ராமேஸ்வர மகாதேவ ஆலயம்

அகலோலி, தாலுகா பிவண்டி, மாவட்டம் தானே

மும்பை-தானேவிற்கு அருகிலுள்ள பிவண்டி தாலுகாவில் உள்ள வஜ்ரேஸ்வரி தேவி ஆலயத்திலிருந்து சிறிது தொலைவில் அகலோலியில் ராமேஸ்வர மகாதேவரின் பழமையான ஆலயம் அமைந்துள்ளது. ஸ்ரீராமரின் பாதஸ்பரிசத்தால் புனிதமடைந்த இந்த ஆலயத்திற்கு முன்னால், ஸ்ரீராமர் தனது அம்பினால் உருவாக்கிய மூன்று வெந்நீர் குண்டங்கள் உள்ளன. வஜ்ரேஸ்வரி பகுதியில் உள்ள இந்த வெந்நீர் குண்டங்களில் நீராடினால் தோல் நோய்கள் குணமாகும் என்பது பக்தர்களின் நம்பிக்கை. எனவே, இந்த குண்டங்களில் நீராடுவதற்கும், இந்த ஆலயத்தில் வீற்றிருக்கும் ஜாக்ருத ராமேஸ்வரரை தரிசிப்பதற்கும் ஆயிரக்கணக்கான பக்தர்கள் இங்கு வருகிறார்கள்.

ராமேஸ்வரம் என்பது சிவபெருமானின் ஒரு பெயராகும். இந்த பெயருக்கான புராணக் கதை என்னவென்றால், ஸ்ரீராமர் ராவணனை வதம் செய்தார், ஆனால் ராவணன் ஒரு பிராமணர். அதனால் ஸ்ரீராமருக்கு பிரம்மஹத்தி தோஷம் ஏற்பட்டது. அதை நீக்குவதற்கு ஸ்ரீராமர் சிவலிங்கத்தை நிறுவி பூஜை செய்ய வேண்டும் என்று முனிவர்கள் கூறினர். அப்போது சீதாதேவி கடற்கரையில் மணலால் லிங்கத்தை உருவாக்கினார். அந்த சிவலிங்கமே ராமேஸ்வரம் என்று அழைக்கப்படலாயிற்று. முனிவர்கள் ஸ்ரீராமரிடம் ராமேஸ்வரம் என்ற பெயரின் பொருளை விளக்கிச் சொல்லுமாறு வேண்டினர். அப்போது ஸ்ரீராமர், ‘ராமஸ்ய ஈஸ்வர: ஸ: ய: ராமேஸ்வர:’ அதாவது, ராமருக்கு யார் ஈஸ்வரனோ அவரே ராமேஸ்வரர் என்று கூறினார். சிவபெருமான் எனது ஈஸ்வரன். எனவே ராமேஸ்வரர் என்றால் சிவபெருமான் என்று பொருள்.

அகலோலியில் உள்ள ராமேஸ்வர ஆலயத்தின் ஐதீகம் இந்த புராணக் கதையுடன் ஒத்துப்போகிறது. இந்த ஆலயத்தைப் பற்றி சொல்லப்படும் கதை என்னவென்றால், ராமாயண காலத்தில் இது தண்டகாரண்யத்தின் ஒரு பகுதியாக இருந்தது. விந்திய மலை முதல் கோதாவரி வரை தண்டகாரண்யம் பரவியிருந்தது. வனவாசத்தின் போது ஸ்ரீராமர், லட்சுமணர் மற்றும் சீதாதேவி ஆகியோர் வனத்தில் குறைந்தது பத்து ஆண்டுகள் வசித்திருந்தனர். இந்த காலத்தில் அவர்கள் வடக்கு கொங்கண் பகுதிக்கும் வந்திருக்கலாம். இதற்குக் காரணம் வால்மீகி ராமாயணத்தின் ஆரண்ய காண்டத்தில், ஸ்ரீராமர் தண்டகாரண்யத்தில் வசித்த காலத்தில் பனச (பலா) மரத்தைப் பார்த்ததாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இந்த மரம் மகாராஷ்டிராவின் கொங்கண் பகுதியில் பிரதானமாகக் காணப்படுகிறது. இப்பகுதிக்கு வந்தபோது, வஜ்ரேஸ்வரி தேவி ஆலயப் பகுதியில் ஸ்ரீராமர் பூஜையிற்காக சிவலிங்கத்தை நிறுவினார். நீருக்காக அவர் பூமியில் அம்பை எய்து குண்டத்தை உருவாக்கினார். இந்த குண்டத்தில் நீராடி, இந்த லிங்கத்தை மனதார பூஜித்துவிட்டு அவர் தனது பயணத்தைத் தொடர்ந்தார். ஸ்ரீராமரால் நிறுவப்பட்டதால் இந்த சிவலிங்கம் ராமேஸ்வரர் என்று அழைக்கப்படுகிறது. இங்குள்ள குண்டங்களும் ஸ்ரீராமர், சீதா மற்றும் லட்சுமணரின் பெயரால் அழைக்கப்படுகின்றன. ஆலயத்திற்கு அருகிலுள்ள அகலோலி கிராமத்தில், தான்சா நதிக்கரையில் ஏழு வெந்நீர் குண்டங்கள் உள்ளன. இந்த குண்டங்களில் நீராடினால் தோல் நோய்கள் குணமாகும் என்ற நம்பிக்கையால் பல பக்தர்கள் இங்கு நீராட வருகிறார்கள்.

ராமேஸ்வர ஆலய வளாகத்தில் பழமையான மரங்கள் உள்ளன. இங்குள்ள ஒரு மரத்திற்கு அருகிலும், ஆலயத்தின் நுழைவாயிலுக்கு முன்னாலும் பழமையான கல் தீபஸ்தம்பம் உள்ளது. இந்த தீபஸ்தம்பத்தின் வலதுபுறம் சாய்தாம் ஆலயம் உள்ளது. மீரா-பாயந்தரைச் சேர்ந்த சாய்பக்தர் வாசுபாய் நம்பியார் இந்த சாய் ஆலயத்தை எழுப்பினார். ராமேஸ்வர ஆலயத்திற்கு முன்னால் இந்த மூன்று குண்டங்கள் உள்ளன. இந்த குண்டங்களில் சீதா குண்டத்தில் உள்ள நீர் ஒப்பீட்டளவில் குறைந்த வெப்பத்துடன் இருக்கும். ராம குண்டத்தில் உள்ள நீர் சீதா குண்டத்தை விடவும், லட்சுமண குண்டத்தில் உள்ள நீர் ராம குண்டத்தை விடவும் அதிக வெப்பமாக இருக்கும். இந்த குண்டங்களில் இறங்குவதற்கு நான்கு பக்கங்களிலும் படிகள் உள்ளன. இந்த வெந்நீரில் கந்தகம் மற்றும் பிற தாதுக்கள் உள்ளன. அதன் மருத்துவ குணங்களால் இந்த குண்டங்களில் நீராடினால் தோல் நோய்கள் குணமாகும் என்று நம்பப்படுகிறது. பூமிக்கடியில் உள்ள எரிமலைக் குழம்பினால் பாறைகள் வெப்பமடைகின்றன. அதன் தொடர்பில் வரும் நீர் வெப்பமடைகிறது. சில இடங்களில் அது பூமியின் அடியிலிருந்து மேலே வருகிறது. தக்காண பீடபூமி பல லட்சம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு எரிமலை வெடிப்பால் உருவானது. அதனால் இப்பகுதியில் பல இடங்களில் இத்தகைய ஊற்றுகள் காணப்படுகின்றன.

இந்த ஆலய வளாகத்தில் சுவாமி நித்யானந்தர் எட்டு ஆண்டுகள் வசித்த அறை உள்ளது. நித்யானந்த சுவாமி கேரளாவின் கோழிக்கோடு மாவட்டத்தைச் சேர்ந்தவர். சிறுவயதிலிருந்தே அவரிடம் இருந்த தெய்வீகத்தன்மையை மக்கள் உணர்ந்தனர். இளமைப் பருவத்தில் அவர் இமயமலை, வாரணாசி, ராமேஸ்வரம், உடுப்பி, மங்களூரு போன்ற இடங்களுக்குப் பயணம் செய்தார். சென்ற இடமெல்லாம் தனது தெய்வீக சக்தியால் மக்களின் துயரங்களைப் போக்கினார். சில ஆண்டுகள் தென் கர்நாடகாவில் உள்ள காஞ்ஞங்காடு அருகிலுள்ள குருவனில் அவர் வசித்தார். அங்கிருந்த குகையில் அவர் தியானம் செய்து வந்தார். நாடு முழுவதும் பயணம் செய்த பிறகு, அவர் 1937-இல் மும்பை அருகிலுள்ள தான்சா நதிப் பள்ளத்தாக்கில் அமைந்திருந்த அகலோலி மற்றும் வஜ்ரேஸ்வரி பகுதிக்கு வந்தார். அகலோலியில் உள்ள ஆலய வளாகத்தில் அவர் சுமார் எட்டு ஆண்டுகள் தியானம் செய்தார். இதனுடன் அவர் இங்கேயும் மக்களுக்கு உபதேசம் செய்யும் பணியைத் தொடர்ந்தார். அவர் வசித்த அறையில் உள்ள ஒரு மேடையில் அவரது சிலை உள்ளது. அதற்கு முன்னால் அவரது பாதுகைகள் வைக்கப்பட்டுள்ளன. இந்த அறையின் சுவர்களில் சுவாமி நித்யானந்தரின் பல படங்கள் உள்ளன.

குண்டங்களுக்கு முன்னால் ராமேஸ்வர ஆலயத்தின் நுழைவாயில் உள்ளது. தரிசன மண்டபம் மற்றும் கருவறை என இந்த ஆலயம் அமைந்துள்ளது. ஆலயத்தைச் சுற்றி கோட்டைச் சுவர் போன்ற உறுதியான சுவர் உள்ளது. ஆலயத்தின் குவிமாடம் போன்ற சிகரத்தில் உள்ள தேவகோட்டங்களில் தெய்வங்களின் சிலைகள் உள்ளன. ஆலயத்தின் மீது முனிவர்களின் சிலைகளும் உள்ளன. தரிசன மண்டபத்தில் கருவறைக்கு முன்னால் உள்ள மேடையில் ஒரே கல்லில் செதுக்கப்பட்ட நந்தி சிலை உள்ளது, அதற்கு முன்னால் ஆமை சிலை செதுக்கப்பட்டுள்ளது. கருவறையின் நுழைவாயிலுக்கு அருகில் இடதுபுறம் உள்ள தேவகோட்டத்தில் கணேசர் சிலையும், வலதுபுறம் விஷ்ணு சிலையும் உள்ளன. நுழைவாயிலின் கீழ் பகுதியில் துவாரபாலகர்கள் உள்ளனர். கருவறையின் சட்டத்தின் நடுவில் லலாடபிம்பத்தில் கணேசர் சிலை செதுக்கப்பட்டுள்ளது. நான்கு-ஐந்து படிகள் இறங்கி கருவறைக்குச் செல்ல வேண்டும். கருவறையில் பழமையான சிவலிங்கம் உள்ளது. அதன் மீது நாகம் குடை பிடித்துள்ளது. சிவலிங்கத்திற்குப் பின்னால் உள்ள சுவருக்கு அருகில் பார்வதி தேவியின் சிலை உள்ளது. சிலைக்கு அருகிலுள்ள ஒரு தேவகோட்டத்தில் கிருஷ்ணர் சிலை உள்ளது. பார்வதி தேவியின் சிலைக்கு மேல் பகுதியில் சிவபெருமானின் படம் உள்ளது. ஆலய வளாகத்தில் அனுமன் மற்றும் தத்தாத்ரேயர் சன்னதிகளும் உள்ளன.

இந்த ஆலயத்தில் ஹோலி, மகாசிவராத்திரி, தத்த ஜெயந்தி ஆகிய நாட்களில் பெரிய உற்சவங்கள் நடைபெறுகின்றன. மகாசிவராத்திரியன்று ஆலய வளாகம் திருவிழாக் கோலம் பூணுகிறது. அன்று அருகிலுள்ள குண்டங்களில் நீராடிய பிறகு நூற்றுக்கணக்கான பக்தர்கள் ராமேஸ்வரரை தரிசிக்க வரிசையில் நிற்கிறார்கள். அன்று லிங்கத்திற்கு அபிஷேகம், மகாஆரத்தி முடிந்த பிறகு பக்தர்களுக்கு ஜவ்வரிசி கிச்சடி பிரசாதமாக வழங்கப்படுகிறது. மாலையில் ஆலயத்திலிருந்து பல்லக்கு ஊர்வலம் புறப்படுகிறது. இந்த உற்சவ நாட்களில் ஆலய வளாகம் மின்விளக்குகளால் ஜொலிக்கிறது. ஆலயத்திற்கு அருகிலுள்ள தான்சா நதியில் வெந்நீர் குண்டங்கள் உள்ளன. அவற்றில் நதிக்கரையில் சூரிய குண்டம், சந்திர குண்டம், ஸ்ரீ குண்டம் மற்றும் சுபாஷ் குண்டம் என நான்கு குண்டங்கள் உள்ளன. மற்ற மூன்று குண்டங்கள் நதிக்குள் உள்ளன. இந்த குண்டங்களிலும் நீராடுவதற்குப் பல பக்தர்கள் வருகிறார்கள்.

ஆற்றுப் படுகைக்கு எதிரே உள்ள கேல்தன் கிராமத்திற்கு அருகில், ஷீரடி சாய்பாபா கோயிலின் மறுவடிவமாக அமைந்த கோயில் உள்ளது. இப்பகுதியில் ‘பிரதி ஷீரடி’ என்று அழைக்கப்படும் இந்த கோயிலுக்கு ஏராளமான பக்தர்கள் வருகை தருகின்றனர். ஷீரடியைச் சேர்ந்த யஷ்வந்த் காங்கனே என்ற நபர், பத்து ஆண்டுகளுக்கு முன்பு கேல்தனில் நிலம் வாங்கி, ஸ்ரீ ஈஸ்வர்தாம் அறக்கட்டளையை நிறுவினார். பின்னர் இங்கு இந்த கோயில் கட்டப்பட்டது. இந்த கோயிலின் அமைப்பு, கட்டுமானம் மற்றும் கருவறை ஆகியவை ஷீரடியில் உள்ள சாய் கோயிலைப் போலவே உள்ளன. கோயிலின் விசாலமான வளாகத்திற்குள் நுழைந்தவுடன், நேராக குருஸ்தானம் தெரிகிறது. இடதுபுறம் ‘குஞ்சாபாய் கி ரசோய்’ உள்ளது. இங்கு பக்தர்களுக்குக் குறைந்த விலையில் உணவு கிடைக்கிறது. கோயிலுக்கு முன்னால் இடதுபுறம் சிவபெருமானின் தியான நிலையில் உள்ள பிரம்மாண்டமான சிலை உள்ளது. கோயில் வளாகத்தில் சனி கோயில், சிவ கோயில் மற்றும் கணேஷ் கோயிலும் உள்ளன. இது தவிர, நவக்கிரகங்கள், புனித ஜலாராம் பாப்பா, புனித ஞானேஸ்வரர் மற்றும் புனித துக்காராம் ஆகியோரின் சிலைகளும் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டுள்ளன.

பயனுள்ள தகவல்கள்

• பிவண்டியிலிருந்து ௨௮ கி.மீ; மற்றும் தானே நகரத்திலிருந்து ௫௬ கி.மீ தொலைவில்
• தானே, கல்யாண் மற்றும் பால்கரிலிருந்து அரசுப் பேருந்து வசதி
• தனியார் வாகனங்கள் நேரடியாகக் கோயில் வரை வரலாம்
• வளாகத்தில் தங்குமிடம் மற்றும் காலை உணவு வசதி இல்லை