மிரன்நாத் கோவில்

தேவளி, தா. தேவளி, ஜி. வார்தா

மிரன்நாத் கோவில் வார்தா மாவட்டத்தின் தேவளி தாலுகாவின் கிராம தெய்வமாகக் கருதப்படுகிறது. பிறப்பால் முஸ்லிமாக இருந்தாலும், சொந்தக் கையெழுத்தில் ஞானேஸ்வரியையும், நாமதேவரின் அபங்கங்களையும் எழுதியவர், பண்டரிபுரத்தில் கீர்த்தனை மற்றும் நிருபணம் செய்து வர்க்கரி சம்பிரதாயத்தைப் பரப்பிய மிரன்நாத் மகாராஜாவை தேவளி மக்கள் தெய்வமாகவே போற்றுகின்றனர். மிரன்நாத் மகாராஜா ௧௮௭௮-ஆம் ஆண்டு அஸ்வின் சுக்ல அஷ்டமி அன்று தேவளியில் சமாதி அடைந்தார். பிற்காலத்தில் இந்த இடத்தில் அவருக்குப் பிரம்மாண்டமான கோவில் கட்டப்பட்டது.

விதர்பா பகுதி புனிதர்களின் பூமி என்று புகழ்பெற்றது. ராஷ்ட்ரஸந்த் துகடோஜி மகாராஜ், ஸந்த்ஸ்ரீ காட்கே மகாராஜ், ஸந்த் நானாஜி மகாராஜ், ஸந்த் நகাজি மகாராஜ், ஸந்த் ஆபாஜி மகாராஜ் போன்ற புனிதர்கள், சாதி மற்றும் மூடநம்பிக்கைகளின் பிடியிலிருந்து பொதுமக்களை விடுவித்து, ஆன்மீகத்தின் எளிய மற்றும் நேரான பாதையைக் காட்டினர். அந்நியர்களின் தொடர் படையெடுப்புகளால் திசைமாறி, அச்சமடைந்த சமூகத்திற்கு ஞானத்தின் ஒளியைக் காட்டி, பக்தி மார்க்கத்தில் வழிநடத்தினர். இந்த வரிசையில் வித்தலரின் பக்தரான ஸந்த் மிரன்நாத் மகாராஜ், தனது கீர்த்தனைகள் மற்றும் நிருபணங்கள் மூலம் மக்களின் மனதில் வித்தல பக்தியின் விதைகளை விதைத்தார். தேவளி நகரில் உள்ள மிரன்நாத் கோவில் ஆயிரக்கணக்கான பக்தர்களின் श्रद्धाஸ்தானமாக (நம்பிக்கை மையம்) உள்ளது, இங்கு நடைபெறும் ௧௫ நாள் திருவிழா விதர்பாவின் மிகப்பெரிய திருவிழாக்களில் ஒன்றாகக் கருதப்படுகிறது.

மிரன்நாத் ஒரு பிஞ்சாரி முஸ்லிம் குடும்பத்தில் பிறந்தார். சிறுவயதிலிருந்தே பாண்டுரங்கனின் பக்தி மற்றும் வர்க்கரி சம்பிரதாயத்தின் மீது அவருக்கு ஈர்ப்பு இருந்தது. தனது பத்தாவது வயதில் அவர் அமராவதி மாவட்டத்தின் ஷெண்டோளே கிராமத்திற்கு வந்தார். அப்போது அங்கு ஸ்ரீ விஸ்வநாத் மகாராஜின் கீர்த்தனைகள் நடைபெற்று வந்தன. மிரன்நாத் தவறாமல் அவரது அனைத்து கீர்த்தனைகளையும் கேட்டு வந்தார். விஸ்வநாத் மகாராஜ் எளிய சொற்களில் ஆன்மீகத்தை விளக்குவார். இதனால் ஈர்க்கப்பட்ட மிரன்நாத், தமக்கு அனுக்ரஹம் (தீட்சை) வழங்க வேண்டும் என்று விஸ்வநாத் மகாராஜிடம் வேண்டினார். விஸ்வநாத் மகாராஜும், வித்தலரின் மீதான அவரது பக்தியை நிரூபிப்பதற்காக, மிரன்நாத்தை சொந்தக் கையெழுத்தில் ஞானேஸ்வரியை எழுதி முடிக்கச் சொன்னார். குருவின் கட்டளையைச் சிரமேற்கொண்டு மிரன்நாத் ஞானேஸ்வரியை எழுதினார். அதைச் செய்யும்போதே அவர் முழு ஞானேஸ்வரியையும் மனப்பாடம் செய்தார், அதோடு ஸந்த் நாமதேவரின் அனைத்து அபங்கங்களையும் எழுதி முடித்தார்.

விஸ்வநாத் மகாராஜ் வழங்கிய அனுக்ரஹம் மற்றும் ஞானேஸ்வரியின் ஆழ்ந்த படிப்பினால், பண்டரிபுரம் சென்று வித்தலரைத் தரிசிக்க வேண்டும் என்ற ஆவல் அவருக்குள் எழுந்தது. அதற்காக அவர் ஒருமுறை ஷெண்டோளேயிலிருந்து பண்டரிபுரத்திற்கு வாரி (யாத்திரை) சென்றார்; ஆனால் முஸ்லிம் என்பதால் வித்தலர் கோவிலுக்குள் நுழைய அவருக்கு அனுமதி மறுக்கப்பட்டது. அங்கிருந்து அவர் வெளியேற்றப்பட்டார். அப்போது அவர் வருத்தத்துடன் மீண்டும் ஷெண்டோளே திரும்பினார். இரண்டாவது முறையும் அதே நிலைதான். மீண்டும் பண்டரிபுரத்திலிருந்து வித்தலரைத் தரிசிக்காமல் திரும்ப வேண்டியிருந்தது. மூன்றாவது முறை, பாண்டுரங்கனைத் தரிசிக்காமல் பண்டரிபுரத்திலிருந்து திரும்புவதில்லை என்று அவர் உறுதியெடுத்தார். அதன்படி அவர் கோவிலுக்குள் நுழைய முயன்றார்; ஆனால் அங்கிருந்த பட்வாவினர் (பூசாரிகள்) அவரை உள்ளே அனுமதிக்கவில்லை.

இதைப் பற்றிய ஐதீகம் என்னவென்றால், பட்வாவினர் கோவில் நுழைவை மறுத்த பிறகு, சந்திரபாகா நதிக்கரையில் உள்ள புண்டலிகர் கோவிலுக்கு முன்னால் மிரன்நாத் மகாராஜ் தொடர்ந்து ௧௨ முதல் ௧௪ மணி நேரம் கீர்த்தனை பாடிக்கொண்டிருந்தார். அப்போது பாண்டுரங்கனே நேரில் ஒரு பிராமணருக்குக் கனவில் தோன்றி, நதிக்கரையில் கீர்த்தனை பாடிக்கொண்டிருக்கும் மிரன்நாத்தை கோவிலுக்கு அழைத்து வா என்று கூறினார். கனவின்படி அந்த பிராமணர் அங்கு சென்று பார்த்தபோது, தொடர்ந்து கீர்த்தனை பாடியதால் மிரன்நாத்தின் கால்களில் கொப்புளங்கள் ஏற்பட்டிருந்தன; ஆனாலும் அவரது கீர்த்தனை நின்றபாடில்லை. அந்த பிராமணர், நான் உங்களை தரிசனத்திற்காக கோவிலுக்கு அழைத்துச் செல்கிறேன் என்று கூறியதும், அவர் தனது கீர்த்தனையை நிறுத்திவிட்டு பிராமணருடன் கோவிலுக்குச் செல்லத் தயாரானார். கோவிலுக்கு அருகில் சென்றதும் மீண்டும் அதே நிலை. பட்வாவினர் அவரை வாசலிலேயே தடுத்தனர். அந்த நேரத்தில் அந்த பிராமணரின் பார்வை கருவறையில் இருந்த பாண்டுரங்கனின் சிலையின் மீது பட்டபோது, பாண்டுரங்கனின் பாதங்களில் மிரன்நாத் தெரிவதைக் கண்டார். அனைத்து பட்வாக்களும் இதைக் கண்ட பிறகு, மிரன்நாத்திடம் மன்னிப்பு கோரினர் மற்றும் அனைவரும் அவர் முன் தலைவணங்கினர்.

வார்தா நகரத்தின் எல்லையிலும், வார்தா-தேவளி மாநில நெடுஞ்சாலையை ஒட்டியும் மிரன்நாத் மகாராஜின் சமாதி கோவில் உள்ளது. ௧௮௭௮-ஆம் ஆண்டு அஸ்வின் சுக்ல அஷ்டமி அன்று மிரன்நாத் தேகத்தியாகம் செய்தார். தேகத்தியாகம் செய்வதற்கு ஒரு மாதத்திற்கு முன்பே, சமாதிக்காக தேவளியில் இந்த இடத்தை அவர் உறுதி செய்திருந்தார். மிரன்நாத்தின் பிறந்த தேதி தெரியாததால் அவரது பிறந்தநாள் கொண்டாடப்படுவதில்லை. ஆனால் அஸ்வின் சுக்ல அஷ்டமியன்று அவரது நினைவு தினம் (புண்ணியதிதி) சிறப்பாகக் கொண்டாடப்படுகிறது. இந்த நேரத்தில் இங்கு ௧௫ நாட்கள் திருவிழா நடைபெறுகிறது. இந்த விழாவின் போது மிரன்நாத்தின் ரதயாத்திரை ஊர் முழுவதும் வலம் வருகிறது. மிரன்நாத் கோவிலின் பிரதான வாசல் மூன்று அடுக்கு மாடிகளைக் கொண்டது, மூன்றாவது அடுக்கின் நடுவில் கணேசர் சிலை உள்ளது, அதன் மேல் கலசங்கள் உள்ளன. கோவிலின் கட்டுமானம் பழமையானது மற்றும் ஹேமாட்பந்தி பாணியில் உள்ளது. கருவறையில் மிரன்நாத்தின் சமாதி உள்ளது, இந்த இடத்திற்கு முன்னால் அவரது சிலை உள்ளது. கோவிலில் வித்தலர்-ருக்மிணி சிலைகள், நந்தி மற்றும் சிவலிங்கமும் உள்ளன. இது தவிர, இந்த கோவிலில் சிவராம் மகாராஜ் தாக்கூர் மற்றும் ஹரிஸுத் என்கிற ராம்ஜி ஹரி புடானே ஆகியோரின் சமாதிகளும் உள்ளன.

பயனுள்ள தகவல்கள்:

• தேவளி பேருந்து நிலையத்திலிருந்து நடந்து செல்லும் தூரத்தில் ௧௦ நிமிடங்கள்
• வார்தா நகரத்திலிருந்து ௧௭ கி.மீ தொலைவில்
• தனியார் வாகனங்கள் கோவில் வரை வரலாம்
• அப்பகுதியில் தங்குவதற்கும் உணவிற்கும் பல வசதிகள் உள்ளன