தேவ தேவேஸ்வரர் கோவில்

மாஹூர், தாலுகா மாஹூர், மாவட்டம் நாந்தேட்

நாந்தேட் மாவட்டத்தில் உள்ள மாஹூர்கட் மகாராஷ்டிராவின் மிகவும் புனிதமான தீர்த்த க்ஷேத்திரமாக கருதப்படுகிறது. ரேணுகா தேவி தாயாரின் சக்தி பீடமாக இத்தலம் புகழ் பெற்றிருந்தாலும், தத்த சம்பிரதாயம் மற்றும் மஹானுபாவ பாரம்பரியத்தின் பார்வையிலும் இத்தலத்திற்கு ஈடற்ற முக்கியத்துவம் உண்டு. இந்த புனித பூமியில் அமைந்துள்ள தேவ தேவேஸ்வரர் கோவில் மஹானுபாவ பாரம்பரியத்தின் மிக முக்கியமான தீர்த்த தலமாகும். பகவான் ஸ்ரீ சக்ரபாணி மகாராஜ் (ஸ்ரீ சாங்தேவ் ராவுள்) एवं ஸ்ரீ சக்ரதர் சுவாமிகளின் பாதஸ்பரிசத்தால் புனிதமடைந்த இந்த மண்ணில் இக்கோவில் அமைந்துள்ளது. எனவே, மஹானுபாவ பாரம்பரியத்தைப் பின்பற்றுபவர்களுக்கு இக்கோவில் காசி அல்லது பண்டரிபுரத்திற்கு நிகரான புனிதத்தன்மை வாய்ந்தது.

இந்த புனித தலத்தில் தற்போதுள்ள கோவில் எண்ணூறு ஆண்டுகள் பழமையானது என்று நம்பப்படுகிறது. ஹேமாட்பந்தி பாணியில் கட்டப்பட்ட இக்கோவிலை மஹானுபாவ பாரம்பரியத்தைச் சேர்ந்த சாங்தேவ் ராவுள் அமைத்தார். ஸ்ரீ சாங்தேவ் ராவுள் மஹானுபாவ பாரம்பரியத்தில் மிகவும் முக்கியமான தெய்வமாகவும் போற்றத்தக்க குருவாகவும் திகழ்கிறார். மஹானுபாவ தத்துவத்தின்படி கருதப்படும் பஞ்சகிருஷ்ணர்களில் ஸ்ரீ சாங்தேவ் ராவுள் மூன்றாவது அவதாரமாவார். இவர் ஸ்ரீ சக்ரபாணி என்ற பெயராலும் அறியப்படுகிறார். மஹானுபாவ இலக்கியங்களில் உள்ள புராணக் கதையின்படி, துவாரகைப் பகுதியில் ‘சாங்தேவ்’ என்ற மகா யோகி வாழ்ந்து வந்தார். அவருக்கு ஸ்ரீ தத்தாத்ரேயரிடமிருந்து இறைசக்தியும் ஞானமும் கிடைத்திருந்தன. அக்காலத்தில் பலட்டன் நகரில் ஜனக்நாயகர் மற்றும் அவரது மனைவி ஜனக்காயிசா ஆகியோரின் மகன் காலமானான். அப்போது யோகி சாங்தேவ் தனது உடலை நீத்து, அந்த இறந்த இளவரசனின் உடலில் புகுந்தார்; அந்த உடலும் மீண்டும் உயிர் பெற்றெழுந்தது. இவ்வாறு மறுவாழ்வு பெற்ற தெய்விக ஆளுமையே பின்னர் ஸ்ரீ சாங்தேவ் ராவுள் என்று அழைக்கப்பட்டார். சாங்தேவ் ராவுள் அவர்களே ரித்தப்பூர் ஸ்ரீ கோவிந்தபிரபுவுக்கு தீட்சை அளித்தார்; பின்னர் கோவிந்தபிரபு ஸ்ரீ சக்ரதர் சுவாமிகளுக்கு தீட்சை அளித்தார். அதாவது, ஸ்ரீ சக்ரதர் சுவாமிகளின் குரு பரம்பரையில் சாங்தேவ் ராவுளின் இடம் மிக உயர்ந்ததாகும்.

மாஹூர்கட்டில் உள்ள தேவ தேவேஸ்வரர் கோவிலின் தலபுராணம் என்னவென்றால், பழங்காலத்தில் இங்கு தேவலை முனிவரின் ஆசிரமம் இருந்தது. தேவலை முனிவர் தனது தபோபலத்தால் பல வித்திகளை சித்தி செய்திருந்தார், இதனால் அவருக்குத் தனது சித்திகளின் மீது கர்வம் ஏற்பட்டது. அவர் தனது தபோபலத்தால் ஆசிரமத்தில் ஒரு சிவலிங்கத்தை ஸ்தாபித்தார். அந்த சிவலிங்கம் எல்லை இல்லாத வேகத்தில் வளர்ந்து கொண்டே இருந்தது; அதிலிருந்து வெளிப்பட்ட வெப்பம் சாதாரண உயிரினங்களால் தாங்க முடியாததாக இருந்தது. இதனால் அனைத்து விலங்குகளும் பறவைகளும் மாஹூர்கட்டை விட்டு வேறு இடங்களுக்குச் செல்லத் தொடங்கின. இந்த சிவலிங்கத்தின் சக்தி அகில உலகத்தையும் அழித்து விடுமோ என்று தேவர்கள் அனைவரும் கவலை அடைந்தனர். அப்போது தேவர்கள் அனைவரும் தத்தாத்ரேயரிடம் சென்று இதற்கு தீர்வு காணுமாறு வேண்டினர். ஸ்ரீ தத்தாத்ரேயர் தேவலை முனிவரின் ஆசிரமத்திற்கு வந்தார். ஸ்ரீ தத்தாத்ரேயரைக் கண்டதுமே தேவலை முனிவரின் கர்வம் அடங்கியது. தேவலை முனிவர் தத்தாத்ரேயரின் முன் பணிந்து அவரது திருவடிகளில் மலர்களைச் சாற்றினார். அந்த மலர்களையே ஸ்ரீ தத்தாத்ரேயர் சிவலிங்கத்தின் மீது சாற்றி, தனது சுண்டு விரலால் சிவலிங்கத்தை பூமிக்குள் அழுத்தினார். அப்போது தேவலை முனிவர் ஸ்ரீ தத்தாத்ரேயரிடம், இந்த சிவலிங்கத்தின் நினைவை என்றும் நிலைத்திருக்கச் செய்ய வேண்டும் என்று வேண்டிக் கொண்டார். மேலும், இத்தலத்தின் பெருமை என்றும் நிலைத்திருக்கும் பொருட்டு, இதனைத் தாங்கள் யோக நித்திரை செய்யும் இடமாகக் கொண்டு, தினமும் உறங்குவதற்காக இங்கு வர வேண்டும் என்றும் கேட்டுக்கொண்டார். தத்த பிரபுவும் முனிவரின் வேண்டுதலை ஏற்றுக்கொண்டார். அன்றிலிருந்து ‘காசியில் ஸ்நானம், கோலாப்பூரில் பிக்ஷை, மாஹூரில் சயனம்’ என்பதே ஸ்ரீ தத்தாத்ரேயரின் நித்திய நியமமானது. அதாவது, பகலில் எங்கு இருந்தாலும், இரவில் ஓய்வெடுப்பதற்காக தத்த மகாராஜ் மாஹூர்கட்டிற்கு வருகிறார் என்பது நம்பிக்கையாகும்.

முகமண்டபம், मुख्य சபாமண்டபம் மற்றும் கருவறை என இக்கோவில் கட்டட அமைப்பைக் கொண்டுள்ளது. முகமண்டபம் பிரகாரத்தை விட உயரமாக இருப்பதால், நுழைவாயிலில் ஏழு படிகள் உள்ளன. இரும்புத் தூண்களின் மீது ரேக் சீட் கூரையைக் கொண்ட இந்த பகுதி-திறந்தவெளி சபாமண்டபம் சமீப காலத்தில் அமைக்கப்பட்டதாகும். இதற்கு அடுத்துள்ள முக்கிய சபாமண்டபமும் கருவறையும் பழமையான கோவிலின் அமைப்பாகும். முகமண்டபத்தை விட मुख्य சபாமண்டபம் सुमारे நான்கு அடி உயரத்தில் இருப்பதால், நுழைவாயிலின் முன் ஆறு படிகள் உள்ளன. நுழைவாயிலின் இருபுறமும் சதுர வடிவத் தூண்களும், தூண்களின் மீது தோரண வளைவுகளும் உள்ளன. மூடிய வடிவிலான முக்கிய சபாமண்டபத்தில் தலா நான்கு கலைநயமிக்க தூண்களைக் கொண்ட நான்கு வரிசைகள் உள்ளன. அவற்றில் வெளிப்பக்கத் தூண்கள் சுவர்களில் பதிந்துள்ளன. அனைத்துத் தூண்களும் பிறை வடிவ வளைவுகளால் ஒன்றோடொன்று இணைக்கப்பட்டுள்ளன. தூண்களின் தண்டுப் பகுதியில் சதுரம், அறுகோணம் போன்ற வடிவியல் வடிவங்கள் உள்ளன; மேலும் தூண்களின் உச்சியில் அலங்கார வேலைப்பாடுகளும் கரங்களும் (ஹஸ்தங்கள்) உள்ளன. முக்கிய சபாமண்டபத்தில் வலது மற்றும் இடது பக்கங்களில் மேலும் இரண்டு கதவுகள் உள்ளன. சபாமண்டபத்தில் வலதுபுற சுவரையொட்டி ஸ்ரீ தத்தாத்ரேயரின் सुमारे ஆறு அடி உயரமுள்ள திரிமுக (மூன்று முகங்கள்) மற்றும் சதுர்புஜ (நான்கு கரங்கள்) விக்கிரகம் அமைந்துள்ளது.

அடுத்து கருவறையின் நுழைவாயில் உள்ளது. நிலவுக்கால்களில் இலைதழைகளின் வேலைப்பாடுகளும் நுழைவாயிலின் மேல் மயில் மற்றும் பிற வடிவங்களும் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. கருவறையில் இரண்டு தனித்தனி வஜிரபீடங்களின் மீது ஏகமுக ஸ்ரீ தத்தாத்ரேயர் மற்றும் மஹானுபாவ பாரம்பரியத்தின் குரு சாங்தேவ் ராவுள் ஆகியோரின் கல் விக்கிரகங்கள் உள்ளன. இரு விக்கிரகங்களுக்கும் வெள்ளி கவச முகமூடிகளும் கிரீடங்களும் அணிவிக்கப்பட்டுள்ளன. விக்கிரகங்களின் பின்புறம் வெள்ளிப் பிரபாகள் உள்ளன. தினமும் சந்தியா ஆரத்திக்குப் பிறகு சுவாமியின் சயனப் படுக்கை அலங்கரிக்கப்படுகிறது. இறைவன் தினமும் இரவில் உறங்குவதற்காக இங்கு வருகிறார் என்பது பக்தர்களின் நம்பிக்கையாகும். கருவறையின் பின்புறம் வெளியேறுவதற்கு ஒரு கதவு உள்ளது. கருவறையின் கூரையின் மேல் கூம்பு வடிவில் குறுகிச் செல்லும் சதுர வடிவ சிகரம் அமைந்துள்ளது.

ஸ்ரீ தத்தாத்ரேயரின் கருவறைக்குப் பின்புறம் மற்றொரு கருவறை உள்ளது. இந்தக் கருவறை நிலமட்டத்தை விட ஆழமாக உள்ளது, அங்கு கீழே இறங்கிச் செல்வதற்குப் படிகள் உள்ளன. இந்தக் கருவறையில் கீழ் பகுதியில் சதுரமாகவும், அதன் மேல் அஷ்டகோணமாகவும் (எட்டு கோணங்கள்), மேலே உருண்டையாகவும் அமைந்த சிவலிங்கம் உள்ளது. இந்த சிவலிங்கம்தான் வானத்தை தொடும் அளவுக்கு உயர்ந்திருந்தது என்றும், தத்த பிரபு தனது சுண்டு விரலால் அதை பூமிக்குள் அழுத்தினார் என்றும் தலபுராணம் கூறப்படுகிறது. கோவிலில் கோவிந்த பிரபுவின் விக்கிரகம் அமைந்துள்ள ஒரு கருவறையும் உள்ளது. கோவிலின் பின்புறம் மஹானுபாவ பாரம்பரியத்தின் சில மறைந்த மஹான்களின் சமாதிகள் உள்ளன. கோவில் வளாகத்தில் ‘சர்வ தீர்த்தம்’ என்ற புனித தீர்த்தம் உள்ளது.

ஸ்ரீ கிருஷ்ண ஜெயந்தி, ஸ்ரீ தத்த ஜெயந்தி மற்றும் மகா சிவராத்திரி ஆகியவை இங்கு மிகவும் விமரிசையாகக் கொண்டாப்படக் கூடிய முக்கிய வருடாந்திர உற்சவங்களாகும். இது தவிர சித்திரை விஷு, தசரா, தீபாவளி, சிராவண மாதம், நாக பஞ்சமி, கார்த்திகை பௌர்ணமி, கோஜாகிரி பௌர்ணமி போன்ற பண்டிகைகளும் உற்சவங்களும் சிறப்பாகக் கொண்டாடப்படுகின்றன. அனைத்து உற்சவங்களின் போதும் கோவிலில் பல நிகழ்ச்சிகள் ஏற்பாடு செய்யப்படுகின்றன. இந்த உற்சவங்களின் போது நாடு முழுவதிலும் இருந்து ஆயிரக்கணக்கான பக்தர்கள் தரிசனத்திற்காக இங்கு வருகை தருகின்றனர்.

பயனுள்ள தகவல்கள்:

• மாஹூரில் இருந்து 1 கி.மீ தொலைவில்
• நாந்தேட்டில் இருந்து 126 கி.மீ தொலைவில்
• மாநிலத்தின் பல நகரங்களில் இருந்து மாஹூருக்கு அரசுப் பேருந்து (ST) வசதி
• தனியார் வாகனங்கள் கோவிலின் வாகன நிறுத்துமிடம் வரை வரலாம்
• மாஹூர்கட் மற்றும் அதனை சுற்றியுள்ள பகுதிகளில் தங்குவதற்கும் உணவு அருந்துவதற்கும் பல வசதிகள் உள்ளன