குருதேவதத் விட்டல் மந்திர்

காஸ்புரா, காண்ட்வா நகரம், காண்ட்வா மாவட்டம்

இருபத்தெட்டு யுகங்களாக செங்கல்லின் மீது நின்றிருப்பதாகக் கூறப்படும் விட்டலன், தன் அருகில் ரகுமாயுடனும், ரகுமாயி மற்றும் ராகி இருவருக்கும் பிரியமானவராகவும் விளங்கும் இவரே மகாராஷ்டிரத்தின் தெய்வமாகக் கருதப்படுகிறார். இவரைப் புனிதர்கள் விஷ்ணு மற்றும் கிருஷ்ணரின் வடிவமாகக் கண்டனர். இவர் அன்புடன் ‘கன்னட விட்டலு கர்நாடகு’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்; விட்டலனும் வெங்கடேசனும் ஒரே சாராம்சம் கொண்ட தெய்வங்களாகக் கருதப்படுகிறார்கள். மகாராஷ்டிராவைப் போலவே, கர்நாடகா, ஆந்திரப் பிரதேசம், மத்தியப் பிரதேசம் மற்றும் குஜராத் மாநிலங்களிலும் விட்டல் கோயில்கள் காணப்படுகின்றன. இவற்றுள், மத்தியப் பிரதேசத்தின் காண்ட்வாவில் உள்ள பழமையான விட்டல் கோயில், இப்பகுதியின் எண்ணற்ற பக்தர்களின் நம்பிக்கை மற்றும் பக்திக்குரிய இடமாகத் திகழ்கிறது.

குருதத் விட்டல் மந்திர் என்று அழைக்கப்படும் இக்கோயில் சுமார் 175 ஆண்டுகால வரலாற்றைக் கொண்டது. 1850-ஆம் ஆண்டு, முதல் சுதந்திரப் போருக்கு ஏழு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, குரு மகாராஜ் சச்சிதானந்த சுவாமி இக்கோயிலை நிறுவினார். ‘நவீன மாகிபதி’ என்று அழைக்கப்பட்ட புனிதக் கவிஞர் தாஸ் கணு மகாராஜின் போற்றத்தக்க படைப்பான ‘ஸ்ரீ சந்த் கதாம்ரித்’ நூலில் சச்சிதானந்த சுவாமியின் வாழ்க்கை வரலாற்றைக் காணலாம். அவர் தத் மகாராஜ் என்றும் அழைக்கப்பட்டார். 1780-ஆம் ஆண்டு பாத்ரபத சுக்ல பக்ஷ 15-ஆம் நாள் மஹூரில் ஒரு பிராமணக் குடும்பத்தில் பிறந்த சச்சிதானந்த சுவாமி, தனது பதினைந்தாவது வயதிலேயே பெற்றோரை இழந்தார். அதன் பிறகு, தனது இல்லத்தை ஆசிரியருக்கு தானமாக அளித்துவிட்டு, கிராம வாழ்க்கையைத் துறந்தார். நாந்தேடில் கோதாவரி நதிக்கரையில் தியானம் செய்து கொண்டிருந்தபோது, நாத சம்பிரதாயத்தைச் சேர்ந்த சந்த் ஹரிதாஸைச் சந்தித்தார்.

அதன் பிறகு, அவர் தென்னிந்தியப் பயணத்தை (தட்சிண யாத்திரை) மேற்கொண்டார், பின்னர் மஹூர் சென்று அங்கு பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் தவம் புரிந்தார். மஹூரிலேயே அவர் தத்தாத்திரேயரின் தெய்வீக தரிசனத்தை நேரில் பெற்றதாகக் கூறப்படுகிறது. தத்தாத்திரேயர் அவருக்கு ஒரு தண்டத்தையும் புனித பாதுகைகளையும் வழங்கி ஆசீர்வதித்தார். அதன் பிறகு, அவர் புர்ஹான்பூர் சென்றார், அங்கு அவரது புகழ் பரவியது. அவர் காண்ட்வாவிலும் வசித்தார் என்றும், இங்குள்ள விட்டல் கோயிலை நிறுவியது அவரே என்றும் மரபு கூறுகிறது. அவரது சீடர்களில் குரு மாதவதாஸ் மகாராஜ் மற்றும் குரு நானா மகாராஜ் ஆகியோர் அடங்குவர். 1860-ஆம் ஆண்டு, விட்டல் கோயிலில் சேவை செய்வதற்காக நானா மகாராஜை காண்ட்வாவுக்கு அனுப்பினார். 1902-ஆம் ஆண்டு, நானா மகாராஜ் முறையாகத் துறவறத்தை மேற்கொண்டு குரு அனந்தானந்த சரஸ்வதி சுவாமி மகாராஜ் என்ற பெயரைப் பெற்றார். நான்கு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, 1906-ஆம் ஆண்டு அவர் சமாதியடைந்தார். அவருக்கு ஆண் வாரிசுகள் இல்லாததால், கோயிலின் பொறுப்பு அவரது மகள் காசிபாய்க்குச் சென்றது, அவர் அஷ்டேகர் குடும்பத்தில் மணம் புரிந்திருந்தார். கடந்த 125 ஆண்டுகளாக, அஷ்டேகர் குடும்பத்தின் வழித்தோன்றல்கள் இக்கோயிலைப் பராமரித்து வருகின்றனர்.

மகாபாரதத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளபடி, பண்டைய காலத்தில் காண்ட்வா ‘காண்டவவனம்’ என்று அழைக்கப்பட்டது. இன்று, மத்தியப் பிரதேசத்தின் மாவட்டத் தலைமையகமான இந்நகரம், விட்டல் கோயிலைத் தன் இதயத்தில் கொண்டுள்ளது. பெரிய இருமாடி மாளிகை வடிவில் கட்டப்பட்டுள்ள இக்கோயில், அதன் கட்டிடக்கலையில் மரத்தைப் பெருமளவில் பயன்படுத்துகிறது. இந்த மாளிகையில் நீண்ட நடைபாதை உள்ளது. நுழைவாயிலுக்கு முன்னால் வளைந்த விட்டங்களுடன் இணைக்கப்பட்ட உறுதியான தூண்கள் உள்ளன, அதன் மேலே மரத்தாலான கேலரிகளுடன் கூடிய இரண்டாவது தளம் உயர்ந்துள்ளது. அகலமான நுழைவாயில் வழியாகச் சென்றால், விசாலமான சபை மண்டபத்தை அடையலாம். இதன் வடிவமைப்பு பழைய மாளிகைகளின் பாணியில், செதுக்கப்பட்ட மரத்தூண்கள், மேல் தள பால்கனிகள் மற்றும் மையத்தில் திறந்தவெளியுடன் காணப்படுகிறது. நடுவில், ஒரு சிறிய மேடையில், பித்தளைப் பாத்திரத்தில் வைக்கப்பட்டுள்ள பெரிய மரத்தாலான ‘கதாவா’ (பாதுகைகள்) உள்ளது, அதன் மீது பாலகிருஷ்ணரின் பஞ்சலோக விக்கிரகம் அமர்ந்திருக்கிறது.

கருவறையில், உயர்ந்த பளிங்கு பீடத்தில், வெள்ளியால் அலங்கரிக்கப்பட்ட சன்னதி உள்ளது. இலைகள் மற்றும் மலர்களின் செதுக்கல்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட இந்தச் சன்னதியில், விட்டல் மற்றும் ருக்மிணியின் கருங்கல் சிலைகள் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டுள்ளன. விட்டலின் சிலை வெள்ளி மகர குண்டலங்கள் மற்றும் வெள்ளி கிரீடத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளது, மேலும் இரு சிலைகளும் ஆடைகள் மற்றும் ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளன. அவற்றுக்கு மேலே ஒரு வெள்ளி குடை உள்ளது.

விட்டல்-ருக்மிணியின் இடதுபுறம் தத்தாத்திரேயரின் சிலை அமைந்துள்ள சன்னதி உள்ளது. 1882-ஆம் ஆண்டு, நானா மகாராஜின் சீடர்கள் ஜெய்ப்பூரிலிருந்து ஆறு கைகள் மற்றும் மூன்று தலைகளைக் கொண்ட இந்த பளிங்கு தத்தாத்திரேயர் சிலையை கொண்டு வந்ததாகக் கூறப்படுகிறது. அக்காலத்தில் சச்சிதானந்த மகாராஜுக்கு 102 வயது. அவர் மகாராஷ்டிராவின் ராவேரிலிருந்து ஒரு சிறப்பு பல்லக்கில் இங்கு கொண்டு வரப்பட்டு, அவரது கரங்களால் சிலை பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டது. தத்தாத்திரேயரின் இந்த இருப்பினால், இக்கோயில் குருதத் விட்டல் மந்திர் என்று அழைக்கப்படலாயிற்று. தத்தாத்திரேயர் சிலைக்கு எதிரே, ஆடைகள் மற்றும் ஆபரணங்களால் அழகாக அலங்கரிக்கப்பட்ட விட்டல், ருக்மிணி மற்றும் கிருஷ்ணர் சிலைகள் உள்ளன. சுவரில் உள்ள மற்றொரு சன்னதியில் லட்சுமி-நாராயணர் சிலை உள்ளது. கருவறையின் வலது பக்கத்தில் சச்சிதானந்த மகாராஜின் உருவப்படம் உள்ளது. இக்கோயிலில் கோலாப்பூர் அம்பாபாய், மஹூர் ரேணுகா, மஹாலட்சுமி மற்றும் சங்கர-பார்வதி-கணேசர் சிலைகளும் உள்ளன.

ஏகாதசி மற்றும் தத்த ஜெயந்தி போன்ற பண்டிகைகள் இங்கு மிகுந்த பக்திப் பரவசத்துடன் கொண்டாடப்படுகின்றன. தேவஷயனி ஏகாதசியிலிருந்து, ஆண்டுதோறும் பிரம்மாண்டமான ஹரிநாம சப்தாஹம் ஏற்பாடு செய்யப்படுகிறது; இது 1882-ஆம் ஆண்டு தத்தாத்திரேயர் சிலை பிரதிஷ்டையின் போது தொடங்கிய மரபு என்று கூறப்படுகிறது. அன்றிலிருந்து, இது தடையின்றி கொண்டாடப்பட்டு வருகிறது. வாரம் முழுவதும் நடைபெறும் இந்த நிகழ்ச்சியில் தொடர்ச்சியான பஜனைகள் மற்றும் கீர்த்தனைகள் இடம்பெறுகின்றன, மேலும் ஒவ்வொரு நாளும் விட்டல் மற்றும் ருக்மிணி சிலைகள் வெவ்வேறு பாணிகளில் அலங்கரிக்கப்படுகின்றன. குரு பூர்ணிமையன்று, விட்டலின் சிறப்புப் பல்லக்கு ஊர்வலம் நடைபெறுகிறது, இதில் நகரம் முழுவதிலுமிருந்து எண்ணற்ற பக்தர்கள் பங்கேற்கின்றனர்.

பயனுள்ள தகவல்கள் –

• காண்ட்வா பேருந்து நிலையத்திலிருந்து 600 மீட்டர் தொலைவில் அமைந்துள்ளது
• மாநிலத்தின் பல நகரங்களிலிருந்து காண்ட்வாவுக்கு வழக்கமான அரசுப் பேருந்து சேவை உள்ளது
• தனியார் வாகனங்கள் நேரடியாகக் கோயில் வரை செல்லலாம்
• கோயில் அமைவிடம் : https://maps.app.goo.gl/mFDAh76LHMFKx5Gv8