மேல்டி மாதா கோவில்

கடி, தாலுகா கடி, மாவட்டம் மெஹ்சானா

வடக்கு குஜராத்தின் கடி நகரின் மையப்பகுதியில், ஒரு காலத்தில் வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க அரண்மனையாக இருந்த கட்டிடத்தின் ஏழாவது மாடியில் மேல்டி மாதாவின் புனிதமான இருப்பிடம் அமைந்துள்ளது. பக்தர்களுக்கு, இந்த தேவஸ்தானம் மிக உயர்ந்த ஆன்மீக முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது. இந்த தெய்வம் உள்ளூர் மக்களால் ‘மல்ஹர்ராவ் நி மேல்டி’ மற்றும் ‘கங்காராவளி மாதா’ என்று அழைக்கப்படுகிறது. அன்னையின் மூலஸ்தானம் இங்கிருந்து ஏழு கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ள ஜசல்பூர் கிராமத்தில் ஒரு ‘வாவ்’ (படிணர்கிணறு) உள்ளே அமைந்துள்ளது. ஏழு நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பு, சூரிய உதயத்தின் போது அன்னை இந்த படிணர்கிணற்றில் தோன்றியதால், அவர் ‘உக்தாய் மாதா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். காமம், கோபம், அகங்காரம், பேராசை, பற்று மற்றும் பொறாமை ஆகிய மனிதனின் ஆறு உட்பகைவர்களான ‘ஷட் ரிபு’களை அழிப்பவராக அவர் கொண்டாடப்படுகிறார். குஜராத், ராஜஸ்தான் மற்றும் மேற்கு இந்தியா முழுவதும் உள்ள எண்ணற்ற கிராமப்புற குடும்பங்களுக்கு, அவர் குலதெய்வமாக வணங்கப்படுகிறார்.

கடி நகரம் பல நூற்றாண்டுகள் பழமையான பாரம்பரியத்தைக் கொண்டுள்ளது. பண்டைய காலத்தில், இது ‘கதிப்பூர்’ என்று அழைக்கப்பட்டது, பின்னர் ‘வலிமையான கோட்டை’ என்று பொருள்படும் கடி என்ற பெயர் நிலைபெற்றது. சில வரலாற்றாசிரியர்கள் இப்பெயர் சமஸ்கிருத சொல்லான ‘க்ருடி’ என்பதிலிருந்து வந்ததாகக் கூறுகின்றனர். காலனித்துவ காலத்தில், கடி பரோடாவின் கெய்க்வாட் வம்சத்தின் கீழ் ஒரு முக்கியமான சமஸ்தானமாக இருந்தது. பரோடாவின் கண்டேராவ் கெய்க்வாட்டின் தம்பியான மல்ஹர்ராவ் கெய்க்வாட் கடியை ஆட்சி செய்தார். மல்ஹர்ராவ் கொந்தளிப்பான குணம் கொண்டவராகவும், நாத்திகப் போக்குடையவராகவும் அறியப்பட்டார். ஜசல்பூர் அருகே உள்ள காடுகளில் வேட்டையாடும்போது, அவர் நேர்த்தியான பளிங்குக் கற்களால் ஆன ஒரு படிணர்கிணற்றைக் கண்டெடுத்ததாகக் கூறப்படுகிறது. அந்த வாவியை இடித்து, அதன் செதுக்கப்பட்ட கற்களைக் கொண்டு தனது சொந்த அரண்மனையைக் கட்ட அவர் முடிவு செய்தார். ஹிரு தோஷி என்ற வயதான பெண்மணி, அன்னையின் பக்தையான அவர், அந்த அமைப்பை விட்டுவிடுமாறு அரசரிடம் வேண்டினார், ஆனால் அவரது வேண்டுகோள்கள் நிராகரிக்கப்பட்டன. கற்களை வெட்டி மாட்டு வண்டிகளில் ஏற்றி கடிக்கு கொண்டு செல்ல அரசர் உத்தரவிட்டார். இருப்பினும், பெரும் முயற்சி செய்தும், வண்டிகள் நகரவில்லை. எனவே அவற்றை யானைகளின் உதவியுடன் நகர்த்த அரசர் உத்தரவிட்டார். ஊர்வலம் ஜசல்பூரிலிருந்து விசால்பூர் வழியாகச் சென்றபோது, அன்னை ‘ஹாதி தெம்பா’ என்று அழைக்கப்படும் ஒரு குன்றின் மீது எருமை வடிவம் எடுத்தார். இந்த வடிவத்தில், அவர் யானைகளைத் தாக்கி அவற்றை பூமியில் புதைத்தார் – அந்த இடம் இன்றும் ‘ஹாதி தெம்பா’ என்று அழைக்கப்படுகிறது. தளராத மல்ஹர்ராவ் தனது பிடிவாதத்தைத் தொடர்ந்தார் மற்றும் இறுதியில் கடியில் ஏழு அடுக்கு அரண்மனையைக் கட்டி முடித்தார். இருப்பினும், அது கட்டி முடிக்கப்பட்ட அதே இரவில், அந்த அமைப்பு இடிந்து விழுந்தது. இது தொடர்ந்து ஏழு முறை நிகழ்ந்தது. அரசர் தனது விரக்தியில், சுப நேரங்களைக் கணக்கிட்ட ஜோதிடர்களைச் சிறையில் அடைத்தார். இறுதியில், மல்ஹர்ராவ் தெய்வீக விருப்பத்திற்கு அடிபணிந்து 151 புவாக்களை (பூஜாரி பக்தர்கள்) அழைத்தார். பெருவா கிராமத்தைச் சேர்ந்த ஜீவன் புவா என்பவர், கொதிக்கும் எண்ணெயில் அமர்ந்து, ஒரு பூசணிக்காயை உடைக்காமல் பானையிலிருந்து எடுத்து அன்னையின் சக்தியை நிரூபித்தார். அப்போது ஒரு தெய்வீகக் குரல் அரசருக்கு, அன்னை ஏழாவது மாடியில் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டால் மட்டுமே அரண்மனை நிலைத்திருக்கும் என்று கட்டளையிட்டது. மல்ஹர்ராவ் மன்னிப்பு கோரினார், அதன் மூலம் அன்னையின் முதன்மை பீடம் அரண்மனையின் உச்சியில் நிறுவப்பட்டது.

மேல்டி மாதாவின் தோற்றம் குறித்த கதையும் மிகவும் ஈர்க்கக்கூடியது. பண்டைய காலத்தில், அம்ருவா என்ற அரக்கன் சௌராஷ்டிரா பகுதியில் பெரும் அழிவை ஏற்படுத்தினான். அன்னை உமா (பார்வதி) அவனை அழிக்க முயன்றபோது, அவன் இறந்த பசுவின் தோலுக்குள் மறைந்து கொண்டான். அசுத்தமான தோலைத் தொட மறுத்த உமா, கோபத்தில் தனது கைகளைத் தேய்த்தார். அவளது கைகளின் மலத்திலிருந்து (அழுக்கு/மலம்), ஒரு சிறுமி உருவாக்கப்பட்டாள். மலத்திலிருந்து பிறந்ததால், அவள் ‘மேல்டி’ என்று அழைக்கப்பட்டாள். அவள் அம்ருவா அரக்கனைக் கொன்றாள், பின்னர் சாமுண்டா மாதாவிடம் அனுப்பப்பட்டாள். அவளைச் சோதிக்க, சாமுண்டா மாதா அவளை காமரூப பகுதிக்கு அனுப்பினார், அங்கு மேல்டி மாதா அனைத்து எதிர்மறை ஆற்றல்களையும் ஒரு கருப்பு ஆடாக மாற்றினார், அதை அவர் தனது வாகனமாக ஏற்றுக்கொண்டார். மகிழ்ச்சியடைந்த சாமுண்டா மாதா, கலியுகத்தில் பக்தர்களைப் பாதுகாக்கும் பொறுப்பை அவரிடம் ஒப்படைத்தார். நவ துர்க்கைகளின் ஆசி பெற்ற, எட்டு கைகளைக் கொண்ட அன்னை திரிசூலம், வாள், தாமரை, சக்கரம், குத்துவாள் மற்றும் கதாயுதம் ஏந்தியுள்ளார். ஒரு கையில் தாந்த்ரீக சக்திகள் சிறைபிடிக்கப்பட்ட பாட்டிலை வைத்திருக்கிறார், மற்ற கை அபய முத்திரையில் உள்ளது. சிவப்பு அல்லது குங்குமப்பூ நிற ஆடை அணிந்த அவர், கிராமப்புறங்களின் பாதுகாவலராக வணங்கப்படுகிறார்.

கடியில் உள்ள மம்லதார் அலுவலகத்திற்கு எதிரே உள்ள நுழைவாயிலுக்குள் நுழையும் போது, வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க அரண்மனை கோட்டைகளின் எச்சங்களைக் காணலாம். தேவஸ்தானத்திற்குச் செல்ல ஒரு பிரம்மாண்டமான கல் நுழைவாயில் உள்ளது. சிறிது தூரம் நடந்தால் அரண்மனையின் சிதிலமடைந்த கட்டிடத்தைக் காணலாம், அதன் அருகில் புதிய படிக்கட்டுகள் கட்டப்பட்டுள்ளன. இடதுபுறத்தில் ‘பிரசாத பண்டார்’ உள்ளது, அங்கு சடங்கு பிரசாதங்கள் விற்கப்படுகின்றன. கருவறை தரைமட்டத்திலிருந்து ஏழு அடுக்குகள் உயரத்தில் அமைந்துள்ளது. அசல் அரண்மனை கோவிலாக மாற்றப்பட்டதால், கட்டிடக்கலை அரச மற்றும் மத பாணிகளின் தனித்துவமான கலவையாகும். நுழைவாயிலுக்கு அருகில், ஜசல்பூரில் அன்னை தோன்றியதை நினைவுபடுத்தும் வகையில் ஒரு படிணர்கிணறு கட்டப்பட்டுள்ளது. முகமண்டபத்தின் வழியாகச் சென்றால், நவ துர்க்கையின் செதுக்கப்பட்ட சிலைகள் முதன்மை தெய்வத்தைச் சூழ்ந்திருக்கும் கீழ் மண்டபத்தை அடையலாம். வலதுபுறம் உள்ள ஒரு சிறிய அறையில் ஒரு சிறிய சிலை உள்ளது, மேலும் அன்னையின் சிறிய மரத்தேர் அருகில் உள்ள பீடத்தில் வைக்கப்பட்டுள்ளது. கட்டமைப்பின் மையப்பகுதி வட்டமானது, இது வாவியின் வடிவத்தைப் பிரதிபலிக்கிறது, இது முதல் தளத்தில் உள்ள பக்தர்கள் பிரதான கருவறையில் உள்ள சிலையை நேரடியாகப் பார்க்க அனுமதிக்கிறது. வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க அரண்மனையின் அசல் சுவர்கள், பால்கனிகள் மற்றும் ஜன்னல்கள் வியக்கத்தக்க வகையில் நன்கு பாதுகாக்கப்பட்டுள்ளன.

முற்காலத்தில், முதலாம் தளத்தில் இருந்த குறுகிய படிக்கட்டுகள் வழியாகவே கருவறையை அடைய முடியும்; அதில் ஒரு நேரத்தில் ஒருவர் மட்டுமே செல்ல இயலும். கட்டுமானச் சிதைவு காரணமாக, ஏழாம் தளம் செல்லும் பாதை தற்காலிகமாக மூடப்பட்டது. ௧௯௮௭-ஆம் ஆண்டில், அரண்மனைக்கு அருகில் புதிய ஏழு அடுக்கு படிக்கட்டுகள் கட்டப்பட்டன. பக்தர்கள் தங்கள் நேர்த்திக்கடனை நிறைவேற்றும் விதமாக, ஒவ்வொரு படியிலும் ‘டிக்கிலிகளை’ (சிறிய அலங்காரப் பொட்டுகள்) ஒட்டிச் செல்கின்றனர். ஏழாம் தளத்திலிருந்து வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க இடிபாடுகளைக் காணலாம். தேவியின் மூலஸ்தானம் ஒரு மூலையில் உயர்ந்த பீடத்தின் மீது அமைந்துள்ளது, அங்கு அன்னையின் திருவுருவம் பின்புறச் சுவரை ஒட்டி நிறுவப்பட்டுள்ளது. சுவர்கள் பாரம்பரிய ‘மாதா நி பச்சேடி’ (சடங்கு சார்ந்த துணி ஓவியங்கள்) கலைப்படைப்புகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளன; அதில் அன்னை தனது கறுப்பு ஆட்டின் மீது அமர்ந்திருக்கும் காட்சி சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளது. ஏழு அடுக்கு கோபுரத்தின் உச்சியில் ௫௨ கெஜ நீளமுள்ள கொடி பறக்கிறது. பக்தர்கள் காணிக்கையாகச் செலுத்திய தேங்காய்களும் சுனரிகளும் (புனிதத் துணிகள்) கருவறையின் நுழைவாயிலுக்கு அருகில் தொங்குகின்றன.

தேவஸ்தானத்தில் ஆண்டு முழுவதும் பல்வேறு திருவிழாக்கள் நடைபெறுகின்றன, அவற்றில் நவராத்திரி மிகவும் முக்கியமானது. சைத்ர மற்றும் ஆஸ்வின் மாதங்களில், ஒன்பது நாட்களுக்குத் தொடர்ந்து சிறப்புப் பூஜைகள் செய்யப்படுகின்றன; இதில் மாநிலம் முழுவதிலுமிருந்து ஆயிரக்கணக்கான பக்தர்கள் கலந்துகொள்கின்றனர். இக்காலகட்டத்தில் ஒவ்வொரு இரவும் கர்பா நடனங்கள் நடைபெறுகின்றன. ஆண்டுதோறும் நடைபெறும் பாடோத்சவம் (பிரதிஷ்டை தின விழா) மிக விமரிசையாகக் கொண்டாடப்படுகிறது; ஆஷாட பிரதமை அன்று இரவு மகா ஆரத்தியுடன் தொடங்கி, மறுநாள் காலை நகரயாத்திரை நடைபெறுகிறது. ஒவ்வொரு பௌர்ணமி அன்றும் திருவிழா நடைபெறுகிறது, அங்கு பக்தர்கள் ‘சுக்ரி’யை (கோதுமை, நெய் மற்றும் வெல்லத்தால் செய்யப்பட்ட பாரம்பரிய இனிப்பு) நைவேத்தியமாகப் படைக்கின்றனர், அது பின்னர் பிரசாதமாக வழங்கப்படுகிறது. தொடர்ந்து ஐந்து ஞாயிற்றுக்கிழமைகள் தரிசனம் செய்தால் வேண்டுதல்கள் நிறைவேறும் என்பது நம்பிக்கை. குழந்தை பாக்கியம் இல்லாத தம்பதிகள் அன்னையின் அருளை வேண்டி வருகிறார்கள்; தங்கள் வேண்டுதல் நிறைவேறியதும், நன்றிக்கடனாகத் தங்கள் குழந்தைகளின் புகைப்படங்களை கருவறைக்கு வெளியே வைத்துச் செல்கின்றனர். இக்கோயில் தினமும் காலை ௬ மணி முதல் இரவு ௮:௩௦ மணி வரை பக்தர்களுக்காகத் திறந்திருக்கும்.

பயனுள்ள தகவல்கள்

• கடி பேருந்து நிலையத்திலிருந்து ௧ கி.மீ தொலைவிலும், மெஹ்சானா நகரத்திலிருந்து ௪௦ கி.மீ தொலைவிலும் அமைந்துள்ளது.
• பல்வேறு நகரங்களிலிருந்து கடிக்கு ஜி.எஸ்.ஆர்.டி.சி (GSRTC) பேருந்து சேவைகள் உள்ளன.
• சொந்த வாகனங்களில் வருபவர்கள் நேரடியாகக் கோயில் வாகன நிறுத்துமிடம் வரை வரலாம்.
• அருகிலேயே தங்குமிடம் மற்றும் காலை உணவு வசதிகள் உள்ளன.
• தொடர்பு – கோயில் அலுவலகம், அலைபேசி – ௯௫௮௬௩௧௨௭௧௦