सात आसरा मनमाला देवी मंदिर

माटुंगा (மேற்கு), மும்பை

பஞ்சபூதங்களில் ஒன்றான ஜலதத்துவத்தின் அடையாளமாக விளங்கும் சாதி ஆசர்களின் புகழ்பெற்ற ஆலயம், மாட்டுங்காவின் மேற்குப் பகுதியில் உள்ள மனமாலா டேங்க் சாலையில் அமைந்துள்ளது. இந்த ஆலயம் சாதி ஆசர்களில் ஒருவரான மனமாலா தேவிக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த ஆலயம் சுமார் இரண்டு முதல் இரண்டரை நூற்றாண்டுகள் பழமையானது என்று கூறப்படுகிறது. இங்குள்ள மனமாலா தேவி மாட்டுங்காவின் கிராம தேவதையாகக் கருதப்படுகிறார். மனமாலா தேவி பக்தர்களின் வேண்டுதல்களை நிறைவேற்றும் தெய்வம் என்பது பக்தர்களின் அசைக்க முடியாத நம்பிக்கை. இதனாலேயே பல பக்தர்கள் இந்தத் தேவிக்கு நேர்த்திக்கடன் செலுத்துகின்றனர். இங்கு நடைபெறும் ஆஸ்வின் நவராத்திரி விழாவில் அப்பகுதியைச் சேர்ந்த ஏராளமான மக்கள் பங்கேற்கின்றனர்.

இந்த ஆலயத்தில் உள்ள சாதி ஆசர்கள் மிகவும் சக்திவாய்ந்தவர்கள் என்பது மக்களின் நம்பிக்கை. ‘பாரதிய சம்ஸ்கிருதி கோஷ்’ நூலின்படி, ஆசரா என்பது அப்சரா என்ற சொல்லின் திரிபு ஆகும். அப்சரஸ்கள் கந்தர்வ வர்க்கத்தைச் சேர்ந்த பெண்கள், அவர்களை காந்தர்வி என்றும் அழைப்பர். சாயணாச்சாரியார் இந்தச் சொல்லுக்கு ‘அப் + சரஸ்’ அதாவது ‘நீரில் விளையாடும் அப்சரஸ்கள்’ என்று பொருள் விளக்கம் அளித்துள்ளார். இதனாலேயே இவர்கள் ஜலதேவதைகளாகக் கருதப்படுகின்றனர். இவர்கள் எப்போதும் ஏழு என்ற எண்ணிக்கையில் ஒன்றாக இருப்பதால், இவர்களை ஏழு அல்லது சாதி ஆசர்கள் என்று அழைக்கின்றனர். ஆர். இ. என்தோவன் என்பவரால் ௧௯௨௩-ஆம் ஆண்டில் வெளியிடப்பட்ட ‘தி ஃபோக்லோர் ஆஃப் பாம்பே’ என்ற ஆய்வு நூலில், ஆசர்களை சில பகுதிகளில் மாவலயா என்றும் அழைப்பதாகத் தகவல் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த ஆசர்கள் குழந்தைகள் மற்றும் இளம் பெண்களைத் துன்புறுத்துவார்கள் என்பது ஒரு நம்பிக்கை.

புகழ்பெற்ற அறிஞர் துர்கா பாகவத் அவர்கள், ‘தர்ம மற்றும் லோகசாஹித்ய – அபிசார் அல்லது ஜாதுடோனா’ என்ற கட்டுரையில் (நவம்பர் ௧௯௫௯), இந்திய நாட்டுப்புற மரபில் இரண்டு வகையான நோய் தேவதைகள் இருப்பதாகக் குறிப்பிட்டுள்ளார். அவற்றில் ஒன்று பூமி தேவதை, மற்றொன்று ஜல தேவதை. நதி, குளம், கிணறு போன்ற நீர்நிலைகளில் இந்த ஜல தேவதைகள் வாசம் செய்கின்றன. கொங்கண் மக்களின் நம்பிக்கையின்படி, அனைத்து நீர்நிலைகளிலும் ஏழு ஆசர்கள் வசிக்கின்றனர். சிலர் அவர்கள் தாமரை மலர்கள் நிறைந்த குளங்களிலேயே வசிக்கிறார்கள் என்று நம்புகின்றனர். ஏழு ஆசர்களின் நோய் உண்டாக்கும் தாமச சக்தியிலிருந்து தங்களைக் காத்துக்கொள்ள, அவர்களின் அருளைப் பெற மக்கள் அவர்களை வழிபடுகின்றனர். நாட்டுப்புற மரபின்படி, கவளிதேவ் என்பவர் இவர்களின் சகோதரர் ஆவார். ஏழு ஆசர்களுடன் இவரும் வழிபடப்படுகிறார். மத்ஸ்யீ, கூர்மீ, கற்கடீ, தர்தூரீ, ஜதுபீ, சோமபா மற்றும் மகரீ ஆகிய ஏழும் சாஸ்திரங்களில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள ஆசர்களின் பெயர்களாகும். நாட்டுப்புற மரபில் அவர்களுக்குப் பல்வேறு பெயர்கள் உள்ளன. மாட்டுங்காவில் உள்ள இந்த ஆலயத்தில் கன்ஹோபாத்ரா, சம்பாவதி, கேவடாதி, மனமாலா, ஜரிமரி, சீதளா தேவி மற்றும் கோக்லா தேவி ஆகிய ஏழு பேரும் சாதி ஆசர்களாகக் கருதப்படுகின்றனர். இதில் ஜரிமரி, சீதளா தேவி மற்றும் கோக்லா தேவி ஆகியோர் உண்மையில் நாட்டுப்புறத் தெய்வங்கள் மற்றும் அவர்கள் நோய்களுடன் தொடர்புடையவர்கள். இவர்களது ஆலயங்கள் மும்பையின் பிற பகுதிகளிலும் காணப்படுகின்றன.

பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதி வரை மாட்டுங்கா பகுதி ஒரு பாழ்நிலமாக இருந்தது. தேவகிரியின் ராமதேவராவ் யாதவின் நான்காவது புதல்வரான ராஜா பிம்பதேவ் என்கிற பீம்தேவ் யாதவ், பதிமூன்றாம் நூற்றாண்டில் இங்கு ஆட்சி செய்து வந்தார். கி.பி. ௧௨௯௫-ஆம் ஆண்டில் அவர் மாஹிமில் (பிம்பஸ்தான்) தனது தலைநகரை நிறுவினார். மாட்டுங்கா பகுதியில் இந்த அரசரின் பெரிய யானைப்படை தளம் (கஜசாலா) இருந்ததாகக் கூறப்படுகிறது. சமஸ்கிருதத்தில் யானையை மாதங்க என்றும் அழைப்பர். இதிலிருந்து இப்பகுதி மாதங்காலயா என்று அழைக்கப்படலாயிற்று. அதன் திரிபாக மாதங்கா, மாதுங்கா என்று மாறி, மாட்டுங்கா என்ற பெயர் வந்திருக்கலாம். சிலரின் கருத்துப்படி, இங்குள்ள யானைகளைப் பராமரிப்பதற்காக பிம்ப ராஜாவின் காலத்தில் மாதங்க சமூகத்தினர் வசித்து வந்தனர். அதனால் இப்பகுதிக்கு மாட்டுங்கா என்று பெயர் வந்திருக்கலாம். புராணக் கதைகளின்படி, இப்பகுதியில் மாதங்க முனிவர் வசித்து வந்தார். அதிலிருந்தே மாட்டுங்கா என்ற பெயர் வந்தது.

கி.பி. ௧௭௨௦ முதல் ௧௭௨௮-ஆம் ஆண்டு வரை ஆங்கிலேயர்கள் வொர்லி அணையை கட்டினர். அதன் பிறகு மாஹிம் பகுதியில் நிலத்தை சமன் செய்த பிறகு, மஹாலட்சுமி, பரேல், வொர்லி, மாஹிம் ஆகிய இடங்களுடன் மாட்டுங்காவிலும் விவசாயம் தொடங்கியது. இப்பகுதியில் உப்புத் தயாரிப்பு நிலையங்களும் இருந்தன. இப்பகுதி பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் ஆங்கிலேயர்களின் பீரங்கிப்படை தளமாக உருவெடுத்தது. இங்கு ராணுவத்தின் பெரிய முகாம் அமைக்கப்பட்டது. ஆனால், கி.பி. ௧௮௩௫-ஆம் ஆண்டில் ஏற்பட்ட நோய் தொற்று, குறிப்பாக நீரினால் பரவும் நாரூ நோய் பாதிப்பால், இங்குள்ள முகாம் புனேவுக்கு மாற்றப்பட்டது மற்றும் இப்பகுதி மீண்டும் பாழடைந்தது. இந்த முகாம்களில் பணிபுரிந்த தொழிலாளர்களின் சில குடும்பங்கள் மட்டுமே இப்பகுதியில் இருந்தன. ஒரு வகையில் நோய்த்தொற்றே இப்பகுதியின் விதியை மாற்றியது. கி.பி. ௧௮௯௬-ஆம் ஆண்டில் ஏற்பட்ட பிளேக் நோய்க்குப் பிறகு, மும்பையின் மக்கள் நெருக்கடியைக் குறைக்க, ௧௯௦௦-ஆம் ஆண்டின் முதல் தசாப்தத்தில் ஆங்கிலேய அரசு மாட்டுங்காவை மும்பையின் முதல் திட்டமிடப்பட்ட புறநகர்ப் பகுதிகளில் ஒன்றாக உருவாக்கியது.

தற்போதைய ஆலயப் பகுதியில் முன்பு ஒரு குளம் இருந்ததாக இந்தச் சாதி ஆசரா மனமாலா தேவி ஆலயத்தின் வரலாறு கூறுகிறது. சுமார் இருநூறு முதல் இருநூற்றைம்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு அந்த குளத்தில் சில நபர்களுக்கு இந்த ஏழு சிலைகளும் கிடைத்தன. இந்தக் குளத்தின் பெயர் மனமாலா குளம், அது பின்னர் மூடப்பட்டது. இந்தக் குளத்தின் பெயரிலேயே இதில் உள்ள ஒரு தேவிக்கு மனமாலா என்று பெயர் சூட்டப்பட்டது. சிலைகள் கிடைத்த இந்த நிகழ்வு சுமார் இருநூற்றைம்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு நடந்ததாகக் கூறப்படுகிறது. வொர்லி அணை கட்டி முடிக்கப்பட்டு, விவசாயம் செழித்து, மக்கள் தொகை அதிகரித்த காலம் அது. அந்த நேரத்தில் கிராம மக்கள் தேவி சிலைகளுக்காக இங்கு ஒரு சிறிய ஆலயத்தை எழுப்பினர். மாட்டுங்கா திட்டமிடப்பட்ட புறநகர்ப் பகுதியாக வளர்ந்து வந்த காலத்தில், ௧௯௨௫-ஆம் ஆண்டில் ஆங்கிலேய அரசு அந்த இடத்தை ஆலயத்திற்கு இனாமமாக வழங்கியது. பேராசிரியர் டாக்டர் பாலச்சந்திர ஆக்லேகர் எழுதிய ‘மும்பைத்தீல் ஆத்ய ஜாக்ருத் சக்திபீடே’ என்ற புத்தகத்தின்படி, ௧௬ மார்ச் ௧௯௮௫ அன்று மும்பை மாநகராட்சியின் அப்போதைய துணை ஆணையர் கோவிந்த் கைர்னார், இங்குள்ள மனமாலா தேவி மற்றும் அனுமன் ஆலயத்தை இடித்தார். இருப்பினும் கிராம மக்கள் அதை மீண்டும் கட்டினர். ௯ மே ௧௯௮௭ அன்று அப்போதைய காவல் ஆணையர் எஸ். ராமமூர்த்தி அவர்களால் தேவி ஆலயத்தின் மீது தங்கக் கலசம் நிறுவப்பட்டது.

மாटुங்காவின் அமைதியான சூழலில் இந்த ஆலயம் அமைந்துள்ளது. ஆலய வளாகத்திற்கு நவீன கட்டுமானத்திலான பிரம்மாண்டமான நுழைவுவாயில் உள்ளது. அதன் தூண்களில் துவாரபாலகர்களின் இரண்டு தனித்துவமான சிற்பங்கள் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. இந்த துவாரபாலகர்கள் சைவ சமயத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் மற்றும் இந்தச் சிற்பங்களில் கோலி சமூக மரபின் தாக்கம் உள்ளது. கோலி பாணியிலான இடுப்பு ஆடை மற்றும் தலையில் நீளமான தொப்பி போன்ற மகுடம் தவிர, அவர்கள் மேலாடை இன்றி உள்ளனர். அவர்களின் கைகளில் பெரிய திரிசூலம் உள்ளது. அவர்கள் பாம்பின் வடிவிலான பூணூலை அணிந்துள்ளனர். இத்தகைய துவாரபாலகர் சிற்பம் மிகவும் அரிதானது. இந்த நுழைவுவாயிலின் மேலே வட்ட வடிவில் ஸ்ரீயந்திரம் செதுக்கப்பட்டுள்ளது. அதன் மேல் திரிசூலச் சிற்பம் உள்ளது. இந்த மேற்கூரையின் இரு மூலைகளிலும் இரண்டு சிங்கச் சிலைகள் உள்ளன. உள்ளே சிறிது தூரத்தில் இடதுபுறம் கிராம தேவதையின் தலம் உள்ளது. இங்கே ஒரு உயரமான மேடையில் கிராம தேவதையின் பாஷாண (கல்) சிலை வீற்றிருக்கிறது. அதன் அருகிலேயே மனமாலா தேவியின் ஆலயம் அமைந்துள்ளது. ஆலயத்தின் கட்டுமானம் நவீன பாணியிலானது. மூன்று படிகள் உயரமான ஜகதியின் (அடித்தளம்) மீது ஆலயம் எழுப்பப்பட்டுள்ளது. இந்தப் படிகளின் இடதுபுறம் சிறிய பளிங்கு கற்களால் ஆன சன்னதியில் சாய்பாபாவின் சிலை வீற்றிருக்கிறது. சபா மண்டபத்திற்குள் நுழைந்த பிறகு, இடதுபுறம் உயரமான மற்றும் அகலமான மேடையில் தேவி மனமாலாவுடன் கானோபாத்ரா, சம்பாவதி, கேவதாவதி, ஜரிமரி, சீதளா தேவி மற்றும் கோகலா தேவி ஆகிய ஏழு அஸராக்களின் சிலைகள் வீற்றிருக்கின்றன. அவர்களுடன் கானு கவளி மற்றும் ரகன்தார் (பாதுகாவலர்) அத்துடன் சந்தோஷி மாதா மற்றும் கணேஷரின் சிலைகளும் இந்த பீடத்தில் வீற்றிருக்கின்றன. இதில் ஏழு அஸராக்கள் மற்றும் ரகன்தார், கானு கவளி ஆகியோரின் சிலைகள் பல்வேறு வகையான செதுக்கப்படாத கற்களால் ஆனவை. இந்த கற்களில் கவடி போன்ற கண்கள் பொருத்தப்பட்டுள்ளன. இதில் கோகலா தேவியின் சிலை மிகவும் தனித்துவமானது. இந்தச் சிலை ஒரு பழமையான ஆலயத்தின் கல் தூணின் சிதைந்த பகுதியாகும். அதன் மீதும் இரண்டு கண்கள் பொருத்தப்பட்டுள்ளன. இந்த அனைத்து சிலைகளும் பட்டு வஸ்திரங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளன. கானு கவளி மற்றும் ரகன்தார் அதாவது பைரவரின் கற்களில் காந்தி தொப்பி போன்ற மகுடம் உள்ளது. இந்த உயரமான மேடையின் பின்பக்கச் சுவரில் துல்ஜா பவானி மாதாவின் பெரிய படம் பொருத்தப்பட்டுள்ளது. ஆலயத்தின் மீது பொதுவாக முக்கோண வடிவிலான சிகரம் உள்ளது மற்றும் அதன் மேல் தங்கக் கலசம் உள்ளது. இந்த ஆலயத்தின் முற்றத்தில் ஒரு கிணறு உள்ளது; அது பழமையானது மற்றும் அதன் நீர் நோய்களைக் குணப்படுத்தும் என்று மக்கள் நம்புகின்றனர்.

இந்த ஆலயத்தில் காலை ௬ மணி முதல் இரவு ௮ மணி வரை பக்தர்கள் தரிசனம் செய்யலாம். இங்கே ஒவ்வொரு செவ்வாய்க்கிழமை மற்றும் வெள்ளிக்கிழமைகளில் அதிக எண்ணிக்கையிலான பக்தர்கள் தரிசனத்திற்காக வருகிறார்கள். நவராத்திரி உற்சவம் இந்த ஆலயத்தின் மிகப்பெரிய விழாவாகும். சைத்ர நவராத்திரி உற்சவம் ஒப்பீட்டளவில் எளிமையான முறையில் கொண்டாடப்படுகிறது. ஆனால் ஆஸ்வின் நவராத்திரி உற்சவம் மிகவும் கோலாகலமாகவும் பல்வேறு ஆன்மீக நிகழ்வுகளுடனும் கொண்டாடப்படுகிறது.

பயனுள்ள தகவல்கள்

• தாதர் ரயில் நிலையத்திலிருந்து ௨ கி.மீ தொலைவில்
• மும்பை சென்ட்ரல் ரயில் நிலையம் மற்றும் எஸ்டி நிலையத்திலிருந்து ௮ கி.மீ தொலைவில்
• நகரின் பல பகுதிகளிலிருந்து பெஸ்ட் (BEST) பேருந்து வசதி உள்ளது
• தனியார் வாகனங்கள் ஆலயம் வரை வரலாம்
• பகுதியில் தங்குவதற்கும் உணவிற்கும் பல விருப்பங்கள் உள்ளன
• தொடர்பு : ஆலய அலுவலகம், அலைபேசி ௦௨௨ ௨௪௩௭௩௩௨௦