ரேணுகா மாதா மந்திர்

ரேணாபூர், தா. ரேணாபூர், ஜி. லாத்தூர்

பெயரிலேயே ரேணுகாதேவியின் இருப்பு கொண்ட ரேணாபூர் நகரில், ரேணுகாதேவியின் ௮௦௦ ஆண்டுகளுக்கும் மேலான வரலாறு மற்றும் பாரம்பரியம் கொண்ட பழமையான கோவில் உள்ளது. இந்த இடத்தில் பரசுராமர் தனது தாயாரான ரேணுகாதேவியை வழிபட்டதாகக் கருதப்படுகிறது. இங்குள்ள ரேணுகாதேவி ரேணாபூரின் கிராம தேவதை மற்றும் மாவட்டத்தின் பல பக்தர்களின் ஆராதனை தெய்வமாவார். இந்த கோவில் மாஹூர் தேவியின் பிரதிரூபமாகவும் அறியப்படுகிறது; எனவே மாஹூர் கடிற்கு தரிசனத்திற்குச் செல்லும் முன், இந்த தேவியை தரிசனம் செய்யும் வழக்கம் உள்ளது. இங்குள்ள அசையும் தீபஸ்தம்பம் இந்த கோவிலின் ஒரு சிறப்பம்சமாகும்.

ரேணுகாதேவி பூதேவி ஆவார், ரேணுகா என்ற சொல்லுக்கு ரேணுமயமான பூமி என்று பொருள். புராணக் கதைகளின்படி, ரேணுகா ஜமதக்னி முனிவரின் மனைவி. ‘ரேணுகா மகாத்மியம்’ நூலில் அவரது சரித்திரம் இவ்வாறு சொல்லப்பட்டுள்ளது: பண்டைய காலத்தில் கன்யாகுப்ஜ நாட்டில் இக்ஷ்வாகு வம்சத்தைச் சேர்ந்த ரேணு என்கிற பிரசேனஜித் என்ற மன்னர் ஆட்சி செய்து வந்தார். அவர் கன்யாகாமேஷ்டி யாகம் செய்தபோது, அந்த யாகாக்கினியிலிருந்து ஒரு பெண் குழந்தை பிறந்தது. தொட்டிலில் அவளுக்கு காம்லி என்று பெயரிடப்பட்டது. ரேணு மன்னரின் மகள் என்பதால் அவர் ரேணுகா என்று அழைக்கப்படலானார். அவர் வளர்ந்த பிறகு, ரேணு மன்னர் பாகீரதி க்ஷேத்திரத்தில் அவரது சுயம்வரத்தை நடத்தினார். அதில் அவர் ஜமதக்னி முனிவரை மணந்தார். இந்த தம்பதியருக்கு ருமன்வத், சுஷேண, வசு, விஸ்வாவசு மற்றும் ராமபத்ரன் என்கிற பரசுராமர் என ஐந்து புதல்வர்கள் பிறந்தனர்.

அவரது பதிவிரதா தர்மம் எவ்வளவு வலிமையானது என்றால், அவர் ஆற்றங்கரையில் உள்ள மணலால் குடம் செய்து அதில் தண்ணீர் கொண்டு வர முடியும், அந்த குடத்திற்கு ஆதாரமாக பாம்பின் சுருளைப் பயன்படுத்துவார். ஒரு நாள் துங்கபத்திரை நதியின் ஜலராசியில் சித்ரரத கந்தர்வன் ஜலக்கிரீடை செய்து கொண்டிருந்தபோது, அதைப் பார்த்து சில கணங்கள் அவரது மனம் சஞ்சலப்பட்டது. மனதிலிருந்த சாத்வீக குணம் மறைந்ததால், மணலால் குடம் செய்யும் அவரது சக்தி அழிந்தது. அவர் வெறும் கையுடன் ஆசிரமத்திற்குத் திரும்பினார். தனது தபோபலத்தால் ஜமதக்னி முனிவர் அனைத்தையும் அறிந்துகொண்டார். அவர் மிகுந்த கோபமடைந்து, தனது புதல்வர்களிடம் ரேணுகாவின் தலையைத் துண்டிக்குமாறு கட்டளையிட்டார். முதல் நான்கு புதல்வர்களான ருமன்வான், சுஷேண, வசு மற்றும் விஸ்வாவசு ஆகியோர் தந்தையின் இந்த கட்டளையை மறுத்தனர். அதனால் ஜமதக்னி அவர்களைச் சபித்து சிந்திக்கும் திறனை இழக்கச் செய்தார். ஆனால், ஐந்தாவது புதல்வரான பரசுராமர், பகவான் விஷ்ணுவின் அவதாரமாகக் கருதப்படுபவர், தந்தையின் கட்டளையை ஏற்று தனது பரசுவால் (கோடரி) தாயின் தலையைத் துண்டித்தார்.

பரசுராமரின் இந்த பித்ருபக்தியால் மகிழ்ச்சியடைந்த ஜமதக்னி, அவரிடம் வரம் கேட்கச் சொன்னார். அப்போது பரசுராமர் மிகுந்த சாதுர்யத்துடன், தனது தாயாரை உயிர்ப்பிக்க வேண்டும் மற்றும் சகோதரர்களுக்குச் சாப விமோசனம் அளிக்க வேண்டும் என்று வரம் கேட்டார். ஜமதக்னி அதை ஏற்றுக்கொண்டார். ரேணுகா மீண்டும் உயிர் பெற்றார். இந்தக் கதையின் மற்றொரு பகுதி என்னவென்றால், பரசுராமர் ரேணுகாவின் தலையைத் துண்டித்தபோது, அவரது தலை விழுந்த இடமே இன்றைய மாஹூர் கடாகக் கருதப்படுகிறது. இந்த மாஹூர் கடில் உள்ள ரேணுகாதேவியின் பிரதிரூபமாகவே ரேணாபூரில் உள்ள ரேணுகா மாதா மந்திர் புகழ்பெற்றுள்ளது.

மார்க்கண்டேய புராணக் குறிப்பின்படி, பண்டைய காலத்தில் ரேணாபூர் தண்டகாரண்ய க்ஷேத்திரத்தின் ஒரு பகுதியாக இருந்தது. இங்குதான் ஜமதக்னி முனிவரும் மாதா ரேணுகாவும் வசித்து வந்தனர். ஜமதக்னி முனிவர் இந்த இடத்தில்தான் தவம் செய்தார், எனவே இப்பகுதி ‘ஜமதக்னி முனிவரின் தபோபூமி’ என்று புகழ்பெற்றது. இந்த கிராமத்தின் பண்டைய பெயர் ‘பிங்கரி’ என்பதாகும். மாதா ரேணுகாவின் வசிப்பிடத்தால் இதற்கு ரேணாபூர் என்ற பெயர் கிடைத்தது. கிராமத்தின் பழமை குறித்து உள்ளூரில் ஒரு பழமொழி பிரபலம் – ‘எதுவும் இல்லாதபோது, பந்தர்பூர் இருந்தது. அதற்கும் முன்னதாக ரேணாபூர் இருந்தது.’ இதன் மூலம் இந்த கிராமத்தின் பழமை நிரூபணமாகிறது.
இந்த கோவிலின் ஐதீகம் என்னவென்றால், பரசுராமர் இங்கு தனது தாயாரை வழிபட்டார் மற்றும் இந்த இடத்தில் அவர் ரேணுகாதேவிக்கு கோவில் எழுப்பினார். காலப்போக்கில் அது அழிந்தது. பின்னர் ௮௦௦ ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, இப்பகுதியில் வசிக்கும் மக்களுக்கு தேவி கனவில் தோன்றி, தான் இந்த இடத்தில் இருப்பதாக உணர்த்தினார். பக்தர்கள் தேடியபோது, இங்கு ஓடும் ரேணா நதியில் ரேணுகா மாதாவின் தாந்தள (அரிசி) வடிவிலான சிலை கிடைத்தது. இப்போது கோவில் இருக்கும் இடத்தில் இந்த சிலையை பிரதிஷ்டை செய்து, பின்னர் கோவில் கட்டப்பட்டது. அவ்வப்போது நடந்த திருப்பணிகளுக்குப் பிறகு, கோவில் தற்போதைய வடிவத்தைப் பெற்றுள்ளது.

ரேணாபூர் நகரின் மையப்பகுதியில் அமைந்துள்ள இந்த கோவிலைச் சுற்றி மதில் சுவர் உள்ளது. இந்த மதில் சுவரில் உள்ள பெரிய நுழைவாயில் வழியாக கோவிலின் பிரகாரத்திற்குள் நுழையலாம். கோவிலின் நுழைவாயிலுக்கு அருகில் சுமார் ௨௦ அடி உயரமுள்ள இரண்டு பழமையான தீபஸ்தம்பங்கள் உள்ளன. இதில் இடதுபுறம் உள்ள தீபஸ்தம்பத்தில் உட்புறமாக படிகள் உள்ளன. இந்தப் படிகள் வழியாக தீபஸ்தம்பத்தின் உச்சி வரை செல்லலாம். வலதுபுறம் உள்ள தீபஸ்தம்பம் ‘அசையும் தீபஸ்தம்பம்’ என்று புகழ்பெற்றது. கற்களால் கட்டப்பட்ட இந்த தீபஸ்தம்பத்தில் விளக்கேற்றுவதற்கு தீபக்கூடுகளும் கல் கரங்களும் உள்ளன. இந்த தீபஸ்தம்பத்தின் சிறப்பு என்னவென்றால், அதை ஒரு குறிப்பிட்ட லயத்தில் தள்ளினால் அது லேசாக அசையத் தொடங்கும். இந்த தீபஸ்தம்பம் அசைவதற்குப் பின்னால் அக்காலத்திய மேம்பட்ட பொறியியல் திறன் இருப்பதாகக் கூறப்படுகிறது. இத்தகைய கட்டுமானங்களில் இரண்டு கற்களுக்கு இடையே சுண்ணாம்பு இருக்காது. அதனால் கற்களுக்கு இடையே நுண்ணிய இடைவெளி இருக்கும். அதன் மீது விசை பிரயோகிக்கப்படும்போது, இந்த கற்கள் ஒன்றன் மீது ஒன்று நகர்கின்றன, இதனால் அங்குள்ள முழு அமைப்பும் நெகிழ்வுத்தன்மையுடன் மாறுகிறது. நிலநடுக்கத்தால் ஏற்படும் அதிர்வுகளை உறிஞ்சுவதற்காகவே இந்த அமைப்பு உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. ஜப்பானின் ‘பகோடா’ நிலநடுக்கத்தில் அசைந்தாலும் விழுவதில்லை என்பது போல, அதே தத்துவத்தை ௧௨-ஆம் நூற்றாண்டின் இந்தியக் கட்டிடக் கலைஞர்கள் இங்கு பயன்படுத்தியுள்ளனர். காலப்போக்கில் இங்குள்ள ஒரு தீபஸ்தம்பத்தின் மேல் பகுதி விழுந்ததால், அந்த இடத்தில் சிமெண்ட் கட்டுமானம் செய்யப்பட்டது, ஆனால் அசல் கல் அமைப்பு இன்றும் அப்படியே உள்ளது. இந்த அசையும் தீபஸ்தம்பத்தைப் பற்றி ஒரு ஐதீகம் சொல்லப்படுகிறது. அது என்னவென்றால், இந்த கோவிலுக்குள் சில தீய எண்ணம் கொண்ட நபர்கள் நுழைந்து அழிவை ஏற்படுத்த முயன்றனர். ஒரு நாள் அந்த நபர்கள் கோவிலில் இருந்தபோது, இந்த கல் தீபஸ்தம்பம் திடீரென அசையத் தொடங்கியது. அது அசைந்ததால் மணி ஓசையும் எழுந்தது. இதனால் எச்சரிக்கையடைந்த பக்தர்கள் கோவிலுக்கு வந்து, அழிவை ஏற்படுத்திய அந்த நபர்களைத் தடுத்தனர். இந்த அற்புதத்தை தேவியே நிகழ்த்தினார் என்பது பக்தர்களின் நம்பிக்கை. அன்றிலிருந்து இந்த தீபஸ்தம்பம் ‘அசையும் தீபஸ்தம்பம்’ என்று அழைக்கப்படுகிறது.

இந்த இரண்டு தீபஸ்தம்பங்களுக்கு இடைப்பட்ட இடத்திலிருந்து, உயர்ந்த மேடையில் உள்ள கோவிலின் மண்டபத்திற்குள் நுழையலாம். மண்டபம், அரை திறந்த சபா மண்டபம், அந்தராளம் மற்றும் கருவறை என இந்த கோவிலின் அமைப்பு உள்ளது. இங்குள்ள மண்டபம், அசல் கோவிலுக்கு முன்னால் பிற்காலத்தில் கட்டப்பட்டதாகத் தெரிகிறது. இந்த மண்டபத்திலிருந்து மூலக் கோயிலின் அரை-திறந்த சபா மண்டபத்திற்குள் நுழையலாம். சபா மண்டபத்தின் முன்பக்கத்தில் நான்கு தூண்கள் வளைவுகளால் ஒன்றோடொன்று இணைக்கப்பட்டுள்ளன. இந்த சபா மண்டபத்தில் பக்தர்களின் வசதிக்காக தரிசன வரிசை முறை திட்டமிடப்பட்டுள்ளது. சபா மண்டபத்தில் அந்தராளத்தின் நுழைவாயிலுக்கு அருகில் தரையில் ஆமைச் சிலை உள்ளது. நுழைவாயிலின் வாசற்படியில் கீர்த்திமுகமும், லலாடபிம்பத்தில் விநாயகர் சிலையும் உள்ளன. நுழைவாயிலுக்கு அருகில் உள்ள தேவகோட்டத்தில் பரசுராமர் சிலை உள்ளது. இங்கிருந்து அடுத்து அந்தராளத்திற்குள் நுழையலாம். அந்தராளத்தில் ஹேமாடபந்தி கட்டுமானமும், கல் தூண்களும் உள்ளன. முன்னே கருவறையின் நுழைவாயில் உள்ளது. கருவறையின் முன்பக்கச் சுவரில் உள்ள தேவகோட்டங்களில் விநாயகர் மற்றும் தேவியின் சிலைகள் உள்ளன. கருவறையில் வஜ்ரபீடத்தின் மீது தேவியின் தாந்த்ரீக வடிவிலான சிலை உள்ளது. இந்தச் சிலையின் பிரபாவளி, கண்கள், காதுகள், மூக்கு மற்றும் கைகள் வெள்ளியால் ஆனவை. திருவிழாக் காலங்களில் தேவியின் சிலைக்கு வெள்ளி அல்லது தங்க முகக்கவசம் அணிவிக்கப்படுகிறது. இந்த கருவறையைச் சுற்றி வெளிப்புறத்தில் பிரகார வழி உள்ளது. கருவறையின் கூரையில் பாஷிங்கி தடுப்பு மற்றும் நான்கு அடுக்குகளைக் கொண்ட கோபுரம் உள்ளது. இந்தக் கோபுரத்தின் நான்கு பக்கங்களிலும் சிங்கச் சிற்பங்கள் உள்ளன. கோபுரத்தின் ஒவ்வொரு அடுக்கிலும் உள்ள தேவகோட்டங்களில் பல்வேறு தெய்வங்களின் சிலைகள் உள்ளன. கோபுரத்தின் உச்சியில் இரண்டு ஆமலக்கங்களும், அதன் மேல் கலசமும் உள்ளன.

சாரதீய நவராத்திரி விழா இங்கு மிகுந்த உற்சாகத்துடன் கொண்டாடப்படுகிறது. இக்காலத்தில் கடஸ்தாபனம் செய்யப்பட்டு தேவிக்கு பூஜை, ஆரத்தி மற்றும் அபிஷேகம் செய்யப்படுகிறது. சிறப்பு ஹோம-ஹவனங்களும் நடத்தப்படுகின்றன. விழாவின் இறுதியில், அதாவது விஜயதசமியன்று பல்லக்கு ஊர்வலம் நடைபெறுகிறது. இச்சமயத்தில் தேவியின் ஊர்வலம் நடைபெறுகிறது, இதில் ஆயிரக்கணக்கான பக்தர்கள் பங்கேற்கின்றனர். இக்காலத்தில் கோயிலில் மலர்கள் மற்றும் இலைகளால் அழகான அலங்காரங்கள் செய்யப்படுகின்றன. இது தவிர, இக்கோயிலில் சைத்ர நவராத்திரியும் கொண்டாடப்படுகிறது; ஆனால் அதன் பிரம்மாண்டம் சாரதீய நவராத்திரியைப் போல இருப்பதில்லை. பிற விழாக்களில் மகாசிவராத்திரி, தீபாவளி மற்றும் ஏகாதசி ஆகியவை அடங்கும். மகாசிவராத்திரியன்று ருத்ராபிஷேகம் மற்றும் சிவ-சக்தி பூஜை செய்யப்படுகிறது. மேலும், பரசுராம ஜெயந்தியன்று சிறப்பு பூஜை மற்றும் அன்னதானம் நடைபெறுகிறது. சம்பாஷஷ்டியன்று கண்டோபா-ம்ஹால்சாபாயின் பல்லக்கு இங்கு வருவதாகக் கூறப்படுகிறது.

வைகாசி பௌர்ணமியன்று இங்கு மூன்று நாள் திருவிழா நடைபெறுகிறது. இக்காலத்தில் லாத்தூர், தாராசிவ், பீட் மற்றும் கர்நாடகாவிலிருந்து ஆயிரக்கணக்கான பக்தர்கள் தேவியைத் தரிசிக்கவும், நேர்த்திக்கடன் செலுத்தவும் இங்கு வருகின்றனர். கெசட்டியர் குறிப்புகளின்படி, ‘இந்தத் தேவி நோய்களைக் குணப்படுத்துவதில் புகழ்பெற்றவர்’. குறிப்பாகத் தோல் நோய்கள் அல்லது அம்மை நோய்கள் ஏற்பட்டால் ‘வேப்பிலை அணிவித்தல்’ அல்லது ‘தண்டவத் சமர்ப்பித்தல்’ (சாஷ்டாங்க நமஸ்காரம் செய்து கோயில் பிரகாரம் வருதல்) போன்ற நேர்த்திக்கடன்கள் செய்யப்படுகின்றன. இச்சமயத்தில் பக்தர்களால் தேவியிடம் கௌல் (அருள்வாக்கு) கேட்கப்படுகிறது. இந்தத் திருவிழாவில் விவசாயக் கருவிகள், பாத்திரங்கள் மற்றும் இனிப்புகளின் விற்பனை பெருமளவில் நடைபெறுகிறது.

பயனுள்ள தகவல்கள்:

• ரேணாபூர் பேருந்து நிலையத்திலிருந்து ௭௦௦ மீட்டர் தொலைவில்
• மாவட்டத்தின் பல நகரங்களிலிருந்து ரேணாபூருக்கு அரசுப் பேருந்து வசதி
• தனியார் வாகனங்கள் கோயில் வாகன நிறுத்துமிடம் வரை வரலாம்
• இப்பகுதியில் தங்குமிடம் மற்றும் உணவக வசதிகள் உள்ளன
• தொடர்பு : கோயில் அலுவலகம், அலைபேசி ௯௯௨௧௯௧௪௬௩௨, ௯௯௭௫௧௨௩௨௭௦