மகாதேவ் கோவில்

தாம்படி சுர்லா, தாலுகா தார்பாந்தோடா, மாவட்டம் தெற்கு கோவா

கோவாவில் (கோமந்தகம்) இன்றும் ஒப்பீட்டளவில் நல்ல நிலையில் உள்ள மிகப்பழமையான சிவபெருமான் கோயில் என்பதே தாம்படி சுர்லா பகுதியில் உள்ள மகாதேவ கோயிலின் அடையாளமாகும். கதம்பர்களின் காலத்தில் ஹொய்சாள-சாளுக்கிய பாணியில் கட்டப்பட்டுள்ள இக்கோயிலில் மகாதேவனின் சுயம்பு லிங்கம் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டுள்ளது. சுமார் ௨௴௦ சதுர கி.மீ பரப்பளவில் பரந்து விரிந்துள்ள பகவான் மகாவீரர் வனவிலங்கு சரணாலயத்தின் இயற்கை எழில் கொஞ்சும் அமைதியான சூழலும், கோயிலுக்கு அருகில் உள்ள தாம்படி சுர்லா நீர்வீழ்ச்சியும் இக்கோயிலுக்கு பக்தர்களை மட்டுமின்றி உள்நாட்டு மற்றும் வெளிநாட்டு சுற்றுலாப் பயணிகளையும் ஈர்த்து வருகின்றன. மத்திய அரசின் தொல்லியல் துறையானது இக்கோயிலை தேசிய நினைவுச்சின்னமாக அறிவித்துள்ளது.

வரலாற்று ஆசிரியர்களின் கருத்துப்படி, இந்த மகாதேவ கோவில் பன்னிரண்டாம் – பதின்மூன்றாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்ததாகும். இக்காலத்தில் இங்கு கடம்ப அரச வம்சத்தின் ஆட்சி இருந்தது. சப்தகோடீசுவர மகாதேவர் இராஜ வம்சத்தின் குலதெய்வமாய் இருந்தார். கி.பி. பன்னிரண்டாம் நூற்றாண்டு முதல் பதின்மூன்றாம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதி வரையிலான இக்காலகட்டத்தின் கடம்ப அரச வம்சத்தின் மற்ற சில கல்வெட்டுகள், செப்பேடுகள் மற்றும் நாணயங்களில் சப்தகோடீசுவரரின் குறிப்புகள் காணப்படுகின்றன. இராஜ வம்சத்தின் எந்த அரசர் தாம்படி சுர்லா பகுதியில் உள்ள மகாதேவ கோவிலைக் கட்டினார் என்பதற்கான குறிப்பு இல்லை. ஆயினும், இ.स. ௧௧௫௦ முதல் ௧௨௫௦ வரையிலான நூறு ஆண்டு காலத்தில் இக்கோவில் கட்டப்பட்டிருக்க வேண்டும் என்று வரலாற்றாசிரியர்கள் ஊகிக்கின்றனர். கதம்ப அரசன் இரண்டாம் ஜெயகேசியின் மரணத்திற்குப் பிறகு, இ.ச. ௧௧൪௭-൪൮-ல் அரியணை ஏறிய சிவசিত্ত பெர்மாண்டிதேவ மற்றும் அவனது பட்டத்து ராணி கமலாதேவி ஆகியோர் சப்தகோடீஸ்வர சிவபெருமானின் பரம பக்தர்கள் ஆவர். ஒரு ஐதிகத்தின்படி, அவர்களே இக்கோவிலைக் கட்டினார்கள்.

இந்த ஐதிகத்தின்படி, கதம்ப அரசன் சிவச்சந்திராதித்தியன் (சிவசித்த பெர்மாண்டி) ஒருமுறை இந்த அடர்ந்த காட்டிக்கு வேட்டையாட வந்தான். அப்போது அவனுக்கு திடீரென இங்குள்ள சுயம்பு சிவலிங்கத்தின் தரிசனம் கிடைத்தது. இக்கதையின் மற்றொரு பதிப்பு என்னவென்றால், காட்டிக்கு வேட்டையாட வந்த சிவசித்த பெர்மாண்டிக்கு தம்படி சுர்லா அருவி தென்பட்டது. அங்கிருந்து விழும் நீரில் சிவனின் தாண்டவ நடனத்தின் உக்கிரத்தை அவன் உணர்ந்தான். அதனால் அவன் இவ்விடத்தில் சிவன் கோயில் ஒன்றை எழுப்புமாறு உத்தரவிட்டான். இக்கோயிலைப் பற்றி வேறு சில நாட்டுப்புறக் கதைகளும் உள்ளன. அவற்றுள் ஒன்று, இங்கு சுர்லா நதியின் நீரை அருந்த ஒரு புலி வந்து செல்வது வழக்கம். கோயில் கட்டப்பட்ட பிறகும் அதன் வருகை தொடர்ந்தது. இன்றும் கூட இரவுக் காலத்தில் ஒரு புலி இறைவனைத் தரிசிக்கவும் நீர் அருந்தவும் வருவதாக நம்பப்படுகிறது. கோவிலின் கருவறையில் ஒரு பிரம்மாண்டமான நாகம் வசித்து வருவதாகவும், அது சிவலிங்கத்தைப் பாதுகாத்து வருவதாகவும் பக்தர்களின் அத்தகைய அசைக்க முடியாத நம்பிக்கையும் உள்ளது.

மிகவும் அடர்ந்த காட்டில், கடினமான பிரதேசத்தில் இக்கோயில் கட்டப்பட்டிருந்தது. கமலா மான்கேகரின் ‘கல்ச்சர் அண்ட் ரிலிஜியஸ் ட்ரெடிஷன்ஸ் இன் டெம்பிள்ஸ் ஆஃப் கோவா’ என்ற நூலில் இதைப் பற்றி, இக்கோயிலின் அமைவிடத்தைக் கருத்தில் கொள்ளும்போது இது பண்டைய காலத்தில் சைவப் பிரிவைச் சேர்ந்த தாந்திரீகர்களின் வழிபாட்டு மையமாக இருந்திருக்க வேண்டும் என்று கூறப்பட்டுள்ளது. கோவாவின் பல கோயில்கள் முதலில் பஹமனி ஆட்சியின் கொடூரங்களுக்கும் பின்னர் போர்த்துக்கீசியர்களின் மதவெறித் தாக்குதல்களுக்கும் ஆளாயின. எண்ணற்ற கோயில்கள் அப்போது இடிக்கப்பட்டன. எனினும், இக்கோயில் அடர்ந்த காட்டில் அமைந்திருந்ததாலும், இங்கு வருவதற்கு முறையான பாதை இல்லாததாலும், ஆக்கிரமிப்பாளர்களிடமிருந்து தப்பியதுடன் பாதுகாப்பாகவும் இருந்தது. இன்று இக்கோயில் தேசிய பாரம்பரியச் சின்னமாக மதிக்கப்படுகிறது.

அடர்ந்த வனப்பகுதியில் அமைந்துள்ள இக்கோவிலுக்குச் சற்று தொலைவில் வாகனங்களை நிறுத்திவிட்டு, வழியில் நதியின் மீதுள்ள பாலத்தைக் கடந்து வந்த பிறகு இக்கோவிலின் கரும்பாறையிலான பழங்காலக் கட்டடத் தோற்றம் தென்படுகிறது. கோவாவில் உள்ள கோவில்கள் பொதுவாகச் செம்மண்கற்களால் (லாட்டரைட்) கட்டப்பட்டவை ஆகும். ஆனால் இக்கோவில் கரும்பாறையில் எழுப்பப்பட்டுள்ளது. இந்தக் கோவில் ஒரு தட்டையான ஜகதியின் மீது எழுப்பப்பட்டுள்ளது. முகமண்டபம், அந்தராளம் மற்றும் கர்பகிரகம் ஆகிய அமைப்புகளைக் கொண்ட இக்கோவில் கிழக்கு நோக்கிய கட்டமைப்பாகும். முகமண்டபத்திற்கு முன்னால் இருந்தும், இடது மற்றும் வலது பக்கங்களில் இருந்தும் நுழைவாயிலlகள் உள்ளன.

அரைகுறையாகத் திறந்திருக்கும் இவ்வகை முகமண்டபத்தில் மொத்தம் ௧௪ தூண்கள் உள்ளன. இவற்றில் நடுப்பகுதியில் உள்ள நான்கு தூண்களில் நுணுக்கமான வேலைப்பாடுகள் செய்யப்பட்டுள்ளன. இவற்றுள் ஒரு தூணின் அடிப்பகுதியில் குதிரையை மிதிக்கும் கஜராஜனின் சிற்பம் உள்ளது. இது கதம்ப ராஜம்சத்தின் சின்னமாகக் கருதப்படுகிறது. தூணின் உச்சியில் நாகபந்த வகை அலங்காரம் உள்ளது. நாகபந்த அலங்காரத்தில் நாகமும் நாகவள்ளியும் ஒன்றோடொன்று பிணைந்த ஜோடிச் சிற்பம், சில சமயம் ஒரு பட்டை போல செதுக்கப்பட்டிருக்கும். இந்த நான்கு தூண்களிலும் சிவன், விஷ்ணு, பிரம்மா மற்றும் அவர்களது துணைவியரான பார்வதி, லட்சுமி, சரஸ்வதி ஆகியோரின் சிற்பங்களும் வடிக்கப்பட்டுள்ளன. அவற்றுடன் சூர்சுந்தரியும் நடன முத்திரைகளில் இருக்கும் நர்த்தகியரும் செதுக்கப்பட்டுள்ளனர். முகமண்டபத்தின் பின்பக்கச் சுவர்களில் நான்கு செதுக்கப்பட்ட தேவகோஷ்டங்கள் (மாடங்கள்) உள்ளன. இங்கு கச்சாசனங்களும் உள்ளன. நடுப்பகுதியில் வட்ட வடிவமான ரங்கசிலையின் மீது மூன்று அடி உயரத்தில் சேதமடைந்த நிலையில் தலை இல்லாத நந்தி சிலை உள்ளது. முகமண்டபத்தின் விதானத்தில் (தானத்தில்) தாமரை மலர்களின் வடிவங்கள் செதுக்கப்பட்டுள்ளன.

அகச் சுவரின் (அந்தராளம்) கல் நுழைவாயில் சட்டத்தின் இருபுறமும் கல்லில் செதுக்கப்பட்ட அலங்காரச் சாளரங்கள் உள்ளன. இந்தச் சாளரங்களுக்கு அருகில் தூண்களை ஒட்டியவாறு பெரிய நாகச் சிற்பங்கள் வைக்கப்பட்டுள்ளன. கருவறையின் நுழைவாயில் சட்டத்தின் லலாட பிம்பத்தில் (உச்சியில்) விநாயகரின் திருவுருவம் செதுக்கப்பட்டுள்ளது. கருவறையில் சுயம்பு சிவலிங்கம் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டுள்ளது. கருவறையின் நடுவில் சதுர வடிவ கல் ஆவுடையார் மீது அது நிறுவப்பட்டுள்ளது. சிவலிங்கத்தின் மீது இயற்கையான கோடுகள் மூலம் உருவான நாகத்தின் வடிவம் தெரிவதாகச் சொல்லப்படுகிறது. இந்தச் சிவலிங்கத்தின் மீது எந்த முகமூதியோ அல்லது அலங்காரமோ செய்யப்படவில்லை. சுயம்பு லிங்கத்திற்கு எந்தவித அலங்காரமும் செய்யாத பாரம்பரியம் இருப்பதாகக் கூறப்படுகிறது. இந்தச் சிவலிங்கத்தின் மீது ஆண்டின் சில நாட்களில் சூரிய உதயத்தின் போது சூரியக் கதிர்கள் விழுகின்றன.

இக்கோயிலின் வெளிப்புறச் சுவர்களில் பெரிய அளவில் செதுக்கப்பட்ட வேலைப்பாடுகள் இல்லை. முகமண்டபத்தில் கல் பாறைகளாலான சரிவான கூரை உள்ளது. கருவறையின் மீது சிக்கலான அமைப்பைக் கொண்ட சதுர வடிவ சிகரம் உள்ளது. அதன் மீது நான்கு திசைகளிலும் செதுக்கப்பட்ட வேலைப்பாடுகளைக் கொண்ட தேவகோட்டங்கள் (மாடங்கள்) உள்ளன. இதில் பிரம்மா, விஷ்ணு, மகேஷ் உள்ளிட்ட தெய்வங்களின் திருவுருவங்கள் உள்ளன.

இந்தக் கோயிலில் கொண்டாடப்படும் முக்கிய உற்சவம் மகாசிவராத்திரி ஆகும். இந்நிகழ்ச்சியின்போது இங்கு இரவு முழுவதும் விழித்திருந்து வழிபாடு (ஜாகரன்) நடத்தப்படுகிறது. சிவலிங்கத்திற்கு அபிஷேகமும் ருத்ராபிஷேகமும் செய்யப்படுகிறது. பஜன்-கீர்த்தன் மற்றும் ஆராதனையும் நடைபெறுகிறது. இதில் நூற்றுக்கணக்கான பக்தர்கள் கலந்துகொள்கின்றனர். இதர உற்சவங்களில் श्रावणी सोमवार (ஸ்ராவண திங்கள்), கார்த்திகை ஏகாதசியின் சிறப்பு பூஜைகள் ஆகியவை அடங்கும். கோயிலில் தினமும் காலை ௮.௯௦ முதல் மாலை ௫.௯௦ வரை பக்தர்கள் சாமி தரிசனம் செய்யலாம்.

பயனுள்ள தகவல்:

• போண்டாவிலிருந்து ௩௫ கி.மீ மற்றும் மட்காவிலிருந்து ௫௦ கி.மீ தொலைவில்
• தென் கோவாவின் பல நகரங்களிலிருந்து தாம்படி சுர்லாவுக்கு வர எஸ்டி (ST) பேருந்து வசதி உள்ளது
• தனிப்பட்ட வாகனங்கள் கோயிலின் வாகன நிறுத்துமிடம் வரை வரலாம்.
• சுற்றுவட்டாரத்தில் தங்கும் வசதியும் காலை உணவும் இல்லை