காமாக்ஷி தேவி ஆலயம்

சிரோடா, போண்டா வட்டம், தெற்கு கோவா மாவட்டம்

அஸ்ஸாமின் புகழ்பெற்ற காமாக்யா தேவியுடன் தொடர்புடைய காமாக்ஷி ஆலயம், கோவாவின் மிக அழகான இயற்கை சூழலில் அமைந்துள்ளது. பதினாறாம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் இந்த ஆலயம் கட்டப்பட்டது. ஆலயத்தில் மஹிஷாசுரமர்த்தினி வடிவில் காமாக்ஷி தேவி வீற்றிருக்கிறாள். இந்த தேவி, சஷ்டி (Sasashti) தாலுகாவில் உள்ள ராய் கிராமத்தைச் சேர்ந்தவள் என்று கூறப்படுகிறது. அவள் மிகவும் சக்திவாய்ந்த தெய்வமாகக் கருதப்படுகிறாள். தங்கள் வேண்டுதல்களை முன்வைக்க கோவா மாநில பக்தர்களுடன், மகாராஷ்டிரா மற்றும் கர்நாடக மாநில பக்தர்களும் இங்கு வருகை தருகின்றனர். ஒவ்வொரு அமாவாசை அன்றும், இங்கு கொண்டாடப்படும் பல்வேறு திருவிழாக்களின் போதும் இந்த ஆலயத்தில் பக்தர்கள் கூட்டம் அலைமோதுகிறது.

சிரோடா ஆலயத்தில் உள்ள தேவியின் திருவுருவம் மஹிஷாசுரமர்த்தினியுடையது, அவள் தனது அழகான கண்களுக்காக ‘காமாக்ஷி’ என்று அழைக்கப்படுகிறாள். இந்த தேவி இங்கு எப்படி வந்தாள் என்பது குறித்து பல்வேறு தகவல்கள் உள்ளன. சில அறிஞர்களின் கூற்றுப்படி, அவளது பூர்வீகம் காமரூப தேசம், அதாவது தற்போதைய அஸ்ஸாம் ஆகும். சில அறிஞர்கள் அவள் தமிழ்நாட்டின் காஞ்சிபுரத்தைச் சேர்ந்தவள் என்று கருதுகின்றனர். தேவியின் ஒரு புராணக்கதை, அவளை காவூர் சென்று அழைத்ததாகக் குறிப்பிடுகிறது; மற்றொரு கதையின்படி, கோவாவைச் சேர்ந்த பக்தர் ஒருவர் அஸ்ஸாமின் நதி ஒன்றில் நீராடும்போது இந்த விக்கிரகத்தைக் கண்டெடுத்ததாகக் கூறப்படுகிறது. கோவாவில் பார்வதியின் காமாக்ஷி அவதார வழிபாட்டை கதம்ப வம்சத்தைச் சேர்ந்த (முதல்) ஜெயகேசி தொடங்கியதாகக் கூறப்படுகிறது.

ஒரு ஐதீகத்தின்படி, சஷ்டி தாலுகாவில் உள்ள லோட்லி கிராமத்தைச் சேர்ந்த ராமநாதனின் பக்தர் ஒருவர் அஸ்ஸாமிற்கு யாத்திரை சென்றிருந்தார். அங்கு நதியில் நீராடும்போது அவருக்கு தேவியின் விக்கிரகம் கிடைத்தது. அவர் அதைத் துணியில் சுற்றி தனது பொருட்களுடன் வைத்துக்கொண்டு வீடு திரும்பினார். வரும் வழியில், தனது மகளின் புகுந்த வீடான ராய் கிராமத்தில் தங்கினார். அவர் குளிக்கச் சென்றபோது, அவரது மகள் ஆர்வக்கோளாறால் துணி மூட்டையை அவிழ்த்தாள். அதில் தேவியின் விக்கிரகத்தைக் கண்டு, அதைத் தரையில் வைத்தாள். அதன் பிறகு அந்த விக்கிரகத்தை அங்கிருந்து நகர்த்த முடியவில்லை. ராய் கிராம மக்கள் இதை ஒரு நற்சகுனமாக கருதி, தேவியை அங்கேயே பிரதிஷ்டை செய்தனர்.

கி.பி. 1510-ல் கோவாவிற்கு வந்த போர்த்துகீசியர்கள், குறுகிய காலத்திலேயே மத ரீதியான அடக்குமுறைகளை கட்டவிழ்த்து விட்டனர். பல ஆலயங்களை இடித்துத் தரைமட்டமாக்கினர். போர்த்துகீசியர்களின் இந்த மதவெறி கொண்ட ஆட்சியாளர்களின் பார்வை ராய் கிராமத்து ஆலயத்தின் மீதும் விழுந்தது. ஆலயத்தில் உள்ள தேவியின் விக்கிரகம் சிதைக்கப்படக்கூடாது என்பதற்காக, கிராம மக்கள் உடனடியாக விக்கிரகத்தை அங்கிருந்து மாற்ற முடிவு செய்தனர். கிராமத்தில் குயவர் தொழில் செய்யும் ஒருவர் அந்தப் பொறுப்பை ஏற்றுக்கொண்டு, நள்ளிரவில் நதியைக் கடந்து சிரோடாவுக்கு தேவியின் விக்கிரகத்தைக் கொண்டு வந்தார். அங்கு அவள் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டாள். இதனாலேயே ராய் கிராமத்து குயவர்களுக்கு சிரோடா ஆலய விழாக்களில் சிறப்பு மரியாதை அளிக்கப்படுகிறது. முதல் தீபத்தை ஏற்றும் பரம்பரை உரிமை அவர்களுக்கு வழங்கப்பட்டுள்ளது. ‘திவஜா’ திருவிழாவிற்கான மண் அகல் விளக்குகளையும் அவர்களே வழங்குகின்றனர். இந்த ஆலயத்தில் உள்ள ராயேஸ்வரர், லக்ஷ்மிநாராயணர், சாந்தாதுர்கா ஆகிய தேவியின் துணைத் தெய்வங்களும் ராய் கிராமத்தின் பல்வேறு ஆலயங்களிலிருந்து சிரோடாவுக்குக் கொண்டு வரப்பட்டவை.

இது குறித்து மற்றொரு கதையும் கூறப்படுகிறது; போண்டா தாலுகாவில் உள்ள ராய்கர் குடும்பம் ஒன்றின் வீட்டில் 1564 முதல் 1568-க்கு இடைப்பட்ட காலத்தில் முதலில் தேவியின் விக்கிரகம் மாற்றப்பட்டது. ஆனால் அந்த இடம் பாதுகாப்பற்றதாகத் தோன்றியதால், விக்கிரகம் போண்டா தாலுகாவிலேயே உள்ள பார்பாட் கிராமத்திற்கு எடுத்துச் செல்லப்பட்டது. அந்த இடமும் ஆபத்தானதாகக் கருதப்பட்டதால், இறுதியில் காமாக்ஷி ஆலயம் தல்-சிரோடாவில் நிறுவப்பட்டது. இதற்காக ‘கொமுனிடாட்’ (Comunidade) அமைப்பிடமிருந்து நிலம் பெறப்பட்டது. கொமுனிடாட் என்பது கோவாவில் நில உரிமையின் ஒரு வகையாகும். இதில் நிலம் கூட்டு உரிமையின் கீழ் இருக்கும். இது ஒரு பழங்கால முறையாகும். இந்த நிலங்கள் கிராமத்தின் மத மற்றும் சமூகப் பணிகளுக்காக நிர்வகிக்கப்படுகின்றன. இன்றும் சில இடங்களில் இந்த முறை நடைமுறையில் இருப்பதாகக் கூறப்படுகிறது.

மலைகளால் சூழப்பட்ட இந்த ஆலயத்தைச் சுற்றி மெல்ல மெல்ல கட்டுமானங்கள் பெருகிவிட்டாலும், ஆலயத்தின் அடிப்படை வளாகம் விசாலமானது. ஆலயத்தின் பிரதான நுழைவாயில் கிழக்கு நோக்கி உள்ளது. அங்கு ஒரு புஷ்கரணி (குளம்) உள்ளது. உள்ளே ஆலயத்தின் வலதுபுறம் ஒரு தனி ஆலயம் உள்ளது. இந்த ஆலயத்தின் சபா மண்டபம் பெரியது. உள்ளே வெவ்வேறு கருவறைகளில் ராயேஸ்வரரின் லிங்கம், லக்ஷ்மிநாராயணரின் விக்கிரகம், கேடயம் மற்றும் வாள் ஏந்திய சாந்தாதுர்காவின் விக்கிரகம், கிராமபுருஷ லிங்கம், மஹாதேஸ்வர லிங்கம் ஆகியவை வீற்றிருக்கின்றன. இந்த ஆலயத்திற்கு அருகிலேயே சிறிய மூடப்பட்ட கிணறு ஒன்று உள்ளது. வட்ட வடிவில் தோன்றும் இந்த கிணறு அடியில் சதுரமாக உள்ளது. அதன் அருகிலேயே காமாக்ஷி ஹவன மண்டபம் உள்ளது. அங்கேயே துளசி மாடமும் உள்ளது. ஆலய வளாகத்தில் பக்தர் தங்கும் விடுதி மற்றும் சமுதாயக் கூடம் ஆகியவையும் உள்ளன.

பிரதான ஆலயத்திற்கு முன்னால் கோவா பாணியிலான ஆறு அடுக்கு தீபஸ்தம்பம் உள்ளது. ஆலயத்திற்குள் நுழைந்ததும் முதலில் தேவியின் விசாலமான ஓட்டுக்கூரை கொண்ட சபா மண்டபம் உள்ளது. மரத்தாலான தூண்களால் அதன் கூரை தாங்கப்பட்டுள்ளது. அடுத்த மண்டபத்திற்குள் நுழையும் நுழைவாயிலின் இருபுறமும் வேதாளம், காலபைரவர், சதி மற்றும் குட்டி ஆகிய தெய்வங்களின் இடங்கள் உள்ளன. நுழைவாயில் மர வேலைப்பாடுகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளது. அதற்கு முன்னால் உள்ள அர்த்த மண்டபத்திலிருந்து மகா மண்டபத்திற்குச் செல்லும் நுழைவாயிலில் கல் வேலைப்பாடுகள் உள்ளன. அதன் பிறகு வரும் பிரதான சபா மண்டபம் வேலைப்பாடுகள் நிறைந்த தூண்களால் தாங்கப்பட்டுள்ளது. சரவிளக்குகள் தொங்கும் கூரையிலும் மர வேலைப்பாடுகள் உள்ளன. அடுத்து அந்தராளம் உள்ளது, அதன் முன்பக்கச் சுவர் வெள்ளித் தகடுகளால் வேயப்பட்டுள்ளது. அதில் நுணுக்கமான வேலைப்பாடுகள் உள்ளன. அதே சுவரில் இடது மற்றும் வலதுபுறம் உள்ள தேவகோஷ்டங்களில் ஒரு பக்கம் மும்முக தத்தாத்ரேயரும், மறுபக்கம் கணபதியும் வீற்றிருக்கின்றனர். வேலைப்பாடுகள் நிறைந்த கதவு நிலையின் மேல் கீர்த்திமுகமும், அதன் மேல் பகுதியில் கணபதியும் உள்ளனர். கருவறையின் நுழைவாயிலும் வெள்ளித் தகடுகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளது. கருவறையில் மஹிஷாசுரமர்த்தினி வடிவில் தேவியின் விக்கிரகம் உள்ளது. தேவி சதுர்புஜம் (நான்கு கைகள்) கொண்டவள், தேவியின் மேல் இரு கைகளில் வாள் மற்றும் கேடயம் உள்ளன. கீழ் இரு கைகளால் அவள் மஹிஷாசுரனை வதம் செய்கிறாள்.

ஆலயத்தில் பல்வேறு திருவிழாக்கள் கொண்டாடப்படுகின்றன. அவற்றில் லக்ஷ்மிநாராயண ஷிபிகோத்சவம், காமாக்ஷி ஷிபிகோத்சவம், ராயேஸ்வர ரதோத்சவம் மற்றும் காமாக்ஷி லால்கோத்சவம் ஆகியவை அடங்கும். திருவிழாக் காலங்களில் ஆலயம் விளக்குகள், மலர்கள் மற்றும் மின்விளக்குகளால் அலங்கரிக்கப்படுகிறது. அமாவாசை அன்று காமாக்ஷி மற்றும் லக்ஷ்மிநாராயணரின் பல்லக்கு ஊர்வலங்கள் (ஷிபிகோத்சவம்) ஆலய வளாகத்தில் நடைபெறுகின்றன. இதில் நூற்றுக்கணக்கான பக்தர்கள் பங்கேற்கின்றனர். சதுர்த்தியன்று ராயேஸ்வரரின் பல்லக்கு ஊர்வலமும், பஞ்சமியன்று சாந்தாதுர்காவின் பல்லக்கு ஊர்வலமும் நடைபெறுகின்றன. நவராத்திரி விழாவின் போது ஆண்டு திருவிழா கொண்டாடப்படுகிறது. அப்போது மாலை வேளையில் திருமணமான பெண்கள் மண் அகல் விளக்குகளை (திவஜா) ஏந்தி ஆலயத்தைச் சுற்றி ஊர்வலமாக வருகிறார்கள். இது தவிர தசரா, கோகுலாஷ்டமி, மகா சிவராத்திரி, ஷிம்கோ எனப்படும் ஹோலி ஆகிய பண்டிகைகளும் இங்கு கொண்டாடப்படுகின்றன.

மாக்ருஷ்ண சதுர்த்தசி முதல் பால்குண சுக்ல சஷ்டி வரை ஒரு வாரம் இங்கு திருவிழா நடைபெறுகிறது. இந்தத் திருவிழா இக்கோயிலின் மிக முக்கியமான விழாவாகும். இவ்விழாவில் குலாலோத்சவம், சிபிகோத்சவம், லால்கோத்சவம், தோள்மீது சுமந்து செல்லும் ரதோத்சவம் போன்ற நிகழ்ச்சிகள் நடைபெறுகின்றன. மாக்ருஷ்ண சதுர்த்தசி அன்று இரவு ராயேஸ்வரர் மற்றும் காமாக்ஷி ஆகியோரின் திருவுருவச் சிலைகள் இணைந்து ஊர்வலமாக எடுத்துச் செல்லப்படுகின்றன. பால்குண சுக்ல பிரதமை அன்று ராயேஸ்வரர் தோள்மீது சுமக்கப்படும் ரதத்திலும், காமாக்ஷி தேவி லால்கியில் (ஒரு வகை பல்லக்கு) அமர்ந்தும், இணைந்து ஊர்வலமாக சிரோடாவில் உள்ள கிராம தேவதையான ரவள்நாத் கோயிலுக்குச் செல்கின்றனர்.

பயனுள்ள தகவல்கள்:

• போண்டாவிலிருந்து 13 கி.மீ மற்றும் பனாஜியிலிருந்து 37 கி.மீ தொலைவில் உள்ளது
• போண்டாவிலிருந்து மாநிலப் போக்குவரத்துப் பேருந்து வசதி உள்ளது
• தனியார் வாகனங்கள் கோயில் வாகன நிறுத்துமிடம் வரை வரலாம்
• இப்பகுதியில் தங்குவதற்கும் உணவிற்கும் வசதிகள் உள்ளன
• தொடர்பு : கோயில் அலுவலகம், தொலைபேசி : 0832 2306225