மங்கேஷ் கோவில்

பிரியோள், தா. போண்டா, ஜி. வடக்கு கோவா

‘மகே உபா மங்கேஷ், புடே உபா மங்கேஷ், மாஜ்யாகடே தேவ மாஜா பாஹதோ ஆஹே’ (பின்னால் நிற்பது மங்கேஷ், முன்னால் நிற்பது மங்கேஷ், என் தெய்வம் என்னைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறது) என்ற ‘மகாநந்தா’ திரைப்படத்திற்காக சாந்தா ஷேல்கே எழுதிய, உஷா மங்கேஷ்கர் மற்றும் ராணி வர்மா பாடிய காலத்தால் அழியாத பாடலின் மூலம் ஒட்டுமொத்த மகாராஷ்டிராவிற்கும் அறிமுகமான மங்கேஷ், கோவாவின் மிகவும் பிரபலமான தெய்வமாகும். மங்கிரீஷ் அல்லது மங்கேஷ் என்ற பெயரில் வீற்றிருக்கும் மகாதேவரின் இந்தத் திருத்தலம் கோவாவின் ஆன்மீக மற்றும் கலாச்சாரச் சொத்தாகக் கருதப்படுகிறது. இந்த ஆலயத்திற்கு தினமும் நூற்றுக்கணக்கான பக்தர்களும், உள்நாட்டு மற்றும் வெளிநாட்டு சுற்றுலாப் பயணிகளும் தரிசனத்திற்காக வருகின்றனர். பண்டித நேரு அவர்கள் இங்கு வந்து மங்கேஷை தரிசனம் செய்துள்ளார்.

கி.பி. பதிமூன்றாம் நூற்றாண்டிற்குப் பிறகு இயற்றப்பட்ட மற்றும் ஸ்கந்த புராணத்தின் அங்கமான சஹ்யாத்ரி கண்டத்தில் ‘மாங்கீஷ் மகாத்மியம்’ விவரிக்கப்பட்டுள்ளது. அதிலுள்ள ஐதீகத்தின்படி, ஒருமுறை கைலாய மலையில் சங்கரரும் பார்வதியும் தாயம் விளையாடிக்கொண்டிருந்தனர். அதில் பார்வதி வெற்றி பெற்றார். அப்போது அவர் கடுமையான சொற்களால் சங்கரரை ஏளனம் செய்தார். அந்தச் சொற்களைக் கேட்டு சங்கரர் மிகுந்த மனவேதனை அடைந்து, அந்த இடத்தை விட்டு வெளியேற முடிவு செய்தார். அங்கிருந்து புறப்பட்டு அவர் கிருஷ்ணா-வெண்ணா நதிகளின் சங்கமமான சங்கமேஸ்வரத்தை அடைந்தார். அங்கு அவர் தவம் செய்யத் தொடங்கினார். பின்னர் பரசுராமரால் உருவாக்கப்பட்ட பூமியில் வசிக்கலாம் என்று தீர்மானித்து, அவர் அங்கு தங்கினார். இதற்கிடையில், கங்கையுடன் சங்கரர் இடத்தை விட்டுச் சென்றதால் பார்வதி துயரமடைந்தார். அப்போது தோழிகள் அவரிடம் சங்கரரைத் தேடிச் செல்லுமாறு கூறினர். இந்தக் காலத்தில் சங்கரர் ராமேஸ்வரம், ஹரிஹரேஸ்வரம் ஆகிய இடங்களில் வசித்துவிட்டு கோமந்தக மலையை அடைந்தார்.

இதற்கிடையில், அன்னை பார்வதி மகாதேவரை எங்கும் தேடிக்கொண்டு அகாஷி நதியின் மேற்கு கரையை அடைந்தார். அங்கு அவர் சங்கரரை வழிபட்டார். அப்போது பார்வதி நதியில் நீராடச் சென்றபோது, திடீரென அவருக்கு முன்னால் ஒரு புலி வந்தது. சங்கரரே அந்தப் புலியின் உருவத்தை எடுத்திருந்தார். அதன் பயங்கரமான உருவத்தைக் கண்டு அஞ்சிய பார்வதி, ‘த்ராஹி மாம் கிரீஷ்’ அதாவது ‘ஓ கிரீஷா, என்னைக் காப்பாற்று’ என்று அலறினார். ஆனால் பயத்தின் காரணமாக அவர் வாயிலிருந்து ‘மாம் கிரீஷ்’ அல்லது ‘மாங்கீஷ்’ என்ற சொற்கள் மட்டுமே வெளிப்பட்டன. அதைக் கேட்ட பகவான் சங்கரர் புலி உருவத்தை நீக்கி, சிவபெருமானின் உருவத்தை எடுத்தார். இதற்குப் பிறகு சிறிது காலம் இங்கு வசித்துவிட்டு சங்கரரும் பார்வதியும் கைலாயம் திரும்பினர். செல்வதற்கு முன், அன்னை பார்வதியின் விருப்பப்படி, சங்கரர் இங்கு மாங்கீஷ் என்ற பெயரில் சிவலிங்கத்தை ஸ்தாபித்தார். இந்த இடமே குஷஸ்தலி ஆகும், மாங்கீஷ் என்பதே பிற்காலத்தில் மங்கேஷ் என்று மாறியது. மற்றொரு பெயர் விளக்கக் கதையின்படி, பார்வதி உச்சரித்த ‘மாம் கிரீஷ்’ என்ற சொல்லின் மருவிய வடிவமே மாங்கிரீஷ் என்றும், அதுவே பிற்காலத்தில் மங்கேஷ் என்றும் மாறியது. இந்த இடத்தைப் பற்றிய மற்றொரு கதை சஹ்யாத்ரி கண்டத்தில் உள்ளது. அதன்படி, கன்னோசி தேசத்தில் தேவசர்மா என்ற வத்ஸ கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த பிராமணர் வசித்து வந்தார். அவர் மனைவியுடன் தீர்த்தயாத்திரை மேற்கொண்டிருந்தபோது அகாஷி நதியை அடைந்து அங்கு வசிக்கத் தொடங்கினார். ஒருமுறை அவருக்கு அங்கு மிகவும் அற்புதமான காட்சி ஒன்று தெரிந்தது. மதிய வேளையில் ஒரு பசு இந்த நதியில் நுழைந்து, நீரில் மூழ்கி மீண்டும் வெளியே வந்தது. இது என்ன நடக்கிறது என்று அவர் ஆராயத் தொடங்கினார். ஒருமுறை அந்தப் பசு நீரில் செல்லத் தொடங்கியபோது, அதன் வாலைப் பிடித்துக்கொண்டு அவரும் நீரில் சென்றார். அங்கு அவருக்கு சங்கரரின் தேஜோமயமான லிங்க தரிசனம் கிடைத்தது. அந்த லிங்கத்தின் மீது அந்தப் பசு பால் அபிஷேகம் செய்தது. அந்தப் பிராமணரும் சங்கரரை வழிபட்டார். அது மாங்கீஷின் லிங்கமாகும். காலப்போக்கில் அது ஈஸ்வரனின் விருப்பப்படி நீருக்கு வெளியே வந்தது. இந்த தேவசர்மா பிராமணர் கிராமபுருஷராக வழிபடப்படுகிறார்.

இது குறித்த மற்றொரு ஐதீகத்தின்படி, குஷஸ்தலியில் இருந்த மங்கேஷ் லிங்கத்தைச் சுற்றி காலப்போக்கில் காடு வளர்ந்து, அந்த லிங்கம் மண்ணில் புதைந்து போனது. இதற்குப் பல ஆண்டுகள் கடந்தன. இங்கு சில இடையர்கள் தங்கள் கால்நடைகளை மேய்ச்சலுக்குக் கொண்டு வருவார்கள். ஒருமுறை ஒரு இடையருக்கு அங்கு ஒரு அற்புதமான காட்சி தெரிந்தது; ஒரு பசு தனது மந்தையிலிருந்து பிரிந்து ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்தில் பால் சொரிந்து கொண்டிருந்தது. இந்த விஷயத்தை அவர் தேவசர்மா என்ற பிராமணரிடம் கூறினார். அவர் இங்கு வந்து தேடினார். அகழ்வாராய்ச்சியில் அவர்களுக்கு ஒரு சிவலிங்கம் கிடைத்தது. மக்கள் அங்கு சிறிய கோவிலைக் கட்டி, இந்த சிவலிங்கத்தை வழிபடத் தொடங்கினர். எந்த இடையருக்கு முதலில் அந்தக் காட்சி தெரிந்ததோ, அவருக்கு இப்போது பிரியோளில் உள்ள மங்கேஷ் பரிவார தெய்வங்களில் இடம் அளிக்கப்பட்டுள்ளது. இங்கு அவர் மூலகேஸ்வரர் என்ற பெயரில் வழிபடப்படுகிறார்.

மங்கேஷ் ஆலயத்தின் ஆதிஸ்தானம் இவ்வாறு குஷஸ்தலியில் (தற்போதைய குத்தாள்) இருந்தது. இங்குள்ள ஆலயம் மிகவும் பிரம்மாண்டமாக இருந்ததாகக் கூறப்படுகிறது. கோவிலில் தங்க, வெள்ளி ஆபரணங்கள், விலை உயர்ந்த பட்டு ஆடைகள் எனப் பல மதிப்புமிக்க பொருட்கள் இருந்தன. ஆலயத்தின் பெரிய மணிகள் வெள்ளியாலான பெரிய சங்கிலிகளில் தொங்கவிடப்பட்டிருந்தன. போர்த்துகீசிய படையெடுப்பிற்குப் பிறகு இந்த ஆலயத்திற்கு ஆபத்து ஏற்பட்டது. ௨௮ பிப்ரவரி ௧௫௧௦ என்ற கருப்பு நாளில் கோவா தீவில் போர்த்துகீசிய கடற்படை இறங்கியது, இந்த பூமியின் துரதிர்ஷ்டம் தொடங்கியது. மதவெறி பிடித்த போர்த்துகீசியர்கள் கோவாவில் இருந்த இந்துக்களையும் முஸ்லிம்களையும் மதம் மாற்றத் தொடங்கினர். இங்கிருந்த ஆலயங்களின் மீது அவர்களின் வக்ர பார்வை திரும்பியது. போர்ச்சுகல் ராணி லிஸ்பனிலிருந்து ௨௬ மார்ச் ௧௫௫௯ அன்று ஒரு ஆணையைப் பிறப்பித்தார். அதன்படி, இனி கோவா தீவு மற்றும் அதைச் சுற்றியுள்ள தீவுகளில் இந்துக்களின் ஆலயங்கள் இருக்கக்கூடாது. அவற்றில் உள்ள சிலைகள் எந்த வீட்டிற்குள்ளோ அல்லது வெளியிலோ இருக்கக்கூடாது. அவை அனைத்தும் முழுமையாக அழிக்கப்பட்டு எரிக்கப்பட வேண்டும். இந்த உத்தரவின் மூலம் இங்குள்ள கிறிஸ்தவர் அல்லாதவர்கள் தங்கள் மதச் சடங்குகளைச் செய்யத் தடை விதிக்கப்பட்டது. இந்தச் சூழலில், போர்த்துகீசிய மதகுருமார்களும் வீரர்களும் குத்தாளின் மீது தங்கள் பார்வையைத் திருப்பப் போகிறார்கள் என்பதை உணர்ந்த மங்கேஷின் குலத்தினர் ஒரு ரகசியக் கூட்டத்தைக் கூட்டினர். அண்டை மாநிலமான அந்த்ருஜ் பகுதியில் கோவிலுக்குப் பாதுகாப்பு கிடைக்கும் என்ற நம்பிக்கையில், மக்கள் சிலைகளை அங்கு இடமாற்றம் செய்ய முடிவு செய்தனர். மங்கேஷின் சிவலிங்கத்துடன் பரிவார தெய்வங்களின் சிலைகள் அல்லது அடையாளங்களை எடுத்துக்கொண்டு, கிராம மக்கள் இரவு இருட்டில் ரகசியமாக அந்த்ருஜ் பகுதியை நோக்கிச் சென்றனர். படகு மூலம் நதியைக் கடந்து மட்கையின் கரையை அடைந்தனர், அங்கிருந்து அந்தச் சிலையைப் பிரியோளில் உள்ள ஹாடியே என்ற கிராமத்தில் இருந்த மங்கேஷி வாடாவிற்கு கொண்டு வந்தனர். இந்த நிகழ்வு கி.பி. ௧௫௬௦-இல் நடந்தது. வரலாற்றாசிரியர் விநாயக் நாராயண் ஷென்வி தூமேயின் கணிப்புப்படி, அந்த ஆண்டின் கார்த்திகை சுக்ல துவாதசி இரவு மற்றும் திரயோதசி அன்று இந்த இடமாற்றம் நடந்திருக்கலாம். அதேபோல், பிரியோளில் ௧௫௬௧-இல் மாஹ சுக்ல பௌர்ணமி அன்று மங்கேஷ் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டிருக்கலாம். இதே திதியில்தான் இங்கு மங்கேஷ் ஆலயத்தின் வருடாந்திர திருவிழா கொண்டாடப்படுகிறது.

இங்குள்ள ஆலயத்தின் அறியப்பட்ட வரலாற்றின்படி, கி.பி. ௧௭௪௪ மற்றும் ௧௮௯௦-இல் இந்த ஆலயம் புதுப்பிக்கப்பட்டது. பின்னர் பண்டித ஜவஹர்லால் நேரு ௧௯௬௧-இல் போர்த்துகீசியர்களிடமிருந்து கோவாவை விடுவித்த பிறகு, இந்த ஆலயம் பழங்கால நினைவுச் சின்னமாக அறிவிக்கப்பட்டது. ௧௯௭௦-இல் ஆலயத்தின் கட்டிடம் கோவில் கமிட்டியிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டது. அதன் பிறகு மீண்டும் ஆலயம் புதுப்பிக்கப்பட்டது. ௧௭ பிப்ரவரி ௧௯௭௩ அன்று இந்தத் திருப்பணி நிறைவடைந்தது. அப்போது கௌடபாதாச்சாரிய சம்ஸ்தானம், கைவல்யபுரத்தின் மடாதிபதி சச்சிதானந்த சரஸ்வதி சுவாமிகள் தலைமையில் கோவிலில் தங்கக் கலச அபிஷேகம் நடைபெற்றது.

கோவாவின் ஆன்மீக மற்றும் கலாச்சார வரலாற்றில் இந்த ஆலயத்திற்கு முக்கிய இடம் உண்டு. கவி சுபானந்த் மற்றும் விட்டல் கிருஷ்ண காய்கினி ஆகியோர் இதே ஆலயத்தில் அமர்ந்து ‘ஸ்ரீமாங்கேஷ் மகாத்மியத்தை’ இயற்றினர். அதேபோல், மகேஸ்வரசாஸ்திரி சுகதன்கர் ‘மாங்கிரிஷாஷ்டகம்’ எழுதும் பணியை இங்கேயே தொடங்கினார். இந்த ஆலயத்தில் சிவஸ்துதி பாடப்பட்டு வந்தது. அதன் விளைவாகவே இங்கு இசைக்கு ஒரு பெரும் பாரம்பரியம் உருவானது. இங்குள்ள திருவிழாக்களில் இசை நிகழ்ச்சிகளுக்காகப் புகழ்பெற்ற பாடகர்களும் கலைஞர்களும் அழைக்கப்படுவது வழக்கம். இந்த ஆலயத்திற்கும் மங்கேஷ்கர் குடும்பத்திற்கும் நெருங்கிய தொடர்பு உண்டு. பாரத ரத்னா லதா மங்கேஷ்கரின் தந்தையான மாஸ்டர் தீனநாத், மங்கேஷை வழிபடும் சேவகர்களான ‘அபிஷேகி’ எனும் பிராமணக் குடும்பத்தில் ௨௯ டிசம்பர் ௧௯௦௦ அன்று பிறந்தார். அவருக்கு இசையின் அடிப்படைப் பாடங்கள் இங்கிருந்தே கிடைத்தன. ஆலயத்தின் மந்திரங்கள் மற்றும் இசை மூலம் அவரது சிறுவயதிலேயே இசைக்கான அடித்தளம் அமைந்தது. இந்த ஆலயத்திற்கு வந்து பல சிறந்த ஆளுமைகளும், எண்ணற்ற சாதுக்களும், புனிதர்களும் மங்கேஷை தரிசித்துள்ளனர். அவர்களில் இந்தியாவின் அன்றைய பிரதமர் பண்டித ஜவஹர்லால் நேரு மற்றும் சுவாமி விவேகானந்தர் ஆகியோர் அடங்குவர்.

இயற்கை எழில் கொஞ்சும் சூழலில், உயர்ந்த இடத்தில் இந்த ஆலயம் அமைந்துள்ளது. ஆலயத்திற்குச் செல்லும் வழியில் பிரசாதப் பொருட்களுடன், சிலைகள், ஆடைகள், பொம்மைகள், உணவுப் பொருட்கள் விற்கும் கடைகளின் நீண்ட வரிசை உள்ளது. ஆலயத்திற்குச் செல்லும் பாதையில் இடதுபுறம் பெரிய திருக்குளம் உள்ளது. சில படிகள் ஏறி, ஆலயத்தின் மகாதுவாரம் வழியாகப் பிரகாரத்திற்குள் நுழையலாம். இங்கு ஆலயத்திற்கு நேர் எதிரே காலபைரவர் ஆலயம் உள்ளது. இடதுபுறம் மிக பிரம்மாண்டமான எட்டு அடுக்குகள் கொண்ட எண்கோண தீபஸ்தம்பம் உள்ளது. இது கோவாவிலேயே மிக உயரமான தீபஸ்தம்பமாகக் கருதப்படுகிறது. இதற்கு அடுத்து ஆலயத்தின் பிரம்மாண்டமான இருமாடி கட்டிடம் உள்ளது. கோவா கட்டிடக்கலை பாணியில் அமைந்துள்ள இந்த ஆலயத்தின் அமைப்பில் முகப்புத் துவாரம், முகமண்டபம், சபாமண்டபம், அர்த்தமண்டபம் மற்றும் கருவறை ஆகியவை உள்ளன. முகமண்டபத்தின் மேல் பகுதியில் அறுகோண கட்டுமானமும், அதன் மேல் குவிமாடம் மற்றும் கலசம் கொண்ட சிகரமும் உள்ளன. சபாமண்டபத்தின் மேல் சரிவான ஓட்டுக்கூரை உள்ளது. கருவறையின் மேல் பகுதி எண்கோண கட்டுமானமாகவும், அதன் மேல் குவிமாடம், அதற்கு மேல் சிறிய கோபுரம் போன்ற அமைப்பு மற்றும் அதன் குவிமாடத்தில் கலசம் ஆகியவற்றுடன் கூடிய சிகரம் உள்ளது. முகமண்டபம் மற்றும் சபாமண்டபத்தில் பல வளைவு வடிவ ஜன்னல்கள் உள்ளன. பிரம்மாண்டமான வட்ட வடிவத் தூண்கள், உயர்ந்த கூரை, அதில் உள்ள கண்ணாடி விளக்குகள் மற்றும் சரவிளக்குகள், தரையில் பதிக்கப்பட்ட பளிங்குக் கற்கள் ஆகியவற்றால் சபாமண்டபம் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளது. சபாமண்டபத்திலிருந்து முன்புறம் இடது மற்றும் வலது திசைகளில் இரண்டு நுழைவு மண்டபங்கள் உள்ளன. சபாமண்டபத்தில் வெள்ளித் தகடு போர்த்தப்பட்ட நந்தியின் பெரிய சிலை உள்ளது. அதற்கு முன்னால் பளிங்கு மேடையில் கிராம தேவதையான தேவஷர்மாவின் சிலை உள்ளது.

அர்த்தமண்டபத்தின் முன் சுவரை ஒட்டி, வெள்ளிச் சிம்மாசனத்தில் இடதுபுறம் கருங்கல்லால் செதுக்கப்பட்ட விநாயகர் சிலையும், வலதுபுறம் தேவி பகவதி சிலையும் வீற்றிருக்கின்றன. அர்த்தமண்டப நுழைவாயிலின் இருபுறமும் உள்ள உயர்ந்த மாடங்களில் வைணவ துவாரபாலகர்களின் வெள்ளிச் சிலைகள் உள்ளன. கதவு நிலைக்கு மேல் பகுதியில் மங்கேஷின் பெரிய திருவுருவம் பொருத்தப்பட்டுள்ளது, அதன் அருகில் வெள்ளியில் செதுக்கப்பட்ட நந்திகேஸ்வரர் சிற்பங்கள் உள்ளன. அர்த்தமண்டபத்திலிருந்து ஆலயத்தின் கருவறையைச் சுற்றி வரப் பிரதட்சிண பாதை உள்ளது. உள்ளே எண்கோண வடிவ கருவறை உள்ளது. கருவறையின் நுழைவாயில் நுணுக்கமான வேலைப்பாடுகள் கொண்ட வெள்ளித் தகடுகளால் போர்த்தப்பட்டுள்ளது. அதன் மேல் பகுதியில் விநாயகர் சிலையும், இருபுறமும் தலா இரண்டு நாகச் சிலைகளும் உள்ளன. கருவறையில் மங்கேஷின் மலர் மாலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட சிவலிங்கம் உள்ளது. அதைச் சுற்றி நாகச் சிலைகள் உள்ளன. அதன் பின்புறம் ஒரு உயர்ந்த ஆசனத்தில் மங்கேஷின் முகமூடி பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டுள்ளது. தாடி, மீசை, நெற்றியில் முத்து மாலைகள், தலையில் நாகப்பத்தி மற்றும் கங்கை என சிவபெருமான் இங்கு வீற்றிருக்கிறார். இந்த முகமூடிக்குப் பின்னால் தங்கம் மற்றும் வெள்ளியால் ஆன பெரிய திருவாசி உள்ளது. அதில் மையப்பகுதியில் கீர்த்திமுகமும் பல்வேறு மங்கலச் சின்னங்களும் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. ஆலயத்தின் பின்புறம், மேற்கு திசையில் சிறிது தொலைவில் உள்ள ஒரு ஆலயத்தின் கருவறையில் சிலாரூபத்தில் முல்கேஷ்வர் வீற்றிருக்கிறார். அந்தப் பக்கத்தில் உள்ள கருவறையில் லட்சுமி நாராயணர் சிலை, சிலாரூபத்தில் சூரியநாராயணர், கருடதேவர் சிலை, அத்துடன் லிங்க வடிவில் வீரபத்திரர் மற்றும் தேவி சாத்தேரியின் சன்னதிகள் உள்ளன.

ஆலயத்தில் பல்வேறு பண்டிகைகளும் திருவிழாக்களும் முறைப்படி கொண்டாடப்படுகின்றன. சித்திரையில் ராமநவமி, வைகாசியில் அட்சய திருதியை, ஆஷாட மாத சுக்ல பட்சத்தில் ஸ்ரீசயன துவாதசி, சிராவணத்தில் ஸ்ரீகிருஷ்ண ஜெயந்தி, அஸ்வின் நவராத்திரி, அத்துடன் கோஜாகரி பௌர்ணமி, தீபாவளி, கார்த்திகை மாத சுக்ல பிரதமை முதல் பதினான்கு நாட்கள் தீப உற்சவம், மார்கழி மாத சுக்ல ஏகাদশியில் கீதா ஜெயந்தி உள்ளிட்ட விழாக்கள் இங்கு உற்சாகமாகக் கொண்டாடப்படுகின்றன. மாசி சுக்ல சப்தமி முதல் மாசி பௌர்ணமி வரை நடைபெறும் திருவிழா இங்குள்ள மிக முக்கியமான விழாவாகும். இது சப்தமியன்று விஜய ரதத்துடன் தொடங்குகிறது. அஷ்டமியன்று யானை அம்பாரி, நவமியன்று சிவிகோற்சவம், தசமியன்று தோள் ரதம், ஏகাদশியன்று வெள்ளி சிவிகோற்சவம், துவாதசியன்று ஆலயக் குளத்தில் தெப்ப உற்சவம், திரயோதசியன்று சுகாசனம், சதுர்த்தசியன்று சிறிய ரதம், பௌர்ணமியன்று பெரிய ரதம் என நிகழ்ச்சிகள் நடைபெறுகின்றன. பக்தர்களின் பெரும் கூட்டத்திற்கு மத்தியில், இங்கு மாசி கிருஷ்ண திரயோதசியன்று அதிகாலை நான்கு மணி முதல் இறைவனுக்கு அபிஷேகம் தொடங்குகிறது. அது மறுநாள் அதிகாலை வரை தொடர்ந்து நடைபெறுகிறது. இந்த விழாக்களுக்கு வரும் பக்தர்களின் கூட்டத்தைப் போலவே, இங்கு உள்நாட்டு மற்றும் வெளிநாட்டு சுற்றுலாப் பயணிகளின் கூட்டமும் எப்போதும் அதிகமாகவே இருக்கும்.

பயனுள்ள தகவல்கள்:

• ஃபோண்டாவிலிருந்து ௯ கி.மீ மற்றும் பனாஜியிலிருந்து ௨௨ கி.மீ தொலைவில்
• தனியார் வாகனங்கள் ஆலயத்தின் வாகன நிறுத்துமிடம் வரை வரலாம்
• கோவாவின் பல நகரங்களிலிருந்து இங்கு வர அரசுப் பேருந்து வசதி உள்ளது
• இப்பகுதியில் தங்குவதற்கும் உணவிற்கும் பல வசதிகள் உள்ளன
• தொடர்பு : ஆலய அலுவலகம், அலைபேசி: ௭௬௬௬௪௨௯௮௧௪, ௯௪௦௩௧௬௭௭௯௯