ஜோகேஸ்வரி மாதா

நாகோठணே, தாலுகா ரோஹா, மாவட்டம் ராய்கட்

சஹ்யாத்ரி மலைத்தொடரில் அம்பா நதிக்கரையில் நாகோठணே கிராமம் அமைந்துள்ளது. இங்குள்ள தீனதளே பகுதியில் அமைந்துள்ள கிராம தேவதையான ஜோகேஸ்வரி தேவி ஆலயம் ஆயிரக்கணக்கான பக்தர்களின் நம்பிக்கைக்குரிய இடமாகும். ஜோகேஸ்வரி தேவி, பவானி மாதாவின் வடிவம் என்று நம்பப்படுகிறது. இந்த ஆலயத்தில் பைரவநாதரின் சன்னதி இருப்பதால், தேவி ‘பைரி பவானி’ என்றும் அழைக்கப்படுகிறாள். இப்பகுதியிலுள்ள பல குடும்பங்களுக்கு இவள் குலதெய்வமாவாள். சைத்ர கிருஷ்ண பிரதமை அன்று தேவியின் பல்லக்கு நாகோठணே நகரம் முழுவதும் ஊர்வலமாக எடுத்துச் செல்லப்படுகிறது. அப்போது ஆயிரக்கணக்கான பக்தர்கள் இதில் பங்கேற்கின்றனர். இந்த கிராம பிரதட்சிணையை நிறைவு செய்ய பல்லக்குக்கு மூன்று நாட்கள் ஆகின்றன. 

இந்தக் கோயிலின் தலபுராணம் என்னவென்றால், பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு நாகோठணே அருகிலுள்ள முரவாடியைச் சேர்ந்த ஹிரு தாட்கர் என்பவர், வழக்கம்போல தனது கால்நடைகளை மேய்ப்பதற்காக நாகோठணே கிராமத்தின் கிழக்கே உள்ள மலைப்பகுதிக்குச் சென்றிருந்தார். அப்போது யாரோ தன்னை அழைப்பது போல அவருக்குத் தோன்றியது; ஆனால் இது வெறும் பிரமையாக இருக்கும் என்று கருதி அவர் அதைப் புறக்கணித்தார். அடுத்த நாளும் அதே நிகழ்வு நடந்தது. அவர் அந்தப் பகுதி முழுவதும் தேடிப் பார்த்தார்; ஆனால் யாரும் கண்ணுக்குத் தெரியவில்லை. யார் குரல் கொடுக்கிறார்கள் என்று யோசித்தபடியே அவர் மாலை வீடு திரும்பினார். அன்று இரவு அவர் உறங்கிக் கொண்டிருந்தபோது, தேவி அவருக்குக் கனவில் தோன்றி, “நீ எந்த இடத்தில் கால்நடைகளை மேய்க்கச் செல்கிறாயோ, அந்த இடத்தில் நான் இருக்கிறேன். என்னை உன் கிராமத்திற்கு அழைத்துச் செல்” என்று அருளினார். ‘நான் எந்த இடத்தில் கனமாக உணர்கிறேனோ, அந்த இடத்தில் என்னை இறக்கி வைத்துவிடு.’ மறுநாள் வழக்கம் போல தாட்கர் கால்நடைகளை மேய்ப்பதற்காக மலைப்பகுதிக்குச் சென்றபோது, அங்கு தேவியின் பாஷாண ரூபத்திலான (கல்) திருவுருவத்தைக் கண்டான். கனவில் கண்டது போலவே இருந்த அந்தத் திருவுருவத்தைக் கண்டு, அவன் அதன் முன் தலைவணங்கி நின்றான். 

स्वप्னத்தில் தேவி கூறியபடியே அவர் அந்தச் சிலையைத் தன் தலைமீது சுமந்துகொண்டு கிராமத்தை நோக்கிப் புறப்பட்டார். வழியில் நாகோठணேவில் உள்ள மூன்று குளங்கள் நிறைந்த பகுதிக்கு வந்தபோது, அவருக்குச் சிலை பாரமாகத் தெரியத் தொடங்கியது. சிலையை அப்படியே கீழே போட்டால் அது உடைந்துவிடக்கூடும் என்று கருதி, அவர் சிலையை மெதுவாகக் கீழே வைக்க முயன்றார்; ஆனால், சிலையின் எடையைத் தாங்க முடியாமல், அதைத் தரையில் வைத்ததுமே அவர் உயிர் பிரிந்தது. இந்த இடத்திலேயே பின்னர் கிராம மக்கள் அந்தச் சிலையைப் பிரதிஷ்டை செய்தனர். சில நாட்களுக்குப் பிறகு, அங்குள்ள போவளே குடும்பத்தைச் சேர்ந்த ஒருவரின் மீது பைரவரின் அருள் வந்து, “ஜோகேஸ்வரி என் சகோதரி, அவளுக்கு அருகில் என்னை பிரதிஷ்டை செய்யுங்கள்” என்று கூறினார். அதன்பிறகு கிராம மக்கள் மான்காவிற்கு அருகில் உள்ள கோரேகாவ் பகுதியில் அமைந்துள்ள பைரி கோவிலிலிருந்து பைரவநாத மகாராஜாவின் தத்துவத்தை கொண்டு வந்து, அதனை தேவியின் அருகில் பிரதிஷ்டை செய்தனர். அதன் பிறகு, இங்கு பைரவநாதர் மற்றும் வாகேஸ்வர மகாராஜாவின் சிலைகள் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டன. அன்றிலிருந்து, நாகோठணையில் உள்ள மூன்று குளங்களின் பகுதியில் அமைந்துள்ள ஜோகேஸ்வரி மாதா மற்றும் பைரவநாத மகாராஜாவின் இந்த கோவில் மிகவும் பிரசித்தி பெற்றது. 

நாகோठணே நகரின் மையப்பகுதியில் அமைந்துள்ள இந்த ஆலயத்தைச் சுற்றி மூன்று குளங்கள் உள்ளன. ஆலயத்தின் வளைவு வாயில் வழியாக உள்ளே நுழைந்தால் விசாலமான பிரகாரம் உள்ளது. இந்த பிரகாரத்தின் மையப்பகுதியில் ஜொகேஸ்வரி பைரவநாதர் ஆலயம் அமைந்துள்ளது. முகமண்டபம், சபாமண்டபம் மற்றும் கருவறை என இந்த ஆலயம் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. முகமண்டபத்திற்கு முன்னால் ஆமையின் முதுகின் மீது அமைந்துள்ள பழமையான கல் தீபஸ்தம்பம் உள்ளது. தரைமட்டத்திலிருந்து உயரமான அடித்தளத்தில் அமைந்துள்ள இந்த ஆலயத்தின் சபாமண்டபத்திற்குச் செல்ல முகமண்டபத்திலிருந்து எட்டு படிகள் உள்ளன. இங்குள்ள சபாமண்டபம் அரை-திறந்த நிலையில் உள்ளது மற்றும் அதன் பக்கவாட்டில் அமரும் வசதிகள் (கக்ஷாசனங்கள்) உள்ளன. முழு சபாமண்டபத்திலும் பளிங்குக் கற்கள் பதிக்கப்பட்டுள்ளன. சபாமண்டபத்தின் முன்பகுதியில் பிரதட்சிண பாதை விடப்பட்டு கருவறை அமைந்துள்ளது. இந்தக் கருவறையில் ஒரு வஜ்ரபீடத்தின் மீது மையத்தில் தேவி ஜொகேஸ்வரியின் திருவுருவமும், இருபுறமும் பைரவநாதர் மகாராஜ் மற்றும் வாகேஸ்வரர் மகாராஜ் ஆகியோரின் திருவுருவங்களும் உள்ளன. இங்குள்ள முகமண்டபம், சபாமண்டபம் மற்றும் கருவறையின் மீது தலா ஒரு கோபுரம் என மூன்று கோபுரங்கள் உள்ளன.

இந்தக் கோயில் பொதுவாக 18-ஆம் நூற்றாண்டில் நிறுவப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது. முன்னதாக, தேவியின் கோயில் ஓட்டு மேய்ந்த கட்டிடமாக இருந்தது. 1995-இல் புனரமைப்புப் பணிகள் மேற்கொள்ளப்பட்ட பிறகு, இந்தத் தற்போதைய வடிவம் கிடைத்தது. புனரமைப்புக்குப் பிறகு, இந்த ஆலயத்தில் தேவியின் புதிய சிலைகள் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டன. பழைய சிலைகளை விசர்ஜனம் செய்யும் வழக்கம் இருந்ததால், அந்தச் சிலை ஹரிஹரேஸ்வரக் கடலில் விசர்ஜனம் செய்யப்பட்டது. சில காலத்திற்குப் பிறகு, விசர்ஜனம் செய்யப்பட்ட சிலை மீண்டும் கரை ஒதுங்கியதால், அது ஒரு சிறிய கோயிலில் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டது. 

१८९६ ஆம் ஆண்டில் பிளேக் நோய் பரவியிருந்ததாகக் கூறப்படுகிறது. அக்காலத்தில், இக்கிராம மக்கள் தங்கள் வீடுகளை விட்டு வெளியேறி காட்டிற்குச் சென்றிருந்தனர். கிராமத்தில் யாரும் இல்லை. அந்த நேரத்தில் திருடர்கள் கிராமத்தில் திருட முயன்றபோது, வெள்ளை குதிரை மீது அமர்ந்து வந்த தேவி கிராமத்தைக் காத்தார். தேவியைக் கண்ட திருடர்கள் அங்கிருந்து தப்பி ஓடினர். இன்றும் கோயில் வளாகத்திலும் கிராமத்திலும் நள்ளிரவில் குதிரையின் குளம்படிச் சத்தமும், சலங்கை ஒலியும் கேட்பதாக இக்கிராம மக்கள் கூறுகின்றனர். 

நவராத்திரி திருவிழாவின் போது தேவிக்கு மிகப்பெரிய உற்சவம் நடைபெறுகிறது. நவராத்திரியின் முதல் நாளில் கடஸ்தாபனம் (கடம் ஸ்தாபித்தல்) நடைபெறுகிறது. அதனைத் தொடர்ந்து பல்வேறு ஆன்மீக நிகழ்ச்சிகள் நடைபெறுகின்றன. தேவியின் கோந்தல், போண்ட்லா நடனம், புகடி போட்டி, மஞ்சள்-குங்குமம், கீர்த்தனை, பஜனை, ஹரிபாடம் போன்ற பல்வேறு நிகழ்ச்சிகள் இங்கு கொண்டாடப்படுகின்றன. சைத்ர கிருஷ்ண பிரதமை அன்று இந்த தேவியின் பல்லக்கு உற்சவம் நடைபெறுகிறது. அப்போது முழு கோவில் வளாகத்திலும் மற்றும் மூன்று குளங்களைச் சுற்றியும் மின்விளக்குகளால் அலங்காரம் செய்யப்படுகிறது. நாகோட்ணே பகுதியைச் சேர்ந்த குடியிருப்பாளர்கள் வேலை மற்றும் தொழிலுக்காக மாநிலத்திற்கு உள்ளேயோ அல்லது வெளியேயோ எங்கிருந்தாலும், அவர்கள் இந்த நேரத்தில் இங்கு வருகை தருகின்றனர். நூற்றுக்கணக்கான ஆண்டுகால பாரம்பரியம் கொண்ட இந்த தேவியின் பல்லக்கு, முழு கிராமத்திலும் மேளதாளங்கள் முழங்க மற்றும் பட்டாசுகள் வெடிக்க ஊர்வலமாக எடுத்துச் செல்லப்படுகிறது. முன்னதாக இந்த பல்லக்கு விழா அதே நாளில் இரவில் முடிவடைந்தது; ஆனால் மக்கள் தொகை அதிகரித்ததால், இப்போது இது மூன்று நாட்கள் நடைபெறுகிறது. இந்த விழாவில் தாட்கர் மற்றும் போவளே குடும்பத்தினருக்கு முதன்மையான இடம் அளிக்கப்படுகிறது.

கோயிலின் வளாகம் மூன்று குளங்களால் சூழப்பட்டுள்ளது. இதில் முதலாவது ‘மோட்டே தலாப்’ (மோட்டைக் குளம்) என்று அழைக்கப்படுகிறது. நீரைக் கிணற்றிலிருந்து இறைக்க ‘மோட்டை’ (தோல் பை) பயன்படுத்தப்பட்டதால் இப்பெயர் பெற்றது. இந்தக் குளத்தின் கட்டுமானம் சிவாஜி மகாராஜாவின் காலத்தைச் சேர்ந்தது. உட்புறப் பக்கங்களில் கருங்கற்களைக் கொண்டு கட்டப்பட்டு நீர் பாதுகாக்கப்பட்டுள்ளது. மற்ற இரண்டு குளங்களும் ‘நாசகே தலாப்’ (பயன்பாடற்ற குளம்) என்று அழைக்கப்படுகின்றன. இவற்றில் உள்ள நீர் குடிப்பதற்கு ஏற்றதாக இல்லாததால் இப்பெயர் பெற்றது.

பயனுள்ள தகவல்கள்

• அலிபாக்கிலிருந்து 42 கி.மீ, மற்றும் பேனிலிருந்து 29 கி.மீ தொலைவில்
• நாகோठணே பேருந்து நிலையத்திலிருந்து நடந்து செல்லும் தொலைவில் பத்து நிமிடங்கள்
• மும்பை, தானே, அலிபாக், பேன் ஆகிய இடங்களிலிருந்து அரசுப் பேருந்து (ST) வசதி உள்ளது.
• சொந்த வாகனங்கள் நேரடியாகக் கோயில் வரை வரலாம்.
• அப்பகுதியில் தங்குவதற்கும் காலை உணவிற்கும் பல வசதிகள் உள்ளன.