளவில் மதமாற்றம் செய்ய வெற்றி பெறும் மதகுருமார்களுக்குப் பரிசுகளை வழங்குவதாக உறுதியளித்தார்.

பல இந்துக்கள் இந்த கட்டாய மதமாற்றங்களை எதிர்த்தனர், இது மிர்க் ஷாவை ஆத்திரமடையச் செய்தது. அவர் இந்துக்கள் இஸ்லாத்தைத் தழுவுவதற்குச் சில நாட்கள் மட்டுமே அவகாசம் அளித்து, தவறினால் அவர்கள் கொல்லப்படுவார்கள் என்று ஆணை பிறப்பித்தார். பண்டைய காலத்திலிருந்தே, சிந்து நாட்டு இந்துக்கள் ரிக்வேதத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள மழை மற்றும் போரின் வேதக் கடவுளான வருணனை வழிபடுபவர்களாக இருந்தனர். இந்தத் துன்பத்திலிருந்து தங்களைக் காக்க வருணனிடம் பிரார்த்தனை செய்ய சமூகத் தலைவர்கள் முடிவு செய்தனர். ஒரு நாள், ஆண்கள், பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகள் சிந்து நதிக்கரையில் கூடி வருணனிடம் தீவிரமாகப் பிரார்த்தனை செய்யத் தொடங்கினர். பதினான்கு நாட்கள் அவர்கள் விரதமிருந்து பிரார்த்தனை செய்தனர். இறுதியாக, பதினைந்தாவது நாளில் வருணன் பதிலளித்தார். நதி பெரும் அலைகளுடன் பொங்கி எழுந்தது, நீரிலிருந்து வருணனே ஒரு பாலா (ஹில்சா) மீனின் மீது அமர்ந்து வெளிப்பட்டார். சுல்தானைக் கண்டு அஞ்ச வேண்டாம் என்று மக்களுக்கு உறுதியளித்த அவர், நாசர்பூரைச் சேர்ந்த தேவகி மாதா மற்றும் ராய் ரத்தனுக்கு ஒரு தெய்வீகக் குழந்தை பிறக்கும் என்று வெளிப்படுத்தினார். அந்தக் குழந்தை அவரது அவதாரமாக இருக்கும். சுல்தானிடம் ஏழு நாட்கள் அவகாசம் கேட்குமாறு வருணன் அவர்களுக்கு அறிவுறுத்தினார், அதை அவர் வழங்குவார் என்றும் கூறினார்.

முன்னறிவிக்கப்பட்டபடியே, விக்ரம் சம்வத் 1007-இல், சைத்ர மாதத்தின் வளர்பிறையின் இரண்டாம் நாளில், தேவகி மாதா உதய்சந்த் என்ற மகனைப் பெற்றெடுத்தார். ஆனால் அவர் வருணனின் அவதாரமாக அறியப்பட்டதால், மக்கள் அவரை உதெரோலால் என்று அழைக்கத் தொடங்கினர். அவரது தொட்டில் தானாகவே ஆடிக்கொண்டிருந்ததால், அவர் ஜூலேலால் என்று அழைக்கப்பட்டார். அவரது பிறப்பைப் பற்றி அறிந்த மிர்க் ஷா, பயந்துபோய் குழந்தையைக் கொல்லத் திட்டமிட்டான், ஆனால் அவனது அனைத்து முயற்சிகளும் தோல்வியடைந்தன. காலப்போக்கில், ஜூலேலாலின் தெய்வீக சக்திகளை அவன் உணர்ந்தான். பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, ஜூலேலாலும் சுல்தானும் சந்தித்தபோது, இந்துக்கள் மற்றும் முஸ்லிம்கள் இருவருக்கும் ஒரே கடவுள் தான் என்று ஜூலேலால் விளக்கினார்; முஸ்லிம்கள் அல்லாஹ் என்று அழைப்பதும், இந்துக்கள் கிருஷ்ணர் என்று அழைப்பதும் ஒரே உன்னதமான உண்மைதான். கடவுளுக்கு முன் அனைவரும் சமம், ஆட்சியாளர்கள் தங்கள் மதத்தைப் பொருட்படுத்தாமல் தங்கள் குடிமக்களை சமமாக நடத்த வேண்டும் என்று கூறினார். ஈர்க்கப்பட்டாலும், மிர்க் ஷாவின் மத ஆலோசகர்கள் அவனை மீண்டும் தவறாக வழிநடத்தினர், அவன் ஜூலேலாலைக் கொல்லத் தீர்மானித்தான். திடீரென்று, சுல்தானின் அரசவை நீரால் நிரம்பியது மற்றும் அதன் கூரையைத் தீ சூழ்ந்தது. பயமும் குற்ற உணர்ச்சியும் கொண்ட மிர்க் ஷா, இந்துக்கள் மற்றும் முஸ்லிம்கள் இருவரையும் சமமாக நடத்துவதாக உறுதியளித்து ஜூலேலாலிடம் சரணடைந்தான். இதைத் தொடர்ந்து, இந்துக்கள் அந்த இடத்தில் ஒரு பிரம்மாண்டமான ஆலயத்தைக் கட்டினர், அதே சமயம் முஸ்லிம்கள் அவரை ஜிந்தா பீர் என்று கௌரவித்து ஒரு தர்காவை எழுப்பினர். மற்றொரு கதையின்படி, ஜூலேலால் மிர்க் ஷாவின் முன் நீல நிறக் குதிரை மீது ஏறி, வாள் ஏந்தி, இரு பாதுகாவலர்களுடன் தோன்றினார். மக்கள் “ஆயோ லால், ஜூலேலால்” மற்றும் “லாலின் படைக்கு வெற்றி” என்ற முழக்கங்களுடன் அவரை வரவேற்றனர்.

ஹரிஷ் கோபால்ஜி தாக்கரின் ‘லார்ட் ஜூலேலால் : அன் அனலிட்டிகல் ஸ்டடி’ என்ற ஆராய்ச்சி நூலில் குறிப்பிட்டுள்ளபடி, ஜூலேலால் தனது பக்தர்களுக்குத் தன்னை நீர் மற்றும் ஒளியின் வடிவங்களில் காணுமாறு அறிவுறுத்தினார். எனவே, அவரது ஆலயங்களில் எப்போதும் ஒரு நித்திய சுடரும் புனித நீர் ஆதாரமும் இருக்கும். ஜூலேலால் தனது உறவினர் பாகத்தை (புகார் சாஹிப்) தனது பிரிவின் முதல் பூசாரியாக நியமித்தார், இது தர்யாஹி அல்லது தர்யா பந்தி பிரிவு என்று அழைக்கப்பட்டது. ஜூலேலாலுடன் இணைந்து, தாக்கூர் பாகத் இந்தப் பிரிவைப் பரப்பினார் மற்றும் பல இடங்களில் ஆலயங்களைக் கட்டினார். இந்தப் பிரிவில் ஏழு புனிதப் பொருட்கள் சிறப்பு முக்கியத்துவம் பெறுகின்றன: தேக் (புனித பிரசாதம் தயாரிக்கும் பாத்திரம்), தேக் (வாள்), ஜோத் (நித்திய சுடர்), முத்ரா (புனித மோதிரம்), ஜல் கி ஜாரி (புனித நீர் பாத்திரம்), கின்தா (புனிதத் துணி) மற்றும் சிரா (புனித தலைப்பாகை). ஜூலேலாலின் தெய்வீகப் பணி முடிந்தபோது, அவர் தனது மானுட வடிவத்தை நீத்தார். ஆலயம் கட்டுவதா அல்லது தர்கா கட்டுவதா என்பதில் இந்துக்களுக்கும் முஸ்லிம்களுக்கும் இடையே தகராறு ஏற்பட்டது. ஒரு தெய்வீகக் குரல் இந்த விவகாரத்தைத் தீர்த்து வைத்தது, “இந்துக்களும் முஸ்லிம்களும் ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடிய ஒரு இடத்தைக் கட்டுங்கள். ஒரு பக்கம் ஆலயமாகவும் மறுபக்கம் தர்காவாகவும் இருக்கட்டும். நான் உங்கள் அனைவருக்கும் உரியவன்” என்று அறிவித்தது.
இந்தூரில் உள்ள ஜூலேலால் ஆலயம் விசாலமான வளாகத்தில் அமைந்துள்ளது. அதன் பிரம்மாண்டமான நுழைவாயில், ஜூலேலாலின் சிலையைத் தாங்கிய மூன்று கோபுரங்களைக் கொண்ட ஆலயத்திற்கு இட்டுச் செல்கிறது. நேராக முன்னால், ஆலய அமைப்பின் ஒரு பகுதியாக இரண்டு அடுக்கு மாடி கட்டிடம் உள்ளது, அதன் நுழைவாயிலுக்கு மேலே ஜூலேலாலின் சிலை உள்ளது. நுழைவாயில் வாயிற்காவலர்கள் மற்றும் ஒரு பெண் உதவியாளரின் சிலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளது, அதே நேரத்தில் அதன் வளைவுகள் மீன் உருவங்களால் வரையப்பட்டுள்ளன, இது மீன் மீது அமர்ந்திருக்கும் வருணனின் தெய்வீகத் தோற்றத்தைக் குறிக்கிறது, இது சிந்தி சமூகத்திற்கு ஆழ்ந்த ஆன்மீக முக்கியத்துவம் வாய்ந்த ஒரு பிம்பமாகும்.

மண்டபத்திற்குள், இடதுபுறம் கண்ணாடி வேலைப்பாடுகளுடன் அழகாக அலங்கரிக்கப்பட்ட ஸ்ரீ ராமர் சன்னதி உள்ளது. உயர்ந்த பளிங்கு மேடையில் ராமர், லட்சுமணர் மற்றும் சீதையின் பளிங்கு சிலைகள் உள்ளன; அவர்களுக்கு இருபுறமும் சாமரம் ஏந்திய நிலையில் பரதனும் சத்ருக்னனும் நிற்க, அனுமன் அவர்களுக்கு முன்னால் பக்தியுடன் மண்டியிட்ட நிலையில் காட்சி தருகிறார். வலதுபுறத்தில், இந்த ஆலயம் கட்டப்படக் காரணமான ரத்னா தேவி மற்றும் ஹிரானந்த் இந்துஜா ஆகியோரின் மார்பளவுச் சிலைகள் உள்ளன. மண்டபத்திற்குள், கணேசர், அனுமன், சேஷசாயி விஷ்ணு, சிவபெருமானின் பாதத்தில் காளி, துர்கை, ராதா-கிருஷ்ணர், சாய்பாபா, லட்சுமி, சரஸ்வதி மற்றும் சந்தோஷி மாதா ஆகியோரின் நுணுக்கமாக செதுக்கப்பட்ட மற்றும் அலங்கரிக்கப்பட்ட பளிங்கு சிலைகள் கொண்ட சன்னதிகள் உள்ளன. இந்த சன்னதிகள் அனைத்தும் கண்ணாடி வேலைப்பாடுகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளன. கருவறைக்கு முன்னால், ஒரு கண்ணாடிப் பெட்டிக்குள் நித்திய ஜோதி எரிந்து கொண்டிருக்கிறது. கருவறையில், அரைவட்ட மேடையில் அமர்ந்திருக்கும் ஜுலேலாலின் பளிங்கு சிலை உள்ளது; அவர் வெள்ளை தாடி, தலைப்பாகை, விலை உயர்ந்த ஆடைகள் மற்றும் ஆசி வழங்கும் தோரணையில் காட்சியளிக்கிறார். சிலைக்குப் பின்னால் உள்ள சன்னதி கண்ணாடி அலங்காரங்களால் மெருகூட்டப்பட்டுள்ளது. பின்புறத்தில் வைஷ்ணவ தேவியின் குகை சன்னதியும், மகாதேவனுக்கான கருவறையும் உள்ளன.

ஜுலேலால் ஜெயந்தி அல்லது சேதி சந்த் என்று கொண்டாடப்படும் சைத்ர பிரதிபதா திருவிழா, இங்கு மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடனும் பக்தியுடனும் கொண்டாடப்படுகிறது. இந்த விழாவிற்காக ஆயிரக்கணக்கான சிந்தி பக்தர்கள் கூடுகின்றனர்; இதில் ஜுலேலாலின் பிரம்மாண்ட ஊர்வலம், கலாச்சார மற்றும் ஆன்மீக நிகழ்ச்சிகள் மற்றும் சமூக விருந்துகள் இடம்பெறுகின்றன. வருண பகவான் ஜுலேலாலாக அவதரித்த காலத்தை நினைவுகூரும் வகையில், சிந்தி சமூகத்தினர் ஏற்பாடு செய்யும் 40 நாள் கொண்டாட்டமான சாலியா மஹோத்சவமும் இங்கு நடைபெறுகிறது. சிந்தி நாட்காட்டியின்படி, இது ஆஷாட ஏகாதசி (உண்டாஹி க்யாரஸ்) அன்று தொடங்கி, பாத்ரபத சத் (சாலியோ) அன்று நிறைவடைகிறது. இந்த விழாவின் போது, தினமும் சிறப்பு பஜனைகள் மற்றும் வழிபாடுகள் நடைபெறுகின்றன, மேலும் பக்தர்கள் “ஆயோ லால் சபாய் சௌ ஜுலேலால்” என்று முழக்கமிட்டு ஜுலேலாலுக்கு மலர்களைச் சமர்ப்பிக்கின்றனர். நிறைவு நாளில், ஜலயக்ஞம் (நீர் தியாகம்) சடங்குடன் கூடிய பிரம்மாண்டமான ஊர்வலம் நடைபெறுகிறது.

பயனுள்ள தகவல்கள்

• இந்தூர் பேருந்து நிலையம் மற்றும் ரயில் நிலையத்திலிருந்து சுமார் 5 கி.மீ தொலைவில் உள்ளது
• இந்தூர் விமான நிலையத்திலிருந்து சுமார் 10 கி.மீ தொலைவில் உள்ளது
• இந்தூரின் பல்வேறு பகுதிகளிலிருந்து நகரப் பேருந்துகள், ரிக்‌ஷாக்கள் மற்றும் டாக்ஸிகள் வசதி உள்ளது
• சொந்த வாகனங்கள் மூலம் கோவில் வரை செல்லலாம்
• கோவில் வளாகத்தில் தங்குமிடம் மற்றும் உணவு வசதிகள் உள்ளன
• தொடர்பு: மனோகர் மோத்வானி, அலைபேசி: 9826186888