ஜீவதானி கோவில்

விரார், தா. வசாய், ஜி. பால்கர்

வசாய் தாலுகாவில் உள்ள விராருக்கு அருகில் மலையின் மீது அமைந்துள்ள ஜீவதானி தேவியின் தலம், மாநிலத்தின் மிக முக்கியமான மற்றும் பெரிய வழிபாட்டுத் தலங்களில் ஒன்றாகும். வனவாசத்தின் போது பாண்டவர்கள் இங்குள்ள குகையில் தேவியை பிரதிஷ்டை செய்ததாகக் கூறப்படுகிறது. இந்த தேவி 51 சக்தி பீடங்களில் ஒன்றாகக் கருதப்படுகிறது. கடல் மட்டத்திலிருந்து சுமார் 900 அடி உயரத்தில் அமைந்துள்ள இந்த தேவி, விராரின் கிராம தேவதையாகவும், தானே மற்றும் பால்கர் மாவட்டங்களில் உள்ள பல பழங்குடியினர், கோலி மற்றும் ஆகரி சமூகத்தினரின் குலதெய்வமாகவும் திகழ்கிறார். இந்த জাগ্রத தேவி பக்தர்களின் வேண்டுதல்களை நிறைவேற்றுவார் என்பது பக்தர்களின் அசைக்க முடியாத நம்பிக்கை.

இந்த கோவிலைப் பற்றிய ஒரு புராணக்கதை பாண்டவர்களுடன் தொடர்புடையது. பாண்டவர்கள் வனவாசத்தில் இருந்தபோது ஷூர்பாரகா (தற்போதைய நாலாசோபாரா) பகுதிக்கு வந்தனர். மகாபாரதத்தின் வனபர்வதத்தில் உள்ள தீர்த்தயாத்ரா பர்வதத்தில் இதைப் பற்றிய குறிப்பு உள்ளது. அதில், ‘ச தானி தீர்த்தானி ச சாகரஸ்ய புண்யானி சான்யானி பஹூனி ராஜன். க்ரமேண கச்சன் பரிபூர்ணகாம: ஷூர்பாரகம் புண்யதமம் ததர்ஷ.. (அத்தியாயம் 118, ஸ்லோகம் 8)’ என்று கூறப்பட்டுள்ளது. இதன் பொருள், ‘கடல் சார்ந்த மற்றும் பிற புண்ணிய தீர்த்தங்களை ஒவ்வொன்றாக தரிசித்த பிறகு, முழுமையான விருப்பங்களைக் கொண்ட யுதிஷ்டிர மன்னர், புண்ணியமிக்க ஷூர்பாரகா தீர்த்தத்தை தரிசித்தார்’ என்பதாகும். பாண்டவர்கள் ஷூர்பாரகாவில் மட்டும் நிற்காமல், இப்பகுதியிலுள்ள பல தீர்த்தங்களையும் தரிசித்தனர். (தீர்த்தேஷு ஸர்வேஷு பரிப்லுதாங்க புன: ஸ ஷூர்பாரகமாஜகாம.. வனபர்வம், 118.14) இந்த தீர்த்தங்களில் வைதரணை நதியும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. மகாபாரதத்தின் வனபர்வதத்தில்

‘ததஸ்த்ரிவிஷ்டபம் கச்சேத் த்ரிஷு லோகேஷு விச்ருதம். தத்ர வைதரணி புண்யா நதி பாபப்ரணாசிநீ..’ (வனபர்வம், 83.84) என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இதன் பொருள், ‘அதன்பிறகு மூன்று உலகங்களிலும் புகழ்பெற்ற த்ரிவிஷ்டப தீர்த்தத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். அங்கு பாபங்களை அழிக்கும் வைதரணை நதி உள்ளது’ என்பதாகும். இந்த பாபநாசினி நதிக்கரையில் பாண்டவர்கள் ஓய்வெடுக்கத் தங்கியிருந்தனர். அந்த நேரத்தில், விராருக்கு அருகிலுள்ள இந்த மலையின் குகையில் ஜீவதானி தேவியை அவர்கள் பிரதிஷ்டை செய்தனர். பாண்டவர்களின் தொடர்பு பாரம்பரியமாக பழங்கால குகைகளுடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளதால், இந்த ஐதீகம் உருவானது தெளிவாகிறது.

இந்த கோவிலைப் பற்றி மற்றொரு ஐதீகமும் கூறப்படுகிறது. ‘ருமிநேஷன்ஸ் – தி அட்ரியன் ஜர்னல் ஆஃப் லிட்ரேச்சர் 2017’ இதழில் டாக்டர் தீபா முர்தேஸ்வர்-காத்ரே எழுதிய ‘சாண்ட் இன் அவர் ஹேண்ட்ஸ்’ என்ற ஆய்வுக் கட்டுரையில் உள்ள குறிப்பின்படி, பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இந்த மலைக்குக் கீழே உள்ள ஒரு கிராமத்தில் ஒரு விவசாயியின் நிலத்தில் ஒரு பசு தினமும் மேய்வதற்காக வந்து கொண்டிருந்தது. காலை முதல் மாலை வரை அங்கு தங்கியிருந்து, அந்த பசு மலைக்குச் செல்லும். ஒருமுறை அந்த விவசாயி பசுவைப் பின்தொடர்ந்தார். மலையின் மீதுள்ள ஒரு சமதளப் பகுதியில் பசு நின்றது. திடீரென்று அங்கு ஒரு தேஜஸ்வியான பெண் தோன்றினாள். அந்த பசுவின் உரிமையாளர் அவள்தான் என்று நினைத்து, விவசாயி அவளிடம் பசு மேய்ந்ததற்கான கூலியைக் கேட்டார். அந்தப் பெண் அவர் கையில் பணம் வைக்க முயன்றபோது, தான் தீண்டத்தகாதவன் என்று விவசாயி அவளிடம் கூறினார். உடனே அந்தப் பெண் அங்கிருந்து மறைந்து போனாள். அந்த பசு உரக்கக் கத்திவிட்டு கீழே இருந்த பள்ளத்தாக்கில் குதித்தது. பின்னர் அங்கு அந்த தேவியின் கோவில் கட்டப்பட்டது. பசுவின் தியாகத்தை நினைவுகூரும் வகையில், இந்த தேவிக்கு ‘ஜீவதானி’ (உயிரைக் கொடுப்பவள்) என்று பெயரிடப்பட்டது.

ஜீவதானி கோவிலின் வரலாறு பதினேழாம் நூற்றாண்டில் கோவில் கட்டப்பட்டதாகக் கூறுகிறது. ஆரம்பத்தில் இந்த கோவில் மிகவும் சிறியதாக இருந்தது. படிக்கட்டுகளும் உயரமாக மற்றும் செங்குத்தாக இருந்தன. காலப்போக்கில் இதில் மாற்றங்கள் செய்யப்பட்டன. அவ்வப்போது நடந்த திருப்பணிகளுக்குப் பிறகு, தற்போதைய பிரம்மாண்டமான தேவி கோவில் உருவானது. விராரின் கிழக்கே உள்ள இந்த மலையை எங்கிருந்து பார்த்தாலும், ஜீவதானி கோவிலின் ஏழு அடுக்கு பிரம்மாண்டமான கட்டிடம் கண்களைக் கவரும். மலையடிவாரத்தில் பூக்கள், பிரசாதம் மற்றும் பூஜை பொருட்கள் விற்கும் நூற்றுக்கணக்கான கடைகள் உள்ளன. இங்கிருந்து கோவிலுக்குச் செல்ல சுமார் 1400 படிக்கட்டுகளை ஏற வேண்டும். முன்பு இந்தப் படிக்கட்டுகள் கரடுமுரடான கற்களால் ஆனவை. இப்போது அடிவாரத்திலிருந்து சிமெண்ட் கான்கிரீட் படிக்கட்டுகள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன. சமீபத்தில் பக்தர்களின் வசதிக்காக ஃபனிகுலர் (கேபிள் மூலம் இயங்கும்) ரயில் வசதியும் செய்யப்பட்டுள்ளது. அதன் மூலம் ஐந்து நிமிடங்களுக்கும் குறைவான நேரத்தில் அடிவாரத்திலிருந்து கோவிலுக்குச் செல்லலாம். இந்த இரண்டு வழிகளைத் தவிர, பல பக்தர்கள் ‘பாஞ்ச்-பாயரி’ (ஐந்து படிக்கட்டுகள்) என்ற பழைய பாதையிலும் கோவிலுக்கு வருகிறார்கள்.

படிக்கட்டு பாதையின் தொடக்கத்தில் கோவிலின் நுழைவு வாயில் உள்ளது. பக்தர்கள் வெயில் மற்றும் மழையிலிருந்து தப்பிக்க படிக்கட்டுகளுக்கு மேல் கூரை அமைக்கப்பட்டுள்ளது. சில படிக்கட்டுகள் ஏறிய பிறகு, இடையில் தேவியின் உருவம் உள்ளது. படிக்கட்டு பாதையிலும் ஆங்காங்கே பூக்கள் மற்றும் பிரசாதக் கடைகள் உள்ளன. படிக்கட்டுகள் முடிந்து கோவிலை நெருங்கும்போது, ஒரு பெரிய பாறையில் பக்தர்கள் ஒட்டியுள்ள நாணயங்களைக் காணலாம். இந்த பாறையில் நாணயம் ஒட்டிக்கொண்டால், மனதில் உள்ள விருப்பம் நிறைவேறும் என்பது பக்தர்களின் நம்பிக்கை. இந்த பாறைக்கு அருகில் காலபைரவர் கோவில் உள்ளது. இங்கிருந்து சிறிது தூரத்தில் மகாகாளி மற்றும் கணபதி கோவில் உள்ளது. ஜீவதானி தேவி கோவிலின் கருவறைக்கு முன்னால் பெரிய சபா மண்டபம் உள்ளது. கோவிலின் கருவறை சுமார் ஆறு அடி உயரப் பாறையில் செதுக்கப்பட்டுள்ளது. வணியில் உள்ள சப்தசிருங்கி கிரி போல, இந்த தேவியும் மலைச் சரிவில் உள்ள குகையில் அமர்ந்துள்ளார். பிரஹலாத் கிருஷ்ண பிரபுதேசாய் எழுதிய ‘ஆதிசக்தியின் விஸ்வரூபம் அல்லது தேவிக்கோஷ்’ என்ற புத்தகத்தின் இரண்டாம் தொகுதியில் உள்ள தகவலின்படி, முன்பு இந்த கோவிலில் தேவியின் சிலை இல்லை. ஏனெனில் தேவி இந்த இடத்தில் அந்தர்யாமியாக மறைந்துள்ளார். ஒரு சிறிய கல் (தாண்டலா) மட்டுமே இருந்தது, பக்தர்கள் அதையே வழிபட்டனர். பூமியில் உள்ள ஒரு துளை வழியாக தேவிக்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டிய நாணயங்களை உள்ளே போடுவார்கள். பிப்ரவரி 23, 1956 அன்று ஜீவதானி கோவில் அறக்கட்டளை நிறுவப்பட்டது. அந்த ஆண்டிலேயே கல்லில் செதுக்கப்பட்ட புதிய சிலை பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டது. நின்ற கோலத்தில் உள்ள தேவியின் முகத்தில் தங்கக் கிரீடம் உள்ளது. இடது கையில் தாமரை மலர் உள்ளது மற்றும் வலது கை ஆசீர்வாத முத்திரையில் உள்ளது. சிலைக்கு அருகில் திரிசூலம் உள்ளது. கோவிலின் கருவறையை ஒட்டி 12 அடி ஆழமான, குறுகிய ‘ஸ்ரீகிருஷ்ண குகை’ உள்ளது. தேவிக்கு பின்னால் உள்ள பாறையில் ஒரு சிறிய துளை இருப்பதாகக் கூறப்படுகிறது. இந்த துளையில் நாணயத்தைப் போட்டால், அது எங்கே செல்கிறது என்று தெரியவில்லை. ஆனால் அது உருண்டு செல்லும் சத்தம் கேட்கிறது என்று பக்தர்கள் கூறுகின்றனர்.

தினமும் அதிகாலை நான்கு மணி முதல் பக்தர்கள் இந்த தேவியின் தரிசனத்தைப் பெறலாம். காலை 5.30 மணிக்கு காகட ஆரத்தி நடைபெறுகிறது. அதனைத் தொடர்ந்து தேவிக்கு அபிஷேகம் செய்யப்பட்டு அலங்காரம் செய்யப்படுகிறது. நண்பகல் 12 மணி மற்றும் மாலை 7.30 மணிக்கு தேவிக்கு ஆரத்தி நடைபெறுகிறது. வேண்டுதல்களை நிறைவேற்றும் தேவி என்று புகழ்பெற்ற ஜீவதானியின் தரிசனத்திற்காக நாடு முழுவதிலும் இருந்து லட்சக்கணக்கான பக்தர்கள் இங்கு வருகிறார்கள். நவராத்திரி உற்சவம் மற்றும் பிற பண்டிகைகளின் போது இங்கு பக்தர்களின் கூட்டம் அதிகமாக இருக்கும். பக்தர்களின் வசதிக்காக கோயில் அறக்கட்டளையின் சார்பில் பல்வேறு பணிகள் மேற்கொள்ளப்படுகின்றன. கோயிலின் இடதுபுறம் உள்ள மலையில் பசு மற்றும் கன்றுக்குட்டியின் சிலைகள் உள்ளன. முன்பு ஒரு பசு தினமும் தேவியைத் தரிசிக்க வருவது வழக்கம் என்றும், அதன் அடையாளமே இது என்றும் கூறப்படுகிறது. இந்த இடம் ‘காய்கோடா’ (பசுக்கொட்டில்) என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. அருகில் உள்ள ஒரு குளத்தில் பக்தர்கள் நாணயங்களை இடுகிறார்கள். இந்தக் குளத்திற்கு மேல் பகுதியில் உள்ள பாறை இடுக்கில் மான்குண்ட் தேவியின் சிலை உள்ளது. இந்தக் குளத்திற்கு அருகில் உள்ள சதுர வடிவ குகையில் புலியின் சிலை உள்ளது. இந்தப் புலியும் தேவியைத் தரிசிக்க வருவது வழக்கம் என்பது ஐதீகம்.

பயனுள்ள தகவல்கள்

• விரார் ரயில் நிலையத்திலிருந்து 3 கி.மீ தொலைவில்
• மும்பை, தானே மற்றும் பால்கரிலிருந்து விராருக்கு அரசுப் பேருந்து வசதி
• தனியார் வாகனங்கள் கோயில் வாகன நிறுத்துமிடம் வரை வரலாம்
• கோயில் வளாகத்தில் தங்குமிடம் மற்றும் உணவு வசதி உள்ளது
• தொடர்பு : கோயில் அலுவலகம், தொலைபேசி: 0250 2523698, 2523398