கால பைரவர் கோவில்

ஹிண்டலே, தாலுகா தேவ்கட், மாவட்டம் சிந்துதுர்க்

கொங்கண் பகுதியில் உள்ள ஹிண்டலே கிராமத்தின் கிராம தெய்வமாக கால பைரவர் விளங்குகிறார். இந்த கிராமம் பிராமண சமந்த் அரச வம்சத்துடன் தொடர்புடையது. கால பைரவர் ஒரு தாந்த்ரீக தெய்வமாகவும், சைவ ஆகமங்களில் விவரிக்கப்பட்டுள்ள அஷ்ட பைரவர்களில் ஒருவராகவும் கருதப்படுகிறார். அகராதி வல்லுநர்களின் கூற்றுப்படி, ‘பைரவர்’ என்ற சொல்லுக்கு ‘அச்சமூட்டுபவர்’ என்று பொருள். ‘அச்சத்திலிருந்து காப்பவர்’ என்பதும் இதன் பொருள்களில் ஒன்றாகக் கூறப்படுகிறது. பைரவர் சிவபெருமானின் உக்கிரமான மற்றும் வலிமைமிக்க வடிவமே ஆவார். கால பைரவர் காசியின் கொத்வால் (பாதுகாவலர்) என்றும் அழைக்கப்படுகிறார். பாபபக்ஷண, அமர்தக மற்றும் காலராஜ என்பவை இவரது பிற பெயர்களாகும். ஹிண்டலே கிராமத்தில் கால பைரவருக்கு மிகத் தொன்மையான கோவில் ஒன்று உள்ளது.

புராணங்களின்படி, கால பைரவர் சிவபெருமானின் கோபத்திலிருந்து தோன்றியவர். ஒருமுறை, பிரம்மதேவர் சிவபெருமானை அவமதித்ததால், அவர் கடும் கோபமடைந்தார். அந்த கோபத்தின் நெருப்பிலிருந்து கரிய நிறமுடைய பைரவர் பிறந்தார். சிவபெருமானை நிந்தித்த பிரம்மனின் தலையை அவர் கொய்தார். இருப்பினும், இந்தச் செயலால் அவருக்கு பிரம்மஹத்தி தோஷம் ஏற்பட்டது. அனைத்து புனித யாத்திரை தலங்களுக்கும் சென்றும், அவரால் இந்த பாவத்திலிருந்து விடுபட முடியவில்லை. இறுதியாக, அவர் காசியில் பிரம்மனின் தலையை வைத்தபோது, தனது பாவத்திலிருந்து விடுதலை பெற்றார். கால பைரவர் பிரம்மனின் தலையை வைத்த இடம் கபாலமோசன தீர்த்தம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. காளிகா புராணத்தில், பார்வதியின் சாபத்தினால் கணங்களில் ஒருவரான மகாகாலர் பைரவ வடிவில் பிறந்ததாகக் கூறப்பட்டுள்ளது. அவர் இரவின் நான்காம் ஜாமத்தில் பிறந்தார். கார்த்திகை மாதத்தில் வரும் தேய்பிறை அஷ்டமி திதியில் பைரவாஷ்டமி என்ற புனித விரதம் கடைபிடிக்கப்படுகிறது.

வரலாற்றாசிரியர்களின் கூற்றுப்படி, இந்தாளேயில் உள்ள காலபைரவர் கோயில் முதன்மையாக சாமந்த வம்சத்தின் வரலாற்றோடு தொடர்புடையது. இந்தாளே கிராமத்தைப் பற்றிய மிகப்பழமையான குறிப்புகளில் ஒன்று கி.பி. ௧௪௩௬-ஆம் ஆண்டைச் சேர்ந்த சமஸ்கிருத செப்பேட்டில் காணப்படுகிறது. ‘நாகதேவ் செப்பேடு’ என்று அழைக்கப்படும் இந்த சமஸ்கிருத செப்பேட்டின் முதல் பட்டயத்தின் ஐந்து முதல் எட்டு வரிகளில் பின்வருமாறு எழுதப்பட்டுள்ளது: ‘काश्यपो देवशर्मेति ब्राह्मणो ब्रम्हवित्तमः यजुषां पारगो दांतः षटकर्मनिरतो भवत्। तुरुष्कोपप्लवात्तत्र कौंकणं समगादयं इंदुलाख्ये ग्रामवरे मुहू राज्ञां सभाजितः। राज्यश्रियं तदा लब्ध्वा कुणुकेश्वरवासिनः।’ இதன் பொருள், ‘… காச்யப கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த தேவசர்மா என்ற அந்தணர், பிரம்மத்தை அறிந்தவர்களில் முதன்மையானவராகவும், யஜுர்வேதத்தில் புலமை பெற்றவராகவும், ஆறு மதக் கடமைகளில் (ஷட்கர்மம்) ஆழ்ந்த ஈடுபாடு கொண்டவராகவும் இருந்தார். அங்கு (ஜான்வி நதிக்கரையில்) துருஷ்கர்களின் படையெடுப்பால், அவர் கொங்கணத்திற்கு இடம்பெயர்ந்தார். இந்துல் (தற்போதைய இந்தாளே) என்ற வளமான கிராமத்தில், மன்னர் அவரை மீண்டும் மீண்டும் கௌரவித்தார். பின்னர், அரச வாழ்வைப் பெற்ற அவர், குணகேஸ்வரர் பெருமானின் அருளால் ஒரு மகனைப் பெற்றெடுத்தார்.’ இந்த கல்வெட்டின் மூலம் இந்தாளே கிராமத்தின் தொன்மை தெளிவாகிறது.

இந்தச் செப்பேட்டில் விவரிக்கப்பட்டுள்ள தேவசர்மா, கூடல் பகுதியில் ஆதி-கௌடதேசிய சமந்த குலத்தின் மூதாதையர் ஆவார். வட இந்தியாவில் கஜினி சுல்தானின் – துருஷ்கர்களின் – படையெடுப்புகளால் துயருற்ற அவர், ஹிண்டலேக்கு இடம்பெயர்ந்தார். ஹிண்டலேயின் ராணே க்ஷத்திரியர்கள் அவருடன் சென்றனர். (இங்கு வந்த இந்த மூதாதையரின் சமாதி காலபைரவர் கோயிலில் அமைந்துள்ளது.) தேவசர்மா சைவ சமயத்தைப் பின்பற்றுபவர். ௧௯௨௫-ஆம் ஆண்டில் ‘பாரத இதிகாச சன்சோதக் மண்டல்’ தொடரின் கீழ் வெளியிடப்பட்ட ‘மத்கவச்ச சிலாலெக் வ பிராமண சமந்த ராஜவம்சம்’ என்ற ஆராய்ச்சி ஆய்வறிக்கையில், வாசுதேவ் ஆனந்த் பம்பர்டேகர், தேவசர்மா இங்கு தனது ஆட்சியை நிறுவினார் என்று குறிப்பிட்டுள்ளார். அதனைத் தொடர்ந்து, அவரது வம்சத்தில், பதிமூன்றாம் நூற்றாண்டில் (கி.பி. ௧௨௨௦) மாபெரும் மற்றும் வீரம் மிக்க மன்னர் மாங், மாயிந்தேவ் என்றும் அழைக்கப்படுபவர் பிறந்தார். அவர் ராஜ்யத்தை கணிசமாக விரிவுபடுத்தினார். பதினான்காம் நூற்றாண்டின் இறுதியில், இந்த வம்சத்தில் மன்னர் பைரவபூபதி பிறந்தார். வரலாற்றாசிரியர் பம்பர்டேகரின் ஆராய்ச்சியின்படி, பைரவபூபதி ஒரு வலிமைமிக்க போர்வீரர்; ஹிண்டலேயில் உள்ள கோயில் மற்றும் படித்துறை, அத்துடன் திகாவலே கிராமத்திற்கு அருகில் உள்ள சஹ்யாத்ரி மலைத்தொடரில் உள்ள பைரவ்கட் கோட்டை ஆகியவை அவரது பெயரால் கட்டப்பட்டன. ஹிண்டலேயில் உள்ள காலபைரவர் கோயில், இந்த பிராமண சமந்த மன்னரான பைரவபூபதியின் பெயரால் கட்டப்பட்டது.

இந்தக் கோயில் ஹிண்டலே கிராமத்தின் சந்திப்பில் அமைந்துள்ளது. கோயிலின் முகப்பு நவீன பாணியில் கட்டப்பட்டுள்ளது. இது இருபுறமும் சரிவான கூரையையும், கல் இருக்கைகளையும் (கக்ஷாசனாக்கள்) கொண்ட, இரண்டு அடுக்குகள் கொண்ட திறந்தவெளி சபா மண்டபத்தைக் கொண்டுள்ளது. இந்த சபா மண்டபம் தரையிலிருந்து சில அடிகள் உயரத்தில் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. இருப்பினும், இந்த மண்டபத்திற்குள் நுழைந்த பின்னரே கோயிலின் உண்மையான பழமை வெளிப்படுகிறது. இங்கிருந்து மூன்று படிகள் ஏறி கோயிலின் முதன்மையான மற்றும் பழமையான சபா மண்டபத்திற்குள் நுழையலாம். இந்த சபா மண்டபத்தின் முன்பக்கச் சுவரில், நுழைவாயிலுக்கு இடதுபுறம் ஒரு கல்வெட்டு உள்ளது. அதில், “அகமதுகான் ஜி. ஆகா (ஹிண்டலே) மற்றும் அவரது குடும்பத்தினரால் இறைவனுக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்டது” என்று எழுதப்பட்டுள்ளது. இது ஹிண்டலே கிராமத்தில் சமூக நல்லிணக்கத்தின் அடையாளமாகக் கருதப்படுகிறது.

கோயிலின் முதன்மை சபா மண்டபம் திறந்தவெளி வடிவமைப்பைக் கொண்டது. இதன் வெளிப்புறத்தில் வட்ட வடிவக் கல் தூண்கள் உள்ளன. உட்புறத்தில், இருபுறமும் ஏழு மரத்தூண்கள் உள்ளன. இந்த செதுக்கப்பட்ட, வரிப்பள்ளங்களைக் கொண்ட தூண்கள் மற்றும் அவற்றை இணைக்கும் வளைவு வாயில்களால் சபா மண்டபம் அழகாக அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளது. கூரையின் உத்தரங்களின் மீது தேக்கு மரப் பலகைகள் பொருத்தப்பட்டுள்ளன. இந்த சபா மண்டபத்திற்குள் நுழைந்தால், விசாலமான கோயில் முற்றத்தைக் காணலாம். இந்த முற்றத்தைச் சுற்றி மதில் சுவர் கட்டப்பட்டுள்ளது. இந்த முற்றத்தில், சபா மண்டபத்தின் இடது மற்றும் வலது பக்கங்களில் தலா நான்கு தீபஸ்தம்பங்கள் உள்ளன. சபா மண்டபத்தில் உள்ள ஐந்தாவது தூணின் அடியில் ‘சௌ-சவடா’ என்று அழைக்கப்படும் சதுர வடிவிலான பகுதி உள்ளது. அங்கு ஒரு கல் வைக்கப்பட்டுள்ளது. உண்மையில், இந்தச் சொல் ‘சௌகச்சாரி’ என்பதாகும். இந்த ‘சவடா’ என்பது முழு கிராமமும் ஜபம் செய்வதற்கு ஒதுக்கப்பட்ட இடமாகும். கொங்கண் கிராமிய மரபுகளில், இந்த ஜபம் மிகவும் சக்தி வாய்ந்தது என்று நம்பப்படுகிறது.

இதற்கு அப்பால், பல அடி உயரமுள்ள ஜகதி (மேடை) மீது, ஆலயத்தின் அந்தராளம் (முன்மண்டபம்) அமைந்துள்ளது. அதன் நுழைவாயிலின் இருபுறமும் துவாரபாலகர்களின் (காவலர்கள்) உயரமான சிலைகள் உள்ளன. நுழைவாயிலில் கதவுச் சட்டமானது நுணுக்கமாகச் செதுக்கப்பட்டுள்ளது, மேலும் லலாடபிம்பத்தில் (நிலைக்கதவின் மையப்பகுதி) விநாயகப் பெருமானின் திருவுருவம் வடிக்கப்பட்டுள்ளது. விநாயகரின் இருபுறமும் அவரது தேவியர்களான ரித்தி மற்றும் சித்தியின் உருவங்கள் உள்ளன. அந்தராளத்திற்குள் நுழைந்தவுடன், பெரிய சுற்றளவு கொண்ட மரத்தூண்கள் பார்வையாளர்களின் கண்களை ஈர்க்கின்றன. இந்தத் தூண்கள் அழகான மலர் வேலைப்பாடுகளுடன் கூடிய கடபல்லவ (கலசம் மற்றும் இலைகள்) செதுக்கல்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளன. தூண்களின் உச்சியில் உள்ள தரங்கஹஸ்தங்கள் (தாங்கி நிற்கும் உருவங்கள்) கொங்கண் பிராந்தியத்தின் மரவேலைப்பாட்டிற்கு ஒரு சிறந்த எடுத்துக்காட்டாகும். இந்தத் தாங்கிகளில் மலர் மற்றும் கொடி வடிவங்கள், யானைகள் மற்றும் நாக வடிவங்கள் மட்டுமல்லாமல், மும்முக தத்தாத்திரேயர், சேஷசாயி விஷ்ணு, லட்சுமி, விஷ்ணுவின் உந்தியில் இருந்து உதிக்கும் தாமரையில் அமர்ந்திருக்கும் பிரம்மா, ஸ்ரீ ராமர், அனுமன் மற்றும் மயில் மீது அமர்ந்திருக்கும் சரஸ்வதி ஆகியோரின் மிகச்சிறிய, ஆனால் மிகவும் உணர்ச்சிகரமான செதுக்கல்களும் காட்சிப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. இந்தத் தாங்கிகளில் ஒன்று, முதலை யானையை விழுங்குவது போன்ற காட்சியைக் காட்டுகிறது, இது கஜேந்திர மோட்சம் எனும் புராணக் கதையை நினைவூட்டும் ஒரு நெகிழ்ச்சியான அடையாளமாகும்.

நேர் எதிரே கருவறை (கர்ப்பகிரகம்) உள்ளது, இது பளிங்கு கற்களால் புதுப்பிக்கப்பட்டுள்ளது. கருவறையைச் சுற்றி வலம் வரும் பாதை (பிரதட்சிண மார்க்கம்) உள்ளது. உள்ளே, தரை மட்டத்தில் சிவலிங்கம் உள்ளது. அதன் பின்னால், ஒரு மூலையில் சிறிய பீடத்தில் பைரவியின் கல் சிலை உள்ளது. கால பைரவர் கோவிலில் சிலைக்குப் பதிலாக இங்கே சிவலிங்கம் இருப்பது குறிப்பிடத்தக்கது. உள்ளூர் கிராமவாசிகளின் கூற்றுப்படி, காசிக்கு அடுத்தபடியாக கால பைரவர் கோவிலில் சிலைக்குப் பதிலாக சிவலிங்கம் வழிபடப்படும் முக்கியமான தலம் இதுவாகும்.

கோவிலின் பெரிய முற்றத்தில், அகரி பிரம்மன் மற்றும் திர்பாதேவி ஆகியோருக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட சன்னதிகள் உள்ளன. இதே முற்றத்தில், குலதெய்வங்களுக்கு (தாத்தாக்கள்), தேவ் சுர்முர் ஆகியோருக்கான சன்னதிகளும் (சாலே) உள்ளன. அகரி பிரம்மன் கோவிலுக்கு முன்னால், உயரமான மேடையில் கட்டப்பட்ட மண்டபம் உள்ளது. ‘ஸ்ரீ வாமன் நாயக்’ என்று பொறிக்கப்பட்ட பலகையைக் கொண்ட இந்த மண்டபத்தில், மிகவும் தனித்துவமான செதுக்கல்கள் மற்றும் வடிவத்துடன் கூடிய சிவலிங்கம் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டுள்ளது. இந்த சிவலிங்கத்திற்கு அருகில் அழகாக செதுக்கப்பட்ட சதி சிலை (நினைவுக்கல்) உள்ளது. இந்த கல்லின் கீழ் பகுதியில், முழங்கையில் மடிந்த மூன்று கைகள் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளன, இது மூன்று சதிகளுக்கான நினைவுக்கல் என்பதைத் தெளிவுபடுத்துகிறது. சபா மண்டபத்திற்கு இடதுபுறம், ஒரே இடத்தில் இதே போன்ற சதி சிலைகள் உள்ளன. அவற்றில் சில உடைந்த நிலையில் உள்ளன, ஒரு கல் சிதைந்து போயுள்ளது. கடந்த காலத்தில், இந்த கோவிலின் அருகாமையில் பல சமாதிகளும் சதி சிலைகளும் காணப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது.

இந்த சதி சிலைகள் குறித்த ஐதீகம் என்னவென்றால், 1570-ஆம் ஆண்டிற்குப் பிறகு, பாமினி ஷா தெற்கு கொங்கணத்தைக் கைப்பற்றியபோது, ஹிண்டாலே கிராமத்தில் இஸ்லாமிய ஆட்சி நிறுவப்பட்டது. சில ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, ராவல் என்றும் அழைக்கப்படும் ரானே என்ற மராட்டிய குலத்தினர் இங்கு குடியேறினர். ஒருமுறை, ஹிண்டாலே வயல்வெளிகளில் இந்த ரானேக்களுக்கும் ஒரு முஸ்லிம் தளபதிக்கும் இடையே போர் நடைபெற்றது. இந்தப் போரில் பல மராட்டிய வீரர்கள் கொல்லப்பட்டனர். அந்த வீரர்களின் மனைவிகள் சதி செய்ததற்கான சதி சிலைகளே இவை என்று வரலாற்றாசிரியர்கள் கூறுகின்றனர். இந்தப் போரின்போது, பைரவர் கோவிலின் பிராமண பூசாரியின் மனைவி, ரானே குடும்பத்தைச் சேர்ந்த கர்ப்பிணிப் பெண்ணை சாதுர்யமாகக் காப்பாற்றினார். இதனால், ரானே வம்சம் தழைத்தது. அந்தப் பெண்ணுக்குப் பிறந்த மகன் வளர்ந்து சிறந்த வீரரானார். கருவிலிருந்தபோது தன்னை மரணத்திலிருந்து காப்பாற்றிய பெண்ணின் குலதெய்வமான பைரவ தேவரின் கோவிலைப் புதுப்பித்தார். அவரது வழித்தோன்றல்கள் இந்த கோவிலை விரிவுபடுத்தி, தற்போதைய வடிவத்தைக் கொடுத்தனர். இந்தப் போரின் நினைவுகள் இங்குள்ள கிராமத்து முதியவர்களால் பாதுகாக்கப்பட்டு வருகின்றன. பேஷ்வா பாலாஜி விஸ்வநாத்தின் மைத்துனரும் பிரதிநிதியுமான பைரவ் மெஹெண்டேலேயின் பூர்வீக இல்லம் இந்த கிராமம் என்றும் கூறப்படுகிறது. புனேவில் இன்றுள்ள அப்பா பல்வந்த் சவுக், இதே மெஹெண்டேலே குடும்பத்தைச் சேர்ந்த சர்தார் அப்பா பல்வந்த் மெஹெண்டேலேயின் பெயரால் அழைக்கப்படுகிறது.

ஹிண்டலே கிராமத்தில் காலபைரவருடன், சைவக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த மற்றொரு தெய்வமான கார்த்திக் சுவாமி கோயிலும் உள்ளது. தென்னிந்திய மாநிலங்களில் முருகன் அல்லது சுப்பிரமணியம் என்று அழைக்கப்படும் கார்த்திகேயன், புராணங்களின்படி கணேஷின் மூத்த சகோதரர் ஆவார். கார்த்திகேயரை மனித குடியிருப்புகளிலிருந்து விலகி, காட்டில் பிரதிஷ்டை செய்வது வழக்கமாகும். அதற்கேற்ப, இந்த அழகான கோயில் ஹிண்டலே கிராமத்திலிருந்து சற்று தொலைவில் அமைந்துள்ளது. இக்கோயிலில் ஆயுதங்களை ஏந்திய கார்த்திகேயரின் பளிங்குச் சிலை உள்ளது. கார்த்திகேயர் பிரம்மச்சாரி என்பதால், பாரம்பரியமாகப் பெண்கள் இக்கோயிலுக்குள் நுழையத் தடை விதிக்கப்பட்டுள்ளது. திரிபுராரி பௌர்ணமியன்று இக்கோயிலில் பிரம்மாண்டமான விழா கொண்டாடப்படுகிறது. இருப்பினும், அன்று மட்டும் கார்த்திகேயரைத் தரிசனம் செய்யப் பெண்களுக்குச் சில மணிநேரம் அனுமதி அளிக்கப்படுகிறது. இக்கோயிலுக்கு அருகில் விட்டல்-ரகுமாயி கோயிலும் உள்ளது.

பயனுள்ள தகவல்கள்

• தேவ்காட்டிலிருந்து ௧௬ கி.மீ மற்றும் மால்வானிலிருந்து ௩௨ கி.மீ தொலைவில் உள்ளது
• தேவ்காட் மற்றும் மால்வானிலிருந்து அரசுப் பேருந்து வசதி உள்ளது
• தனியார் வாகனங்கள் மூலம் கோயிலை அடையலாம்
• அருகிலேயே தங்குமிடம் மற்றும் காலை உணவு வசதிகள் உள்ளன