சங்கமேஷ்வர் மகாதேவ் சிவதாம்  

பிலாபூர், அடலாபுரா-கோஜ்லி (தபோய் சாலை), தாலுகா தபோய்,

மாவட்டம் வதோதரா

சங்கமேஷ்வர் மகாதேவ் சிவதாம், தேவ் மற்றும் தாதர் ஆகிய இரு நதிகள் சங்கமிக்கும் இடத்திற்கு அருகில், இயற்கை எழில் கொஞ்சும் சூழலில் அமைந்துள்ளது. ‘பனியா சங்கம்’ என்று அழைக்கப்படும் இந்த ஆலயம் சுமார் ௫௫௦ ஆண்டுகள் பழமையானது என்று கூறப்படுகிறது. இங்குள்ள சுயம்பு சிவலிங்கம் மிகவும் சக்தி வாய்ந்தது என்றும், பக்தர்களின் அனைத்து வேண்டுதல்களையும் நிறைவேற்றக்கூடியது என்றும் நம்பப்படுகிறது. இதன் விளைவாக, குஜராத் மட்டுமின்றி மகாராஷ்டிரா, மத்தியப் பிரதேசம் மற்றும் ராஜஸ்தான் மாநிலங்களிலிருந்தும் பக்தர்கள் சிவபெருமானின் தரிசனம் பெற வருகை தருகின்றனர். இந்த ஆலயத்தின் தனிச்சிறப்பு என்னவென்றால், மகாசிவராத்திரியின் போது, கோபுரம் முதல் கீழ் சுவர்கள் வரை ருத்ராட்ச மாலைகளால் அலங்கரிக்கப்படுவதுதான்.

இந்த ஆலயத்துடன் தொடர்புடைய புராணக்கதை என்னவென்றால், தபோயிலிருந்து சுமார் ௫௭ கி.மீ தொலைவில் உள்ள பாவாகட் மகாகாளி ஆலயம், தேவியின் ௫௧ சக்தி பீடங்களில் ஒன்றாகக் கருதப்படுகிறது. ௧௫-ஆம் நூற்றாண்டில், இப்பகுதியை மகாகாளியின் தீவிர பக்தர்களான படாய் ராவல் வம்சத்தினர் ஆட்சி செய்தனர். நவராத்திரி திருவிழாவின் போது, மகாகாளியே நேரில் வந்து ஆலயத்தில் நடைபெறும் கர்பா நடனத்தில் பங்கேற்பார் என்று கூறப்படுகிறது. இந்த வம்சத்தின் கடைசி மன்னர் ஜெயசிங் ஆவார். ஒரு நவராத்திரி திருவிழாவின் போது, மகாகாளி நடனமாடிக்கொண்டிருந்தபோது, மன்னர் அவரை அவமரியாதையுடன் பார்த்தார். இதனால் கோபமடைந்த தேவி, அவருக்கும் அவரது ராஜ்யத்திற்கும் சாபமிட்டார், இதன் விளைவாக மன்னருக்குத் தொழுநோய் ஏற்பட்டது. மன்னிப்பு வேண்டி அவர் மகாகாளியிடம் பிரார்த்தனை செய்தார். அதற்கு தேவி, தேவ் மற்றும் தாதர் நதிகள் சங்கமிக்கும் இடத்தில் குளித்து, அங்குள்ள சிவலிங்கத்தை வழிபடுமாறு அவருக்கு அறிவுறுத்தினார். 

தேவியின் ஆலோசனையின்படி, மன்னர் சங்கமத்தில் நீராடி சிவலிங்கத்தை வழிபட்டார், அதன் மூலம் அவரது தொழுநோய் குணமடைந்தது. இருப்பினும், கி.பி. ௧௪௮௪-இல், குஜராத்தின் சுல்தான் மஹ்மூத் பெகடா பாவாகட் மீது படையெடுத்தார். மகாகாளியின் சாபத்தின் விளைவாக, ஜெயசிங்கின் ராஜ்யம் தோல்வியடைந்தது மற்றும் பாவாகட்டில் படாய் ராவல் வம்சத்தின் கடைசி ஆட்சியாளராக அவர் இருந்தார்.

இப்பகுதி ஒரு காலத்தில் அடர்ந்த காடாக இருந்தது, இங்கு பல முனிவர்கள் தவம் செய்ததாக நம்பப்படுகிறது. இன்றும், இந்த ஆலயம் வயல்வெளிகள் மற்றும் வனப்பகுதிகளுக்கு மத்தியில் ஒரு தொலைதூர இடத்தில் அமைந்துள்ளது. சங்கமத்தில் அமைந்துள்ளதால், இங்குள்ள இறைவன் சங்கமேஷ்வர் மகாதேவ் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

எளிமையான இந்த ஆலய வளாகம் மரங்களால் சூழப்பட்டுள்ளது. ஒரு ஆலமரத்தின் கீழ் உலோகக் கூரையின் கீழ் பெரிய யாக குண்டம் அமைந்துள்ளது. திருவிழாக்களின் போது இங்கு மத சடங்குகளும் யாகங்களும் நடத்தப்படுகின்றன. அருகில் சாய்பாபா சன்னதி உள்ளது, அங்கு ஒவ்வொரு வியாழக்கிழமையும் அன்னதானம் (பண்டாரா) வழங்கப்படுகிறது.

இந்த ஆலயம் உயர்ந்த மேடையின் மீது அமைக்கப்பட்ட உலோகக் கூரை, விசாலமான சபா மண்டபம் மற்றும் கருவறையைக் கொண்டுள்ளது. மேடை பளிங்கு கற்களால் பதிக்கப்பட்டுள்ளது, மேலும் ஆலய சுவர்கள் மற்றும் தூண்களும் பளிங்கு கற்களால் வரிசைப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. கருவறை குவிமாடம் போன்ற கோபுரத்தைக் கொண்டுள்ளது.

திறந்தவெளி சபா மண்டபத்தில், ஒரு பீடத்தில் நந்தியின் பளிங்கு சிலை உள்ளது, அதன் முன்னால் ஆமை (கூர்மம்) உருவம் உள்ளது. கருவறை நுழைவாயிலுக்கு அருகில் உள்ள சுவரில் சிவபெருமானின் பெரிய ஓவியம் வரையப்பட்டுள்ளது. நுழைவாயில் சிறியதாக இருப்பதால், பக்தர்கள் குனிந்துதான் உள்ளே செல்ல வேண்டும். ஒரு நேரத்தில் ஒருவர் மட்டுமே கருவறைக்குள் நுழைய முடியும்.

கருவறையின் மையத்தில், பெரிய பீடத்தின் மீது நீள்வட்ட வடிவ சிவலிங்கம் உள்ளது, இது நாக சத்ராவால் (நாக குடை) பாதுகாக்கப்படுகிறது. ருத்ராட்ச மாலைகளால் சூழப்பட்ட வெள்ளி குடை அதன் உச்சியில் அலங்கரிக்கிறது. கருவறைக்குள் விநாயகர் மற்றும் அனுமன் சிலைகளும் உள்ளன. ஆலயத்தின் வெளிச் சுவர்கள் மற்றும் கோபுரம் முழுவதும் ருத்ராட்ச மாலைகள் தொங்கவிடப்பட்டுள்ளன.

அருகில், ஒரு மரத்தின் அடியில், நாக குடை கொண்ட இரண்டு பழங்கால சிவலிங்கங்களும், சனி தேவர் சன்னதியும் உள்ளன. சங்கமேஷ்வர் மகாதேவிடம் மனதார வழிபடுவது அனைத்து விருப்பங்களையும் நிறைவேற்றும் என்று பக்தர்கள் நம்புகின்றனர். எனவே, திங்கள், வியாழன், சனி மற்றும் சதுர்தசி இரவுகளில் பக்தர்கள் அதிக அளவில் வருகை தருகின்றனர். மகாசிவராத்திரியின் போது, ஆலயம் பக்தர்களால் நிரம்பி வழியும் மற்றும் மகாபிரசாதம் விநியோகிக்கப்படும். பிரசாதமாக பாங்கும் வழங்கப்படுகிறது. புனிதமான சிராவண மாதத்தில், நூற்றுக்கணக்கான பக்தர்கள், குறிப்பாக முதல் மற்றும் கடைசி திங்கட்கிழமைகளில் காவடி சுமந்து வருகின்றனர்.

முக்கிய அம்சங்கள் 

• தபோயிலிருந்து ௧௩ கி.மீ மற்றும் வதோதராவிலிருந்து ௩௦ கி.மீ தொலைவில் அமைந்துள்ளது
• தபோய் மற்றும் வதோதராவிலிருந்து பிலாபூருக்கு அரசுப் பேருந்து (GSRTC) வசதி உள்ளது
• பிலாபூரிலிருந்து நடந்து அல்லது இருசக்கர வாகனத்தில் ஆலயத்தை அடையலாம்
• ஆலய வளாகத்தில் தங்குமிடம் அல்லது சிற்றுண்டி வசதிகள் இல்லை