மகாலட்சுமி கோயில்

கடஹிங்லஜ், தாலுகா கடஹிங்லஜ், மாவட்டம் கோலாப்பூர்

கட்டடக்கலை மற்றும் சிற்பக்கலை அழகைத் தாண்டி, மகாராஷ்டிராவின் கோயில்கள் அதன் மக்கள் திருவிழாக்கள் மற்றும் பாரம்பரியங்களுக்காகவும் புகழ்பெற்றவை. கோயிலின் வரலாற்று முக்கியத்துவத்தை விளக்கும் ஆவணங்கள் எவ்வளவு முக்கியமோ, அதேபோல சமூக நடைமுறைகள் மற்றும் மரபுகளின் நினைவுகளைப் பாதுகாக்கும் நாட்டுப்புறக் கதைகளும் சமூக வரலாற்றின் முக்கிய அங்கமாகக் கருதப்படுகின்றன. அத்தகைய தனித்துவமான ஒரு நாட்டுப்புறக் கதையைக் கொண்டதும், அந்த கதையை நாடக வடிவில் கொண்டாடும் பழமையான மகாலட்சுமி கோயில் கோலாப்பூர் மாவட்டத்தில் உள்ள கடஹிங்லஜ் நகரில் அமைந்துள்ளது. கடஹிங்லஜ் மகாலட்சுமி தேவி மிகவும் சக்திவாய்ந்தவள் என்றும், பக்தர்களின் வேண்டுதல்களை நிறைவேற்றுபவள் என்றும் பக்தர்கள் நம்புகின்றனர்.

இக்கோயிலின் நாட்டுப்புறக் கதை என்னவென்றால், பருவமடைந்த சடவாய் தேவியின் மகள் தனது வருங்கால கணவரைப் பற்றி அறிய ஆவலாக இருந்தாள். அப்போது, ‘உன் வருங்கால கணவர் ஒரு தோல் தொழிலாளி (சர்மகர்)’ என்று சடவாய் தனது மகளிடம் கணித்துக் கூறினார். அது பிடிக்காததால், மகாலட்சுமி வீட்டை விட்டு வெளியேறினாள். வழியில் சந்தித்த ஒரு அழகான இளைஞனை அவள் காதலித்து திருமணம் செய்துகொண்டாள். சில நாட்களுக்குப் பிறகு அவர்களுக்கு ஒரு மகன் பிறந்தான். அவனது பெயர் இங்கலோபா. இங்கலோபா விளையாடும் வயதை அடைந்தபோது, தனது தந்தையுடன் அவர் வேலை செய்யும் இடத்திற்குச் செல்ல பிடிவாதம் பிடித்தான். தான் என்ன வேலை செய்கிறோம் என்பதை தாயிடம் சொல்லக்கூடாது என்ற நிபந்தனையுடன் தந்தை அவனைத் தனது பணிமனைக்கு அழைத்துச் சென்றார்.

அங்கிருந்து திரும்பும்போது, அந்த சிறுவன் தனது குழந்தைத்தனமான சுபாவத்தால் தனக்குப் பிடித்த தோல் பட்டைகளைத் தனது பையில் போட்டு எடுத்து வந்தான். வீட்டிற்கு வந்ததும், மகாலட்சுமி மகனின் பையில் அந்த தோல் பட்டைகளைக் கண்டாள். அதைப் பார்த்ததும் தனது கணவர் ஒரு தோல் தொழிலாளி என்பதை அவள் அறிந்துகொண்டாள். கணவர் இந்த விஷயத்தை மறைத்துவிட்டதால், கோபத்தில் உறைந்த அவள், கையில் வாளை ஏந்தி கணவனைக் கொல்லத் துரத்தினாள். உயிருக்கு பயந்த கணவன், ஒரு எருமையின் பின்புறம் வழியாக அதன் உடலுக்குள் புகுந்து கொண்டான். அப்போது மகாலட்சுமி எருமையின் தலையை வெட்டி, எருமையின் துண்டிக்கப்பட்ட கழுத்தின் வழியாக வெளியே வந்த தனது கணவனின் தலையையும் கொய்தாள். இந்த ஓட்டப்பந்தயத்தில் இருவரையும் பின்தொடர்ந்த இங்கலோபா, தனது தாயைச் சமாதானப்படுத்த முயன்றான். இறுதியில் மகாலட்சுமி அமைதியடைந்தாள். இதுவே அந்த நாட்டுப்புறக் கதை. மகாலட்சுமி தேவியின் திருவிழாவின் போது, இந்தக் கதையை நாடக வடிவில் நிகழ்த்தும் பாரம்பரியம் நூற்றுக்கணக்கான ஆண்டுகளாக இன்றும் இங்கு கடைபிடிக்கப்பட்டு வருகிறது.

இந்த நாட்டுப்புறக் கதையின்படி, இங்குள்ள மகாலட்சுமி ஒரு நாட்டுப்புற தெய்வம். சடவாய் தேவி சாஸ்திரங்களில் ஒரு சிறு நாட்டுப்புற தெய்வமாகக் கருதப்படுகிறது. நாட்டுப்புறக் கதைகளின்படி, அவள் மாதங்க முனிவரின் மகள். அவளது பெயர் ‘ஷஷ்டி’ என்று உயர்த்தப்பட்டுள்ளது. டபிள்யூ. ஜே. வில்கின்ஸின் ‘இந்து மிதாலஜி – வேதிக் அண்ட் புராணிக்’ என்ற ௧௯௧௩-ஆம் ஆண்டின் புத்தகத்தின்படி, ஷஷ்டி திருமணமான பெண்களுக்குப் புத்திர பாக்கியம் அருளும் தெய்வம். குழந்தை பிறக்கும்போது உதவி செய்பவளாகவும், குழந்தைகளின் பாதுகாவலராகவும் அவள் இருக்கிறாள். பூனை சடவாயின் வாகனம். இதனால்தான் எந்தவொரு இந்து திருமணமான பெண்ணும் பூனையைத் துன்புறுத்துவதில்லை. கடஹிங்லஜ் மகாலட்சுமி இந்த சடவாயின் மகளாகக் கருதப்படுகிறாள். இருப்பினும், மகாலட்சுமியின் மகிஷாசுரமர்த்தினி வடிவத்தின் நினைவு, இந்த கதையில் அவள் கொன்ற எருமையின் வடிவில் எஞ்சியுள்ளது.

மகாலட்சுமி கோயில் கடஹிங்லஜ் நகரின் மையப்பகுதியில் அமைந்துள்ளது. கோயிலைச் சுற்றி மதில் சுவர் உள்ளது, அதிலிருந்து பிரகாரத்திற்குச் செல்ல இரண்டு நுழைவாயில்கள் உள்ளன. முகமண்டபம், சபாமண்டபம், அந்தராளம் மற்றும் கருவறை என இக்கோயில் கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளது. முகமண்டபத்தில் நான்கு வேலைப்பாடுகள் கொண்ட அறுகோணத் தூண்கள் உள்ளன. தூண்களின் வட்ட வடிவ அடித்தளத்தில் தாமரை மலர் வடிவங்களும், உச்சியில் தாமரை வேலைப்பாடுகளும் உள்ளன. தூண்களின் மேல் பகுதியில் கன்னி மற்றும் கை போன்ற அமைப்புகள் உள்ளன, அதன் மேல் கூரை உள்ளது. கூரையைச் சுற்றி சரிவான சஜ்ஜா மற்றும் மேலே கோயில்களின் மாதிரிகளைக் கொண்ட தடுப்புச்சுவர் உள்ளது. தடுப்புச்சுவரில் மூன்று பக்கங்களிலும் தேவகோஷ்டங்கள் மற்றும் அவற்றில் பல்வேறு தெய்வங்களின் சிலைகள் உள்ளன.

இரண்டு படிகள் ஏறிச் சென்றால் சபாமண்டபம் உள்ளது. சபாமண்டபத்தில் தலா ஏழு சதுர மரத்தூண்களைக் கொண்ட நான்கு வரிசைகள் உள்ளன. தூண்களின் மேல் உத்தரங்கள் மற்றும் அதன் மேல் உள்ள மரச்சட்டங்களின் கட்டமைப்பில், சபாமண்டபத்தின் மேல் மற்றும் கீழ் என இரண்டு பகுதிகளாகப் பிரிக்கப்பட்ட ஓட்டுக் கூரை உள்ளது. கூரையின் பிரிக்கப்பட்ட அமைப்பினால், சபாமண்டபத்தில் காற்று சுழன்று குளிர்ச்சியை உருவாக்குகிறது. சபாமண்டபத்தின் வெளிப்புறத் தூண்கள் சுவரில் இணைந்துள்ளன, கொங்கணி கட்டடக்கலை பாணியைப் போல தூண்களுக்கு இடைப்பட்ட தரைப்பகுதி சில அங்குலங்கள் பள்ளமாக உள்ளது. அதற்கு அப்பால் அந்தராளம் மற்றும் கருவறை உள்ளது. ஆனால் பக்தர்கள் சபாமண்டபத்திலிருந்தே மகாலட்சுமியை தரிசிக்க வேண்டும். கருவறையின் வெள்ளித் தகடு போர்த்தப்பட்ட கதவு நிலைகளில் இலை, மலர் வேலைப்பாடுகள் உள்ளன மற்றும் மேல் பகுதியில் விநாயகர் சிலை உள்ளது. கருவறையில் உள்ள வஜ்ர பீடத்தில் மகாலட்சுமி தாயின் அஷ்டபுஜ சிலை உள்ளது. தேவியின் கைகளில் திரிசூலம், வாள், கேடயம், ஈட்டி போன்ற ஆயுதங்கள் உள்ளன, ஒரு கையில் அசுரனின் தலை உள்ளது. தலையில் கிரீடம், உடலில் விலையுயர்ந்த ஆடைகள் மற்றும் ஆபரணங்கள் அணிவிக்கப்பட்டுள்ளன. சிலையின் பின்னால் உள்ள வெள்ளிப் பிரபையில் மையத்தில் கீர்த்திமுகமும், சுற்றிலும் இலை, மலர் வேலைப்பாடுகளும் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. கருவறையின் கூரையிலும் வேலைப்பாடுகள் கொண்ட குவிமாடம் உள்ளது.

கருவறையின் கூரையின் வெளிப்புறத்தில் கை போன்ற அமைப்புகளும் அதன் மேல் சரிவான சஜ்ஜாவும் உள்ளன. கூரையின் நான்கு பக்கங்களிலும் தடுப்புச்சுவர், தடுப்புச்சுவரின் நான்கு மூலைகளிலும் சதுரத் தூண்கள் மற்றும் அதன் மேல் கலசங்கள் உள்ளன. தூண்களின் நான்கு பக்கங்களிலும் தெய்வச் சிலைகள் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. கூரையின் மேல் ஐந்து அடுக்குகள் கொண்ட அஷ்டகோண சிகரம் உள்ளது. அதில் முதல் அடுக்கில் இலை, மலர் வேலைப்பாடுகளின் வளையம், மேல் மூன்று அடுக்குகளில் தலா எட்டு தேவகோஷ்டங்கள் மற்றும் அவற்றில் பல்வேறு தெய்வங்களின் சிலைகள் உள்ளன. ஐந்தாவது அடுக்கில் செங்குத்து கோடுகள் கொண்ட வேலைப்பாடுகளுடன் கூடிய ஆமலகம் மற்றும் அதன் மேல் கலசம் உள்ளது.

சுமார் ௧௫ ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை தேவியின் மூன்று நாள் திருவிழா கொண்டாடப்படுகிறது. அப்போது கதையில் உள்ள நிகழ்வுகள் நாடக வடிவில் நிகழ்த்தப்படுகின்றன. திருவிழா நாள் அறிவிக்கப்பட்ட பிறகு, அந்த நாளுக்கு நான்கு முதல் ஐந்து மாதங்களுக்கு முன்பே பாட்டீல்களின் வீட்டில் உள்ள மகாலட்சுமி தேவியின் உற்சவ மூர்த்தி, தச்சர் வீட்டிற்கு (தேவியின் தாய்வீடு) செல்கிறது. அங்கு சிலையைப் பழுதுபார்த்து, வர்ணம் பூசி, தேவிக்கு தாய்வீட்டுப் பெண்ணைப் போல மரியாதை செய்யப்படுகிறது. கணவன் தன்னை ஏமாற்றிவிட்டதால் கோபமடைந்த தேவி, தச்சர் வீட்டிலிருந்து ஓடி வந்து குயவர் வீட்டிற்கு வருகிறாள். இங்கு தேவி வீட்டின் வெளியே நிற்கிறாள். தேவியின் மகன் இங்கலோபாவை வீட்டிற்குள் அழைத்துச் சென்று, அவனுக்கு குஞ்சி மற்றும் அங்கரக்கா அணிவித்து அலங்கரிக்கப்படுகிறது. தீப்பந்தங்களுடன் சர்மகர் சகோதரர்களால் தேவியை அமைதிப்படுத்தும் சடங்கு நடைபெறுகிறது. இரவு முழுவதும் தேவியின் ஊர்வலம் நடைபெறுகிறது. அப்போது எருமை பலி கொடுக்கப்பட்ட பிறகு, அதிகாலையில் தேவி கோயிலில் பிரதிஷ்டை செய்யப்படுகிறாள். ௧௫ ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை நடைபெறும் இந்த திருவிழாவின் போது, மகாராஷ்டிரா மட்டுமின்றி ஆந்திரா, கர்நாடகா மற்றும் கோவா மாநிலங்களிலிருந்தும் லட்சக்கணக்கான பக்தர்கள் தேவியை தரிசிக்க வருகிறார்கள்.

இது தவிர, கோயிலில் சித்திரை பாட்வா, சாரதிய நவராத்திரி, தசரா, தீபாவளி மற்றும் பிற பண்டிகைகள் கொண்டாடப்படுகின்றன. அப்போது தேவி பல்லக்கு ஊர்வலமாக கிராமத்தை வலம் வருகிறாள். அனைத்து திருவிழாக்களின் போதும், சுற்றுப்புறத்தில் பல்வேறு பொருட்கள் விற்பனை செய்யும் கடைகள் அமைக்கப்பட்டு சந்தை போன்ற தோற்றத்தைப் பெறுகிறது. திருவிழாக்களின் போது கோயிலில் பல்வேறு மத நிகழ்ச்சிகள் ஏற்பாடு செய்யப்படுகின்றன.

பயனுள்ள தகவல்கள்

• கடஹிங்லஜ் பேருந்து நிலையத்திலிருந்து நடந்து செல்லும் தூரத்தில் ௧௦ நிமிடங்கள்
• கோலாப்பூரின் பல நகரங்களிலிருந்து கடஹிங்லஜிற்கு அரசுப் பேருந்து வசதி
• தனியார் வாகனங்கள் கோயில் வரை வரலாம்
• சுற்றுப்புறத்தில் தங்குவதற்கும் காலை உணவிற்கும் பல வசதிகள் உள்ளன
• தொடர்பு கொள்ள: கோவில் அலுவலகம், அலைபேசி: ௭௮௨௩௦௦௩௩௮௪, ௮௦௦௭௦௨௫௦௩௪