பீரதேவ் மந்திர்

வாஷி, கரவீர் வட்டம், கோल्हाப்பூர் மாவட்டம்

தனகர் சமூகத்தின் குலதெய்வமான பீரதேவர், விருபா, விரோபா, பிரப்பா அல்லது விருபா, வீರಣ್ಣா போன்ற பெயர்களில் அறியப்படுகிறார். மகாராஷ்டிரா மற்றும் கர்நாடகாவில் பீரதேவரின் ஆறு ஆறு என பன்னிரண்டு முக்கிய தலங்கள் உள்ளன. அவற்றில் ஒரு தலம் வாஷியில் உள்ளது. இங்குள்ள பீரதேவர் கோயில் மகாராஷ்டிராவுடன், ஆந்திரப் பிரதேசம், கர்நாடகா மற்றும் கோவா ஆகிய மாநிலங்களைச் சேர்ந்த இலட்சக்கணக்கான பக்தர்களின் புனிதத் தலமாக விளங்குகிறது. பங்குனி மாத சுக்ல பட்ச துவிதியை அன்று மற்றும் மூன்று ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை நடைபெறும் இங்குள்ள ஜல்யாத்ரா பிரசித்தி பெற்றது. இச்சமயத்தில் சுமார் ௬ முதல் ௭ இலட்சம் பக்தர்கள் பீரதேவரின் தரிசனத்திற்காக இங்கு வருகிறார்கள்.

இங்குள்ள கோவிலின் வரலாறு என்னவென்றால், பட்டணக்கோடோலியில் உள்ள வித்தல்-பீரதேவ் கோவிலின் பூசாரி நாராயண் காவ்டேவுக்கு தோண்யா என்ற ஒரு மாற்றாந்தாய் மகன் இருந்தார். பின்னர் அவருக்கு மூன்று சொந்த மகன்கள் பிறந்தனர். ஆனால் அவர் தனது பூசாரி வாரிசுரிமையை தோண்யாவுக்கு வழங்க முடிவு செய்தார். இதற்கு அந்த மூன்று மகன்களும் கிராம மக்களும் எதிர்ப்பு தெரிவித்தனர். அப்போது தோண்யா கிராமத்தை விட்டு வெளியேறினார். வழியில் வாஷி என்ற கிராமத்தில் பீரதேவரின் தீவிர பக்தர் ஒருவரை அவர் சந்தித்தார். அவர் தோண்யாவை தோண்முல்காவுக்கு அனுப்பினார். வழியில் ஆலகனூர் கிராமத்தில் தோண்யா கரிசித்தாவை, அதாவது பீரதேவரை தரிசித்தார். சிறிது காலத்திற்குப் பிறகு, தோண்யா வாஷியில் குடியேற முடிவு செய்தார். அப்போது அவர் பீரதேவரைப் பிரார்த்தித்து, தன்னுடன் வர வேண்டும் என்று வேண்டினார். அப்போது பீரதேவர் ஒரு கல்லின் வடிவில் அவருடன் வாஷிக்கு வந்தார்.

டோண்யா என்பவர் வாஷியிலுள்ள ஒரு மரத்தடியில் இந்தப் பாறையை ஸ்தாபித்தார். இங்குள்ள இடையர்கள் அதை தினசரி வழிபட்டு வந்தனர். அப்போது அவர்களின் கால்நடைகள் வயல்களில் புகுந்து பயிர்களை நாசம் செய்தன. இதனால் விவசாயிகள் கோபமடைந்து, இந்தத் துயரத்திற்குக் காரணம் இந்தக் கல் என்று கருதி, அதை ஒரு ஆழமான குளத்தில் எறிந்தனர். அதன்பிறகு கிராமத்தில் ஆபத்து ஏற்பட்டதுடன் நோய்களும் பரவின. எங்கும் இருள் சூழ்ந்தது போல் இருந்தது. அப்போது, பாதோலே கிராமத்தைச் சேர்ந்த தூள்சித்தர் என்ற சித்த புருஷரை வாஷி கிராமத்திற்கு சில மக்கள் வரவழைத்தனர். அங்குள்ள வத்தந்தார்கள் முதலில் தூள்சித்தரை சோதிக்க முடிவு செய்தனர். அவர்கள் ஒரு குதிரையைக் கொண்டு வந்து, அதன் வயிற்றில் ஆண் குட்டி உள்ளதா அல்லது பெண் குட்டி உள்ளதா என்று அடையாளம் காணுமாறு தூள்சித்தரிடம் கேட்டனர். இந்த சவாலை ஏற்றுக்கொண்ட தூள்சித்தர், குதிரையின் வயிற்றில் ஒரு கைப்பிடி பந்தாராவை அடித்து, குதிரையின் வயிற்றில் ஆண் குட்டி இருப்பதாகவும், அது கருப்பு நிறத்தில் இருப்பதாகவும், அதன் நெற்றியில் வெள்ளை திலகம் இருப்பதாகவும் கூறினார். அதன் உண்மையை சரிபார்க்க, வத்தந்தார்கள் குதிரையின் வயிற்றைக் கிழித்து குட்டியை வெளியே எடுக்கச் சொன்னார்கள். அவ்வாறு செய்தபோது, தூள்சித்தர் விவரித்தது அப்படியே உண்மையாக இருந்தது என்பது உறுதிப்படுத்தப்பட்டது. அதன்பிறகு, தூள்சித்தர் வத்தந்தாரிடம், ‘பொறாமையால் நீங்கள் இந்த தவறான காரியத்தைச் செய்தீர்கள். இந்த பாவத்திற்கு நீங்கள் பிராயச்சித்தம் செய்ய வேண்டும். இங்குள்ள விவசாயிகள் தெய்வத்தை குளத்தில் வீசிவிட்டனர். அதனால்தான் கிராமத்திற்கு ஆபத்து வந்தது. நான் குளத்திலிருந்து தெய்வத்தை வெளியே எடுக்கிறேன். அனைவரும் அதை வழிபட வேண்டும்’ என்று கூறினார். இவ்வாறு கூறி, தூள்சித்தர் குளத்தில் குதித்து, ஒரு கல்லை (குண்டம்) எடுத்துக்கொண்டு வெளியே வந்தார். அனைவரும் சேர்ந்து அதை கிராமத்தின் உயரமான இடத்தில் பிரதிஷ்டை செய்தனர். அதை சிலர் பீரதேவ் என்றும், சிலர் கரிசித்தர் என்றும், சிலர் அவ்கட்கான் என்றும் அழைக்கின்றனர். இதன் பிறகு, பீரதேவ் தூள்சித்தர் மீது பிரசன்னமாகி, வாஷியிலேயே தங்குமாறு அவரிடம் கூறினார். இது தவிர, ஒவ்வொரு மூன்று வருடங்களுக்கும் நான் உன்னை சந்திக்க வாஷி கிராமத்திற்கு வருவேன் என்று கரிசித்தர் தூள்சித்தருக்கு வாக்குறுதி அளித்தார். பீரதேவ் மற்றும் தூள்சித்தர் ஒவ்வொரு மூன்று வருடங்களுக்கும் சந்திக்கும் இந்த நிகழ்வு இங்கு ஜல் யாத்ரா என்று பிரபலமாக உள்ளது.

கோल्हाப்பூர் நகரிலிருந்து சற்று தொலைவில் உள்ள வாஷி கிராமத்தில் ஒரு பீடபூமியில் பிர் தேவ் கோவில் அமைந்துள்ளது. அடிவாரத்திலிருந்து படிகள் வழியாக இக்கோவிலை அடையலாம். சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, கோவிலை அடைவதற்கு நேரடி சாலை வசதியும் செய்யப்பட்டுள்ளது. கோவில் வளாகத்திற்குள் நுழைந்தவுடன், இரண்டு உயரமான தீபஸ்தம்பங்களும், கோவிலைச் சுற்றியுள்ள உயரமான சுற்றுச்சுவரும் கண்ணில் படுகின்றன. இந்த சுற்றுச்சுவரின் முகப்புச் சுவரில் இருபுறமும் பெரிய நுழைவாயில்கள் உள்ளன. நடுவில் கோவிலின் முக்கிய நுழைவாயில் உள்ளது. இந்த நுழைவாயிலுக்கு எதிரே ஒரு கல் சமாதியும், நந்தி மண்டபமும் உள்ளன. இந்த மண்டபத்தில், உயரமான கல் மேடை ஒன்றின் மீது, பெரிய பித்தளை நந்தி விக்கிரகம் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டுள்ளது. அதன் மேல் குவிமாட வடிவிலான குடை உள்ளது.

முக்கிய நுழைவாயில் கல்லால் கட்டப்பட்டுள்ளது. அதன் இருபுறமும் சிறிய மேடைகளில் ஆட்டுச் சிற்பங்கள் உள்ளன. நுழைவாயில் உருளை வடிவமானது மற்றும் அதன் இருபுறமும் கல் சுவரில் தீபக் கோஷ்டங்களின் செங்குத்து வரிசை உள்ளது. நுழைவாயிலின் மேல் தளத்தில் சிவப்பு கல்லால் கட்டப்பட்ட ராஜஸ்தானி கட்டிடக்கலை பாணியில் ஒரு நாகர்கானா உள்ளது. நுழைவாயிலின் உட்புறத்தில் வலதுபுறம் ஒரு சன்னதியில் பெரிய கல் நாகப்படம் உள்ளது. கோவிலுக்குள் நுழைவதற்கு முன் அதன் தரிசனம் செய்யப்படுகிறது. இங்கிருந்து நேரடியாக கோவிலின் சபா மண்டபத்திற்குள் நுழையலாம்.

இந்தச் சபா மண்டபம் இரு மாடிகளைக் கொண்டது; திறந்தவெளி அமைப்புடையது. வட்ட வடிவத் தூண்களால் தாங்கப்பட்டுள்ள இந்தச் சபா மண்டபத்தின் இரண்டாவது மாடியில் நூற்றுக்கணக்கான பக்தர்கள் அமரக்கூடிய ஒரு சஜ்ஜா (மேடை) உள்ளது. சபா மண்டபம் நவீன கட்டுமானத்தைக் கொண்டது. இது பிற்காலத்தில் பழமையான கோவிலுடன் இணைக்கப்பட்டது. பழமையான கோவில் கற்களால் கட்டப்பட்டதும், இடைக்காலக் கட்டிடக்கலைப் பாணியைச் சேர்ந்ததும் ஆகும். அதற்கு முதலில் சபா மண்டபம் மற்றும் கர்ப்பகிரகம் என இரண்டு பகுதிகள் மட்டுமே இருந்தன. மூலப் பழமையான கோவிலின் சபா மண்டபத்தின் முன் சுவரில் மேல் பகுதியில் மூன்று தேவகோஷ்டங்கள் உள்ளன. அவற்றில் பீரதேவருடன் தொடர்புடைய சரித்திரக் கதையில் வரும் சில காட்சிகள் சிற்பங்களாகச் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. இங்கேயே இரண்டு கலைமான்களின் தலைகள் தொங்கவிடப்பட்டுள்ளன. சபா மண்டபத்தில் எளிமையான செதுக்கப்பட்ட கல் தூண்கள் உள்ளன. அவற்றின் அமைப்பிலிருந்து அவற்றின் பழமை புலப்படுகிறது. ஒரு ஐதீகத்தின்படி, சபா மண்டபத்தில் உள்ள ஒன்பது கல் தூண்கள் பேரரசரின் அரண்மனையைச் சேர்ந்தவை. அவை முற்காலத்தில் புனரமைப்பின் போது இங்கு கொண்டுவரப்பட்டன. அந்தத் தூண்களின் அருகே அமர்பவர்கள் பொய் சொல்லக்கூடாது என்பது ஒரு மரபு என்று கூறப்படுகிறது.

இந்த மூல மண்டபத்தில் வலதுபுறம் ஒரு மேடையில் தூள்சித்தரின் சிலை உள்ளது. அதற்கு அருகில், பெரிய வெள்ளி நாகத்தின் சுருளில் அமர்ந்திருக்கும் தெய்வத்தின் முகமூடி உள்ளது. இங்குப் பித்தளைக் குதிரைகளும் நந்தி சிலையும் உள்ளன. இந்த இடத்தில் இரண்டு தனித்துவமான பித்தளைச் சிலைகளைக் காணலாம். முன்புறம் புலி முகங்கள் தென்படுகின்றன, ஆனால் அவற்றின் பின்பகுதி ஒரு பெரிய பித்தளைக் கோப்பை போல உள்ளது. இந்த மேடையின் அருகிலேயே பீரதேவ பக்தரின் உயரமான சிலை உள்ளது. கையில் ஒரு புலிக்குட்டி, ஒரு கையில் பெரிய தடி, மற்றொரு கையில் கமண்டலம், தோளிலும் தலையிலும் கம்பளிப் போர்வை ஆகியவற்றுடன் காட்சியளிக்கும் இந்தச் சிலையின் இருபுறமும் அதன் முழங்கால் உயரமுள்ள புலிகள் காணப்படுகின்றன. இங்கிருந்து சிறிது தூரத்தில் பண்டாரத்தில் குளித்த ஆமையின் பித்தளைச் சிலை உள்ளது.

கோயிலின் கருவறை நுழைவாயில் நேர் எதிரே உள்ளது. அதன் கல் கதவு நிலைகளில் பித்தளைத் தகடு பதிக்கப்பட்டுள்ளது. அதில் இலைகள் மற்றும் மலர்களின் வேலைப்பாடுகள் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. இந்த நிலையின் நெற்றிப்பகுதியில் விநாயகர் சிலை உள்ளது, அதன் இருபுறமும் யானைச் சிற்பங்கள் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. கருவறையில் உள்ள கல் பீடத்தில் பீரதேவரின் சிலை பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டுள்ளது. இது கல்லில் செதுக்கப்பட்ட புடைப்புச் சிற்ப வகையைச் சேர்ந்தது. அதில் சிலையின் ஒரு கை ஈட்டியின் கூர்முனையைப் போலவும், மற்றொரு கையில் வட்டமான கேடயம் அல்லது பாத்திரம் போலவும் தெரிகிறது. சிலையின் தலையில் உயரமான கிரீடம் உள்ளது. சிலையின் பின்னால் வெள்ளிச் சுவர் உள்ளது, அதில் இலைகள், மலர்கள் மற்றும் நாகப் படங்கள் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. சிலையின் முன் பீரதேவரின் வாகனமான குதிரையின் உலோகச் சிலை உள்ளது. அதற்கு முன் வெள்ளிச் சௌரங்கத்தில் படம் விரித்த நாகத்தின் கிருஷ்ண சிலை உள்ளது. சௌரங்கத்தின் இருபுறமும் குதிரைச் சிலைகளும் உள்ளன.

கோயிலின் கருவறை மீது பிரமிடு வடிவ கல் சிகரம் உள்ளது. அதன் நடுவில் பெரிய ஆமலகமும், கலசமும் உள்ளன, அதன் நான்கு புறமும் சிறிய ஆமலகங்கள் உள்ளன. கோயிலின் வலதுபுறம் ஒரு சதுர வடிவிலான கோயில் உள்ளது. அங்கு பீரதேவரின் தர்மபுத்திரியான பாகுபாயின் ஆசி வழங்கும் நிலையில் உள்ள கிருஷ்ண சிலையான நின்ற கோலத்தில் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டுள்ளது.

இந்த கோயிலில் தினமும் அதிகாலை ௫.௩௦ முதல் ௬.௩௦ மணி வரை அபிஷேகம், ஸ்நானம் செய்யப்பட்டு தேவருக்கு ஆரத்தி செய்யப்படுகிறது. இங்கு மூன்று ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை பங்குனி சுத்த துவிதியை அன்று பீரதேவரின் பெரிய யாத்திரை நடைபெறுகிறது. ஐந்து நாட்கள் பெரிய ஆரவாரத்துடன், ‘பீரொபாச்சியா நாவான சங் பலா’ என்ற கோஷத்துடன், காய்ந்த பேரீச்சம்பழம், தேங்காய் மற்றும் பண்டாராவின் தாராளமான விநியோகத்துடன், டோல்-கைதாடி முழக்கங்களுடன் நடைபெறும் இந்த யாத்திரை ஜல் யாத்திரை என்று பிரபலமானது. யாத்திரையின் முதல் நாளில் வாஷியில் உள்ள தனகர் கல்லி மற்றும் ரங்கே குடும்பத்தின் வாசலில் பீரதேவர் மற்றும் துள்சித்தரின் அணைப்பு விழா நடைபெறுகிறது. இதற்குப் பிறகு தேவரின் பல்லக்கு இங்குள்ள பானுஸ் கோயிலில் இருந்து முக்கிய கோயிலுக்குப் புறப்படுகிறது. இரவு முழுவதும் இந்த பல்லக்கு ஊர்வலமாக எடுத்துச் செல்லப்படுகிறது. இரண்டாம் நாள் அதிகாலையில் முக்கிய கோயிலில் தேவர் அரியணையில் அமர்த்தப்படுகிறார். அப்போது இங்கு பலத்த வாணவேடிக்கை நடத்தப்படுகிறது. தேவருக்கு ஆம்பில் கலசங்கள், வடைபாக்கரி, பூரணப்போளி போன்ற நைவேத்தியங்கள் படைக்கப்படுகின்றன. மாலையில் முதல் பாக்கனுக், ஹேடாம் நடனம் போன்ற நிகழ்ச்சிகள் நடைபெறுகின்றன.

மூன்றாம் நாளின் முக்கிய ஈர்ப்பு இரண்டாவது பாக்கனுக் மற்றும் தேவரை ஜலத்திற்கு எடுத்துச் செல்லும் நிகழ்ச்சி ஆகும். நான்காம் நாளில் சபிநா மற்றும் பாக்கனுக் நடைபெறுகிறது. இந்த நாளில் தேவருக்கு காரமான நைவேத்தியம் காட்டப்படுகிறது. கடைசி நாளில் துள்சித்தருக்கு விடைபெற்று யாத்திரை நிறைவடைகிறது. இந்த யாத்திரையில் சுமார் பத்து முதல் பதினைந்தாயிரம் ஆடுகள் பலியிடப்படுகின்றன.

பயனுள்ள தகவல்கள்

• கோலாப்பூர் நகரத்திலிருந்து ௧௩ கி.மீ. தொலைவில்
• கோலாப்பூரிலிருந்து எஸ்.டி மற்றும் தனியார் வாகன வசதி
• தனியார் வாகனங்கள் நேரடியாக கோயிலின் வாகன நிறுத்துமிடத்திற்கு வரலாம்
• அப்பகுதியில் தங்குமிடம் மற்றும் காலை உணவு வசதி இல்லை
• தொடர்பு: கோயில் அலுவலகம், தொலைபேசி: ௦௨௩௧௨௩௯௧௪௪௪