தாமோதர் சால் கோவில்

மட்காவ், தாலுகா சால்செட், தெற்கு கோவா மாவட்டம்

தாமோதரன் என்பது பகவான் ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் திருநாமங்களில் ஒன்றாகும். ‘தாம’ என்றால் கயிறு என்று பொருள். சுட்டித்தனம் செய்த பாலகிருஷ்ணனின் வயிற்றில் அன்னை யசோதை கயிற்றைக் கட்டிய புராண வரலாற்றிலிருந்து, கிருஷ்ணருக்கு தாமோதரன் என்ற பெயர் வந்தது. சாலக்கிராமம் அல்லது கிருஷ்ண விக்கிரக வடிவில் தாமோதரன் ஆராதிக்கப்படுகிறார். ஆனால், மட்காவிலுள்ள தாமோதர் சால் கோவிலில் தாமோதரப் பெருமான் சிவபெருமானின் வடிவில் எழுந்தருளியுள்ளார். சைவ மற்றும் வைணவ நெறிகளின் ஒருமைப்பாட்டின் சின்னமாகக் இக்கோவில் கருதப்படுகிறது. உலகப் புகழ்பெற்ற தத்துவஞானியான சுவாமி விவேகானந்தர் தரிசித்த கோவில் என்பது இத்திருத்தலத்தின் மற்றுமொரு தனித்துவமான சிறப்பம்சமாகும்.

கோவா கேசட்டியர் (Goa Gazetteer) குறிப்புகளின்படி, மட்காவ் என்பது கோவாவில் ஆரியர்களின் முதல் குடியிருப்புப் பகுதியாக இருந்தது. இங்கு ஆரியர்கள் தங்கள் மடங்களை நிறுவியதால், இது ‘மடகிராமம்’ என்று அழைக்கப்பட்டது. கா. தா. நாயக் எழுதிய ‘கோமந்தகத்தின் கலாச்சார உருவாக்கம்’ என்ற நூலின்படி, மட்காவ் முன்பு ‘மாட்கிராம்’ அல்லது ‘ஜோஹார்கிராம்’ என்றும் அழைக்கப்பட்டது. ஏப்ரல் 3, 1778 அன்று இதற்கு ஒரு பெரிய நகரமாக அரசு அங்கீகாரம் கிடைத்தது. கோவா விடுதலைப் போராட்டத்தில் இந்நகரம் பெரும் பங்கு வகித்துள்ளது. மாபெரும் சோசலிசத் தலைவரான டாக்டர் ராம்மனோஹர் லோகியா அவர்களின் தலைமையில் கோவா விடுதலையின் முதல் சத்தியாகிரகம் இந்த நகரத்தில்தான் நடைபெற்றது. கோவாவின் சமூக மற்றும் அரசியல் வரலாற்றில் முக்கிய இடம் வகிக்கும் இந்த நகரத்தில்தான் தாமோதர் சால் கோவில் அமைந்துள்ளது.

சில அறிஞர்களின் கருத்துப்படி, கதம்பர் காலம் முதல், அதாவது 12-ஆம் நூற்றாண்டு முதல் இக்கோவில் இங்கு இருந்துள்ளது. கி.பி. 1565-இல், போர்த்துகீசிய கேப்டன் தியோகு ரோட்ரிக்ஸ், பேராயர் டோம் கேஸ்பர் லியோ பெரேராவின் உத்தரவின் பேரில் மட்காவிலுள்ள இக்கோவிலை இடித்தார். ஆனால் அதற்கு முன்பே, கோவிலின் மூல விக்கிரகத்தை கிராம மக்கள் மறைத்து வைத்திருந்தனர். அது பின்னர் 1567-இல் கேபே தாலுகாவிலுள்ள ஜாம்பாவளி (ஜாம்போலிம்) என்ற கிராமத்திற்கு மாற்றப்பட்டது. அங்குள்ள கிராம மக்கள் இக்கோவிலுக்காக நிலத்தையும் பிற வசதிகளையும் வழங்கி உதவினர். கோவா கேசட்டியரின் படி, அங்கு கலச வடிவில் தாமோதரர் வழிபடப்பட்டார். கி.பி. 1884-இல் ஜாம்பாவளியில் கொடூரமான பிளேக் நோய் பரவியது. அச்சமயத்தில் தாமோதரரின் விக்கிரகம் மீண்டும் மட்காவிற்கு கொண்டு வரப்பட்டது. கி.பி. 1910-இல் இக்கோவில் சீரமைக்கப்பட்டது. அதன் பிறகு 1951 முதல் 1972 வரை அவ்வப்போது புதுப்பிக்கப்பட்டது. தாமோதரரின் பெரிய கோவில் ஒன்று ஜாம்பாவளியிலும் உள்ளது; மேலும் மட்காவ் மற்றும் வாஸ்கோ நகரங்களிலும் ‘சாசய்’ எனப்படும் வழிபாட்டு இடங்கள் உள்ளன.

இக்கோவிலின் பெயர்க் காரணம் குறித்து ஒரு தலவரலாற்று ஐதீகம் உள்ளது. முன்பு இக்கோவில் ‘மகஜி தாமோதர்’ என்ற பெயரில் அழைக்கப்பட்டது. மட்காவின் தேஷ்முகி அல்லது தேசாய் பரம்பரையைச் சேர்ந்த குடும்பத்தில் மகஜி அல்லது மல்காஜி தாமோதர் என்ற இளைஞன் இருந்தான். தனது நற்செயல்களால் மக்களிடையே அவன் பெரிதும் விரும்பப்பட்டான். கேளசி கிராமத்தைச் சேர்ந்த ஒரு பெண்ணை அவன் திருமணம் செய்துகொண்டான். திருமணத்திற்குப் பின் அங்கிருந்து திரும்பும்போது, மட்காவின் எல்லையில் அந்த மணமக்களையும் கூலிப்படையினர் படுகொலை செய்தனர். இதனால் முழு கிராமமும் சோகத்தில் மூழ்கியது. பின்னர், அந்த மணமக்கள் படுகொலை செய்யப்பட்ட இடத்திலேயே, பாவ பரிகாரமாக ஒரு கோவில் கட்டப்பட்டது. அது தாமோதர் கோவில் என்று அழைக்கப்படலாயிற்று.

தாமோதரர் தான் கிராமதேவதை என்ற நம்பிக்கையும் மக்களிடையே உள்ளது. அதுகுறித்த கர்ணபரம்பரை கதையின்படி, 1884-இல் பரவிய பிளேக் நோயிலிருந்து தாமோதரர் தங்களைக் காப்பாற்றுவார் என்ற நம்பிக்கையில், மட்காவ் கிராம மக்கள் ஜாம்பாவளிக்குச் சென்று இறைவனின் பிரசாதத்தைப் பெற்றனர். அந்தப் பிரசாதத்தின் தேங்காய் ஒரு வெள்ளி கலசத்தில் வைக்கப்பட்டு இங்கு கொண்டுவரப்பட்டது. பின்னர் அந்தக் கலசத்தின் மீது இறைவனின் திருமுகம் (முகமூடி) பொருத்தப்பட்டது. பிளேக் நோயின் தீவிரத்தால் மக்கள் தங்கள் வீடுகளைப் பூட்டிவிட்டு வேறு இடங்களுக்குச் செல்ல வேண்டியதாயிற்று. அக்காலத்தில் தங்கள் வீடுகளைத் தாமோதரரே பாதுகாக்கிறார் என்று மக்கள் நம்பினர். இரவில் தாமோதரர் குதிரை மீது ஏறி மட்காவ் முழுவதும் உலா வருகிறார் என்பது கிராம மக்களின் ஆழமான நம்பிக்கையாகும். முன்பு முக்கிய வீதி வழியாக தாமோதரரின் பல்லாக்கு உலா வரும் என்று கூறப்படுகிறது. அப்பாதையின் இருமருங்கிலுமுள்ள வீடுகளில் அவரை வரவேற்பதற்காக ஐந்து அல்லது ஏழு திரிகள் கொண்ட குத்துவிளக்கு ஏற்றும் வழக்கம் இருந்தது. அதன்படி, இன்றளவும் மட்காவிலுள்ள பல பழமையான வீடுகளில் பிரதி திங்கட்கிழமையிலும் வாசலில் அவ்வாறு குத்துவிளக்கு ஏற்றும் பாரம்பரியம் தொடர்கிறது.

இக்கோவிலின் வரலாற்றில் ஒரு முக்கிய சம்பவம், சுவாமி விவேகானந்தரின் வருகையாகும். சிகாகோவில் செப்டம்பர் 1893-இல் நடைபெற்ற உலகச் சமயப் பேரவையில் பங்கேற்பதற்காகச் சுவாமி விவேகானந்தர் அமெரிக்கா சென்றார். அதற்கு முன்பு சில காலம் அவர் பாரத தேசம் முழுவதும் யாத்திரை மேற்கொண்டிருந்தார். அந்த காலகட்டத்தில், அவர் 1892 அக்டோபரில் பெல்காமிலிருந்து மட்காவிற்கு வந்தார். ‘சுவாமி விவேகானந்தர் ஜீவன்தர்ஷன்’ என்ற நூலில் வி. ரா. கரந்தீகர் அந்த வருகையைப் பற்றிக் குறிப்பிடுகையில், ‘அவர் அங்கு (மட்காவிற்கு) வந்து சேர்ந்தபோது, அவரை வரவேற்க ஏராளமான மக்கள் கூடியிருந்தனர். சுவாமிஜி ஊர்வலமாக சுப்ராய் நாயக் அவர்களின் இல்லத்திற்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டார். இத்தகைய வரவேற்பு அனுபவம் சுவாமிஜிக்கு அதுவே முதல்முறை. சுப்ராய் ஆன்மீக நாட்டம் கொண்டவராக இருந்தார். சுவாமிஜியின் தொடர்பு அவர் மீது ஆழமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது’ என்று எழுதியுள்ளார். சுப்ராய் நாயக் அவர்களின் குடும்பத்தினரே ஆபத்து காலத்தில் மூலத் தாமோதர் கோவிலின் விக்கிரகத்தைப் பாதுகாப்பாக வைத்திருந்தனர். அவர்களின் பாரம்பரிய இல்லத்தின் அருகிலேயே தாமோதர் கோவில் அமைந்துள்ளது. இக்கோவிலுக்கு சுவாமி விவேகானந்தர் அக்காலத்தில் வருகை தந்தார். மேலும், கோவிலின் அருகிலுள்ள ஒரு அறையில் அவர் தங்கியிருந்தார். அவர் தங்கியிருந்த அந்த அறை இன்றளவும் மிகச் சிறந்த முறையில் பராமரிக்கப்பட்டு வருகிறது. அங்கு சுவாமி விவேகானந்தரின் பல ஒளிப்படங்கள் வைக்கப்பட்டுள்ளன.

மட்காவிலுள்ள பிரதான சாலையின் ஓரத்தில் இக்கோவில் அமைந்துள்ளது. பாரம்பரிய கோவா இல்லம் (வாடா) போன்ற அமைப்பைக் கொண்ட இக்கோவிலில் நான்கு பக்கங்களிலும் கூரை ஓடுகள் வேயப்பட்டுள்ளன. கோவிலின் நுழைவாயிலின் இருபுறமும் இரண்டு உயரமான துவாரபாலகர் விக்கிரகங்கள் உள்ளன. உள்ளே நுழைந்ததும் எதிரே ஒரு அறை தெரிகிறது. இந்த அறையில்தான் சுவாமி விவேகானந்தர் தங்கியிருந்தார். அதுகுறித்த குறிப்பு அங்குள்ள ஒரு பளிங்குக் கல்லில் பொறிக்கப்பட்டுள்ளது. இடதுபுறத்தில் தாமோதர் சால் சன்னதி உள்ளது. இதன் சபாமண்டப நுழைவாயிலின் இருபுறமும் தசாவதாரங்களின் புடைப்புச் சிற்பங்கள் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. சுவாமி விவேகானந்தர் மற்றும் பல்வேறு தெய்வங்களின் உருவப்படங்கள், கூரையில் தொங்கும் கண்ணாடி விளக்குகள் மற்றும் தொங்கு விளக்குகளால் சபாமண்டபம் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளது. மையப்பகுதியில் அமைந்த அலங்கார மேடையில் கல்லால் ஆன நேர்த்தியான நந்தி விக்கிரகம் உள்ளது. கருவறையின் முன்புறச் சுவரில் வெள்ளித் தகடால் அழகிய வேலைப்பாடுகள் செய்யப்பட்டுள்ளன. கருவறைக்கு மூன்று வளைவு வடிவ நுழைவாயில்கள் உள்ளன. அவற்றில் கருடன், ஹனுமன் மற்றும் துவாரபாலகர்களின் சிற்பங்கள் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. உள்ளே ஒரு உயர்ந்த மேடையில் உள்ள வெள்ளி சிங்காதனத்தில் தாமோதரரின் திருமுகம் தாங்கிய விக்கிரகம் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டுள்ளது.

இந்த ஆலயத்தில் காலை 7.15 மணி முதல் இரவு 9 மணி வரை இறை தரிசனம் செய்யலாம். இக்கோவிலில் கொண்டாடப்படும் முக்கிய திருவிழாக்களில் ராமநவமி, மகா சிவராத்திரி, பாடவா, அக்ஷய திருதியை, அனந்த விரதோத்சவம், நவராத்திரி, தசரா, தீபாவளி மற்றும் மாஃக் உற்சவம் ஆகியவை அடங்கும். திருவிழாக்களின் போது இங்கு பல்வேறு ஆன்மீக மற்றும் கலாச்சார நிகழ்ச்சிகள் ஏற்பாடு செய்யப்படுகின்றன. பண்டரிபுரத்து விட்டலனை வார்கரிகள் அன்போடு ‘விட்டு’ என்று அழைப்பது போல, மட்காவ் மக்கள் தங்கள் அன்பிற்குரிய இறைவனை ‘தாமபாப்’ என்று அழைக்கிறார்கள். கோவாவில் பெரியவர்களை ‘பாப்’ என்று அழைப்பது வழக்கம். எண்ணற்ற பக்தர்கள் தங்கள் முக்கியமான காரியங்களுக்காக இந்த தாமபாபிடம் வேண்டுதல் வைக்கிறார்கள்.

பயனுள்ள தகவல்கள்:

• மட்காவ் பேருந்து நிலையத்திலிருந்து 3 கி.மீ தொலைவில் உள்ளது
• மாநிலத்தின் பல நகரங்களிலிருந்தும் மட்காவிற்கு இரயில் மற்றும் பேருந்து வசதிகள் உள்ளன
• தனியார் வாகனங்கள் கோவில் வரை வரலாம்
• சுற்றியுள்ள பகுதியில் தங்குவதற்கும் சிற்றுண்டிக்கும் பல வசதிகள் உள்ளன