மகாலட்சுமி கோவில்

புலாபாய் தேசாய் மார்க்கம், மகாலட்சுமி, மும்பை

மகாலட்சுமி கோவில், புலாபாய் தேசாய் மார்க்கம், மகாலட்சுமி, மும்பை. மகாலட்சுமி மும்பை மாநகரத்தின் தனதேவதையாகக் கருதப்படுகிறார். இங்கு கடற்கரையோரம் ஒரு சிறிய குன்றின் மீது அமைந்துள்ள மகாலட்சுமி கோவில், இந்த நகரத்தின் வரலாற்று மற்றும் புவியியல் கட்டமைப்பின் பிரிக்க முடியாத அங்கமாகும். அந்நிய படையெடுப்புகளின் போது, சிலைகள் அவமதிக்கப்படுவதைத் தவிர்க்க அவை கடலில் மறைத்து வைக்கப்பட்டிருந்தன. பின்னர், கி.பி. ௧௭௭௫-ஆம் ஆண்டளவில் மும்பையின் ஏழு தீவுகளை இணைக்கும் நிலப்பரப்பு நிரப்பும் பணி நடைபெற்றுக் கொண்டிருந்தபோது, ஒப்பந்ததாரர் ராம்ஜி ஷிவாஜி பிரபுவின் கனவில் தேவி தோன்றி, தனது சிலைகளை வெளியே எடுக்குமாறு கட்டளையிட்டார். அதன் பிறகு கடலில் இருந்து மகாகாளி, மகாலட்சுமி மற்றும் மகாசரஸ்வதி ஆகிய மூன்று தேவியரின் சிலைகளும் கண்டெடுக்கப்பட்டன. இந்தச் சிலைகள் இங்கு பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டன. ஒரே இடத்தில் இந்த மூன்று ஆதிசக்திகளும் ஒன்றாக இருப்பது இந்தக் கோவிலின் சிறப்பம்சமாகும். இந்தக் கோவில் மும்பையின் செழிப்பு மற்றும் அசைக்க முடியாத நம்பிக்கையின் அடையாளமாகக் கருதப்படுகிறது. கோவில் நிறுவப்பட்ட பிறகுதான் மும்பை செழிப்படைந்தது என்பது பக்தர்களின் ஆழ்ந்த நம்பிக்கையாகும்.

இந்தக் கோவிலின் வரலாறு சுமார் பதினான்காம் நூற்றாண்டிலிருந்து தொடங்குகிறது. மாஹிமில் தலைநகரைக் கொண்டிருந்த இரண்டு பிம்ப அரசர்கள் மும்பை தீவுகளை ஆட்சி செய்தனர். அவர்களில் முதலாவது மற்றும் மும்பையின் ஆதி அரசர் பிரதாப் பிம்ப ஆவார். அவரது தலைநகரம் முதலில் கேல்வே-மாஹிமில் இருந்தது. பின்னர் கி.பி. ௧௧௩௮-இல் அவர் அப்போது பரட்பேட் என்று அழைக்கப்பட்ட தீவுக்கு வந்தார். அதற்கு அவர் தனது முதல் தலைநகரான ‘மாஹிம்’ என்ற பெயரைச் சூட்டினார். இந்த மும்பை-மாஹிமுக்கு அவர் தலைநகர் அந்தஸ்தை வழங்கினார். வால்கேஷ்வர் முதல் வசாய் வரையிலான பகுதி அவரது ராஜ்யத்தின் ஒரு பகுதியாக இருந்தது. இங்குள்ள இரண்டாவது பிம்ப அரசர் பிம்பதேவ் யாதவ் ஆவார். தேவகிரியின் ராம்தேவ் ராவ் யாதவின் நான்காவது மகனான பிம்பதேவை, முஸ்லிம் வரலாற்று நூல்களில் பீம்தேவ் என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இவர் கி.பி. ௧௨௯௫-இல் தனது தலைநகரை இங்கு நிறுவினார். இங்குள்ள பிரபாதேவி கோவில் அவரது ஆட்சிக் காலத்தில் கட்டப்பட்டது. தானே-மும்பையின் இந்துக்களின் கடைசி அரசர் நாகர்தேவ் என்கிற நாகர்ஷா ஆவார். பதினான்காம் நூற்றாண்டில் முபாரக் ஷா முதலாம் என்பவர் குஜராத்தின் சுல்தானாக இருந்தார். அவர் கி.பி. ௧௩௧௮-இல் மாஹிம் மற்றும் சால்செட் பகுதிகளைக் கைப்பற்றினார். கி.பி. ௧௩௧௮-ஆம் ஆண்டின் இந்த படையெடுப்பின் போது, அவரது படைகள் இங்குள்ள மும்பாதேவி கோவிலை அழித்தன. அந்த நேரத்தில், ‘இந்த அடக்குமுறை கொள்கையால்தான் மகாலட்சுமியும் அவரது சகோதரிகளும் தங்கள் கடற்கரையிலிருந்து தற்காலிகமாக வெளியேறினர்,’ என்று மும்பை கெசட்டியரின் ஆசிரியர் எஸ். எம். எட்வர்ட்ஸ் தனது ‘தி ரைஸ் ஆஃப் பாம்பே’ (௧௯௦௨) புத்தகத்தில் குறிப்பிட்டுள்ளார். ௧௩௨௧ முதல் ௧௩௨௪ வரையிலான காலத்தில் தானேவில் வசித்த ஜோர்டனஸ் மற்றும் ஓடெரிக் ஆகிய கிறிஸ்தவ மதகுருமார்கள், ‘சாரசென்கள் (அதாவது முஸ்லிம் படையெடுப்பாளர்கள்) சமீபத்தில் அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றி முழுப் பகுதியையும் தங்கள் கட்டுப்பாட்டில் கொண்டு வந்துள்ளனர். அவர்கள் சிலை வழிபாடு செய்யும் எண்ணற்ற கோவில்களை அழித்துள்ளனர், மேலும் பல தேவாலயங்களை இடித்து அவற்றின் சொத்துக்களைத் தங்கள் வசம் கொண்டுள்ளனர்,’ என்று எழுதி வைத்துள்ளனர்.

பின்னர் ௧௩௪௭-இல் அவரது தளபதி மாலிக் நிகா மற்றும் நாகர்ஷா ஆகியோருக்கு இடையே பைகுல்லாவில் பெரிய போர் நடந்தது. அதில் நாகர்ஷா தோல்வியடைந்து மும்பையில் முஸ்லிம் ஆட்சி நிறுவப்பட்டது. பதினாறாம் நூற்றாண்டு வரை அனைத்தும் சீராகிக் கொண்டிருந்தபோது, மீண்டும் ஒருமுறை மும்பை தீவுகளுக்கு ஒரு ஆபத்து வந்தது. அது போர்த்துகீசிய படையெடுப்பாளர்கள். கி.பி. ௧௫௩௪-இல் பெரிய கொலாபா, சிறிய கொலாபா, மசகான், பரேல், வொர்லி, மாதுங்கா மற்றும் மாஹிம் ஆகிய ஏழு தீவுகளை போர்த்துகீசியர்கள் குஜராத்தின் சுல்தான் பகதூர் ஷாவிடமிருந்து கைப்பற்றினர். ‘கிரேட்டர் பாம்பே கெசட்டியர்’ பதிவுகளின்படி, பிற மதங்கள் மீது மிகுந்த வெறுப்பு கொண்டிருந்த போர்த்துகீசிய ஜெசூட்டுகள், இந்தக் காலத்தில் இங்குள்ள பல கோவில்களை அழித்தனர். பிரபாதேவி, வால்கேஷ்வர் போலவே மகாலட்சுமி கோவிலுக்கும் அவர்களின் மதவெறியின் பாதிப்பு ஏற்பட்டது. அக்காலத்தில் பிரபாதேவி கோவில்களில் இருந்த சிலைகளை பதாரே பிரபு சமூகத்தினர் பாதுகாப்பிற்காக கிணற்றில் மறைத்து வைத்திருந்தனர். அதேபோல் மகாலட்சுமி கோவிலின் சிலைகளும் கடலில் மறைத்து வைக்கப்பட்டிருக்கலாம் என்று கூறப்படுகிறது. இந்த நிகழ்வு ௧௫௭௦-ஆம் ஆண்டிலோ அல்லது அதற்கு முன்போ நடந்திருக்கலாம் என்பதற்கான அறிகுறிகள் ‘கிரேட்டர் பாம்பே கெசட்டியர்’ மூலம் கிடைக்கின்றன. இது குறித்து கெசட்டியரில், ‘ஜெசூட்டுகளின் வசம் அதிகப்படியான கோவில்கள் (வழிபாட்டுத் தலங்கள்) இருந்தன, மேலும் வடக்கிலுள்ள தீவுகள் முதல் தெற்கே பைகுல்லா வரை பெரும்பாலான நிலங்கள் அவர்களிடம் குத்தகைக்கு இருந்தன. அவர்களுக்கு பெரும் செல்வாக்கு இருந்தது, ஆனால் அவர்களின் சிந்தனையற்ற செயல்களால் மக்கள் தொகை மற்றும் வர்த்தக வளர்ச்சி தடைபட்டது மட்டுமல்லாமல், அது போர்த்துகீசியர்களுக்கு ஆபத்தான ஆதாரமாகவும் மாறியது. அவர்கள் தொடர்ந்து இந்து கோவில்களையும் முஸ்லிம் மசூதிகளையும் அழித்தனர். இதனால் மக்களிடையே அதிருப்தி பரவி, அவர்கள் அங்கிருந்து வெளியேறத் தொடங்கினர். இதனால் மக்கள் துன்புற்றனர், அதன் விளைவாக பழிவாங்கும் சம்பவங்கள் நடக்கத் தொடங்கின. உதாரணமாக டிசம்பர் ௧௫௭௦-இல் தானேவில் நடந்த சம்பவம். அந்த ஆண்டு மலபார் கடற்கொள்ளையர்கள் நகரத்தை சூறையாடி, கதீட்ரலின் பெரிய மணியைத் திருடிச் சென்றனர். இந்தக் காலத்தில் வால்கேஷ்வரின் பழைய கோவில் இடிக்கப்பட்டிருந்தது. மகாலட்சுமி மற்றும் அவரது சகோதரிகளின் கோவில்கள் அந்த காலத்திற்கு மறைந்து போயின, அந்த தேவியர் மறைவிடத்தில் இருந்தனர்,’ என்று கூறப்பட்டுள்ளது.

பின்னர் பிரிட்டிஷ் காலத்தில் சமூக நிலைமை சீரடைந்ததைக் கண்டு, இந்த சிலைகள் வெளியே எடுக்கப்பட்டு கோவிலில் மீண்டும் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டன. இது குறித்தும் ஒரு கதை சொல்லப்படுகிறது. அது என்னவென்றால், மும்பையின் கவர்னர் சார்லஸ் பூன் காலத்தில், ஜூன் ௧௭௨௦-இல் வொர்லியின் பெரிய இடைவெளியை (தி கிரேட் ப்ரீச்) அணை கட்டி அடைக்கும் பணி தொடங்கப்பட்டது. இந்தப் பணி கேப்டன் எலியாஸ் பேட்ஸ் என்பவரிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டது. பேட்ஸ் தனது கட்டுமானப் பணிக்கான ஒப்பந்தத்தை ராம்ஜி ஷிவாஜி பிரபு என்ற இளைஞரிடம் கொடுத்திருந்தார். இந்தப் பணி ௧௭௨௧-இல் முடிவடையும் என்று எதிர்பார்க்கப்பட்டது. ஆனால் கடல் அலைகளின் தாக்குதலால் அந்த அணை நிலைக்கவில்லை. ௧௭௨௪ வரை இது தொடர்ந்தது. ஒரு நாள் இரவு ராம்ஜி ஷிவாஜியின் கனவில் மகாலட்சுமி மாதா தோன்றி, ‘நான் மகாகாளி மற்றும் மகாசரஸ்வதியுடன் கடலில் சிலையாக இருக்கிறேன். இந்தச் சிலைகளை வெளியே எடுத்து பிரதிஷ்டை செய்தால், அணை கட்டும் பணி வெற்றி பெறும்,’ என்று குறிப்பால் உணர்த்தினார். மறுநாள் ராம்ஜி ஷிவாஜி வொர்லி கடலில் வலை வீசி இந்தச் சிலைகளைத் தேடினார். அப்போது அங்கு மகாகாளி, மகாலட்சுமி மற்றும் மகாசரஸ்வதி ஆகிய மூன்று கல் சிலைகள் கிடைத்தன. தற்போது மகாலட்சுமி கோவில் இருக்கும் குன்றின் மீது இந்தச் சிலைகள் வைக்கப்பட்டன. பின்னர் அரசாங்கத்திடமிருந்து அந்த குன்றையும் இடத்தையும் பரிசாகப் பெற்று, இந்தக் குன்றின் மீது மகாலட்சுமி கோவில் கட்டப்பட்டது. ‘மும்பையின் வர்ணனை’ ஆசிரியர் கோவிந்த் நாராயண் மாட்காவ்கர் அவர்களுக்கு உள்ளூர் செல்வந்தர் பிரபு ஒருவரிடமிருந்து கிடைத்த பக்ரியிலும் (வரலாற்று ஆவணம்) இந்தக் கதை கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த பக்ரியில் ராம்ஜி ஷிவாஜியின் பெயர் குறிப்பிடப்பட்டிருந்தாலும், எந்த ஆங்கில அதிகாரியின் பெயரும் குறிப்பிடப்படவில்லை.

அதன்பின் ௧௭௭௧ முதல் ௧௭௮௪ வரையிலான காலகட்டத்தில், மும்பையின் ஆளுநராக இருந்த வில்லியம் ஹார்ன்பி இந்த அணையினைப் பழுதுபார்த்து பலப்படுத்தினார். இந்த அணைக்கு ‘ஹார்ன்பி வெல்லார்ட்’ என்று பெயரிடப்பட்டது. இதன் விளைவாக, மக்கள் நினைவில் அதன் பெயர் நிலைத்து நின்றது மற்றும் கோயிலைப் பற்றிய ஐதீகம் அக்காலகட்டத்துடன் இணைக்கப்பட்டது. ‘தி கெசட்டியர் ஆஃப் பாம்பே சிட்டி அண்ட் ஐலண்ட்’ நூலின்படி, இந்த கோயில் ஏறக்குறைய ௧௭௮௫-ஆம் ஆண்டளவில் கட்டப்பட்டிருக்கலாம் என்று கணிக்கப்பட்டுள்ளது. ‘மும்பையிலுள்ள ஆத்ய ஜாக்ருத் சக்திபீடங்கள்’ என்ற புத்தகத்தில், டாக்டர் பாலச்சந்திர ஆக்லேகர் இந்தக் காலத்தை ௧௭௬௧ முதல் ௧௭௭௧ வரை என்று குறிப்பிட்டுள்ளார். உண்மையில், ௧௭௨௮-ஆம் ஆண்டிலேயே இந்த அணை கட்டி முடிக்கப்பட்டது. இது கேப்டன் எலியாஸ் பேட்ஸ் காலத்தில், ராம்ஜி ஷிவாஜியின் உதவியுடன் கட்டப்பட்டது. அக்காலம் ௧௭௨௦ முதல் ௧௭௨௮ வரை ஆகும். எனவே, மகாலட்சுமி கோயிலும் இதே காலகட்டத்தில் எழுப்பப்பட்டிருக்க வேண்டும் என்ற கருத்தை ‘அக்ஞாத் மும்பை’ புத்தகத்தின் ஆசிரியரும், மும்பை வரலாற்றாய்வாளருமான நிதின் சாளுகே முன்வைத்துள்ளார்.

மகாலட்சுமி கோயிலின் தோற்றம் தொடர்பான மற்றொரு கதை என்னவென்றால், மழைக்காலத்திற்கு முந்தைய காலத்தில் கோலி இன மக்கள் மீன்பிடிப்பதற்காகக் கடலில் வெகுதூரம் சென்றிருந்தனர். திடீரென ஏற்பட்ட புயல் மற்றும் மழையினால் அவர்களின் படகு திசைமாறி, உயிருக்கு ஆபத்தான சூழல் உருவானது. இத்தகைய மரண பயம் நிறைந்த சூழலில், அவர்கள் அன்னை ஜகதம்பையை வேண்டத் தொடங்கி, தேவியின் ஆரத்தியைப் பாடினர். சிறிது நேரத்திலேயே கடலின் சீற்றம் தணிந்து, வானம் தெளிவடைந்தது. கோலி மக்கள் கடலில் வீசிய வலையை மேலே இழுத்தபோது, அதில் மீன்களுக்குப் பதிலாக தேவியின் மூன்று அழகான சிலைகள் கிடைத்தன. இந்தச் சிலைகளைக் கண்டு அனைவரும் வியப்படைந்தனர். இந்தச் சிலைகளை எடுத்துக்கொண்டு கோலி மக்கள் கரைக்கு வந்தனர், அவை எங்கு பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டனவோ அதுவே இன்றைய மகாலட்சுமி கோயிலாகும். பாலகிருஷ்ண பாபு ஆச்சார்யா மற்றும் மோரோ விநாயகர் ஷிங்கனே ஆகியோரின் ‘மும்பைச்சா விருத்தாந்த்’ (௧௮௮௯) என்ற புத்தகத்தில், ‘மகாலட்சுமி கோயிலின் பிரதிஷ்டையை ஷாமாச்சார்யா என்ற உள்ளூர் யஜுர்வேதி பிராமணர் செய்துள்ளார்’ என்று கூறப்பட்டுள்ளது.

மகாகாளி, மகாலட்சுமி மற்றும் மகாசரஸ்வதி ஆகிய மூன்று தெய்வங்களுக்கும் இந்து மதத்தில் பெரும் முக்கியத்துவம் உண்டு. மகாலட்சுமி ஐஸ்வர்யம், அழகு மற்றும் செழுமையின் தெய்வம். அவர் விஷ்ணுவின் மனைவி மற்றும் சௌபாக்கியத்தின் அடையாளமாகக் கருதப்படுகிறார். மகாகாளி, மகாலட்சுமி மற்றும் மகாசரஸ்வதி ஆகிய மூன்று தேவியரும் மனித வாழ்வின் ஆதாரமாவர். மும்பையின் மேற்கு கடற்கரையில் இந்த மூன்று ரூபங்களும் ஒரே கருவறையில் இணைந்து வீற்றிருப்பது இந்த கோயிலின் சிறப்பம்சமாகும். இந்திய கலாச்சாரத்திலும் ஆன்மீகத்திலும் மூன்று என்ற எண்ணிற்கு தனிச்சிறப்பு உண்டு. பிரம்மா, விஷ்ணு, மகேசன் ஆகிய மும்மூர்த்திகளும், சரஸ்வதி, லட்சுமி, பார்வதி ஆகிய முப்பெருந்தேவியரும் சிருஷ்டியின் செயல்பாட்டிற்கு ஆதாரமானவர்கள். சத்வ, ரஜ மற்றும் தமஸ் என்ற மூன்று குணங்கள், இறந்த காலம், நிகழ்காலம் மற்றும் எதிர்காலம் என்ற மூன்று காலங்கள் மற்றும் வாதம், பித்தம், கபம் என்ற உடலின் மூன்று தோஷங்கள் கருதப்படுகின்றன. மகாலட்சுமி கோயிலில் இந்த மூன்று சக்திகளும் ஒன்றாக வசிப்பது ஒரு அபூர்வமான யோகமாகக் கருதப்படுகிறது.

அன்னை பார்வதியின் உக்கிரமான ரூபமே மகாகாளி அல்லது காளிகா என்று அழைக்கப்படுகிறது. சும்ப-நிசும்ப அரக்கர்களின் துன்பத்திலிருந்து விடுபட தேவர்கள் இமயமலைக்குச் சென்று பிரார்த்தனை செய்தபோது, பார்வதியின் உடலிலிருந்து கௌஷிகி தோன்றினாள், பார்வதியின் உடல் கருமை நிறமானது. அது மகாகாளி என்று அறியப்படலானது. மகாகாளி ரக்தபீஜன் என்ற அரக்கனை வதம் செய்தாள். ரக்தபீஜனுக்கு, அவனது இரத்தத்தின் ஒவ்வொரு துளி தரையில் விழும்போதும் அதிலிருந்து புதிய அரக்கன் உருவாவான் என்ற வரம் இருந்தது. மகாகாளி தனது நாவினால் அவனது அனைத்து இரத்தத்தையும் பருகி அவனை அழித்தாள். வதத்திற்குப் பிறகும் தேவியின் கோபம் தணியாதபோது, மகாதேவர் அவளது பாதையில் குறுக்கே படுத்தார், அவரது உடலில் பட்டவுடன் தேவி சாந்தமடைந்தாள். மகாகாளியின் தக்ஷிண காளி, பத்ரகாளி, சண்டிகாளி என ஏழு ரூபங்கள் கருதப்படுகின்றன. கொல்கத்தாவில் உள்ள தக்ஷினேஸ்வரம் கோயில் மகாகாளியின் புகழ்பெற்ற இடமாகும், அங்கு ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சர் சாதனை புரிந்தார். இது தவிர சித்தோர்கட், டெல்லி, பாவாகட் மற்றும் அகோலாவிலும் காளி மாதாவின் பழமையான கோயில்கள் உள்ளன.

மகாலட்சுமியின் பிறப்பு குறித்து பாற்கடல் கடைந்த கதை புகழ்பெற்றது. துர்வாசரின் சாபத்தால் இந்திரன் தனது ஐஸ்வர்யத்தை இழந்தபோது, விஷ்ணுவின் ஆலோசனையின்படி தேவர்கள் பாற்கடலைக் கடைந்தனர். அதிலிருந்து வெளிவந்த பதினான்கு ரத்தினங்களில் ஒன்று லட்சுமி. திவ்ய வஸ்திரங்கள் மற்றும் ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட இந்த லட்சுமி தாமரையில் வீற்றிருந்து தோன்றினாள், அவள் விஷ்ணுவை கணவராக ஏற்றுக்கொண்டாள். மகாலட்சுமியை பார்கவி என்றும் அழைப்பர், ஏனெனில் அவர் பிருகு முனிவரின் மகளாகப் பிறந்தார். மகாலட்சுமியின் ஆத்யலட்சுமி, வித்யாலட்சுமி, பாக்யலட்சுமி, அம்ருதலட்சுமி, காமலட்சுமி, போகலட்சுமி, சத்யலட்சுமி மற்றும் யோகலட்சுமி என எட்டு ரூபங்கள் கருதப்படுகின்றன. கஜலட்சுமி என்பது அவரது வைபவமான ரூபமாகும், அதில் இருபுறமும் யானைகள் தேவிக்கு அபிஷேகம் செய்வது காட்டப்படுகிறது. கோலாப்பூர், கோவா, ஜான்சி மற்றும் சென்னையில் மகாலட்சுமியின் முக்கியமான கோயில்கள் உள்ளன.

மகாசரஸ்வதி புத்தி, அறிவு மற்றும் கலையின் அதிதேவதை. அவர் பிரம்மதேவனின் புதல்வியாகக் கருதப்படுகிறார். வேதங்களில் அவர் வாகீஷ்வரி என்று குறிப்பிடப்படுகிறார். வேத இலக்கியங்களில் சரஸ்வதி முக்கியமாக நதி தேவதையாக அல்லது வித்யா தேவதையாகக் குறிப்பிடப்படுகிறார். சரஸ்வதி நதியின் கதை என்னவென்றால், வடவானல அக்னியைத் தணிப்பதற்காக பிரம்மதேவர் அந்த அக்னியைச் சுமந்து செல்லுமாறு அவருக்கு ஆணையிட்டார். சரஸ்வதி பாதாள வழியாக அந்த அக்னியைச் சுமந்து சென்றார், வழியில் அவர் முனிவர்களின் ஆசிரமங்களுக்கு அருகில் நதி ரூபமாகத் தோன்றினார். சரஸ்வதியின் பிறப்புக்கதை புராணங்களின்படி வெவ்வேறாக உள்ளது. பிரம்மவைவர்த்த புராணத்தின்படி அவர் விஷ்ணுவின் முகத்திலிருந்து தோன்றினார், சிவபுராணத்தின்படி பிரம்மதேவர் அவருக்குப் பிறப்பளித்தார். சரஸ்வதி வெண்ணிற ஆடை அணிந்தவளாகவும், வீணை வாசிப்பவளாகவும், அன்ன வாகனத்தில் அமர்ந்தவளாகவும் வழிபடப்படுகிறார். புத்தியும் புதிய கண்டுபிடிப்புகளைச் செய்யும் திறனும் அவரது அருளாலேயே கிடைப்பதாகக் கருதப்படுகிறது.

இந்த மூன்று தேவியரின் கோயிலும் நகரின் பரபரப்பான பகுதியில் கடற்கரையோரம் அமைந்துள்ளது. முக்கிய பாதையிலிருந்து கோயில் வரையிலான வழியில் நூற்றுக்கணக்கான பூஜை பொருட்கள் மற்றும் பிரசாதம் விற்கும் கடைகள் உள்ளன. முக்கிய கோயிலுக்கு முன்னால் ஒரு தீபமால், தீபஸ்தம்பம் மற்றும் வெள்ளித் தகடு போர்த்தப்பட்ட உயரமான கொடிமரம் உள்ளது. தரிசன மண்டபம், சபா மண்டபம் மற்றும் அந்தராளம் என இந்த கோயிலின் அமைப்பு உள்ளது. தரிசன மண்டபம் மற்றும் சபா மண்டபத்தில் பக்தர்களின் வசதிக்காக தரிசன வரிசை ஏற்பாடு செய்யப்பட்டுள்ளது. இங்குள்ள தரிசன மண்டபம் மற்றும் சபா மண்டபம் திறந்த நிலையில் உள்ளன. சபா மண்டபத்தில் கருவறையின் முகப்புச் சுவரில் வலதுபுறம் உள்ள தேவகோஷ்டத்தில் விட்டல் ருக்மிணியின் கருங்கற் சிலைகளும், இடதுபுறம் உள்ள தேவகோஷ்டத்தில் விநாயகர் சிலையும் உள்ளன. கருவறையில் வெள்ளி சிம்மாசனத்தில் நடுவில் மகாலட்சுமி வீற்றிருக்கிறார், மேலும் அவருக்கு வலதுபுறம் மகாகாளியும் இடதுபுறம் மகாசரஸ்வதியும் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டுள்ளனர். இந்த கோயிலின் கோபுரத்தில் மொத்தம் ஒன்பது கலசங்கள் உள்ளன. ௨௯ ஏப்ரல் ௨௦௦௨ அன்று ஸ்ரீ காஞ்சி காமகோடி பீடத்தின் சங்கராச்சாரியார் ஜெயேந்திர சரஸ்வதி சுவாமிகளால் இந்தக் கலசங்களின் பிரதிஷ்டை மற்றும் மகா கும்பாபிஷேக விழா நடைபெற்றது. கோயிலின் பின்புறம் சில படிகள் இறங்கிச் சென்றால், அங்கு கணபதி மற்றும் மகாதேவர் கோயில்கள் உள்ளன.

மகாலட்சுமி ஆலயத்தின் தினசரி வழிபாடுகளும் உற்சவங்களும் பாரம்பரிய முறைப்படி நடைபெறுகின்றன. தினமும் காலை மற்றும் மாலை வேளைகளில் தேவிக்கு ஆரத்தி நடைபெறுகிறது. இந்த வேளையில் பக்தர்களுக்குப் பிரசாதமாக குங்குமப்பூ கலந்த பால் மற்றும் ரவை கேசரி வழங்கப்படுகிறது. சுக்ல பஞ்சமியன்று தேவியின் திருவுருவச் சிலைகளுக்கு இங்கூல லேபனம் (சிந்துூரப் பூச்சு) செய்யப்படுகிறது மற்றும் சுக்ல அஷ்டமியன்று நவச்சண்டி யாகம் நடைபெறுகிறது. பௌர்ணமியன்று கோதுமை மாவினால் செய்த தீபங்களைக் கொண்டு சிறப்பு ஆரத்தி செய்யப்படுகிறது. ஆண்டில் இருமுறை இங்கு கிரணோற்சவம் நடைபெறுகிறது. அப்போது சூரியக் கதிர்கள் நேரடியாக கருவறையில் உள்ள திருவுருவச் சிலைகளின் மீது விழுகின்றன. சூரியக் கதிர்கள் உள்ளே நுழையும் வகையில் ஆலயம் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. இது இங்குள்ள கட்டடக்கலைக்குச் சிறந்த உதாரணமாகும்.

சைத்ர மற்றும் ஆஷ்வின் மாதங்களில் நவராத்திரி உற்சவம் மிகுந்த உற்சாகத்துடன் கொண்டாடப்படுகிறது. குடிபாட்வாவன்று கொடியேற்றத்துடன் நவராத்திரி தொடங்குகிறது. இக்காலகட்டத்தில் தினமும் பல்லக்கு உற்சவம் நடைபெறுகிறது மற்றும் சண்டிபாடம் வாசிக்கப்படுகிறது. நவராத்திரியின் ஒன்பது நாட்களும் மகாகாளியின் திரிசூலம் கலசத்திற்கு அருகில் வைக்கப்பட்டு அதற்குப் பூஜை செய்யப்படுகிறது. தசமியன்று இந்த உற்சவம் நிறைவடைகிறது. வைசாக மாதத்தில் அட்சய திருதியையன்று மாம்பழ உற்சவம் கொண்டாடப்படுகிறது. அப்போது தேவிக்கு மாம்பழக் குவியல்கள் சமர்ப்பிக்கப்படுகின்றன. ஜூன் ௧௭-ஆம் தேதி கொடிமரத்தின் ஆண்டு விழா நடைபெறுகிறது. ஆஷாட மற்றும் கார்த்திகை ஏகாதசியன்று ஆலயத்தில் உள்ள விட்டல்-ரகுமாயிக்குச் சிறப்புப் பூஜை செய்யப்படுகிறது. கணேஷ சதுர்த்தியன்று ஐந்து நாட்களுக்கு கணேஷோற்சவம் கொண்டாடப்படுகிறது. சிராவண மாதத்தில் ஒவ்வொரு திங்கட்கிழமையும் மகாதேவர் ஆலயத்தில் ருத்ராபிஷேகம் நடைபெறுகிறது. திரிபுராரி பௌர்ணமியன்று தேவிக்கு ஐம்பத்தாறு வகை உணவுகள் அதாவது அன்னகூட நைவேத்தியம் படைக்கப்படுகிறது. இந்த உணவுகள் அனைத்தும் ஆலயத்தின் சமையலறையிலேயே தயாரிக்கப்பட்டு பின்னர் பக்தர்களுக்கு விநியோகிக்கப்படுகின்றன. மகர சங்கராந்தியன்று சத்யநாராயண பூஜை நடைபெறுகிறது மற்றும் மாக் மாதத்தில் கணேஷ ஜெயந்தி கொண்டாடப்படுகிறது. மகாசிவராத்திரியன்று மகாதேவர் ஆலயத்தில் லகுருத்ர பாராயணம் ஏற்பாடு செய்யப்படுகிறது.

பயனுள்ள தகவல்கள்

• மகாலட்சுமி ரயில் நிலையத்திலிருந்து ౪ கி.மீ தொலைவில்
• மும்பையின் பல பகுதிகளிலிருந்து பெஸ்ட் (BEST) பேருந்து வசதி
• மாநிலத்தின் பல நகரங்களிலிருந்து ரயில் மற்றும் அரசுப் பேருந்து வசதி
• தனியார் வாகனங்கள் ஆலயத்தின் வாகன நிறுத்துமிடம் வரை வரலாம்
• இப்பகுதியில் தங்குமிடம் மற்றும் உணவக வசதிகள் உள்ளன
• தொடர்பு : ஆலய அலுவலகம், அலைபேசி ௦௨௨ ௨௩௫௧௩௮௩௧