கீதை கோவில்

கோபுரி-வர்தா, தாலுகா வர்தா, மாவட்டம் வர்தா

அன்னை ருக்மிணியின் வேண்டுகோளுக்கிணங்க, பூதான இயக்கத்தின் முன்னோடியான ஆச்சார்ய வினோபா பாவே அவர்கள் சமஸ்கிருதத்தில் உள்ள பகவத் கீதையை மராத்தியில் மொழிபெயர்த்து, அதற்கு ‘கீதை’ என்று பெயரிட்டார். கீதையின் ஸ்லோகங்களின் கருத்தையும் பொருளையும் மாற்றாமல் அவர் 18 அத்தியாயங்களை இயற்றினார். வினோபாஜி எழுதிய இந்த கீதை அமரத்துவமடைந்த கீதை கோவில், வர்தா நகரத்திற்கு அருகில் உள்ள கோபுரி பகுதியில் அமைந்துள்ளது. இங்கு நாட்டின் பல்வேறு பகுதிகளில் இருந்து கொண்டுவரப்பட்ட கற்களில் கீதையின் 710 செய்யுள்கள் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. திறந்தவெளியை வானமே கூரையாகக் கொண்டதும், பசுவின் வடிவத்தில் அமைந்ததுமான உலகின் ஒரே கோவில் இதுவேயாகும்.

கீதை கோவில் ஒரு வழிபாட்டுத் தலமாக மட்டும் கட்டப்படாமல், காந்திஜியின் உண்மை, அஹிம்சை மற்றும் கருணைச் செய்தியை கட்டிடக்கலை வடிவில் நித்தியமாக்குவதற்காகவே அமைக்கப்பட்டுள்ளது. ஒருவகையில் இது காந்திஜி, ஆச்சார்ய வினோபா பாவே மற்றும் ஜம்னாலால் பஜாஜ் ஆகியோரின் நினைவிடமாகத் திகழ்கிறது; மறுபுறம், பகவத் கீதையில் கூறப்பட்டுள்ள கர்மயோகம் மற்றும் சாங்கியயோகத்தின் காட்சி வடிவமாகவும் விளங்குகிறது. ஜம்னாலால் பஜாஜின் புதல்வர் கமல்நயன் பஜாஜின் சிந்தனையில் உருவான இக்கோவிலின் பூமிபூஜை 1964 நவம்பர் 4 அன்று நடைபெற்றது. ‘எல்லை காந்தி’ என்று அழைக்கப்படும் கான் அப்துல் கஃபார் கான் அவர்களால் 1969 நவம்பர் 4 அன்று இக்கோவிலுக்கு அடிக்கல் நாட்டப்பட்டு, 1977 மே 1 அன்று கட்டுமானப் பணிகள் தொடங்கின. இந்தியாவின் அன்றைய குடியரசுத் துணைத் தலைவர் எம். ஹிதாயத்துல்லா அவர்கள் 1980 அக்டோபர் 7 அன்று இக்கோவிலைத் திறந்து வைத்தார். கோவில் திறக்கப்பட்ட நாளிற்கு 50 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இதே நாளில் தான் வினோபாஜி கீதை நூலை எழுதத் தொடங்கினார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

கீதை கோவிலின் அமைப்பும் வடிவமும் மிகவும் தனித்துவம் வாய்ந்தவை. இதை முன்னிருந்து பார்த்தால் கைராட்டை (சர்ஃகா) போலவும், பின்புறக் குன்றிலிருந்து பார்த்தால் பசுவின் வடிவத்திலும் காட்சியளிக்கிறது. பாரதிய கலாச்சாரத்தில் முக்கியத்துவம் வாய்ந்த பசுவும், வறுமை ஒழிப்பின் அடையாளமான கைராட்டையும் இங்கு குறியீடுகளாகக் காட்டப்பட்டுள்ளன. கோவிலின் முதன்மை நுழைவாயிலின் (மகாத்வாரம்) அமைப்பு புத்தகப் பீடத்தின் வடிவில் உள்ளது. புனித நூல்கள் பீடத்தின் ஆதரவுடன் படிக்கப்படுவதால், முதன்மை வாயிலின் அமைப்பு அவ்வாறே உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த வாயில் சிமெண்டால் கட்டப்பட்டிருந்தாலும், மரத்தால் செய்யப்பட்டது போன்ற தோற்றத்தை அளிக்கிறது. சிமெண்ட் பூச்சுகளின் போது தேவதாரு மரத்தைப் பயன்படுத்தி அது மரக் கதவு போன்ற தோற்றத்தை உருவாக்கியுள்ளனர். முதன்மை வாயிலில் மகாபாரதத்தின் அர்ஜுனனது ரதத்தின் சக்கரப் பிரதிபலிப்பு செதுக்கப்பட்டுள்ளது. ஒவ்வொரு சக்கரத்திலும் எட்டு ஆரங்கள் உள்ளன. வாயிலைக் கடந்து உள்ளே சென்றால் ஒரு கம்பீரமான தூண் உள்ளது. தூணில் ஸ்வஸ்திக் சின்னம் செதுக்கப்பட்டுள்ளதுடன், அதன் பீடம் உத்தரப் பிரதேசத்தின் சுனாரிலிருந்து கொண்டு வரப்பட்ட இளஞ்சிவப்பு நிறக் கற்களால் ஆனது. சதுர வடிவ தூண் பெங்களூரு அருகில் உள்ள குப்பத்திலிருந்து கொண்டு வரப்பட்ட மென்மையான கல்லால் ஆனது. கீதையின் மீதான வினோபாஜியின் உணர்வை வெளிப்படுத்தும் ஸ்லோகம் அவருடைய சொந்தக் கையெழுத்திலேயே இத்தூணில் செதுக்கப்பட்டுள்ளது. அந்த ஸ்லோகம் வருமாறு –

கீதை அன்னை என் தாய், நான் அவளின் அறியாக் குழந்தை 

தவறி விழுந்து அழுதிடும் வேளையில் தூக்கி மடியில் ஏந்திடுவாள்

அதேபோல வினோபாஜியின் உண்மை, அன்பு மற்றும் கருணை பற்றிய செய்தியும் இத்தூணில் செதுக்கப்பட்டுள்ளது.

சுமார் 25 படிகள் கீழே இறங்கிய பிறகு, இரண்டேகால் மீட்டர் உயரமும் ஐந்து மீட்டர் நீளமும் கொண்ட ஒரு சுரங்கப் பாதை வருகிறது. வளைவு வடிவிலான இந்தச் சுரங்கப்பாதையினுள், கமல்நயன் பஜாஜின் இறுதி விருப்பப்படி அவரது அஸ்தி கலசம் வைக்கப்பட்டுள்ளது. அங்கிருந்து 23 படிகள் மேலே ஏறிச் சென்றால் கீதை கோவிலை அடையலாம். அருகில் கான் அப்துல் கஃபார் கான் அவர்களால் வைக்கப்பட்ட கோவிலின் அடிக்கல் உள்ளது. பிரம்மாண்டமான கற்கள் வரிசையாகக் கோர்க்கப்பட்டு கோவிலின் எல்லையாக அமைந்துள்ளன. கோவிலின் வடகிழக்குப் பகுதி கைராட்டையின் வடிவில் உள்ளது, கிழக்குப்பகுதி பசுவின் முதுகு வடிவில் உள்ளது. தெற்குப் பகுதியில் பசுவின் வாலும் பின் கால்களும், தென்மேற்குப் பகுதியில் பசுவின் மடியும் முன் கால்களும், மேற்கில் கோமுகத்தின் (பசுவின் முகம்) வடிவமும் காணப்படுகின்றன.

கீதை என்பது பகவத் கீதையின் மொழியாக்கம் என்பதால், அதில் 7 அதிகரணங்கள், 18 அத்தியாயங்கள் மற்றும் 700 ஸ்லோகங்கள் உள்ளன. இக்கோவிலில் கீதையின் ஒவ்வொரு ஸ்லோகமும் தனித்தனி கல்லில் செதுக்கப்பட்டுள்ளது. இதனால் ஸ்லோகங்கள் செதுக்கப்பட்ட 700 கற்கள் உள்ளன. இதுதவிர, அத்தியாய எண்களுக்கு 18, அதிகரணங்களுக்கு 7, பொருளடக்கத்திற்கு 2 மற்றும் ‘கீதை’ என்ற பெயருக்கு 1 எனத் தனித்தனி கற்கள் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன. மேலும், அதிகரண மாலை மற்றும் அத்தியாய மாலையின் இருபுறமும் தலா ஒன்று மற்றும் நகரும் கதவின் அருகில் இரண்டு கற்கள் உள்ளன. மொத்தம் 732 கற்களின் வரிசையால் கோவிலின் எல்லை உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. 9 அடி உயரமும், 2 அடி அகலமும், 1 அடி தடிமனும் கொண்ட ஒவ்வொரு கல்லின் எடையும் 1400 முதல் 1500 கிலோ வரை இருக்கும். ஒவ்வொரு கல்லின் மேற்பரப்பும் எந்திரங்கள் மற்றும் ரசாயன செயல்முறைகள் மூலம் மென்மையாக்கப்பட்டுள்ளது. இரண்டு கற்களுக்கு இடையே 8 செ.மீ. இடைவெளி உள்ளது. இக்கற்களில் செதுக்கப்பட்டுள்ள ஸ்லோகங்கள் 10 அடி தூரத்தில் இருந்தும் படிக்கும் அளவுக்கு மிகவும் தெளிவாக உள்ளன. ஒரே அதிகரணத்தைச் சேர்ந்த ஸ்லோகங்களுக்கான கற்கள் ஒரே மட்டத்தில் அமைந்துள்ளன. இக்கற்களுக்கு இடையே வண்ணக் கற்களால் தரைப்பாதை அமைக்கப்பட்டுள்ளது. இரு கற்களுக்கு இடைப்பட்ட இடைவெளியில் அருகம்புல் நடப்பட்டுள்ளது.

இங்குள்ள முதல் அத்தியாயத்தின் ஸ்லோகங்கள் கருஞ்சிவப்பு நிற கிரானைட் கல்லில் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. இந்தப் பகுதி பசுவின் கொம்புகளின் தோற்றத்தை ஏற்படுத்துகிறது. இரண்டாம் அத்தியாயத்தின் ஸ்லோகங்கள் பெங்களூரு பகுதியிலிருந்து கொண்டுவரப்பட்ட சிவப்பு நிற கிரானைட் கல்லில் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. இந்த அத்தியாயத்தின் ஒரு பகுதி பசுவின் கொம்புகளின் வடிவத்தில் உள்ளது, மேலும் 68-வது ஸ்லோகத்திலிருந்து நான்காம் அத்தியாயம் வரை கைராட்டையின் தோற்றத்தைத் தருகிறது. மூன்றாம் அத்தியாயத்திற்கு பெங்களூரு பகுதியிலிருந்து கொண்டுவரப்பட்ட சாம்பல் நிற கிரானைட் கற்கள் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன. நான்காம் அத்தியாயத்தின் ஸ்லோகங்கள் தமிழ்நாட்டிலிருந்து கொண்டு வரப்பட்ட பழுப்பு நிற கிரானைட் கற்களில் செதுக்கப்பட்டுள்ளன.

ஐந்தாம் அத்தியாயத்திற்கு உத்தரப் பிரதேசத்தின் சுனாரில் இருந்து கொண்டுவரப்பட்ட இளஞ்சிவப்பு நிற மணற்கல் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது. இந்த அத்தியாயத்திலிருந்து கைராட்டையின் இரண்டாம் பகுதி தொடங்குகிறது. ஆறாம் அத்தியாயத்திற்கு கிருஷ்ணத்திலிருந்து கொண்டுவரப்பட்ட வெள்ளை நிறத்தில் கருப்புப் புள்ளிகள் கொண்ட கிரானைட் கற்கள் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன. ஏழாம் அத்தியாயம் குப்பத்தின் இளஞ்சிவப்பு கிரானைட் கற்களில் உள்ளது. இந்த அத்தியாயத்திலிருந்து பத்தாம் அத்தியாயம் வரை பசுவின் முதுகு வடிவம் புலப்படுகிறது. எட்டாம் அத்தியாயத்திற்கு குப்பத்தின் கருப்பு கிரானைட் கல் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது. ஒன்பதாம் அத்தியாயத்திற்கு குப்பத்தின் அடர் சாம்பல் நிறக் கல் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது. சூரிய வெளிச்சத்தில் படிக்க எளிதாக இருக்கும் வகையில், இச்செதுக்கப்பட்ட எழுத்துக்களின் மீது அலுமினியம் பூச்சு பூசப்பட்டுள்ளது.

பத்தாம் அத்தியாயத்தின் ஸ்லோகங்கள் இளஞ்சிவப்பு நிற கிரானைட் கற்களிலும், 11-வது அத்தியாயத்தின் ஸ்லோகங்கள் கந்தீபேட் பகுதியிலிருந்து கொண்டுவரப்பட்ட சாம்பல் நிற கிரானைட் கற்களிலும் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. இந்தப் பகுதி பசுவின் வாலின் வடிவத்தில் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. 12-வது அத்தியாயத்திற்கு ராஜஸ்தானின் கரோலியிலிருந்து கொண்டுவரப்பட்ட சிவப்பு மணற்கல் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது. இந்த அத்தியாயத்திலிருந்து 14-வது அத்தியாயத்தின் ஒரு பகுதி வரை பசுவின் பின் கால்களின் வடிவம் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.

13-ஆம் அத்தியாயத்திற்கு சாம்பல் நிற வஜ்ரதுண்டக் கல்லும், 14-ஆம் அத்தியாயத்திற்கு கோல்ஹாபூருக்கு அருகிலுள்ள ஜோதிபா மலையிலிருந்து பெறப்பட்ட கடினமான பாசால்ட் (Basalt) கல்லும், 15-ஆம் அத்தியாயத்திற்கு கடப்பாவின் கருப்பு நிற வஜ்ரதுண்டக் கல்லும் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன. 16-ஆம் அத்தியாயத்திற்கு இளஞ்சிவப்பு நிறத்தில் கருப்புப் புள்ளிகள் கொண்ட வஜ்ரதுண்டக் கல் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது. இது பசுவின் வயிற்று வடிவத்தைக் கொண்டுள்ளது. 17 மற்றும் 18 ஆகிய இறுதி இரண்டு அத்தியாயங்களும் பெங்களூருவிலிருந்து கொண்டுவரப்பட்ட சாம்பல் நிற வஜ்ரதுண்டக் கற்களில் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. இது பசுவின் முன் கால்களின் வடிவத்தைக் கொண்டுள்ளது.

கோவில் வளாகத்தில் ஜம்னாலால் பஜாஜ், அவரது தாயார் பிர்தீபாய், மனைவி ஜானகிதேவி மற்றும் மகாத்மா காந்தியின் சகாவான கிஷோர்லால் மஷ்ரூவாலா ஆகியோரின் நினைவிடங்கள் அமைந்துள்ளன. அருகில் உள்ள கிணற்றிலிருந்து தண்ணீரைத் திருப்பி, நேபாளத்தில் உள்ள திரிசூலி நதியின் மாதிரி அமைப்பை இங்கு உருவாக்கியுள்ளனர். கீதை கோவிலின் முன் உள்ள சாந்தி குடிலில் மகாத்மா காந்தி, வினோபா பாவே மற்றும் ஜம்னாலால் பஜாஜ் ஆகியோரின் நினைவாக நிரந்தரக் கண்காட்சி ஒன்று அமைக்கப்பட்டுள்ளது. இக்கோவிலுக்கான முழுச் செலவையும் பஜாஜ் குடும்பத்தினரே ஏற்றுக் கொண்டனர்.

வினோபா 1930 முதல் 31 வரை வர்தாவில் ‘கீதை’ (Gitai) நூலை எழுதினார். இந்நூலின் முதல் பதிப்பு 1932 ஆம் ஆண்டு வெளியிடப்பட்டது. அப்போது வினோபா துளே சிறையில் இருந்தார். கீதை புத்தகத்தின் 268-க்கும் மேற்பட்ட பதிப்புகள் இதுவரை வெளியாகியுள்ளன. வர்தா மாவட்டப் பள்ளிகளில் கீதை பாராயணத் தேர்வுகள் நடத்தப்படுகின்றன. தேர்ச்சி பெறும் மாணவர்களுக்குச் சான்றிதழ்கள் வழங்கப்படுகின்றன. அக்டோபர் 7 ஆம் தேதி கீதை கோவிலின் நிறுவன தினமாகும். 1979 முதல், இந்நாளில் வர்தாவைச் சேர்ந்த ஆயிரக்கணக்கான மாணவர்கள் அதிகாலை 5 மணி முதல் சூரிய உதயம் வரை கீதையைக் கூட்டுப் பாராயணம் செய்கிறார்கள். இப்பாரம்பரியம் आजही தொடர்கிறது. கீதை கோவிலை ஒட்டியே உலக அமைதியை வலியுறுத்தும் சாந்தி தூபி அமைந்துள்ளது. அதில் கௌதம புத்தரின் அழகிய பாவனைகளுடன்கூடிய சிலைகள் வீற்றிருக்கின்றன. 

பயனுள்ள தகவல்கள்:

• வர்தா பேருந்து நிலையத்திலிருந்து 2.5 கி.மீ தொலைவில்
• மாநிலத்தின் பல பகுதிகளிலிருந்தும் வர்தாவிற்கு அரசுப் பேருந்து (ST) வசதி உள்ளது
• தனியார் வாகனங்கள் கீதை கோவிலின் வாகன நிறுத்துமிடம் வரை செல்லலாம்
• சுற்றியுள்ள பகுதியில் தங்குவதற்கும் சிற்றுண்டிக்கும் பல வசதிகள் உள்ளன