காள்பாதேவி கோயில்

காள்பாதேவி சாலை, சிரபஜார், காள்பாதேவி, மும்பை

மும்பையின் செழிப்பான வணிகப் பகுதிக்கு, காள்பாதேவி கோயில் அமைந்துள்ள இடத்தாலேயே காள்பாதேவி என்ற பெயர் கிடைத்தது. இங்குள்ள பரபரப்பான காள்பாதேவி சாலையில் உள்ள கட்டிடங்களுக்கு இடையே இந்த தேவியின் பழமையான மற்றும் சிறிய கோயில் அமைந்துள்ளது. இங்குள்ள தேவியின் சிலை சுயம்புவாகவும், জাগ্রதமாகவும் இருப்பதாக பக்தர்கள் நம்புகின்றனர். இந்த தேவி காளி அல்லது காலிகா மாதாவின் ஒரு வடிவமாகக் கருதப்படுகிறார். காள்பாதேவி பகுதியில் உள்ள பல வணிகர்களின் குலதெய்வம் இவராவார். இந்த தேவியின் அருளால் தங்கள் வியாபாரம் செழிக்கும் என்ற நம்பிக்கையுடன், இங்குள்ள பல வணிகர்கள் தினமும் தரிசனத்திற்கு வருகின்றனர்.

கொங்கணத்தின் பல கிராமங்களில் காள்பாதேவி கோயில்கள் காணப்படுகின்றன. சில இடங்களில் அவர் காளம்பாதேவி என்று வழிபடப்படுகிறார். ரத்னகிரி வட்டத்தில் காள்பாதேவி (புசாலே) என்ற கிராமம் உள்ளது. அங்கு காள்பாதேவி, காலிகா என்ற பெயரிலும் அறியப்படுகிறார். சத்ரபதி சிவாஜி மகாராஜாவால் கி.பி. 1664-இல் அடிக்கல் நாட்டப்பட்ட சிந்துதுர்க் கோட்டையின் பாதுகாப்பில் வளர்ந்த மால்வானின் ஆதிதெய்வமும் காள்பாதேவிதான். அவர் மால்வானில் உள்ள தேவ் ராமேஸ்வரர், தேவ் நாராயணர், சாந்தேரி, ஜரிமரி மற்றும் சிரோபா, காங்கோபா போன்ற பன்னிரு தெய்வங்களின் வரிசையில் ஒரு தெய்வமாகக் கருதப்படுகிறார். சத்ரபதி சிவாஜி மகாராஜா தினசரி பூஜைக்காக அங்குள்ள காள்பாதேவி தேவஸ்தானத்திற்கு வருடாந்திர மானியம் (வர்ஷாசனம்) வழங்கியிருந்தார். சர்கேல் கன்ஹோஜிராஜே ஆங்கரே அவர்களுக்கு காளம்பா வடிவிலான இந்த தேவியின் மீது அதீத நம்பிக்கை இருந்தது. கொங்கண் கடற்கரையில் தனது அதிகாரத்தைச் செலுத்திய இந்த பராக்கிரமமிக்க ஆங்கரே வம்சத்தின் குலதெய்வம் இவரே. இந்த தேவி ராய்கட் மாவட்டத்தில் உள்ள அலிபாக்கில் கிராம தேவதையாக வழிபடப்படுகிறார். மேலும், மும்பையின் ஆதி அரசன் பிரதாப் பிம்பாவின் செயலாளராக இருந்த கம்பீ ராவ் சூர்யவன்ஷியின் குலதெய்வமும் இவரே.

வரலாற்றாசிரியர் வி. கா. ராஜவாடே தொகுத்த ‘மஹிகாவதிச்சி பகர்’ என்ற நூலில் உள்ள குறிப்புகளின்படி, பன்னிரண்டாம் நூற்றாண்டில் பிரதாப் பிம்பா என்ற மன்னர் மாஹிமில் தனது தலைநகரை நிறுவினார். அந்தத் தலைநகரம் மாஹிம் பிம்பஸ்தானம் என்று அழைக்கப்பட்டது. இந்தத் தீவைக் கைப்பற்றிய பிறகு, பிரதாப் பிம்பா சோமவன்ஷி, சூர்யவன்ஷி மற்றும் சேஷவன்ஷி ஆகிய 66 குலங்களில் சில குலங்களை இங்கு குடியேற அழைத்தார். தனது சில அதிகாரிகளுக்கு இங்குள்ள சில கிராமங்களையும் குடியிருப்புகளையும் பரம்பரை இனாம்களாக வழங்கினார். அதில் அவர் கம்பீ ராவ் சூர்யவன்ஷிக்கு வொர்லி கிராமத்தை வழங்கினார். பிரபாவதி தேவி பிரதாப் பிம்பாவின் குலதெய்வமாக இருந்தார். அவர் தனது தலைநகரில் இந்த பிரபா தேவியின் கோயிலை நிறுவியதாகக் கூறப்படுகிறது. அந்த நேரத்தில், இந்த தேவியுடன் அவர் சூர்யவன்ஷியின் குலதெய்வமான காலிகா மாதாவின் சிலையையும் பிரதிஷ்டை செய்தார்.

‘த கெசட்டியர் ஆஃப் பாம்பே சிட்டி அண்ட் ஐலண்ட்’ (தொகுதி 1, 1909) என்ற நூலில் மாஹிமில் உள்ள காலிகா தேவியைப் பற்றிய குறிப்பு உள்ளது. மாஹிம் தீவில் காளி அல்லது காலிகா தேவியின் கோயில் இருந்ததாக அதில் கூறப்பட்டுள்ளது. இதிலிருந்து, ஆக்ரி-கோலி மக்களின் இந்த தேவிக்கு அங்கு தனி கோயில் இருந்திருக்க வேண்டும் என்ற முடிவு கிடைக்கிறது. கெசட்டியர் குறிப்புகளின்படி, முஸ்லிம் ஆட்சியின் போது இந்த கோயில் தற்போதைய காள்பாதேவி பகுதிக்கு மாற்றப்பட்டது. பதினான்காம் நூற்றாண்டில் முதலாம் முபாரக் ஷா குஜராத்தின் சுல்தானாக இருந்தார். அவர் கி.பி. 1318-இல் மாஹிம் மற்றும் சால்ஷெட் (சாஷ்டி) பகுதிகளைக் கைப்பற்றினார். அப்போது அவரது படைகள் இங்குள்ள மும்பாதேவி கோயிலை இடித்தன. அந்த நேரத்தில் “இந்த அடக்குமுறை கொள்கையால்தான் மஹாலட்சுமியும் அவரது சகோதரிகளும் தங்கள் கடற்கரையிலிருந்து தற்காலிகமாக வெளியேறினர்,” என்று மும்பை கெசட்டியர் ஆசிரியர் எஸ். எம். எட்வர்ட்ஸ் தனது ‘த ரைஸ் ஆஃப் பாம்பே’ (1902) என்ற புத்தகத்தில் குறிப்பிட்டுள்ளார். அக்காலத்தில் மும்பை தீவுகளில் நாகர்தேவ் என்கிற நாகர்ஷாவின் ஆட்சி இருந்தது. கி.பி. 1347-இல் முபாரக் ஷாவின் தளபதி மாலிக் நிகா மற்றும் நாகர்ஷா ஆகியோர் பைகுல்லாவில் பெரும் போர் புரிந்தனர். அதில் நாகர்ஷா தோல்வியடைந்து மும்பையில் முஸ்லிம் ஆட்சி நிறுவப்பட்டது. இதிலிருந்து கி.பி. 1318 அல்லது கி.பி. 1347-க்குப் பிறகு எப்போதோ மாஹிமில் இருந்த காலிகா என்கிற காள்பாதேவியின் கோயில் மாற்றப்பட்டிருக்க வேண்டும்.

காள்பாதேவி பகுதிக்கு வந்த பிறகும், இந்த தேவியின் கோயில் மீண்டும் ஒருமுறை இடமாற்றத்தைச் சந்திக்க வேண்டியிருந்தது. இதைப் பற்றிய குறிப்பு கி.பி. 1863-இல் வெளியான கோவிந்த நாராயண் மாட்காவ்கரின் ‘மும்பைச்சே வர்ணன்’ என்ற புத்தகத்தில் காணப்படுகிறது. அவர் புத்தகத்தில் எழுதியுள்ளார், “காள்பாதேவியின் ஆலயமும் மிகவும் பழமையானது மற்றும் அதை யார் கட்டினார்கள் என்பது சரியாகத் தெரியவில்லை. ஆனால், தற்போது இதன் நிர்வாகம் பால்ஷே ஜோஷிகளிடம் உள்ளது. அரசாங்கம் காள்பாதேவி சாலையை அகலப்படுத்தியபோது, இந்தக் கோயிலைப் பின்னோக்கி நகர்த்த உத்தரவிட்டு பழைய கோயிலை இடித்தது. அதன் புனரமைப்பு மற்றும் தேவியின் மறுபிரதிஷ்டைக்கான செலவை அரசாங்கமே வழங்கியது. இதன் முழு நிர்வாகமும் மறைந்த ரகுநாத் ஜோஷியிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டிருந்தது. ரகுநாத் ஜோஷி இங்குள்ள பூர்வீகக் குடிகளில் ஒருவர் மற்றும் மிகவும் புகழ்பெற்ற மனிதர். முன்பு மும்பை தீவில் மருத்துவர் என்றால் இவர்களே, இன்றும் இவர்கள் பெரும்பாலும் அதே தொழிலையே செய்கின்றனர். மும்பையில் உபாத்யாயர் (பூஜை) பணிகளை இவர்களே முன்பு செய்து வந்தனர்.” ‘த கெசட்டியர் ஆஃப் பாம்பே சிட்டி அண்ட் ஐலண்ட்’ என்ற நூலிலும் இந்த கோயில் மாற்றப்பட்ட நிகழ்வு உறுதிப்படுத்தப்படுகிறது.

பதினெட்டாம் நூற்றாண்டில் பிரிட்டிஷார் மும்பையின் புவியியலை பெருமளவில் மாற்றினர். இந்த நூற்றாண்டில் பிரிட்டிஷார் மும்பையின் ஏழு தீவுகளை ஒன்றிணைத்தனர். கி.பி. 1710-வாக்கில் சியோன் முதல் தாராவி வரையிலும், தாராவி முதல் மாஹிம் வரையிலும் அணை கட்டும் பணி தொடங்கியது. இந்த அணைகளால் மாஹிம் முதல் சியோன் வரையிலான நீரோடையின் வழியாக இன்றைய பிரபாதேவி வரை செல்லும் கடல் நீர் தடுக்கப்பட்டது. இதற்குப் பிறகு கி.பி. 1711-12 காலகட்டத்தில் மாஹிம் மற்றும் வொர்லி தீவுகளுக்கு இடையே அணை கட்டப்பட்டது. அதேபோல் உமர்காடியின் கணவாய் மற்றும் மசகான் மற்றும் பரேல் தீவுகளின் நீரோடைகளும் மூடப்பட்டன. கி.பி. 1784-க்குள் ஹார்ன்பி வெல்லார்ட் என்ற அணை கட்டப்பட்டு வொர்லி கணவாய் மூடப்பட்டது. இதனால் மும்பையில் அதிகப்படியான இடம் கிடைத்து, அங்கு புதிய குடியிருப்புகள் உருவாகத் தொடங்கின. மேலும் பழைய குடியிருப்புகள் மற்றும் சாலைகள் மறுசீரமைக்கப்பட்டு வந்தன. இதன் ஒரு பகுதியாக ஹார்ன்பி வெல்லார்ட் முடிந்த அதே ஆண்டில், அதாவது கி.பி. 1784-இல் காள்பாதேவி பகுதியின் சாலையும் அகலப்படுத்தப்பட்டது. சாமுவேல் டி. ஷெப்பர்டின் ‘பாம்பே பிளேஸ் நேம்ஸ் அண்ட் ஸ்ட்ரீட் நேம்ஸ்’ (1917) என்ற புத்தகத்தின்படி, கர்னாக் சாலை முதல் பரேல் சாலை வரையிலான காள்பாதேவி பகுதி சாலை மிகவும் குறுகலாக இருந்தது. அந்தச் சாலையின் பெரும் பகுதியை காள்பாதேவி கோயில் ஆக்கிரமித்திருந்தது. ரகுநாத் ஜோஷியிடம் இந்த கோயிலின் உரிமை இருந்தது. அரசாங்கம் அவர்களுடன் பலமுறை பேச்சுவார்த்தை நடத்தி, இறுதியில் கோயிலின் இடத்தை கையகப்படுத்தி, அதற்குப் பதிலாக புதிய கோயிலைக் கட்டித் தருவதாக முடிவு செய்தது. அதன்படி கி.பி. 1784-85-இல் காள்பாதேவியின் இந்த புதிய கோயில் நிறுவப்பட்டது.

பாலகிருஷ்ண பாபு ஆச்சார்யா மற்றும் மோரோ விநாயக ஷிங்கனே ஆகியோர் கி.பி. 1889-இல் வெளியிட்ட ‘மும்பைச்சா வ்ருத்தாந்த’ (மும்பையின் வரலாறு) என்ற புத்தகத்தில், அக்காலத்திய கோயில் விவரிக்கப்பட்டுள்ளது. அதில் அவர்கள், “இந்தக் கோயில் சிறியதாகவும், அழகாகவும் உள்ளது. குவிமாடத்தின் நான்கு மூலைகளிலும் நான்கு பிராமணர்கள் அமர்த்தப்பட்டுள்ளனர். நுழைவாயிலில் இரண்டு தீபஸ்தம்பங்கள் உள்ளன… இந்த தேவியை காலிகா தேவி என்றும் அழைக்கிறார்கள்” என்று எழுதியுள்ளனர். கடந்த 240 ஆண்டுகளாக, இந்த காலிகா என்கிற காளபா தேவி கோயில் தற்போதுள்ள இடத்தில் அமைந்துள்ளது. இடைப்பட்ட காலத்தில் கோயிலைச் சுற்றி உயரமான கட்டிடங்கள் எழுப்பப்பட்டன. அவ்வப்போது கோயிலுக்குப் பழுதுபார்ப்பு மற்றும் புனரமைப்பு பணிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன. அதனால், கோயில் தற்போதுள்ள தோற்றத்தைப் பெற்றுள்ளது. நடைபாதையை ஒட்டிய உயரமான மேடை, அதில் மூன்று படிகள் மற்றும் முன்னால் கோயிலின் எளிமையான நுழைவாயில் உள்ளது. மேடையின் இரு மூலைகளில் நிற்கும் இரண்டு கல் தீபஸ்தம்பங்கள் கோயிலின் பழமையை பறைசாற்றுகின்றன. ஒரு பக்கத்தில் பூமாலைகள் விற்கும் சிறிய கடை உள்ளது. இதுவே இக்கோயிலின் வெளிப்புறத் தோற்றம். கோயிலின் கதவு சட்டத்தில் வேலைப்பாடுகள் நிறைந்த வெள்ளித் தகடு பதிக்கப்பட்டுள்ளது. சட்டத்தின் மேல் பகுதியில், தாமரை ஆசனத்தில் அமர்ந்திருக்கும் தேவியின் நான்கு கரங்களைக் கொண்ட செதுக்கப்பட்ட சிலை உள்ளது. கருவறையில் உயரமான பீடத்தில் மூன்று சிகரங்களைக் கொண்ட வெள்ளி மகுடம் உள்ளது. இந்த மகுடத்தின் முன்பகுதியில், பக்கவாட்டுத் தூண்களில் தேவியின் சேவிகைகளின் இரண்டு தனித்துவமான வெள்ளிச் சிலைகள் உள்ளன. மகுடத்தின் நடுவில் காளபா தேவியின் பெரிய சிலை பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டுள்ளது. சிலைக்கு வெள்ளி முகமூடி உள்ளது. பெரிய செதுக்கப்பட்ட கண்கள், மூக்கில் மராட்டிய பாணி மூக்குத்தி மற்றும் தலையில் வெள்ளி கிரீடம் என இந்த தேவி, விலையுயர்ந்த ஆடைகள், ஆபரணங்கள் மற்றும் பூமாலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளார். தேவிக்கு பின்னால் திரிசூலம் மற்றும் மேலே வெள்ளி குடை உள்ளது. காளபா தேவி காளி மாதாவின் வடிவமாக இருந்தாலும், அவர் இங்கு உக்கிரமான வடிவில் இல்லை. ‘மகாநிர்வாண தந்திரம்’ என்ற நூலில் உள்ள குறிப்புகளின்படி, காளி சிருஷ்டி கர்மத்தில் (படைப்புத் தொழில்) மூழ்கியிருக்கும்போது, ரஜோகுணத்துடனும் சிவப்பு நிறத்துடனும் இருப்பாள். அவள் சம்ஹாரக் கிரியையில் (அழித்தல்) மூழ்கியிருக்கும்போது, தமோகுணத்துடனும் கருப்பு நிறத்துடனும் இருப்பாள். அவள் விஸ்வஸ்திதியின் (உலகைப் பாதுகாத்தல்) பணியில் இருக்கும்போது, சத்துவகுணத்துடனும் வெண்மை நிறத்துடனும் இருப்பாள். காளபா தேவியின் இங்குள்ள சிலை அத்தகைய சத்துவகுண மற்றும் வெண்மை நிற வடிவிலேயே உள்ளது. அவருக்கு ஒரு பக்கத்தில் ராஜராஜேஸ்வரி மற்றும் மறுபக்கத்தில் மகாலட்சுமி மாதாவின் இரண்டு சிறிய வெள்ளிச் சிலைகள் உள்ளன. இந்தச் சிலைகளும் முகமூடி வடிவிலேயே உள்ளன. கோயிலின் மேல் குவிமாடம் போன்ற சிகரம் உள்ளது. அதன் மேல் செங்கற்களால் கட்டப்பட்ட பெரிய கலசமும், அதன் மேல் உலோகத்தாலான இரு அடுக்கு கலசமும் உள்ளன.

காலை ஆறு மணி முதல் இரவு ஒன்பது மணி வரை பக்தர்கள் இக்கோயிலில் தேவியைத் தரிசிக்கலாம். நவராத்திரி உற்சவம் இக்கோயிலின் மிகப்பெரிய விழாவாகும். இந்த விழா இங்கு எளிமையாகவும், அதே சமயம் மிகுந்த உற்சாகத்துடனும் கொண்டாடப்படுகிறது. இந்த தேவி ஜாக்ருத (விழிப்பாயிருக்கும்) தெய்வம் என்றும், அவர் நமது வேண்டுதல்களை நிறைவேற்றுவார் என்றும் பக்தர்கள் நம்புகின்றனர். அதனால், பல பக்தர்கள் தேவிக்கு நேர்த்திக்கடன் செலுத்துகின்றனர். நவராத்திரி காலத்தில் நேர்த்திக்கடனை நிறைவேற்ற பல பக்தர்கள் இங்கு வருகிறார்கள். மார்கசீர்ஷ அமாவாசை இக்கோயிலின் ஸ்தாபன தினமாகக் கொண்டாடப்படுகிறது. இந்நாளில் இங்கு தேவிக்கு சிறப்புப் பூஜைகள் செய்யப்படுகின்றன. குறிப்பிடத்தக்க வகையில், சிந்துதுர்க் மாவட்டத்தின் குடால் பகுதியில் உள்ள டிகஸ் கிராமத்தில் உள்ள காளம்பா தேவி கோயிலின் திருவிழாவும் இதே மார்கசீர்ஷ மாதத்தில்தான் (கிருஷ்ண திரயோதசி) நடைபெறுகிறது.

பயனுள்ள தகவல்கள்

• சத்ரபதி சிவாஜி மகாராஜ் டெர்மினஸ் ரயில் நிலையத்திலிருந்து 4 கி.மீ தொலைவில்
• மும்பை சென்ட்ரல் ரயில் நிலையம் மற்றும் எஸ்டி (ST) பேருந்து நிலையத்திலிருந்து 5 கி.மீ தொலைவில்
• நகரின் பல பகுதிகளிலிருந்து பெஸ்ட் (BEST) பேருந்து வசதி உள்ளது
• தனியார் வாகனங்கள் கோயில் வரை வரலாம்
• இப்பகுதியில் தங்குவதற்கும் உணவிற்கும் பல வசதிகள் உள்ளன