शीतलादेवी मंदिर

शीतलादेवी मंदिर मार्ग, माहीम (மேற்கு), மும்பை

மும்பையின் ஆதி அரசர் பிரதாப் பிம்ப மற்றும் அவருக்குப் பிறகு சுமார் நூற்றைம்பது ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு ஆட்சிக்கு வந்த புகழ்பெற்ற அரசர் பிம்பதேவ் என்கிற பீம்தேவ் யாதவ் ஆகியோரின் தலைநகராக விளங்கிய நகரம் माहीம். பண்டைய காலத்தில் ‘பிம்பஸ்தானம்’ என்று அழைக்கப்பட்ட இந்த நகரில் शीतलाதேவியின் பழமையான மற்றும் புகழ்பெற்ற ஆலயம் உள்ளது. शीतला அல்லது शीतலாமாதா ஒரு நாட்டுப்புறத் தெய்வம். அவர் துர்கையின் அவதாரமாகக் கருதப்படுகிறார். இந்தத் தேவி க்ஷத்திரியர்கள் மற்றும் சந்திரசேனிய காயஸ்த பிரபு சமூகத்தைச் சேர்ந்த பல குடும்பங்களின் குலதெய்வமாவார். இங்குள்ள शीतला தேவி மிகவும் சக்திவாய்ந்தவர் மற்றும் பல்வேறு நோய்களைத் தீர்ப்பவர் என்பது பக்தர்களின் அசைக்க முடியாத நம்பிக்கையாகும். இதனால், இந்த ஆலயத்தில் எப்போதும் பக்தர்களின் வருகை அதிகமாக இருக்கும்.

சமஸ்கிருதத்தில் ‘शीतला’ என்ற சொல்லுக்கு ‘குளிர்ச்சியைத் தருபவள்’ என்று பொருள். शीतलाதேவி ஒரு நாட்டுப்புறத் தெய்வம். முன்னொரு காலத்தில் தொற்றுநோய்களைத் தரும் தேவதைகளாகக் கருதி அவர்கள் வழிபடப்பட்டனர். உதாரணமாக, ‘ஜரி’ என்பது காய்ச்சல் தொற்றுநோயின் தேவதையாகவும், ‘மரி’ என்பது காலரா மற்றும் அம்மை போன்ற நோய்களின் தேவதையாகவும் கருதப்பட்டது. அதேபோல், शीतलाதேவி சிறு குழந்தைகளுக்கு ஏற்படும் காய்ச்சல், தட்டம்மை மற்றும் சின்னம்மை போன்ற நோய்களை நீக்கும் தேவதையாகக் கருதப்படுகிறார். செதுக்கப்படாத கற்கள் அல்லது ‘தாந்தளா’ வடிவில் இந்தத் தேவி பிரதிஷ்டை செய்யப்படுகிறார். காலப்போக்கில், வேத ஆரிய மதம் இந்தத் தேவியை உயர்த்தி, அவருக்குப் புராணக் கதைகளை வழங்கியது. இந்தத் தேவியைப் பற்றிய குறிப்புகள் ‘ஸ்கந்த புராணத்தின்’ ‘பிரபாஸக்ஷேத்ர மகாத்மியம்’ மற்றும் ‘அயோத்யா மகாத்மியத்தில்’ காணப்படுகின்றன. ‘அயோத்யா மகாத்மியத்தில்’ இந்தத் தேவியின் ஆலயம் அயோத்தியில் இருந்ததாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

இடைக்காலத்தைச் சேர்ந்த ‘பாவபிரகாஷ்’ என்ற ஆயுர்வேத நூலின் ஒரு அத்தியாயத்தில் தட்டம்மை மற்றும் சின்னம்மை பற்றிய விவாதம் உள்ளது. அதன் உட்பிரிவில் ‘शीतलाஸ்தோத்திரம்’ கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. அதில் शीतलाதேவி நோய்களின் தேவதை என்று கூறப்பட்டுள்ளது. ‘பாவபிரகாஷ்’ நூலைப் போலவே ‘பிருஹந்நாரதீய மகாபுராணத்திலும்’ शीतलाதேவியின் திருவுருவம் விவரிக்கப்பட்டுள்ளது. அவரது வந்தன மந்திரத்திலிருந்தும் அவரது வடிவம் புலப்படுகிறது. அந்த மந்திரம் “வन्देऽहं शीतलां देवीं रासभस्थां दिगम्बराम्। मार्जनीकलशोपेतां सूर्पालंकृतमस्तकाम्।।” என்பதாகும். இதன் பொருள் “கழுதை மீது அமர்ந்திருப்பவள், திகம்பரி, கையில் துடைப்பம் மற்றும் கலசத்தைத் தாங்கியிருப்பவள், முறத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்ட தலை கொண்ட शीतलाதேவியை நான் வணங்குகிறேன்” என்பதாகும். இந்த ஸ்லோகத்தின்படி, இந்தத் தேவியின் வாகனம் கழுதை மற்றும் அவரது கையில் துடைப்பம் மற்றும் கலசம் உள்ளது. இதிலிருந்து அவர் தூய்மையின் தேவதை என்ற கருத்து வெளிப்படுகிறது.

शीतलाதேவியைப் பற்றிய மிகப்பழமையான கல்வெட்டு ராஜஸ்தானின் ஜோத்பூருக்கு அருகிலுள்ள ஓசியாவில் உள்ள ‘சாச்சியா மாதா’ பழமையான ஆலயத்தில் காணப்படுகிறது. இந்தச் சாச்சியா மாதா அசுர அரசன் பௌலோமனின் மகள் என்று கருதப்படுகிறார். அவரது ஆலயத்தின் கருவறை நுழைவுச் சுவரில் உள்ள கல்வெட்டில், கி.பி. பதினொன்றாம் நூற்றாண்டில் சாச்சியா, शीतला மற்றும் சண்டிகா ஆகிய மூன்று தேவியர்களின் சிலைகள் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டதாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. அவரது மிகப்பழமையான சிலைகளில் ஒன்று ராஜஸ்தானின் ஜல்ராபாடனுக்கு அருகிலுள்ள சந்திரபாகா நதிக்கரையில் உள்ள शीतலேஷ்வர் மகாதேவ் ஆலயத்தில் உள்ளது. இந்த ஆலயம் கி.பி. ௬௮௯-இல் கட்டப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது. குஜராத்தின் பதினொன்றாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த மொதேரா சூரிய ஆலயத்திலும் शीतलाதேவியின் சிற்பம் காணப்படுகிறது. குஜராத், மத்திய பிரதேசம், பீகார், உத்தர பிரதேசம் மற்றும் மேற்கு வங்காளம் ஆகிய பகுதிகளில் இந்தத் தேவி பண்டைய காலத்திலிருந்தே பெருமளவில் வழிபடப்பட்டு வருகிறார். மகாராஷ்டிராவில் இந்தத் தேவியின் வழிபாடு பன்னிரண்டாம் நூற்றாண்டிலிருந்து தொடங்கியிருக்கலாம் என்று கருதப்படுகிறது. மும்பையின் ஆதி அரசர் பிரதாப் பிம்பாவிற்கு குஜராத்துடன் தொடர்பு இருந்ததால், மும்பையின் शीतलाதேவி குஜராத்திலிருந்து வந்தவர் என்பது ஆய்வாளர்களின் கருத்தாகும்.

‘மஹிகாவதியின் பக்ஹர்’ (வரலாற்று ஆவணம்) படி, பிரதாப் பிம்ப என்பவர் குஜராத்தின் அனில்வாட் பாடனின் சாளுக்கியர்களின் சிற்றரசராக இருந்த சம்பனேரின் அரசர் கோவர்தன் பிம்பாவின் சகோதரர் ஆவார். இந்த வரலாற்று ஆவணத்தின் நீண்ட முன்னுரையில், வரலாற்றாசிரியர் வி. கா. ராஜவாடே, சோலங்கிகள் அதாவது சௌலுக்கியர்கள் அல்லது சாளுக்கியர்கள் என்பவர்கள் ಮೂಲத்தில் மராட்டிய குலத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் என்று தெளிவாகக் கூறியுள்ளார். இந்தக் குலத்துடன் பாடன் பிராந்தியத்திற்கு அதாவது அனில்வாட் பாடனுக்குச் சென்ற பல மராட்டிய குலங்களில் பிம்பாக்களும் ஒரு மராட்டிய குலமாகும். பிம்பா என்ற குடும்பப்பெயர் கொண்ட இந்த க்ஷத்திரியர்களுக்கு பைத்தானில் ஆட்சி செய்த பௌம் என்ற குடும்பப்பெயர் கொண்ட க்ஷத்திரியர்களுடன் தொடர்பு இருந்தது. பிம்பாக்கள் ಮೂಲத்தில் மகாராஷ்டிரத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் அதாவது மராட்டியர்கள். சம்பனேரின் கோவர்தன் பிம்பா, தனது சகோதரர் பிரதாப் பிம்பாவை கி.பி. ௧௧௩௮-இல் வடக்கு கொங்கண் மீது தாக்குதல் நடத்த அனுப்பினார். கி.பி. ௧௧௪௦-இல் அவர் தமண் முதல் சிஞ்சணி-தாரப்பூர், பால்கர், கேழ்வே-माहीம் மற்றும் வசாய் வரையிலான பகுதியைக் கைப்பற்றினார். கேழ்வே-माहीம் அதாவது மஹிகாவதியில் பிரதாப் பிம்பா தனது தலைநகரை நிறுவினார். அதன்பிறகு, அவர் தனது மகன் மஹி பிம்பாவை சம்பனேரிலிருந்து குடியேறுவதற்காக மக்களை அழைத்து வரச் சொன்னார். மஹி பிம்பா அங்கிருந்து ௬௬ குலங்களை அழைத்து வந்தார். இந்த குலத்தினர் தங்களது தெய்வங்களை இங்கேயும் கொண்டு வருவது இயல்பானது. கேழ்வே-माहीமில் இன்றும் शीतलाதேவியின் பழமையான ஆலயம் உள்ளது. குஜராத் மற்றும் ராஜஸ்தான் போன்ற மாநிலங்களிலிருந்தும் பல பக்தர்கள் அவரைத் தரிசிக்க வருகிறார்கள்.

இதன்பிறகு, கி.பி. ௧௧௪௨-இல் பிரதாப் பிம்பா தனது பிரதானி பாலகிருஷ்ணராவ் சோமவன்ஷியை வாலுகேஷ்வர் வரையிலான பகுதியை வெல்ல அனுப்பினார். இந்தப் பகுதியை வென்ற பிறகு, பிரதாப் பிம்பா இங்கே ‘குடியேற்றத்தை’ ஏற்படுத்தினார். இங்குள்ள ‘பரட்பேட்’ என்று அழைக்கப்படும் தீவில் அவர் தனது தலைநகரை அமைத்து, அதற்கு தனது முதல் தலைநகரான माहीம்-கேழ்வேயின் பெயரை வைத்தார். அதுவே இன்றைய माहीம். பிரதாப் பிம்பா தனது அதிகாரிகளுக்கும், படைத்தளபதிகளுக்கும் இங்குள்ள சில கிராமங்களை இனாம் (பரிசு) ஆக வழங்கினார் மற்றும் माहीம்-கேழ்வேயிலிருந்து வந்த மக்களை இங்கே குடியேற்றினார். இந்த மக்கள் இங்குள்ள கிராமங்களுக்குத் தங்களது முந்தைய கிராமங்களின் பெயர்களைச் சூட்டினர் மற்றும் தங்களது தெய்வங்களையும் இங்கே பிரதிஷ்டை செய்தனர். அந்த நேரத்தில், माहीம்-கேழ்வேயின் शीतलाதேவியும் இந்த புதிய माहीம்-மும்பையில் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டிருக்கலாம் என்பது ஆய்வாளர்களின் கணிப்பு.

माहीமில் இந்தத் தேவியின் பெயரில் புதிய மெட்ரோ நிலையம் உள்ளது. இங்குள்ள லேடி ஜம்ஷெட்ஜி மார்க்கிற்கு அருகிலுள்ள விசாலமான வளாகத்தில் இந்த ஆலயம் அமைந்துள்ளது. சமீபத்தில் கட்டப்பட்ட கல் நுழைவுவாயில் கொண்ட இந்த வளாகத்திற்குள் நுழைந்தவுடன் இடதுபுறம் விட்டல்-ரகுமாயியின் ஆலயம் உள்ளது. முழுமையாகச் செதுக்கப்பட்ட கற்களால் கட்டப்பட்ட இந்த ஆலயத்தின் சிறப்பம்சம் அதன் கோபுரமாகும். பொதுவாகக் கலச வடிவில் உள்ள இந்த கோபுரம், கிடைமட்டமான கல் பலகைகளை ஒன்றன் மேல் ஒன்றாக அடுக்கி வைத்தது போலத் தோன்றுகிறது. இந்த ஆலயத்தில் பிரம்மாண்டமான கல் வளைவுகளைக் கொண்ட சபா மண்டபம் உள்ளது. கருவறையின் நுழைவுச் சுவரில் உள்ள சிறு மாடங்களில் அனுமன் மற்றும் கருடனின் சிலைகள் உள்ளன. மேலும் உள்ளே உயர்ந்த பீடத்தில் விட்டல்-ரகுமாயியின் சிலை பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டுள்ளது. பொதுவாக நுழைவு வாயில்களில் இருக்கும் துவாரபாலகர்களின் சிலைகள், இந்த ஆலயத்தின் கருவறை பீடத்தின் இரு மூலைகளிலும் வீற்றிருக்கின்றன. இந்த ஆலயத்திற்கு அருகில் சலவைக்கல் மேடையில் உயரமான அஷ்டகோண தீபஸ்தம்பம் உள்ளது. இந்த ஆலயத்தின் வலது பக்கத்தில் அனுமன் ஆலயம் உள்ளது. இது தவிர, இந்த வளாகத்தில் மகாதேவர், சாய்பாபா, அனுமன், மும்முக மகாகாளி மாதா மற்றும் சாந்தாதுர்கா தேவி ஆகியோரின் ஆலயங்களும் உள்ளன. சீதளாதேவி ஆலயத்திற்கு முன்னால் சுமார் ஒன்றரை நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பு எழுப்பப்பட்ட பெரிய கற்களாலான தீபஸ்தம்பம் உள்ளது. இந்த தீபஸ்தம்பத்தின் கல்வெட்டில், சாலிவாகன சகாப்தம் ௧௮௦௭, சம்வத் ௧௯௪௨, மாக வத்ய தசமி, ஞாயிற்றுக்கிழமை (௧௮ பிப்ரவரி ௧௮௬௬) அன்று, “சூரியவம்ச க்ஷத்திரிய குலத்தின் கங்கா பாகீரதி புதிபாயி என்கிற ஜனாபாயி பக்கீர் பாபு பாட்டீலின் விதவையான நான், எனது மறைந்த தந்தை ஹீரா பாண்டு ராவத்தின் நினைவாக இந்த தீபஸ்தம்பத்தை கட்டினேன்” என்று எழுதப்பட்டுள்ளது.

சீதளாதேவியின் ஆலயம் பழைய கொங்கணி மற்றும் இஸ்லாமிய கட்டடக்கலை பாணியின் தாக்கத்தைக் கொண்டுள்ளது. சபாமண்டபம் மற்றும் இரண்டு கருவறைகள் என இந்த ஆலயத்தின் அமைப்பு உள்ளது. சபாமண்டபத்தின் மீது இருபுறமும் சரிந்துள்ள கொங்கணி பாணி கூரை உள்ளது. ஆலயத்தின் மீது வட்டமான குவிமாடம் போன்ற சிகரம் உள்ளது, அதன் மேல் உயரமான கலசம் உள்ளது. இந்த ஆலயத்தின் சிறப்பு என்னவென்றால், இதன் சபாமண்டபத்திலேயே ஒரு உயரமான பீடத்தில் சீதளாதேவி வீற்றிருக்கிறார். இந்த ஆலயம் தற்போது அமைந்துள்ள இடத்திலிருந்து சிறிது தொலைவில் முன்பு இந்த தேவியின் இருப்பிடம் இருந்ததாகக் கூறப்படுகிறது. பின்னர் அவர் இந்த ஆலயத்தின் சபாமண்டபத்தில் முறைப்படி பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டார். தேவி இங்கு முகமூடி வடிவில் மட்டுமே பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டுள்ளார். கருங்கல்லில் செதுக்கப்பட்ட இந்த முகமூடியில் பெரிய கண்கள் தெளிவாகத் தெரிகின்றன. தேவியின் தலையில் இயற்கையான செதுக்கப்பட்ட கிரீடம் உள்ளது. நவராத்திரி விழாவின் போது இந்த தேவிக்கு தங்க முகமூடி அணிவிக்கப்படுகிறது. தேவியின் இந்த பீடத்திற்கு இடதுபுறம் உள்ள கருவறையில் அனுமன் மற்றும் விநாயகரின் சிலைகள் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டுள்ளன. இந்த இரண்டு சிலைகளும் கல்லால் ஆனவை மற்றும் குங்குமம் பூசப்பட்டவை. அனுமன் சிலையின் மீது பித்தளை முகமூடி உள்ளது. வலதுபுறம் உள்ள கருவறையில் சிவபெருமானின் லிங்கங்கள் வீற்றிருக்கின்றன. ஒரே கருவறையில் அருகருகே இரண்டு லிங்கங்கள் இருப்பது இந்த ஆலயத்தின் சிறப்பாகும். இதில் ஒரு லிங்கத்தின் ஆவுடையார் சதுர வடிவிலும், மற்றொன்றின் ஆவுடையார் வட்ட வடிவிலும் உள்ளன. அவற்றின் நீர் வழிப்பாதை (பிரணாளம்) முன்னால் சென்று ஓரிடத்தில் இணைகிறது. லிங்கத்தின் மீதுள்ள கல் லிங்கத்திற்கு பித்தளை கவசம் உள்ளது. அதன் மீது நாகச்சத்திரம் மற்றும் அபிஷேக பாத்திரம் உள்ளது. இந்த லிங்கங்களுக்கு அருகில் கருவறையின் பின்புற சுவரை ஒட்டி சிறிய பீடத்தில் சங்கர-பார்வதி-கணபதி மற்றும் நான்கு கைகளை உடைய புன்னகை தவழும் துர்காதேவி மற்றும் காயத்ரி தேவியின் சலவைக்கல் சிலைகள் உள்ளன.

இங்குள்ள ஆலயங்களின் நிர்வாகம் கௌட சாரஸ்வத் பிராமண சமூகத்தின் ‘ஜிஎஸ்பி டெம்பிள் டிரஸ்ட்’ மூலம் கவனிக்கப்படுகிறது. சீதளாதேவி ஆலயத்தில் காலை ௬ முதல் ௧ மணி வரையிலும், மாலை ௪ முதல் ௯ மணி வரையிலும் தரிசன நேரம் உள்ளது. ஆலயத்தில் தினமும் காலை ௮.௩௦ மணிக்கும், மாலை ௭ மணிக்கும் ஆரத்தி நடைபெறுகிறது. தேவியைத் தரிசிக்க இங்கு தினமும் ஏராளமான பக்தர்கள், குறிப்பாக பெண்கள் வருகிறார்கள். மும்பை மற்றும் மாஹிம் பகுதியின் கோலி இனத்தவர்களுக்கு இந்த தேவியின் மீது மிகுந்த நம்பிக்கை உள்ளது. எந்தவொரு சுப காரியத்தின் போதும் இங்குள்ள கோலி இனத்தவர்கள் தேவியிடம் ‘வேண்டுதல்’ வைக்கிறார்கள். இந்த ஆலய வளாகத்தில் ஒரு பழமையான கிணறு உள்ளது. திருமண நிகழ்வுகளின் போது இந்த கிணற்று நீர் அவசியம் கொண்டு செல்லப்படுகிறது, மேலும் இந்த நீரில் ஊறவைத்த மஞ்சளை மணமக்களுக்கு பூசும் வழக்கம் இன்றும் இங்கு கடைபிடிக்கப்படுகிறது. சிறு குழந்தைகளுக்கு தட்டம்மை, சின்னம்மை போன்ற நோய்கள் ஏற்பட்டால், இந்த கிணற்று நீரால் அவர்களுக்கு நீராட்டப்படுகிறது. இதனால் இந்த நோய்கள் குணமாகும் என்பது சிலரின் நம்பிக்கையாகும். சில பெண்கள் தாங்கள் சுமங்கலியாக இருக்க வேண்டும் என்பதற்காக இங்கு தேவிக்கு முந்தானை (ஓடி) சமர்ப்பிக்கிறார்கள். ராய்கட் மாவட்டத்தில் உள்ள சௌல் என்ற இடத்தில் சீதளாதேவியின் ஒரு பழமையான ஆலயம் உள்ளது. பழங்காலத்தின் இந்த वैभवமிக்க நகரத்தின் சீதளாதேவிக்கும், மாஹிமின் சீதளாதேவிக்கும் நெருங்கிய தொடர்பு உள்ளது. சௌல் சென்று பலர் சீதளாதேவிக்கு நேர்த்திக்கடன் செய்கிறார்கள். சௌல் செல்ல இயலாதவர்கள் நேர்த்திக்கடனை நிறைவேற்ற மாஹிம் சீதளாதேவி ஆலயத்திற்கு வருகிறார்கள், இந்த நேர்த்திக்கடன் சௌல் சீதளாதேவியை சென்றடைகிறது என்பது பக்தர்களின் நம்பிக்கை. சிராவண சுக்ல சப்தமி ‘சீதள சப்தமி’ என்று அழைக்கப்படுகிறது. அன்று இங்கு தேவிக்கு சிறப்பு பூஜை செய்யப்படுகிறது. நவராத்திரி விழா இங்கு நடைபெறும் மிகப்பெரிய விழாவாகும். இந்த நாட்களில் தினமும் காலையில் சன்னாய்-சௌகடா இசையுடன் விழா தொடங்குகிறது. தினமும் காலை மற்றும் மாலை ஆரத்தி நடைபெறுகிறது. இந்த மாலை ஆரத்தியில் மும்பையின் பல முக்கிய பிரமுகர்கள் மற்றும் புகழ்பெற்ற நபர்கள் தவறாமல் கலந்து கொள்கிறார்கள். இந்த தேவியின் நவராத்திரி அஷ்டமி ஹோமம் மிகவும் பிரபலம். இந்த ஹோமத்தின் போது இங்கு குறைந்தபட்சம் ஏழாயிரம் முதல் எட்டாயிரம் பேர் வருகிறார்கள் என்று கூறப்படுகிறது.

பயனுள்ள தகவல்கள்

• தாதர் ரயில் நிலையத்திலிருந்து ௩ கி.மீ தொலைவில்
• மும்பை சென்ட்ரல் ரயில் நிலையம் மற்றும் எஸ்டி நிலையத்திலிருந்து ௯ கி.மீ தொலைவில்
• நகரத்தின் பல பகுதிகளிலிருந்து பெஸ்ட் (BEST) பேருந்து வசதி உள்ளது
• தனியார் வாகனங்கள் ஆலயம் வரை வரலாம்
• பகுதியில் தங்குவதற்கும் உணவிற்கும் பல விருப்பங்கள் உள்ளன
• தொடர்பு : ஆலய அலுவலகம், அலைபேசி ௮௮௨௮௨௮௯௧௨௪