ரேணுகா தேவி கோவில்

माहூர், தாலுகா माहூர், மாவட்டம் நாந்தேடு

மகாராஷ்டிராவின் வளமான மத மற்றும் கலாச்சார பாரம்பரியத்தில் மூன்றரை சக்தி பீடங்களுக்கு தனிச்சிறப்பு வாய்ந்த முக்கியத்துவம் உண்டு. இந்த புனிதமான சக்தி பீடங்களின் வரிசையில், माहூர் மலைக்கோட்டையில் அமைந்துள்ள ரேணுகா மாதாவின் தலம் ஒரு முழு பீடமாக முதலிடத்தில் திகழ்கிறது. நாந்தேடு மாவட்டத்தின் இயற்கை எழில் கொஞ்சும் மலைத்தொடர்களில் அமைந்துள்ள இந்த சக்தி தலம், இங்குள்ள தனித்துவமான தாம்பூல (வெற்றிலை) பாரம்பரியத்திற்குப் பெயர் பெற்றது. மற்றெங்கும் காணப்படாத, வெற்றிலை மற்றும் பல்வேறு வாசனைப் பொருட்களைக் கொண்டு இடித்துத் தயாரிக்கப்படும் இந்த வெற்றிலையைத் தேவிக்கு அர்ப்பணிக்கும் முறை இங்குள்ள தனிச்சிறப்பாகும்.

माहூர் மலைக்கோட்டை புவியியல் ரீதியாக சற்று தொலைவிலும், இயற்கை எழில் கொஞ்சும் சூழலிலும் அமைந்துள்ளது. பண்டைய காலத்தில் இப்பகுதி மாதாபுரம் அல்லது மாத்ருபுரம் என்று அழைக்கப்பட்டது; இதற்குத் தாயின் நகரம் என்று பொருள். பைங்கங்கா மற்றும் பூஸ் நதிப் பள்ளத்தாக்குகளில் அமைந்துள்ள இந்த கோட்டைக்கு இயற்கையான பாதுகாப்பு அரண் கிடைத்துள்ளது. மகாராஷ்டிராவின் சக்தி பீட பாரம்பரியத்தில், கோலாப்பூரின் மஹாலட்சுமி, துல்ஜாப்பூரின் துல்ஜாபவானி மற்றும் माहூரின் ரேணுகா ஆகிய மூன்று இடங்களும் முழு பீடங்களாகக் கருதப்படுகின்றன; வணியின் சப்தசிருங்கி அரை பீடமாகக் கருதப்படுகிறது. ‘தேவி பாகவதம்’ மற்றும் ‘ஸ்கந்த புராணம்’ ஆகியவற்றின் கதைகளின்படி, பகவான் சிவன் சதியின் உடலைத் தன் தோளில் சுமந்து கொண்டு தாண்டவ நடனம் ஆடியபோது, விஷ்ணுவின் சுதர்சன சக்கரத்தால் சதியின் உடல் துண்டுகளாகி பூமியின் பல்வேறு இடங்களில் விழுந்தன. அதில் சதியின் தலைப்பகுதி माहூர் மலைக்கோட்டையில் விழுந்தது. எனவே, இந்த தலம் জাগ্রத சக்தி பீடமாக அறியப்படுகிறது. ரேணுகா தேவி யமாயி, ஏகவீரா, எல்லம்மா போன்ற பல்வேறு பெயர்களாலும் அழைக்கப்படுகிறார்.

ரேணுகா தேவி பூதேவி ஆவார், ரேணுகா என்ற சொல்லுக்கு ரேணுமயமான பூமி என்று பொருள். புராணக் கதைகளின்படி, ரேணுகா ஜமதக்னி முனிவரின் மனைவி ஆவார். ‘ரேணுகா மகாத்மியம்’ நூலில் அவரது வாழ்க்கை வரலாறு இவ்வாறு கூறப்பட்டுள்ளது: பண்டைய காலத்தில் கன்யாகுப்ஜ தேசத்தில் இக்ஷ்வாகு வம்சத்தைச் சேர்ந்த ரேணு என்றழைக்கப்படும் பிரசேனஜித் என்ற மன்னர் ஆட்சி செய்து வந்தார். அவர் கன்யாகாமேஷ்டி யாகம் செய்தபோது, அந்த யாகத் தீயிலிருந்து ஒரு பெண் குழந்தை பிறந்தது. தொட்டிலில் அவளுக்கு காம்லி என்று பெயரிடப்பட்டது. ரேணு மன்னரின் மகள் என்பதால் அவர் ரேணுகா என்று அழைக்கப்படலானார். அவர் வளர்ந்த பிறகு, ரேணு மன்னர் பாகீரதி க்ஷேத்திரத்தில் அவருக்கு சுயம்வரம் நடத்தினார். அதில் அவர் ஜமதக்னி முனிவரை மணந்தார். இந்தத் தம்பதியருக்கு ருமண்வத், சுஷேண, வசு, விஸ்வாவசு மற்றும் ராமபத்ரர் அதாவது பரசுராமர் ஆகிய ஐந்து புதல்வர்கள் பிறந்தனர்.

அவரது பதிவிரதா தர்மம் எவ்வளவு வலிமையானது என்றால், அவர் ஆற்றங்கரையில் உள்ள மணலைக் கொண்டு குடம் செய்து அதில் தண்ணீர் கொண்டு வர முடிந்தது, அந்த குடத்தைத் தாங்குவதற்குப் பாம்பின் சுருளைப் பயன்படுத்தினார். ஒருநாள் துங்கபத்திரை நதியில் சித்ரரத கந்தர்வன் ஜலக்கிரீடை செய்து கொண்டிருந்தபோது, அதைப் பார்த்து சில நொடிகள் அவரது மனம் சஞ்சலமடைந்தது. அவரது மனதிலிருந்த சாத்வீக குணம் மறைந்ததால், மணலைக் கொண்டு குடம் செய்யும் அவரது சக்தி அழிந்தது. அவர் வெறும் கையுடன் ஆசிரமத்திற்குத் திரும்பினார். தனது தபோபலத்தால் ஜமதக்னி முனிவர் அனைத்தையும் அறிந்துகொண்டார். அவர் மிகுந்த கோபமடைந்து, தனது புதல்வர்களை ரேணுகாவின் தலையைக் கொய்யுமாறு ஆணையிட்டார். முதல் நான்கு புதல்வர்களான ருமண்வான், சுஷேண, வசு மற்றும் விஸ்வாவசு ஆகியோர் தந்தையின் இந்த ஆணையை மறுத்தனர். அதனால் ஜமதக்னி அவர்களைச் சபித்து சிந்திக்கும் திறனை இழக்கச் செய்தார். ஆனால், ஐந்தாவது புதல்வரான பரசுராமர், பகவான் விஷ்ணுவின் அவதாரமாகக் கருதப்படுபவர், தந்தையின் ஆணையை ஏற்று தனது கோடரியால் தாயின் தலையைத் துண்டித்தார்.

பரசுராமரின் இந்த பித்ரு பக்தியில் மகிழ்ந்த ஜமதக்னி, அவரிடம் வரம் கேட்கச் சொன்னார். அப்போது பரசுராமர் மிகுந்த சாதுர்யத்துடன், தனது தாயை உயிர்ப்பிக்க வேண்டும் மற்றும் சகோதரர்களுக்கு விமோசனம் அளிக்க வேண்டும் என்று வரம் கேட்டார். ஜமதக்னி அதை ஏற்றுக்கொண்டார். ரேணுகா மீண்டும் உயிர் பெற்றார். இந்தக் கதையின் மற்றொரு பகுதி என்னவென்றால், பரசுராமர் ரேணுகாவின் தலையைத் துண்டித்தபோது, அவரது தலை விழுந்த இடமே இன்றைய माहூர் மலைக்கோட்டை என்று கருதப்படுகிறது. இதனால்தான் माहூர் கோவிலில் தேவியின் முகமூடி மட்டுமே வழிபடப்படுகிறது, முழு உருவம் அல்ல.

இது தவிர ‘சஹ்யாத்ரிகண்டம்’ மற்றும் ‘தத்த புராணம்’ ஆகியவற்றிலும் माहூர் பற்றிய குறிப்புகள் உள்ளன. தத்த சம்பிரதாயத்தின் மிக முக்கியமான நூலான ‘ஸ்ரீ குருசரித்திரத்தில்’ माहூரின் பெருமை விவரிக்கப்பட்டுள்ளது. ஸ்ரீ ந்ருஸிம்ஹ சரஸ்வதி தனது பயணத்தின் போது माहூர் மலைக்கோட்டைக்கு வருகை தந்து அங்கு தவம் செய்தார் என்ற குறிப்பு குருசரித்திரத்தில் காணப்படுகிறது. மேலும், சந்த் ஏக்நாத் மகாராஜ் தனது பாருட் பாடல்கள் மூலம் ரேணுகா மாதாவின் பெருமையைப் பாடியுள்ளார். ‘தார் உகட பயே தார் உகட’ அல்லது ‘ஜோகவா மாகேன்’ போன்ற படைப்புகள் மூலம் அவர் ரேணுகாவை ஜகதம்பையின் வடிவமாக அழைத்துள்ளார். சமர்த்த ராமதாஸ் சுவாமிகளின் ‘தாஸ்போத்’ மற்றும் பிற எழுத்துக்களிலும் माहூர் தேவியின் குறிப்பு காணப்படுகிறது.

माहூர் கோவிலின் மிகப்பெரிய சிறப்பு, அங்கு தேவிக்கு அர்ப்பணிக்கப்படும் தாம்பூலம் அல்லது வெற்றிலை ஆகும். வேறு எந்த சக்தி பீடத்திலும் தேவிக்கு இவ்வளவு பெரிய அளவில் வெற்றிலை அர்ப்பணிக்கப்படுவதில்லை. இந்த தாம்பூலத்தைத் தயாரிக்க வெற்றிலை, கத்தூரி, சுண்ணாம்பு, பாக்கு, சோம்பு, ஜாதிக்காய், உலர்ந்த தேங்காய், ஏலக்காய், கிராம்பு மற்றும் குல்கந்து போன்ற பொருட்கள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. ஆயிரம் வெற்றிலைகளை இடித்து அதன் விழுதாக இது தயாரிக்கப்படுகிறது. இந்த வெற்றிலை தேவிக்கு மிகவும் பிடிக்கும் என்பது பக்தர்களின் நம்பிக்கை. இந்த தாம்பூலத்தின் சுவையும் தயாரிக்கும் முறையும் माहூரில் மட்டுமே காணப்படுகிறது. இந்த தனித்துவத்தாலேயே, இப்போது இந்த தாம்பூலத்திற்கு ‘புவியியல் குறியீடு’ (Geographical Indication Tag) பெறும் செயல்முறை நடைபெற்று வருகிறது. ஜிஐ டேக் கிடைப்பது என்பது இந்த பிரசாதத்திற்கு ஒரு வகையில் ‘அறிவுசார் சொத்து’ அந்தஸ்து கிடைப்பதாகும். இதனால் माहூர் தாம்பூலத்திற்கு உலகளாவிய அங்கீகாரம் கிடைக்கும் மற்றும் இந்த பாரம்பரிய முறை சட்டப்பூர்வமாகப் பாதுகாக்கப்பட்டு அதன் முக்கியத்துவம் மேலும் அதிகரிக்கும்.

माहூர் மலைக்கோட்டையில் உள்ள ரேணுகா தேவி கோவில் ஒரு உயரமான குன்றின் மீது உள்ளது, அங்கு செல்ல படிக்கட்டுகள் உள்ளன. அடிவாரத்திலிருந்து சுமார் 250 படிகள் ஏறி கோட்டையில் உள்ள கோவில் வளாகத்திற்குள் நுழையலாம். இந்த வளாகத்தைச் சுற்றி கல் மதில் சுவர் உள்ளது. இந்த மதில் சுவரிலிருந்து சுற்றியுள்ள பகுதியின் பரந்த காட்சிகளைக் காணலாம். கல் தரை கொண்ட இந்த வளாகத்தில் கணபதி மற்றும் ஜமதக்னி முனிவரின் கோவில்கள் உள்ளன. வளாகத்தின் மையப்பகுதியில் ரேணுகா மாதாவின் கோவில் உள்ளது. இந்த கோவிலின் நுழைவாயிலுக்கு முன்னால் ரங்கமண்டபம் உள்ளது. இந்த ரங்கமண்டபம் வழியாக பக்தர்கள் கோவிலுக்குள் வரலாம். இந்த கோவில் பல்வேறு காலகட்டங்களில் கட்டப்பட்டது என்பதற்கு தொல்பொருள் சான்றுகள் உள்ளன. ராஷ்டிரகூட ஆட்சிக் காலத்தில் இப்பகுதியில் உள்ள குகைகளின் (பாண்டவர் குகைகள்) பணி நடந்திருக்கலாம், இது அஜந்தா-எல்லோரா குகைகளுடன் ஒற்றுமையைக் கொண்டுள்ளது. தற்போதைய ரேணுகா தேவி கோவில் யாதவர்களின் காலத்தில், குறிப்பாக தேவகிரி யாதவ மன்னர்களின் ஆட்சிக் காலத்தில் (12-ம் – 13-ம் நூற்றாண்டு) கட்டப்பட்டதாகக் கருதப்படுகிறது. கோவிலின் அமைப்பு ஹேமாட்பந்தி பாணியில் இல்லாவிட்டாலும், அதில் உள்ள கல் கட்டுமானம் மற்றும் தூண்களின் அமைப்பு இடைக்கால இந்து கட்டிடக்கலைக்குச் சான்றாக உள்ளது.

இந்தக் கோவிலின் சபா மண்டபத்தில் பெரிய கற்களாலான தூண்கள் உள்ளன, அவை மேற்புறத்தில் வளைவுகளால் ஒன்றோடொன்று இணைக்கப்பட்டுள்ளன. இந்தத் தூண்களிலும் மேற்கூரையிலும் சில இடங்களில் பழங்காலக் கலைநயமிக்க வேலைப்பாடுகளின் எச்சங்களைக் காணலாம். இக்கோவிலின் கருவறை ஒரு குகை அல்லது பிளவு போன்ற அமைப்பைக் கொண்டுள்ளது. இந்தக் கருவறையின் நுழைவாயில் வெள்ளியால் வேயப்பட்டுள்ளது. கருவறையின் மையப்பகுதியில் தேவியின் சுயம்பு வடிவிலான, குங்குமம் பூசப்பட்ட திருவுருவம் (முகமூடி) உள்ளது. இந்த முகமூடி சுமார் ௫ அடி உயரமும் ౪ அடி அகலமும் கொண்டது. தேவிக்கு தங்கம் மற்றும் வெள்ளியாலான பல்வேறு ஆபரணங்கள், மூக்குத்தி மற்றும் கடுக்கன்கள் அணிவிக்கப்பட்டு அலங்கரிக்கப்படுகிறது. இங்கு தேவியின் முகம் மட்டுமே வழிபடப்படுகிறது, ஏனெனில் உடல் பகுதி பூமிக்கு அடியில் மறைந்திருப்பதாக நம்பப்படுகிறது. இந்த கோவிலிலிருந்து மற்றொரு பாதையில் உள்ள படிகளில் இறங்கிச் சென்றால் அடிவாரத்தில் உள்ள பரசுராமர் கோவிலை அடையலாம். இந்த கோவிலில் தினமும் வரும் பக்தர்களுக்கு மகாபிரசாத வசதி உள்ளது.

माहூர் (மாஹூர்) மலையில் பக்தர்களின் கூட்டம் எப்போதும் இருக்கும், ஆனால் இங்கு கொண்டாடப்படும் சில குறிப்பிட்ட திருவிழாக்களே இந்த இடத்தின் பெருமையாகும். அவற்றில் ஆஸ்வின் மாதத்தில் நடைபெறும் சாரதிய நவராத்திரி திருவிழா இங்கு மிகவும் பிரம்மாண்டமாக கொண்டாடப்படுகிறது. கடஸ்தாபனத்துடன் இந்த விழா தொடங்குகிறது. ஒன்பது நாட்களும் தேவிக்கு மகாகாளி, மகாலட்சுமி மற்றும் மகாசரஸ்வதி என பல்வேறு வடிவங்களில் அலங்காரம் செய்யப்படுகிறது. இந்த நாட்களில் கோவிலில் சதசண்டி அல்லது நவசண்டி யாகங்கள் நடத்தப்படுகின்றன. பக்தர்கள் ஒன்பது நாட்களும் விரதம் இருந்து மலையிலேயே தங்குவார்கள். இந்த நாட்களில் மலைப்பகுதி முழுவதும் மின்விளக்குகளால் ஜொலிக்கும். தினமும் இரவு நேரத்தில் கோந்தல், பாருட் மற்றும் தேவியின் பாடல்கள் பாடப்படுகின்றன. தசரா நாளில், அதாவது விஜயதசமியன்று, சீமோல்லங்கன விழா மிகுந்த உற்சாகத்துடன் கொண்டாடப்படுகிறது. இந்நாளில் காலையில் தேவிக்கு பூஜை முடிந்த பிறகு, தேவியின் பல்லக்கு மேளதாளங்களுடன் ஊர்வலமாக மலையிலிருந்து கீழே இறங்கி வரும். இந்த பல்லக்கு விழாவில் ஆயிரக்கணக்கான பக்தர்கள் பங்கேற்பார்கள். பாரம்பரியப்படி, சீமோல்லங்கனத்திற்காக பல்லக்கு ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்திற்கு கொண்டு செல்லப்படுகிறது, அங்கு தங்கம் எனப்படும் அப்யா (ஆத்தி) இலைகளைப் பறிக்கும் நிகழ்ச்சி நடைபெறுகிறது. இதுவே வெற்றியின் அடையாளமாகக் கருதப்படுகிறது. இந்நாளில் மலையில் பெரிய திருவிழா நடைபெறும். இது தவிர, வைசாக சுத்த திருதியை அன்று ரேணுகா ஜெயந்தி கொண்டாடப்படுகிறது. இந்நாளில் தேவியின் அவதார விழா கொண்டாடப்படுகிறது. பௌஷ மாதத்தில் சாகம்பரி பௌர்ணமி விழா நடைபெறுகிறது, இதில் தேவிக்கு பல்வேறு வகையான காய்கறிகள் மற்றும் பழங்களை நைவேத்தியமாகப் படைத்து அலங்காரம் செய்யப்படுகிறது. கோவிலின் தினசரி பூஜை வழிபாடுகளில் அதிகாலை காகட் ஆரத்தி, மதிய மகாநைவேத்தியம் மற்றும் இரவு சேஜாரத்தி ஆகியவை அடங்கும். தினமும் காலை ௫ மணி முதல் இரவு ௧௦ மணி வரை பக்தர்கள் ரேணுகா தேவியைத் தரிசனம் செய்யலாம்.

பயனுள்ள தகவல்கள்:

• माहூர் (மாஹூர்) பேருந்து நிலையத்திலிருந்து ౪ கி.மீ தொலைவில்
• நாந்தேடிலிருந்து ௧௨௮ கி.மீ தொலைவில்
• மாநிலத்தின் பல நகரங்களிலிருந்து माहூர் (மாஹூர்) செல்ல அரசுப் பேருந்து வசதி
• தனியார் வாகனங்கள் கோவில் வாகன நிறுத்துமிடம் வரை வரலாம்
• இப்பகுதியில் தங்குவதற்கும் உணவிற்கும் பல வசதிகள் உள்ளன
• தொடர்பு: கோவில் அலுவலகம், அலைபேசி ௭௫௧௭௦௨௬௧௧௧, ௭௦௮௩௯௧௭௯௧௮