காட்ஷீல் கோயில்

துளஜாபூர், தாலுகா. துளஜாபூர், மாவட்டம். தாராசிவ்

நீரிலும், நிலத்திலும், மரத்திலும், கல்லிலும் இறைவனைக் காணும் இந்து சமூகம் மிகுந்த பக்தி நெறி கொண்டது. இதனால், அவர்கள் திருமேனிகளில் (மூர்த்திகளில்) இறைவனைக் காண்கிறார்கள். விலங்குகள், பறவைகள், தாவரங்கள் மட்டுமின்றி கல்லிலும் இறைவனைக் காண்கிறார்கள். இதனாலேயே இந்தியாவில் பல இடங்களில் மரங்கள், செடிகள், நதிகள், குளங்கள், விலங்குகள் மற்றும் பறவைகள் வழிபடப்படுவதைக் காண்கிறோம். இறைவனின் புராணக் கதைகளிலோ அல்லது தொடர்பிலோ வந்த ஒரு இடம் அல்லது பொருள் தெய்வமாகப் போற்றி வழிபடப்படுகிறது. அப்படிப்பட்ட ஒரு தொன்மையான கோயில் துளஜாபூரில் உள்ளது; இங்கு ஒரு பாறை வழிபடப்படுகிறது. இக்கோயிலுக்கு வந்து தரிசித்தால் மனவிருப்பங்கள் யாவும் நிறைவேறும் என்பது பக்தர்களின் நம்பிக்கையாகும். இந்தப் பாறை ‘துகாய்’ என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.

இக்கோயில் துளஜா பவானி கோயிலுக்குச் சமகாலத்தைச் சேர்ந்தது என வல்லுநர்கள் கருதுகின்றனர். எனவே இது யாதவ மன்னர்கள் காலத்தைச் சேர்ந்ததாக இருக்க வாய்ப்புள்ளது. பதினெட்டாம் நூற்றாண்டில் ஒரு பிரிட்டிஷ் அதிகாரி இக்கோயிலை வரைந்த ஓவியம் தற்போது லண்டனில் உள்ள பிரிட்டிஷ் அருங்காட்சியகத்தில் இருப்பதாகக் கூறப்படுகிறது. இக்கோயிலைப் பற்றி மக்களிடையே பல தலபுராணங்கள் வழக்கில் உள்ளன. ஒரு தலபுராணத்தின் படி, பழங்காலத்தில் மார்க்கண்டேய முனிவரின் ஆசிரமத்தில் இருந்த பசு ஒன்று காட்டில் மேய்ந்துவிட்டு வந்த பின் நொண்டத் தொடங்கியது. முனிவர் பசுவின் காலைப் பார்த்தபோது, அதன் குளம்பில் ஒரு கல் குத்தியிருப்பதைக் கண்டார். முனிவர் பசுவின் குளம்பில் குத்தியிருந்த கல்லை எடுத்தார். பின்னாள்களில் இந்தக் கல் படிப்படியாக வளர்ந்து ஒரு பெரிய பாறையாக மாறியது. இன்றளவும் இந்தப் பாறை அணுஅணுவாக வளர்ந்து வருகிறது என்பது பக்தர்களின் நம்பிக்கையாகும்.

மற்றொரு தலபுராணம் யாதெனில், ஸ்ரீராமபிரான் சீதாபிராட்டியைத் தேடி அலைந்து கொண்டிருக்கும் போது, பார்வதி தேவி ஸ்ரீராமனைச் சோதிப்பதற்காக சீதையின் உருவத்தை எடுத்து இந்தப் பாறையின் மேல் நின்றாராம். ஆனால் ராமபிரான் தேவியைக் கண்டறிந்து, அன்னையின் திருவடிகளை வணங்கி, சீதை எங்கு இருக்கிறாள் என்று கேட்டார். அப்போது பாறையின் மேல் நின்றிருந்த தேவி, ஸ்ரீராமனுக்கு தெற்கு திசையை நோக்கிச் செல்லுமாறு அறிவுறுத்தினார்.

துளஜாபூர் நகரத்தின் தென்மேற்கு திசையில் மலை உச்சியில் அமைந்துள்ள இக்கோயிலுக்குச் செல்ல சுமார் நூறிலிருந்து நூற்றி இருபத்தைந்து படிகள் ஏறி வர வேண்டும். செதுக்கப்பட்ட கற்களால் ஆன இந்தப் படிக்கட்டின் இருபுறமும் கல்லைக்கொண்டு கட்டப்பட்ட பாதுகாப்புத் தடுப்புச் சுவர்கள் உள்ளன. பாதுகாப்புச் சுவரில் ஒவ்வொரு பத்து அடிக்கும் சதுர தூண்களும், அவற்றின் மேல் உருண்டையான கற்களும் உள்ளன. படிக்கட்டின் தொடக்கத்தில் கோட்டை போன்ற கல்லால் ஆன நுழைவாயில் உள்ளது. நுழைவாயிலின் இருபுறமும் சுமார் ஐந்து அடி அகலமுள்ள சுவர்களும், அதில் காவலாளி அறைகளும் உள்ளன. நுழைவாயிலின் மேல் அரைவட்ட வளைவு உள்ளது. படிக்கட்டின் இருபுறமும் மலையில் அடர்ந்த மரங்கள் உள்ளன.
படிக்கட்டின் நடுப்பகுதியில் செதுக்கப்பட்ட கற்களால் கட்டப்பட்ட, ஆறு தூண்கள் மற்றும் ஆறு வளைவுகளைக் கொண்ட அருங்கோண வடிவ கோபுரம் உள்ளது. இங்கு ‘ஸ்ரீராமர் வனவாசம் செல்லுதல்’ என்று எழுதப்பட்ட பலகை உள்ளது. இந்தப் படிக்கட்டு மலையின் உச்சியில் தட்டையான, வட்ட வடிவ மேடையை அடைகிறது. தளவரிசை அமைக்கப்பட்ட மேடையைச் சுற்றி செதுக்கப்பட்ட கற்களால் ஆன அலங்கார பாதுகாப்புச் சுவர் உள்ளது. இங்கிருந்து கீழே உள்ள மலைப்பாதைச் சாலையின் கண்ணைக் கவரும் அழகிய பறவைப் பார்வை தெரிகிறது. இதுதவிர, துளஜாபவானி கோயில் பக்தர் விடுதியிலிருந்தும் இங்கு வருவதற்குச் சாலை வசதி உள்ளது.

மேடையின் நடுவே கற்களால் கட்டப்பட்ட அருங்கோண வடிவிலான கோயில் உள்ளது. வழக்கமான அர்த்தத்தில் இது ஒரு கோயில் அல்ல, மாறாகச் செதுக்கப்பட்ட கற்களால் ஆன அருங்கோண மேகடம்பரி (மண்டபம்) ஆகும். சுமார் மூன்று அடி உயர அதிஷ்டானத்தில் ஆறு சதுரத் தூண்கள், பிறைவடிவ வளைவுகளால் ஒன்றோடொன்று இணைக்கப்பட்ட ஆறு நுழைவாயில்கள் மற்றும் அதன் மேற்கூரையின் மேல் உயர்ந்த அருங்கோணச் சிகரம் ஆகியவற்றுடன் இக்கோயில் அமைந்துள்ளது. அனைத்துத் தூண்களும் சில அங்குல அகலமுள்ள அடித்தளத்தின் மீது நிற்கின்றன. தூண்களின் நுழைவாயில் பக்கத்தில் தீபமாடங்கள் உள்ளன. முகப்புப் பக்கத்தில் ஒவ்வொரு வளைவிலும் இருபுறமும் இரண்டு வீதம் மொத்தம் பன்னிரண்டு தாமரை மலர் செதுக்கல்கள் உள்ளன. கோயிலின் தரைப்பகுதியில் நடுவே பிரம்மாண்டமான சுயம்பு பாறை உள்ளது. ஆறு பக்கங்களும் திறந்தவெளியாக இருப்பதால், கோயிலில் அனைத்துப் பக்கங்களிலிருந்தும் பக்தர்கள் இந்தப் பாறையைத் தரிசிக்க முடியும்.

கோயிலின் மேற்கூரையில் ஐந்து அடுக்குகளைக் கொண்ட சிகரம் உள்ளது. சிகரத்தின் முதல் அருங்கோண அடுக்கில் தூண்களும் வளைவுச் செதுக்கல்களும் உள்ளன. மேலே உள்ள மூன்று எண்கோண அடுக்குகளில் தலா எட்டு தேவகோஷ்டங்களும், அவற்றில் பல்வேறு தெய்வங்களின் மூர்த்திகளும் உள்ளன. சிகரத்தின் உச்சியில் ஆமலகமும், அதன் மேல் செங்குத்தான கோடுகள் கொண்ட செதுக்கல் வேலையும் உள்ளன. ஆமலகத்தின் மேல் கலசம் உள்ளது.

கோயிலில் சித்திரை நவராத்திரி, சாரதா நவராத்திரி விழா, சோமவார அமாவாசை, கார்த்திகை பௌர்ணமி போன்ற புண்ணிய காலங்களில் பக்தர்கள் பெருமளவில் திரள்கின்றனர். நேர்த்திக்கடன்களை நிறைவேற்ற பக்தர்கள் புடவை-ரவக்கை, மணி-மாங்கல்யம், வளையல்கள், தேங்காய், மங்களப் பொருட்கள் போன்றவற்றை தேவிக்குச் சமர்ப்பிக்கிறார்கள். சில பக்தர்கள் நேர்த்திக்கடன் செலுத்துவதற்காக அடிவாரத்திலிருந்து காட்ஷீல் கோயில் வரை முழங்கால்களில் நடந்து, தப்ப்பேட்டை வாசித்தவாறு வருகிறார்கள். கோயிலில் செவ்வாய், வெள்ளி ஆகிய கிழமைகளில் பக்தர்கள் கூட்டம் அதிகளவில் இருக்கும்.

பயனுள்ள தகவல்கள்

• துளஜாபூர் பேருந்து நிலையத்திலிருந்து 1.2 கி.மீ தொலைவில்
• மாநிலத்தின் பல நகரங்களிலிருந்தும் துளஜாபூருக்கு அரசுப் பேருந்து வசதி உள்ளது
• தனியார் வாகனங்கள் கோயில் வரை வரலாம்
• சுற்றியுள்ள பகுதியில் தங்குவதற்கும் சிற்றுண்டிக்குமான வசதிகள் உள்ளன