गंगनाथ महादेव मंदिर

भीमपुरा, चाणोद, तालुका: डभोई, जिल्हा: वडोदरा

चाणोद हे प्राचीन नगर, जे एकेकाळी चांदीपूर म्हणून ओळखले जात असे, त्याला अनेकदा ‘दक्षिण प्रयाग’ असे संबोधले जाते. जवळच भीमपुरा येथे पूजनीय गंगनाथ महादेव मंदिर स्थित आहे, जे ‘कलहोरी तीर्थ’ म्हणूनही प्रसिद्ध आहे. येथील शिवलिंग स्वयंभू आणि जागृत मानले जाते. भाविकांची अशी श्रद्धा आहे की या देवतेच्या दर्शनाने सर्व पापांतून मुक्ती मिळते. पौराणिक कथेनुसार, गंगा नदी वर्षातून एकदा पवित्र नर्मदा नदीत स्नान करण्यासाठी या पावन स्थळी येते. नर्मदा परिक्रमा करणाऱ्यांसाठी आणि सामान्य भाविकांसाठी हे मंदिर एक महत्त्वाचे स्थान आहे.

प्राचीन कथांनुसार, हा प्रदेश एकेकाळी ऋषीमुनी आणि तपस्व्यांचे केंद्र होता. नर्मदा नदीच्या पात्रात खोलवर सापडलेले शिवलिंग येथे प्रतिष्ठित करण्यात आले. या ठिकाणचे शिव ‘कलहोरीनाथ’ किंवा ‘गंगनाथ’ म्हणून ओळखले जातात. पुराणांमध्ये उल्लेख आहे की, महाभारत काळात ऋषी मार्कंडेय यांनी पांडवांचे ज्येष्ठ बंधू युधिष्ठिर यांना त्यांच्या पापांचे प्रायश्चित्त करण्यासाठी या तीर्थाला भेट देण्याचा सल्ला दिला होता. असे मानले जाते की, गंगेचा एक गुप्त प्रवाह येथे ‘गंगा खाडी’ नावाच्या ठिकाणी नर्मदा नदीला मिळतो. दरवर्षी वैशाख शुक्ल सप्तमीला येथे मोठा उत्सव भरतो.

याशी संबंधित आणखी एक आख्यायिका अशी आहे की, इक्ष्वाकू वंशाचे राजा सागर यांना साठ हजार पुत्र होते. एके दिवशी, या पुत्रांनी कपिल ऋषींचा अपमान केला, ज्यामुळे क्रोधीत होऊन ऋषींनी त्यांना शाप दिला आणि ते भस्मसात झाले. दुःखी होऊन राजा सागर यांनी कपिल ऋषींची क्षमा मागितली. ऋषींनी त्यांना सांगितले की, जर स्वर्गीय गंगा नदी त्यांच्या पुत्रांच्या अस्थींना स्पर्श करेल, तर त्यांना पुनर्जन्म मिळेल.

हे पूर्ण करण्यासाठी, राजा सागर यांचे वंशज भगीरथ यांनी माता गंगेला प्रसन्न करण्यासाठी कठोर तपश्चर्या केली. ती स्वर्गातून पृथ्वीवर येण्यास तयार झाली, परंतु तिचा प्रबळ प्रवाह पृथ्वीचा विनाश करेल अशी भीती होती. तेव्हा भगीरथाने भगवान शिवाची प्रार्थना केली की त्यांनी गंगेचा प्रचंड प्रवाह आपल्या जटेत धारण करावा. शिवाने ही विनंती मान्य केली आणि तिला आपल्या जटेत झेलले.

मात्र, त्यावेळी गंगेला आपल्या शक्तीचा गर्व झाला. तिचा गर्व उतरवण्यासाठी, शिवाने तिला पुन्हा प्रार्थना करायला सांगितली. शिवाने तिला नर्मदा नदीच्या काठी, चांदीपूर (चाणोद) येथे, जिथे देवी चंडिकेने चंड राक्षसाचा वध केला होता, तिथे तपश्चर्या करण्याचा आदेश दिला. गंगा तिथे तपश्चर्या करत असताना, भगवान शिव तिच्यासमोर प्रकट झाले. हे दिव्य दर्शन वैशाख शुक्ल सप्तमीच्या शुभ दिवशी घडले. गंगेला आशीर्वाद दिल्यानंतर, शिव एका शिवलिंगात विलीन झाले, जे ‘गंगनाथ महादेव’ म्हणून ओळखले जाऊ लागले.

मंदिर परिसरात ‘श्री गंगनाथ महादेव आश्रम’ आहे, ज्याचे रूपांतर ब्रह्मानंद महाराजांच्या प्रयत्नांमुळे झाले. नर्मदा परिक्रमा पूर्ण केल्यानंतर ते येथे स्थायिक झाले. असे म्हटले जाते की ते येथे ८० वर्षे राहिले आणि त्यांनी याच ठिकाणी आध्यात्मिक ज्ञान प्राप्त केले. ब्रह्मानंद महाराजांनी भाविक आणि साधूंसाठी धर्मशाळा, नदीपासून मंदिरापर्यंत पायऱ्या, गोशाळा, आयुर्वेदिक दवाखाना आणि सेवाभावी कार्यांसह अनेक विकासकामे केली. दुष्काळाच्या काळात त्यांनी गरजूंना मुक्तहस्ते मदत केली. त्यांनी ‘सरस्वती गुहा’ नावाच्या गुहेत ध्यान केले. बडोद्याचे महाराज सयाजीराव गायकवाड आणि त्यांच्या पत्नी यमुनाबाई तसेच प्रसिद्ध तत्त्वज्ञ आणि नंतर सयाजीरावांचे सचिव झालेले श्री अरविंद यांनीही त्यांना भेट दिली होती.

महाराजांनी आश्रमात गुप्त बैठका आयोजित करून आणि क्रांतिकारकांना आश्रय देऊन भारतीय स्वातंत्र्यलढ्याला पाठिंबा दिला. जेव्हा ब्रिटिशांना हे समजले, तेव्हा त्यांनी काही काळासाठी आश्रम जप्त केला. ब्रह्मानंद आणि त्यांच्या शिष्यांनी कायदेशीर लढा देऊन तो परत मिळवला. आश्रमाच्या ग्रंथालयातील काही दुर्मिळ हस्तलिखिते आणि पुस्तके ब्रिटिश अधिकाऱ्यांनी नेली होती. त्यांच्या प्रमुख शिष्यांमध्ये बालानंद, केशवानंद, नित्यानंद आणि पृथ्वीनंद यांचा समावेश होता. १९०६ मध्ये माघ पौर्णिमेला त्यांनी ध्यानस्थ अवस्थेत महासमाधी घेतली.

नर्मदा नदीच्या काठी एका उंच टेकडीवर वसलेले हे मंदिर विंध्य पर्वत रांगांचे दृश्य प्रदान करते. हे मंदिर एका उंच संरक्षक भिंतीने वेढलेले असून, ऋषींच्या मूर्तींनी सुशोभित असलेल्या आणि भगवान गणेशाच्या शिल्पाने कोरलेल्या भव्य प्रवेशद्वारातून येथे प्रवेश करता येतो. सात पायऱ्या मुख्य अंगणात नेतात.

डाव्या बाजूला १९ फेब्रुवारी २०१८ रोजी प्रतिष्ठित केलेले, संपत्ती आणि समृद्धीची देवी त्रिपुरसुंदरी माता (बहुचरा माता) यांचे मंदिर आहे.

समोर, एका उंच चौथऱ्यावर गंगनाथ महादेव मंदिर आहे, ज्यामध्ये सभामंडप, गर्भगृह आणि उप-मंदिरे आहेत. आठ पायऱ्या चढून गेल्यावर नक्षीदार कमानीचे प्रवेशद्वार लागते. त्याच्या वर शिव, पार्वती आणि गणेश यांचे शिल्प आणि बटू ऋषींच्या लहान मूर्ती आहेत. गर्भगृहावर उंच उरुशृंग शैलीचे शिखर असून त्यावर मोठा आमलक आणि कळस आहे.

आत, डाव्या बाजूला एक चौथरा आहे, ज्यावर नंदीवर विराजमान गौरी-शंकराची मूर्ती आहे, ज्यांच्या हातात त्रिशूळ आहे आणि जटेतून गंगा वाहत आहे. त्यांच्या शेजारी पार्वती आणि जवळच शेंदूर फासलेली हनुमानाची मूर्ती आहे.

उप-मंदिरांपैकी एका मंदिरात सूर्य नारायण आहेत आणि दुसऱ्या मंदिरात ब्रह्मानंद महाराजांची संगमरवरी मूर्ती आणि त्यांच्या पादुका आहेत. गर्भगृहाच्या बाहेर दत्तात्रेयांचे मंदिर आहे. जवळच विष्णूची संगमरवरी मूर्ती असलेले मंदिर आहे. त्याच्या शेजारी विश्वकर्मांचे मंदिर आहे. १९२८ मध्ये फाल्गुन शुक्ल त्रयोदशीला प्रतिष्ठित केलेल्या गंगा माता आणि नर्मदा माता यांच्या सुंदर मूर्तीही येथे आहेत. मुख्य हॉलमधील एका उप-मंदिरात अखंड ज्योत तेवत असते.

मुख्य गर्भगृहाच्या बाहेर, संगमरवरी चौथऱ्यावर नंदी बसलेला आहे. उजव्या बाजूला बसलेल्या गणेशाच्या मूर्ती असलेली दोन छोटी मंदिरे आहेत, ज्यापैकी एकाला शेंदूर फासलेला आहे. गर्भगृहात गंगनाथ महादेवाचे प्राचीन शिवलिंग आहे, ज्यावर पितळी सर्पाचा फणा आणि वरच्या बाजूला शोभिवंत अभिषेक पात्र आहे. त्याच्या मागे पार्वती मातेचे मंदिर आहे.

मुख्य संकुलापासून दूर, एका उंच चौथऱ्यावर सरस्वती मंदिर हे दोन मजली बांधकाम उभे आहे. खालच्या मजल्यावर देवी सरस्वतीचे गुहा मंदिर आहे, तर वरच्या मजल्यावर ब्रह्मेश्वर महादेव मंदिर आहे. गर्भगृहात, संगमरवरी पीठावर देवी सरस्वतीची पाषाण मूर्ती आहे. त्या शेजारी, दुसऱ्या पीठावर वीणाधारी सरस्वतीची मूर्ती आहे. वरच्या मजल्यावर, ब्रह्मेश्वर महादेवाचे शिवलिंग एका उंच पितळी नागफण्याखाली असून, त्यावर पितळी अभिषेक पात्र आहे. गर्भगृहाच्या मागे पार्वती माता असून जवळच गणेश आणि हनुमानाची मंदिरे आहेत.

गंगनाथ महादेव मंदिरात, भाविक सकाळी ७:०० ते रात्री ८:०० या वेळेत दर्शन घेऊ शकतात. येथे नित्यनेमाने पूजा-अर्चना केली जाते. अभिषेकाचा भाग म्हणून शिवलिंगावर बेलपत्र, फुले, जल आणि दुधाचा अर्घ्य अर्पण केले जाते.

महाशिवरात्रीसारखे उत्सव येथे मोठ्या उत्साहात साजरे केले जातात. श्रावण महिन्यात, दर सोमवारी शेकडो भाविक दर्शनासाठी येतात. येथे लघु रुद्र, नित्य षोडशोपचार पूजा आणि सप्तशती पठण यांसारखे विविध धार्मिक विधी केले जातात.

आश्रमामध्ये गोशाळा, यात्रेकरू आणि साधूंसाठी अन्नछत्र, हवनासाठी सोय, निवास व्यवस्था आणि एक धर्मादाय ॲलोपॅथिक दवाखाना आहे. तसेच, गरजू विद्यार्थ्यांना आर्थिक मदत आणि गणवेश, पुस्तके व शालेय साहित्यासह शैक्षणिक शिष्यवृत्ती प्रदान केली जाते.

मुख्य वैशिष्ट्ये:

  • डभोईपासून २३ किमी आणि वडोदरापासून ५४ किमी अंतरावर स्थित
  • डभोई आणि वडोदरा येथून राज्य परिवहन (एसटी) बसेस उपलब्ध
  • खाजगी वाहनांनी मंदिरापर्यंत पोहोचता येते
  • परिसरात राहण्याची आणि भोजनाची उत्तम सोय उपलब्ध
Back To Home