அஷ்டபுஜா மந்திர்

நவா மோண்டா, பர்பணி, தாலுகா மற்றும் மாவட்டம் பர்பணி

பர்பணி மாவட்டத்தின் மற்றும் தாலுகாவின் தலைமையகமாக விளங்கும் பர்பணி நகரின் நவா மோண்டா பகுதியில் அஷ்டபுஜா மந்திர் அமைந்துள்ளது. இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கும் மேலான பழமையான வரலாற்றைக் கொண்ட இந்த நகரம், பண்டைய காலத்தில் ‘பிரபாவதி நகரி’ என்று அழைக்கப்பட்டது. இந்த நகரில் மௌரியர், சாதவாகனர், வாகாடகர் ஆகிய அரச வம்சத்தினரும், பின்னர் முகலாயர்கள், நிஜாம்கள் மற்றும் பிரிட்டிஷாரும் ஆட்சி புரிந்தனர். இந்த வளமான பாரம்பரியத்தின் காரணமாக, பர்பணி நகரில் சோமேஸ்வர மகாதேவர் மந்திர், லலிதா தேவி மந்திர், பாலாஜி மந்திர், கோடி பார்சுவநாத சுவேதாம்பர சமண மந்திர், ரங்கநாத் மகாராஜ் மந்திர், பேடா ஹனுமான் மந்திர், லட்சுமிநாராயண மந்திர் மற்றும் உகடா மகாதேவர் மந்திர் போன்ற பல ஆலயங்கள் உள்ளன. இந்த அனைத்து ஆன்மீகத் தலங்களிலும், அஷ்டபுஜா தேவியின் இந்த மந்திர் பக்தர்களின் முக்கியமான நம்பிக்கையின் மையமாக கருதப்படுகிறது. இங்குள்ள தேவி வேண்டுதல்களை நிறைவேற்றுபவள் என்பது பக்தர்களின் அசைக்க முடியாத நம்பிக்கையாகும்.

இந்தியப் புராணங்களிலும் சிற்பக்கலையிலும் அஷ்டபுஜா தேவிக்கு முக்கிய இடமுண்டு. அஷ்டபுஜா என்றால் எட்டு கைகளைக் கொண்ட தேவி என்று பொருள். இது அவளது சக்தியின் மற்றும் உலகளாவிய செயல்பாட்டின் அடையாளமாகக் கருதப்படுகிறது. இந்த தேவியின் புராணக் குறிப்பு ‘மார்க்கண்டேய புராணம்’ சார்ந்த ‘தேவி மகாத்மியம்’ எனப்படும் ‘துர்கா சப்தசதி’ என்ற நூலில் காணப்படுகிறது. மகிஷாசுரன் என்ற அரக்கன் தேவர்களைத் தோற்கடித்து சொர்க்கத்தைக் கைப்பற்றியபோது, அனைத்து தேவர்களின் தேஜஸிலிருந்தும் ஒரு மகாசக்தி உருவானது. இந்த சக்திக்கு பல்வேறு தேவர்கள் தங்கள் ஆயுதங்களை வழங்கினர், அதன் விளைவாக அஷ்டபுஜங்களை ஏந்திய துர்கையின் வடிவம் வெளிப்பட்டது. இந்தக் குறிப்புடன் இணைந்து ஹரிவம்ச புராணம் மற்றும் சிவபுராணத்திலும் தேவியின் இந்த பராக்கிரம வடிவம் விவரிக்கப்பட்டுள்ளது. அங்கு அவள் மகாகாளி, மஹாலட்சுமி மற்றும் மகாசரஸ்வதி ஆகியோரின் ஒருங்கிணைந்த வடிவமாகக் கருதப்படுகிறாள்.

சிற்பக்கலை மற்றும் கட்டிடக்கலை அடிப்படையில் பார்த்தால், அஷ்டபுஜா தேவியின் எட்டு கைகளில் உள்ள ஆயுதங்கள் தனித்துவமானவை. பொதுவாக அவளது வலது கைகளில் சக்கரம், கதை, வாள் மற்றும் அம்பு இருக்கும், இடது கைகளில் சங்கு, வில், கேடயம் மற்றும் சூலம் அல்லது மணி இருக்கும். இந்த ஆயுதங்கள் விஷ்ணு, சிவன், இந்திரன், வருணன் மற்றும் பிற முக்கிய தேவர்களால் அசுரர்களை அழிப்பதற்காக அவளுக்கு வழங்கப்பட்டவை. தேவியின் வாகனம் சிங்கம் மற்றும் அவள் பெரும்பாலும் மகிஷாசுரனை வதம் செய்யும் மகிஷாசுரமர்த்தினி வடிவில் காட்டப்படுகிறாள். இந்தியாவில் குப்தர் காலத்திலிருந்தே அஷ்டபுஜா தேவியின் சிலைகள் இருந்ததற்கான சான்றுகள் கிடைக்கின்றன. மத்திய பிரதேசத்தில் உள்ள உதயகிரி குகைகள் மற்றும் பூமராவில் உள்ள குப்தர் காலத்து மந்திரங்களில் இதன் ஆரம்பகால எச்சங்களைக் காணலாம்.

இடைக்காலத்தில் மந்திர் கட்டிடக்கலை வளர்ச்சியடைந்தபோது, அஷ்டபுஜா தேவியின் சிலைகளுக்கு மந்திரங்களின் வெளிப்புறச் சுவர்களிலும் நுழைவாயில்களிலும் சிறப்பு இடம் அளிக்கப்பட்டது. பாதாமி மற்றும் ஐஹோளேயில் உள்ள சாளுக்கியர் காலத்து மந்திரங்களிலும், எல்லோராவில் உள்ள ராஷ்டிரகூடர் காலத்து கைலாச மந்திரத்திலும் அஷ்டபுஜா தேவியின் நேர்த்தியான சிற்பங்கள் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. பல்வேறு கல்வெட்டுகளின்படி, வணிகப் பாதைகள் மற்றும் கோட்டைகளைப் பாதுகாப்பதற்காக அஷ்டபுஜா தேவியின் மந்திரங்கள் கட்டப்பட்டன. அவளது எட்டு கைகள் எட்டு திசைகளைப் பாதுகாப்பதன் அடையாளமாகக் கருதப்பட்டதால், அக்கால மன்னர்களும் போர்வீரர்களும் போருக்குச் செல்வதற்கு முன் இந்த தேவியை வழிபட்டனர். இது பல்வேறு செப்புப் பட்டயங்கள் மற்றும் கல்வெட்டுகளில் உள்ள வரலாற்று குறிப்புகளிலிருந்து நிரூபணமாகிறது.

உள்ளூர் மக்களின் கருத்துப்படி, தேவியின் இந்த மந்திர் சுமார் முன்னூறு முதல் நானூறு ஆண்டுகள் பழமையானது. சில பக்தர்கள் இந்த இடத்தைப் புராண காலத்துடன் நேரடியாகத் தொடர்புபடுத்துகின்றனர். இந்த மந்திரத்தைப் பற்றி உள்ளூர் அளவில் சில கதைகள் புழக்கத்தில் உள்ளன. ஒரு கதையின்படி, பண்டைய காலத்தில் இப்பகுதியை ஒரு அரக்கன் ஆட்சி செய்து வந்தான். அதிகார போதையில் இருந்த அந்த அரக்கனின் கொடுமைகளால் சாமானிய மக்களின் வாழ்க்கை துன்பகரமானது. அப்போது மக்கள் தேவியை வேண்டினர். தன் பக்தர்களைத் துன்பத்திலிருந்து விடுவிக்க தேவி அஷ்டபுஜா வடிவில் தோன்றினாள். தேவி போரில் அந்த அரக்கனை வதம் செய்து பக்தர்களைக் காப்பாற்றினாள். போருக்குப் பிறகு தேவி ஓய்வெடுத்த இடத்தில் அவளைப் பிரதிஷ்டை செய்து பக்தர்கள் இந்த மந்திரத்தைக் கட்டினர். மற்றொரு கதை வரலாற்று காலத்துடன் தொடர்புடையது. இந்த கதையின்படி, அந்நிய ஆட்சியின் போது இப்பகுதியை ஒரு ஆட்சியாளன் ஆண்டு வந்தான். அவனது ஆட்சியால் சாமானிய மக்கள் தொடர்ந்து அநீதியையும் கொடுமைகளையும் சந்திக்க நேர்ந்தது. இறுதியில் அநீதி பொறுக்க முடியாததால், மக்கள் ஒன்றிணைந்து அந்த ஆட்சியாளருக்கு எதிராகப் போராடினர். இந்த ஆட்சியை மக்கள் தூக்கியெறிந்தனர். இந்த மக்கள் வெற்றியின் மற்றும் ஒற்றுமையின் அடையாளமாக இங்கு அஷ்டபுஜா தேவியின் மந்திர் நிறுவப்பட்டது.

பர்பணி நகரின் நவா மோண்டா என்ற வணிகப் பகுதியில், இந்த இருமாடி மந்திர் பிரதான சாலையோரத்தில் அமைந்துள்ளது. மந்திரத்தின் நுழைவாயிலின் இருபுறமும் பூஜை பொருட்கள் விற்கும் கடைகள் உள்ளன. சபாமண்டபம் மற்றும் கருவறை என இந்த மந்திரத்தின் அமைப்பு உள்ளது. இந்த மந்திர் சாலையின் மட்டத்திலிருந்து சற்று உயர்ந்த மேடையில் கட்டப்பட்டுள்ளது. மூடிய சபாமண்டபத்தில் போதுமான வெளிச்சமும் காற்றோட்டமும் இருக்க ஜன்னல்கள் உள்ளன. சபாமண்டபத்தில் சுவரோரத்தில் தானியங்கள் மற்றும் உப்பு வைக்கும் பாரம்பரிய கூடைகள் உள்ளன. பக்தர்கள் வீட்டிலிருந்து கொண்டு வரும் தானியங்கள், மாவு, உப்பு மற்றும் மிளகாய் போன்ற பொருட்களை அங்கு அர்ப்பணிக்கின்றனர். சபாமண்டபத்தின் இடதுபுறம் உள்ள வஜ்ரபீடத்தில் ஹனுமான், கணபதி மற்றும் விட்டல்-ருக்மாயி சிலைகள் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டுள்ளன. வலதுபுறம் உள்ள வஜ்ரபீடத்தில் ஸ்ரீதத்தாத்ரேயரின் சிலை உள்ளது. சபாமண்டபத்தில் இடதுபுறம் நான்கு படிகள் கொண்ட ஒரு தரைத்தளம் உள்ளது. இந்த தரைத்தளத்தில் சிவலிங்கம் நிறுவப்பட்டுள்ளது. சிவலிங்கத்திற்குப் பின்னால் சுவரோரத்தில் பார்வதி தேவியின் சிலை உள்ளது. சபாமண்டபத்தின் மையப்பகுதியில் உள்ள வஜ்ரபீடத்தில் கோஸ்வாமி கிரிஜி மகாராஜின் தியான நிலையில் உள்ள சிலை உள்ளது.

சபாமண்டபத்தின் முன்பகுதியில் சுமார் இரண்டு அடி ஆழத்தில் கருவறை உள்ளது. இந்த கருவறைக்குச் செல்லும் படிகளின் இருபுறமும் செதுக்கப்பட்ட கல் தூண்கள் உள்ளன, அதன் மேல் வளைவுத் தோரணம் செதுக்கப்பட்டுள்ளது. கருவறையின் மையப்பகுதியில், வஜ்ரபீடத்தில் உள்ள வெள்ளி வேலைப்பாடுகள் கொண்ட மகுடத்தில், அஷ்டபுஜா தேவியின் பாஷாணச் சிலை உள்ளது. தேவி தனது கைகளில் பல்வேறு ஆயுதங்களை ஏந்தியிருக்கிறாள். போர் புரியும் நிலையில் உள்ள தேவியின் ஒரு கை ஆசி வழங்கும் முத்திரையில் உள்ளது. தேவியின் கழுத்து சற்று சாய்ந்திருப்பதால், இந்த சிலைக்கு ஒரு தனித்துவமான வடிவம் கிடைத்துள்ளது. இந்த அலங்கரிக்கப்பட்ட சிலைக்கு விலையுயர்ந்த நகைகளும் ஆடைகளும் அணிவிக்கப்பட்டுள்ளன. சிலையின் தலைக்கு மேல் வெள்ளிக் குடை உள்ளது.

சபாமண்டபத்தின் கூரையில் குவிமாடம் போன்ற சிகரம் உள்ளது. இந்த சிகரத்தில் செங்குத்தான கோடுகள் செதுக்கப்பட்டுள்ளன, அதன் உச்சியில் ஆமலகம் உள்ளது. இந்த ஆமலக்கின் மேல் கலசமும் கொடியும் உள்ளன. கருவறையின் கூரையில் உள்ள சிகரமும் குவிமாடம் போன்ற வடிவத்தில் உள்ளது. இந்த சிகரம் சபாமண்டபத்தின் சிகரத்தை விட அளவில் பெரியது. இந்த சிகரத்தில் செங்குத்தான கோடுகள் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. அதன் உச்சியில் ஒன்றன் மேல் ஒன்றாக இரண்டு ஆமலக்களும் அதன் மேல் கலசமும் உள்ளன.

சாரதீய நவராத்திரி உற்சவம் இந்தத் திருக்கோயிலின் முதன்மையான வருடாந்திரத் திருவிழாவாகும். இக்காலத்தில் தொடர்ந்து ஒன்பது நாட்களுக்கு தேவிக்கு வெவ்வேறு வடிவங்களில் பூஜைகள் செய்யப்படுகின்றன. நவராத்திரியின் போது கோயிலில் மஹா யக்ஞம் ஏற்பாடு செய்யப்படுகிறது. இந்த ஒன்பது நாட்களில் கோயிலில் பஜனை, கீர்த்தனை, ஜாகரன் மற்றும் கொண்டல் போன்ற பல்வேறு நிகழ்ச்சிகள் நடைபெறுகின்றன. இப்பகுதியைச் சேர்ந்த எண்ணற்ற பக்தர்கள் தரிசனத்திற்காக இங்கு வருகிறார்கள். அவர்கள் தேவிக்கு கனா-நாரளம் (புடவை மற்றும் தேங்காய்) கொண்டு மடி நிரப்பி, புடவை மற்றும் ரவிக்கை துணிகளை சமர்ப்பிக்கிறார்கள். இது தவிர, கோயிலில் சைத்ரோற்சவம், ஹனுமன் ஜெயந்தி, ஆஷாடி மற்றும் கார்த்திகை ஏகாதசி, கோஜாகிரி பௌர்ணமி, தத்த ஜெயந்தி, மஹாசிவராத்திரி, சிராவண மாதம் மற்றும் குருபௌர்ணமி ஆகிய பண்டிகைகள் பாரம்பரிய முறைப்படி கொண்டாடப்படுகின்றன. திருவிழாக்களின் போது கோயிலில் தரிசனத்திற்காக பக்தர்களின் பெரும் கூட்டம் கூடுகிறது. காலை ௭ மணி மற்றும் மாலை ௭:௩௦ மணிக்கு தேவிக்கு ஆரத்தி நடைபெறுகிறது. ஒவ்வொரு செவ்வாய் மற்றும் வெள்ளிக்கிழமைகளில் ஆரத்திக்குப் பிறகு பக்தர்களுக்கு மஹாபிரசாதம் வழங்கப்படுகிறது. தினமும் காலை ௭ மணி முதல் மதியம் ௧ மணி வரையிலும், மாலை ௪ மணி முதல் இரவு ௧௦ மணி வரையிலும் பக்தர்கள் இந்த கோயிலில் அஷ்டபுஜ தேவியின் தரிசனத்தைப் பெறலாம்.

பயனுள்ள தகவல்கள்

• பர்பணி ரயில் நிலையம் மற்றும் மத்திய பேருந்து நிலையத்திலிருந்து ௩ கி.மீ தொலைவில்
• மாவட்டத்தின் பல நகரங்களிலிருந்து பர்பணிக்கு அரசுப் பேருந்து மற்றும் ரயில் வசதி
• தனியார் வாகனங்கள் கோயில் வரை வரலாம்
• இப்பகுதியில் தங்குமிடம் மற்றும் உணவு வசதிகள் உள்ளன