சாந்தாதுர்கா குன்கள்ளிக்கரின் கோயில்

பாத்தர்பா, தாலுகா கேபே, மாவட்டம் தெற்கு கோவா

சாந்தாதுர்கா தேவி அனைத்து கோவா மக்களின் குலதெய்வமாகவும், நம்பிக்கையின் அடையாளமாகவும் திகழ்கிறாள். கோவாவில் அவளுக்குப் பல கோயில்கள் உள்ளன. ஒவ்வொரு கோயிலிலும் உள்ள சாந்தாதுர்கா, அவள் முதலில் குடியேறிய கிராமத்தின் பெயரால் அழைக்கப்படுகிறாள். அதனால்தான் பாத்தர்பாவில் கோயில் கொண்டுள்ள சாந்தாதுர்கா, குன்கள்ளிக்கரின் என்றே அழைக்கப்படுகிறாள். பதினாறாம் நூற்றாண்டில் போர்த்துகீசிய ஆக்கிரமிப்பாளர்களின் ஆபத்தைத் தவிர்க்க, இந்தத் தேவியின் விக்கிரகம் குன்கள்ளியிலிருந்து பாத்தர்பாவிற்கு இடமாற்றம் செய்யப்பட்டது. கோவா கட்டிடக்கலையின் அடையாளமான உயரமான ‘தீபஸ்தம்பம்’ இந்தக் கோயிலின் ஒரு சிறப்பம்சமாகும். இதன் மற்றொரு சிறப்பு என்னவென்றால், இங்கு இந்துக்களைப் போலவே கிறிஸ்தவர்களும் தங்கள் வேண்டுதல்களை நிறைவேற்ற வருகிறார்கள்.

சாந்தாதுர்கா தேவி கோவா பகுதிக்கு எப்படி வந்தாள் என்பதற்கான கதை இது: பரசுராமர் கோவாவை உருவாக்கிய பிறகு, தனது வெற்றிக்காக ஒரு யாகத்தைச் செய்தார். அதன் வெற்றிக்காக திரிஹோத்ரபுரத்திலிருந்து (அதாவது தற்போதைய பீகார் மாநிலத்தின் கங்கை நதியின் வடக்கு பகுதியிலிருந்து) பரத்வாஜர், கௌசிகர், வத்சர், கௌண்டின்யர், காசியபர், வசிஷ்டர், ஜமதக்னி, விஸ்வாமித்திரர், கௌதமர் மற்றும் அத்ரி போன்ற அறிவார்ந்த சாரஸ்வத் பிராமணர்களை கோவாவிற்கு அழைத்து வந்தார். இங்கிருந்து வந்த இந்த பிராமண ரிஷிகளின் 66 குலங்கள் இருந்தன. அவர்கள் தங்களுடன் மங்கேஷி, மஹாலட்சுமி, மஹாதேவ், சாந்தாதுர்கா, நாகேஷ், சப்தகோடேஸ்வரர் மற்றும் மஹாலசா ஆகிய குலதெய்வங்களையும் இங்கு கொண்டு வந்தனர். கோவாவில் முதன்முதலில் கேளோஷியில் இந்தத் தேவி பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டாள். இந்தத் தேவி சாத்தேரி தேவியின் வடிவமாகக் கருதப்படுகிறாள். கோவாவில் புற்று வடிவில் வழிபடப்படும் சாத்தேரி, சப்தமாதாக்களில் ஒருவராகக் கருதப்படுகிறாள்.

பாத்தர்பாவில் உள்ள சாந்தாதுர்கா தேவி கோயிலின் அடிப்படை வரலாறு குன்கள்ளி கிராமத்துடன் தொடர்புடையது. குன்கள்ளியில் உள்ள குலவாடாவில் பண்டைய காலத்திலிருந்தே தேவியின் கோயில் இருந்தது. இந்த கிராமத்தில் கிராமத்தலைவர்கள் அதாவது கிராமத்தின் செல்வாக்கு மிக்க நிலப்பிரபுக்களின் 12 வாங்கோடுகள் (குலங்கள்) இருந்தன. கிராமத்தின் நிலங்கள் அவர்களின் கூட்டு உரிமையில் இருந்தன. அவர்கள் அந்தந்த ஆட்சியாளர்களுக்கு வரி செலுத்தி வந்தனர். கிராமத்தின் முக்கிய கோயில்களின் நிர்வாகத்தையும் இந்த கிராமத்தலைவர்களே கவனித்து வந்தனர். அக்காலத்தில் இந்தக் கோயில்கள் கிராமத்தின் முக்கிய மையங்களாக இருந்தன. அங்கு நடக்கும் பாரம்பரிய திருவிழாக்கள் கிராமத்தின் பொருளாதாரத்திற்கு ஒரு ஆதாரமாக இருந்தன. இந்தக் கோயில்கள் மற்றும் இந்துக்களின் மத மரபுகள் மீது போர்த்துகீசிய கிறிஸ்தவ மிஷனரிகள் தாக்குதல் நடத்தியதால், கிராமத்தில் பெரும் அதிருப்தி ஏற்பட்டது. அதன் விளைவாக, கிராம மக்கள் ஒன்றிணைந்து போர்த்துகீசிய அரசாங்கத்திற்கு வரி செலுத்த வேண்டாம் என்று முடிவு செய்தனர். மேலும், பாமினி ஆட்சிக்காலத்தில் இடிக்கப்பட்ட கோயில்களை அவர்கள் மீண்டும் கட்டினர். சஷ்டி பகுதியில் இந்த கிளர்ச்சியின் விதை விழுந்தது. குன்கள்ளி அதன் மையப்புள்ளியாக இருந்தது. இந்நிலையில், 15 ஜூன் 1543 அன்று குன்கள்ளியில் சில இயேசு சபை மிஷனரிகள் தங்கள் சீடர்களுடன் வந்தனர். அங்கு சிலுவையை நிறுவி தேவாலயத்திற்காக இடத்தை உறுதி செய்வது அவர்களின் நோக்கமாக இருந்தது. இதையறிந்த ஆத்திரமடைந்த கிராம மக்கள் ஆயுதங்களுடன் அவர்கள் மீது தாக்குதல் நடத்தினர். அவர்கள் ஐந்து இயேசு சபை குருக்கள் உட்பட ஒரு போர்த்துகீசிய குடிமகன் மற்றும் 14 மதம் மாறிய கிறிஸ்தவர்களைக் கொன்றனர். இந்தச் செய்தியறிந்த போர்த்துகீசிய இராணுவம் கிராமத்தைத் தாக்கி பெரும் தீவைப்பு மற்றும் வன்முறையில் ஈடுபட்டது. பலரைக் கொன்றனர். இந்த கிளர்ச்சியின் தலைவர்களாக இருந்த 16 முக்கிய நபர்களை போர்த்துகீசிய இராணுவ அதிகாரி கோமேஸ் இஆனஸ் டி பிகுயிரெடோ பிடித்து, தேசத்துரோகக் குற்றச்சாட்டின் கீழ் மரண தண்டனை விதித்தார். இதில் ஒருவர் மட்டும் போர்த்துகீசியர்களின் பிடியிலிருந்து தப்பி கார்வார் பகுதிக்கு ஓடிவிட்டார். கிராமத்திற்காக உயிர் தியாகம் செய்த இந்த 16 வீரர்களின் நினைவாக, இன்றும் தேவியின் திருவிழாவின் முதல் நாளில் 16 தீபங்கள் ஏற்றப்படுகின்றன.

குன்கள்ளி கிளர்ச்சி என்று வரலாற்றில் இந்த நிகழ்வு பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. இந்த கிளர்ச்சிக்குப் பிறகு போர்த்துகீசியர்கள் கிராமத்தில் கொடூரமான அட்டூழியங்களைச் செய்தனர். பலரை மதம் மாற்றினர். இதே காலகட்டத்தில் அங்கிருந்த சிலர் தேவியின் விக்கிரகத்தைப் பாத்தர்பாவில் உள்ள பாதுகாப்பான இடத்திற்கு மாற்றினர். இது குறித்த ஐதீகம் என்னவென்றால், அப்போது தேவி தனது பக்தர்களுக்குக் கனவில் தோன்றி, பாத்தர்பாவில் உள்ள மலைப்பாங்கான மற்றும் அமைதியான பகுதியில் தனது கோயிலைக் கட்டுமாறு கட்டளையிட்டாள். அதன்படி, விக்கிரகத்தைப் பாத்தர்பாவிற்கு எடுத்துச் செல்லும்போது அது திடீரென மிகவும் கனமானது. அப்போது அங்கு இருந்த தேவியின் கிறிஸ்தவ பக்தர்கள் விக்கிரகத்தை எடுத்துச் செல்லும் வழியைக் காட்டினர். பாத்தர்பா மலைகளில் இரவு இருளில் விக்கிரகம் கொண்டு செல்லப்பட்டது. ஜூன் 1543 கிளர்ச்சிக்குப் பிறகு சில மாதங்களிலேயே இங்கு தேவியின் கோயில் கட்டப்பட்டது.

பின்னர் சத்ரபதி சிவாஜி மகாராஜாவின் புதல்வர் சத்ரபதி ஷாஹூ மகாராஜாவின் ஆட்சிக்காலத்தில், போர்த்துகீசியர்கள் மீது மராட்டியர்களின் ஆதிக்கம் மீண்டும் நிலைநாட்டப்பட்டது. இந்தக் காலகட்டத்தில், கி.பி. 1738 இல் இந்தக் கோயில் புதுப்பிக்கப்பட்டது. இங்குள்ள தற்போதைய கோயில் 1984 இல் கட்டப்பட்டது. கோயில் அமைப்பு பாரம்பரிய கோவா பாணியில் உள்ளது. கோயிலுக்குள் பிரதான வாசல் வழியாகவும், சபா மண்டபத்தின் இருபுறமும் உள்ள வாசல்கள் வழியாகவும் நுழையலாம். முகமண்டபம், சபா மண்டபம், அந்தராளம் மற்றும் கருவறை என கோயில் அமைப்பு உள்ளது. சபா மண்டபத்தின் வெளிப்புறச் சுவர்களில் ஜன்னல்கள் மற்றும் தேவகோஷ்டங்களில் பல விக்கிரகங்கள் உள்ளன. அதில் ஆனந்த தாண்டவம் ஆடும் சங்கரரின் விக்கிரகத்துடன் அர்த்தநாரீஸ்வரரும் உள்ளார். அதனுடன் மற்ற தேவதைகளுடன் நவக்கிரகங்களின் விக்கிரகங்களும் உள்ளன. கோயிலின் முன்னால் கோவா கட்டிடக்கலையின் அடையாளமான உயரமான ‘தீபஸ்தம்பம்’ உள்ளது. மேலெழும்பும் அமைப்பைக் கொண்ட இந்த கட்டிடத்தின் கட்டுமானம் குறிப்பிடத்தக்கது. அதன் மீதும் பல தேவதைகளின் விக்கிரகங்கள் உள்ளன.

உயரமான அடித்தளத்தில் உள்ள இந்த மூன்று அடுக்குக் கோயிலில் பிரதான வாசல் வழியாக நுழைய சுமார் பத்து படிகள் ஏற வேண்டும். முகமண்டபத்திற்குப் பிறகு பிரதான விசாலமான சபா மண்டபம் உள்ளது. இந்த சபா மண்டபத்திலிருந்து மேல் தளத்திற்குச் செல்ல இடது மற்றும் வலதுபுறம் என இரண்டு படிக்கட்டுகள் உள்ளன. மாடம் கொண்ட இந்த சபா மண்டபத்தின் சுவர்களில் மேல் பகுதியில் தேவகோஷ்டம் போன்ற அமைப்பில் பல தேவதைகளின் விக்கிரகங்கள் உள்ளன. சபா மண்டபத்தின் கூரையும் கோபுரம் போல கூர்மையாகவும் உயரமாகவும் உள்ளது. அந்தராளத்தின் வாசலில் ஒரு சக்கர வடிவம் உள்ளது, அதில் 12 ராசிகள் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளன. அவற்றின் பக்கவாட்டில் யானைகளின் சிற்பங்கள் உள்ளன. வாசலின் சட்டத்தில் வெள்ளித் தகடு பதிக்கப்பட்டுள்ளது. வாசலின் இருபுறமும் தேவகோஷ்டங்களில் துவாரபாலகர்கள் உள்ளனர். அடுத்து கருவறையின் வாசலும் வெள்ளித் தகட்டால் மூடப்பட்டுள்ளது. கருவறையில் வெள்ளி அலங்காரத்துடன் கூடிய வஜ்ர பீடத்தில் தேவியின் பெரிய விக்கிரகம் உள்ளது. தேவியின் இடதுபுறம் கண்டோபாவின் விக்கிரகம் உள்ளது. கண்டேராயனே தேவியைக் குன்கள்ளிக்குக் கொண்டு வந்தான் என்பது பக்தர்களின் நம்பிக்கை. கோயிலின் மீது சதுர வடிவில் உயர்ந்து செல்லும் ஓட்டுக்கூரை மற்றும் அதன் மேல் கலசம் உள்ளது.

இந்தத் திருக்கோயிலில் ஒவ்வொரு ஞாயிற்றுக்கிழமையும் தேவியின் பல்லக்கு ஊர்வலமும் மகாபிரசாதமும் நடைபெறுகின்றன. இங்கு பக்தர்கள் அரிசியை அர்ப்பணித்து, குர்குட்டியா சாதத்தைப் பிரசாதமாக உட்கொள்கின்றனர். பௌஷ சுத்த பஞ்சமி முதல் தசமி வரை ஐந்து நாட்கள் இந்தத் திருக்கோயிலில் ஆண்டுத் திருவிழா கொண்டாடப்படுகிறது. இது கோவாவின் பெரிய திருவிழாக்களில் ஒன்றாகக் கருதப்படுகிறது. திருவிழாக் காலங்களில் ஊர்வலத்தில் முதல் நாளில் யானை அம்பாரி, இரண்டாம் நாளில் மலர் தேர், மூன்றாம் நாளில் குதிரைகளின் வெற்றித் தேர் மற்றும் இறுதி நாளில் முதன்மை மகா தேர் ஆகியவை பங்கேற்கின்றன. இந்தத் திருவிழாவிற்காக ஆயிரக்கணக்கான பக்தர்கள் இங்கு வருகை தருகின்றனர். பங்குனி மாதத்தில் வரும் ரங்கபஞ்சமியன்று இங்கு சத்ரோத்சவம் கொண்டாடப்படுகிறது. இந்த வேளையில், ௧௨ குலங்களின் ௧௨ குடைகளுடன் தேவி தனது மூலஸ்தானமான குன்கள்ளியை வந்தடைகிறார். பக்தர்கள் தங்குவதற்கு இங்கு வசதியான பக்தர் இல்ல வசதி உள்ளது. இதில் சாதாரண அறைகள் மட்டுமின்றி, குளிர்சாதன வசதி கொண்ட அறைகளும் உள்ளன.

பயனுள்ள தகவல்கள்

• கேபே நகரத்திலிருந்து ௧௩ கி.மீ தொலைவில்
• கேபேயிலிருந்து மாநிலப் போக்குவரத்துக் கழகப் பேருந்து வசதி
• தனியார் வாகனங்கள் திருக்கோயில் வாகன நிறுத்துமிடம் வரை வரலாம்
• இப்பகுதியில் தங்குமிடம் மற்றும் உணவு வசதி
• தொடர்பு : திருக்கோயில் அலுவலகம், அலைபேசி: ௯௧௪௬௦௨௬௮௭௭